Doğrular neden acı çeker, kötüler neden refah içinde yaşar? Adalet nerede?

Bu dünyada insanlara çoğu zaman adil davranılmadığını görürüz. Doğruların acı çektiğini, kötülerin ise refah içinde yaşadığını görürüz. Peki bu neden böyle? Kutsal Kitap’a göre Tanrı, haksızlığa uğrayanlara adalet sağlar.

6Yahve ezilenlerin tümüne

hak ve adalet sağlar.

( MEZMURLAR 103:6 )

Ama Tanrı adalet sağlıyorsa, neden çevremizde bu kadar çok haksızlık görüyoruz?

Geçmişe bir bakalım. Birbirimize karşı adil olmamız, birbirimize yardım etmemiz ve sevgiyi yaymamız gerekiyordu. Bunun yerine burada, yeryüzünde, Tanrı’nın gözleri önünde zalimce şeyler yaptık.

37Evet, oğullarını ve kızlarını iblislere kurban ettiler.

38Suçsuz kanı döktüler,

oğullarının ve kızlarının kanlarını bile,

Kenan putlarına kurban olarak sundular.

Toprak kanla kirlendi.

39Böylece işleriyle kirlendiler,

kendi eylemlerinde fahişelik ettiler.

40Bu yüzden Yahve’nin öfkesi halkına karşı tutuştu.

Mirasından nefret etti.

( MEZMURLAR 106:37-40 )

Bugün bile kendimize dürüstçe bakmaktan korkuyoruz. Yalnızca davranışlarımıza değil, düşüncelerimizi ