ദൈവം അബ്രാഹാമിനോട് സ്വന്തം മകനെ കൊല്ലാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത് എന്തുകൊണ്ട്?

2അപ്പോൾ ദൈവം “നിന്റെ മകനെ, നീ സ്നേഹിക്കുന്ന, നിന്റെ ഏകപുത്രനായ യിസ്ഹാക്കിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് മോരിയാദേശത്തേക്കു പോകുക. അവിടെ ഞാൻ നിന്നോടു കൽപ്പിക്കുന്ന മലയിൽ അവനെ ഹോമയാഗമായി അർപ്പിക്കുക” എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു.

( ഉൽപ്പത്തി 22:2 )

എല്ലാം എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചു…

ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം

നമുക്ക് ഭൂതകാലത്തിലേക്കു മടങ്ങി, വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് നടന്ന സംഭവങ്ങൾ പരിശോധിക്കാം. അന്ന് ദൈവം അബ്രാഹാമിനു നൽകിയ വാഗ്ദാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചിന്ത ഇതാ.

16ഞാൻ അവളെ അനുഗ്രഹിക്കും; അവളിൽ നിനക്കൊരു മകനെ നൽകും. അവൾ അനേകം ജനതകൾക്കു മാതാവായിത്തീരും. അതേ, ഞാൻ അവളെ സമൃദ്ധമായി അനുഗ്രഹിക്കും; ജനങ്ങളുടെ രാജാക്കന്മാർ അവളിൽനിന്ന് ഉത്ഭവിക്കും.”

19അപ്പോൾ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്തത്: “അങ്ങനെയല്ല, നിന്റെ ഭാര്യയായ സാറാ നിനക്കൊരു മകനെ പ്രസവിക്കും; അവന് യിസ്ഹാക്ക്17:19 അവൻ ചിരിക്കുന്നു എന്നർഥം. എന്നു നാമകരണം ചെയ്യണം. ഞാൻ അവനോടും അവനുശേഷം അവന്റെ സന്തതികളോടുമായി എന്റെ ഉടമ്പടി ശാശ്വത ഉടമ്പടിയായി ഉറപ്പിക്കും.

21എന്നാൽ അടുത്തവർഷം, ഇതേ സമയത്ത് സാറാ നിനക്കു പ്രസവിക്കുന്ന മകൻ യിസ്ഹാക്കുമായിട്ടാണ് ഞാൻ എന്റെ ഉടമ്പടി സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നത്.”

( ഉൽപ്പത്തി 17:16,19,21 )

സാറാ പ്രസവിക്കാനിരുന്ന ഏക മകനായ യിസ്ഹാക്കുമായി ഉടമ്പടി ചെയ്യുമെന്ന് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. യിസ്ഹാക്ക് ജനിക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ഈ വാഗ്ദാനം നൽകപ്പെട്ടു; യിസ്ഹാക്കിന്റെ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ വ്യക്തമായ ഉദ്ദേശ്യം ഇതു കാണിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനത്തോട് അബ്രാഹാം എങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചു എന്നു നോക്കാം.

ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശത്തിൽ അബ്രാഹാം വിശ്വാസക്കുറവ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.

17അപ്പോൾ അബ്രാഹാം കമിഴ്ന്നുവീണു; അദ്ദേഹം ചിരിച്ചുകൊണ്ടു ഹൃദയത്തിൽ പറഞ്ഞു, “നൂറു വയസ്സായ മനുഷ്യനു മകൻ ജനിക്കുമോ? തൊണ്ണൂറാം വയസ്സിൽ സാറാ പ്രസവിക്കുമോ?”

( ഉൽപ്പത്തി 17:17 )

അബ്രാഹാമിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ദൈവത്തിലുള്ള ഉറച്ച വിശ്വാസം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നില്ല.

അബ്രാഹാം ഇപ്പോഴും ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല.

പിന്നീട് ദൈവം അബ്രാഹാമിനോടു തന്റെ വാഗ്ദാനം ആവർത്തിച്ചു. ഇത്തവണ അബ്രാഹാം സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചില്ല; എന്നാൽ സാറാ സംശയിച്ചു.

10അപ്പോൾ അവരിലൊരാൾ, “അടുത്തവർഷം ഇതേസമയം ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവരും; അപ്പോൾ നിന്റെ ഭാര്യയായ സാറായ്ക്ക് ഒരു മകൻ ഉണ്ടായിരിക്കും” എന്നു പറഞ്ഞു.

സാറാ പിന്നിൽ കൂടാരവാതിൽക്കൽനിന്ന് ഇതു ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. 11അബ്രാഹാമും സാറായും വൃദ്ധരും വളരെ പ്രായമായവരും ആയിരുന്നു. സാറായ്ക്കു ഗർഭധാരണത്തിനുള്ള പ്രായവും കഴിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. 12“ഞാൻ വൃദ്ധയായി, എന്റെ ഭർത്താവും വൃദ്ധനായിരിക്കുന്നു; ഇനി ഈ സൗഭാഗ്യം എനിക്കുണ്ടാകുമോ?” സാറാ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആത്മഗതംചെയ്തു.

13അപ്പോൾ യഹോവ അബ്രാഹാമിനോട്, “വൃദ്ധയായ എനിക്കു കുട്ടിയുണ്ടാകുമോ എന്നു പറഞ്ഞു സാറാ ചിരിച്ചതെന്ത്?

( ഉൽപ്പത്തി 18:10-13 )

അബ്രാഹാമിന് യഥാർഥത്തിൽ ദൈവത്തിൽ വിശ്വാസമുണ്ടെന്ന് ഇപ്പോൾ നമുക്കു പറയാനാകുമോ? ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ദൈവത്തിനു തന്റെ വാഗ്ദാനം ആവർത്തിക്കേണ്ടിവരുമായിരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, അടുത്ത വാക്യം കാണിക്കുന്നത് അബ്രാഹാം ഇപ്പോഴും ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല എന്നാണ്; കാരണം സാറാ തന്റെ സഹോദരിയാണെന്നു കള്ളം പറഞ്ഞ് അവൻ ഗെരാറിലെ രാജാവായ അബീമെലെക്കിനെ വഞ്ചിക്കുന്നു. തന്റെ മരണം ദൈവവാഗ്ദാനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയെ അപകടത്തിലാക്കുമെന്ന് അബ്രാഹാം ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു എന്ന് ഇതു സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അവനില്ലെങ്കിൽ യിസ്ഹാക്ക് ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ലല്ലോ.

2അബ്രാഹാം തന്റെ ഭാര്യയായ സാറായെക്കുറിച്ച്; “അവൾ എന്റെ സഹോദരി” എന്നു പ്രസ്താവിച്ചു. അപ്പോൾ ഗെരാർരാജാവായ അബീമെലെക്ക് ആളയച്ച് സാറയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.

( ഉൽപ്പത്തി 20:2 )

11അതിന് അബ്രാഹാം ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു: “ ‘ഈ സ്ഥലത്തു നിശ്ചയമായും ദൈവഭയം തീരെയില്ല എന്നും എന്റെ ഭാര്യ നിമിത്തം അവർ എന്നെ കൊല്ലുമെന്നും’ ഞാൻ വിചാരിച്ചു.

( ഉൽപ്പത്തി 20:11 )

ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം ദൈവം തന്റെ വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റി; ഉറപ്പുനൽകിയതുപോലെ അബ്രാഹാമിന് ഒരു മകനെ നൽകി. ഈ സംഭവം ദൈവത്തിലുള്ള അബ്രാഹാമിന്റെ വിശ്വാസത്തെ മാറ്റിയോ?

ദൈവത്തിലുള്ള അബ്രാഹാമിന്റെ വിശ്വാസം അസാധാരണമാംവിധം ശക്തമായിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവ് – നമ്മുടെ സങ്കല്പത്തിനും അപ്പുറം.

വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, യിസ്ഹാക്ക് വളർന്നപ്പോൾ, ദൈവം അബ്രാഹാമിനോട് ഞെട്ടിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടു. അതിശയകരമെന്നു പറയട്ടെ, അബ്രാഹാം ഉടനെ പ്രതികരിക്കുകയും ദൈവം കല്പിച്ചതുപോലെതന്നെ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. സാറായിൽനിന്നുള്ള തന്റെ ഏക മകനായ യിസ്ഹാക്കിനെ അബ്രാഹാം ആഴമായി സ്നേഹിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, അവനെ ദൈവത്തിൽനിന്നു പിടിച്ചുവെച്ചില്ല.

2അപ്പോൾ ദൈവം “നിന്റെ മകനെ, നീ സ്നേഹിക്കുന്ന, നിന്റെ ഏകപുത്രനായ യിസ്ഹാക്കിനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് മോരിയാദേശത്തേക്കു പോകുക. അവിടെ ഞാൻ നിന്നോടു കൽപ്പിക്കുന്ന മലയിൽ അവനെ ഹോമയാഗമായി അർപ്പിക്കുക” എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു.

3അബ്രാഹാം പിറ്റേന്ന് അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കഴുതയ്ക്കു കോപ്പിട്ടു. ദാസന്മാരിൽ രണ്ടുപേരെയും തന്റെ മകനായ യിസ്ഹാക്കിനെയുംകൂട്ടി ഹോമയാഗത്തിനുവേണ്ട വിറകും കീറിയെടുത്ത്, ദൈവം തന്നോടു നിർദേശിച്ച സ്ഥലത്തേക്കു യാത്രയായി.

9ദൈവം നിർദേശിച്ച സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ അബ്രാഹാം അവിടെ ഒരു യാഗപീഠം ഉണ്ടാക്കി; അതിന്മേൽ വിറകടുക്കി. തന്റെ മകനായ യിസ്ഹാക്കിനെ കെട്ടി യാഗപീഠത്തിന്മേൽ വിറകിനുമീതേ കിടത്തി.

10പിന്നെ അബ്രാഹാം കൈനീട്ടി തന്റെ മകനെ അറക്കാൻ കത്തിയെടുത്തു.

( ഉൽപ്പത്തി 22:2,3,9,10 )

12ദൂതൻ അരുളിച്ചെയ്തു: “ബാലന്റെമേൽ കൈവെക്കരുത്. അവന് ഒരു ദോഷവും ചെയ്യരുത്. നിന്റെ മകനെ, നിനക്കുള്ള ഒരേയൊരു മകനെ എനിക്കു തരാൻ മടിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ടു, നീ ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുന്നു എന്നു ഞാൻ ഇപ്പോൾ അറിയുന്നു.”

( ഉൽപ്പത്തി 22:12 )

ബൈബിളിലെ ഈ നിമിഷത്തിന് ആഴമായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്; സാധാരണയായി ആളുകളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്ന അതിന്റെ ധാർമിക വശങ്ങൾകൊണ്ടു മാത്രമല്ല.

ഒന്നാമതായി, ആ ആവശ്യം ഉന്നയിക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ദൈവം അബ്രാഹാമിനെ – അവന്റെ കഴിവുകളും പരിമിതികളും – പൂർണമായി അറിഞ്ഞിരുന്നു. അതുപോലെ, ഏതൊരാളും എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുകയോ പറയുകയോ ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ദൈവം ഓരോരുത്തരെയും മുൻകൂട്ടി അറിയുന്നു.

2ഞാൻ ഇരിക്കുന്നതും എഴുന്നേൽക്കുന്നതും അവിടന്ന് അറിയുന്നു;

എന്റെ ചിന്തകളെ വിദൂരതയിൽനിന്നുതന്നെ അവിടന്ന് ഗ്രഹിക്കുന്നു.

3എന്റെ നടപ്പും എന്റെ കിടപ്പും അങ്ങ് വേർതിരിച്ചറിയുന്നു;

എന്റെ എല്ലാ മാർഗങ്ങളും അവിടത്തേക്ക് സുപരിചിതമാണ്.

4ഞാൻ ഒരു വാക്ക് ഉച്ചരിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ

യഹോവേ, അങ്ങ് അതു പൂർണമായും ഗ്രഹിക്കുന്നു.

( സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 139:2-4 )

അതേസമയം, അബ്രാഹാമിനു ദൈവത്തിൽ അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസമുണ്ട്; ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ നിറവേറുമെന്ന് അവന് ഉറപ്പുണ്ട്. യിസ്ഹാക്കിനോടും അവന്റെ സന്തതികളോടും ഉടമ്പടി ചെയ്യുമെന്ന തന്റെ വാക്ക് ദൈവം പാലിക്കുമെന്ന് അവൻ നിസ്സംശയം മനസ്സിലാക്കുന്നു. അതിനാൽ അബ്രാഹാമിന്റെ ബോധ്യമനുസരിച്ച് യിസ്ഹാക്ക് വെറുതെ നശിച്ചുപോകാൻ സാധ്യമല്ല. മരണം സംഭവിച്ചാലും, യിസ്ഹാക്കിനെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കാനോ തന്റെ വാഗ്ദാനത്തിനു ചേരുന്ന വിധത്തിൽ ഇടപെടാനോ ദൈവത്തിനു കഴിയുമെന്ന് അബ്രാഹാം ആശ്രയിക്കുന്നു. താനും യിസ്ഹാക്കും മടങ്ങിവരുമെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അബ്രാഹാം ഈ അചഞ്ചലമായ ആശ്രയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു; ആവശ്യമായ യാഗം ദൈവംതന്നെ ഒരുക്കുമെന്ന് അവൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

5അദ്ദേഹം വേലക്കാരോട്: “ഞാനും ബാലനും ആ സ്ഥലത്തുചെന്ന് ആരാധന നടത്തി തിരിച്ചെത്തുന്നതുവരെ നിങ്ങൾ കഴുതയുമായി ഇവിടെ താമസിക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞു.

( ഉൽപ്പത്തി 22:5 )

7യിസ്ഹാക്ക് തന്റെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിനെ “അപ്പാ” എന്നു വിളിച്ചു.

“എന്താകുന്നു, മകനേ,” അബ്രാഹാം ചോദിച്ചു.

“തീയും വിറകും ഉണ്ട്; എന്നാൽ ഹോമയാഗത്തിനുള്ള ആട്ടിൻകുട്ടി എവിടെ?” യിസ്ഹാക്ക് ചോദിച്ചു.

8അതിന് അബ്രാഹാം: “ഹോമയാഗത്തിനുള്ള ആട്ടിൻകുട്ടിയെ ദൈവംതന്നെ കരുതും, മകനേ” എന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു. ഇരുവരും ഒരുമിച്ചു മുന്നോട്ടുപോയി.

( ഉൽപ്പത്തി 22:7-8 )

ദൈവം തിരഞ്ഞെടുത്ത വ്യക്തിയുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ആഴം എടുത്തുകാണിക്കാനാണ് അബ്രാഹാമിന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഈ പ്രകടനം ബൈബിൾ വായനക്കാരായ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നത്. അബ്രാഹാമിന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്കും വിശ്വാസത്തിനും നമുക്കെല്ലാവർക്കും ഉള്ള വലിയ പ്രാധാന്യം ഇത് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

18നീ എന്നെ അനുസരിച്ചതുകൊണ്ട് നിന്റെ സന്തതിയിലൂടെ ഭൂമിയിലെ സകലരാഷ്ട്രങ്ങളും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും22:18 അഥവാ, സകലരാഷ്ട്രങ്ങളും നിന്റെ സന്തതിയുടെ നാമം ആശീർവദിക്കാനായി ഉപയോഗിക്കും. എന്നു ഞാൻ എന്നെക്കൊണ്ടുതന്നെ ശപഥം ചെയ്യുന്നെന്ന് യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.”

( ഉൽപ്പത്തി 22:18 )

അബ്രാഹാം തന്റെ മകനെ യാഗം കഴിച്ചില്ല; മറിച്ച് ദൈവമാണ് തന്റെ പുത്രനെ യാഗമാക്കിയത്…

ഒടുവിൽ തന്റെ മകൻ ജീവനോടെ ഉണ്ടാകുമെന്ന് അബ്രാഹാം വിശ്വസിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, എങ്ങനെ, എപ്പോൾ എന്ന് അവന് അറിയില്ലായിരുന്നു. ഒരർഥത്തിൽ, ദൈവം നിശ്ചയിച്ച മലയിലേക്കുള്ള മൂന്നു ദിവസത്തെ നീണ്ട യാത്രയിൽ യിസ്ഹാക്ക് അബ്രാഹാമിന് “മരിച്ചവനായിരുന്നു”; യാത്രയുടെ അവസാനം മൂന്നാം ദിവസം അവൻ “ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു”. ക്രൂശിക്കപ്പെടുകയും മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്ത ദൈവപുത്രനായ യേശുവിന്റെ ക്രൂശീകരണത്തെയും പുനരുത്ഥാനത്തെയും ഈ ഹൃദയസ്പർശിയായ സാമ്യം ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

4മൂന്നാംദിവസം അബ്രാഹാം തലയുയർത്തിനോക്കിയപ്പോൾ ആ സ്ഥലം ദൂരെയായി കണ്ടു.

( ഉൽപ്പത്തി 22:4 )

3-4ക്രിസ്തു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി തിരുവെഴുത്തുകളിൻപ്രകാരം മരിച്ച് അടക്കപ്പെട്ടശേഷം മൂന്നാംദിവസം തിരുവെഴുത്തുകളിൻപ്രകാരം ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടു എന്നിങ്ങനെ എനിക്കു നൽകപ്പെട്ട പരമപ്രധാനമായ വചനം ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഏൽപ്പിച്ചുതന്നല്ലോ.

( 1 കൊരിന്ത്യർ 15:4 )

തന്റെ മകനെ യാഗം കഴിക്കാൻ അബ്രാഹാമിനെ സന്നദ്ധനാക്കിയ ആഴമായ സ്നേഹവും ദൈവഭയവും മനസ്സിലാക്കാതെ, നമ്മോടുള്ള ദൈവസ്നേഹം ഗ്രഹിക്കാൻ നമുക്കു പ്രയാസമായേക്കാം. ദൈവവും നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ക്രൂശ് സഹിക്കുവാൻ തന്റെ ഏകപുത്രനെ നൽകി.

16ദൈവത്തിന്റെ നിസ്തുലപുത്രനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയും നശിച്ചുപോകാതെ നിത്യജീവൻ അവകാശമാക്കേണ്ടതിന് അവിടത്തെ പുത്രനെ യാഗമായി അർപ്പിക്കുന്നത്ര3:16 മൂ.ഭാ. നൽകുക ദൈവം ലോകത്തെ സ്നേഹിച്ചു.

( യോഹന്നാൻ 3:16 )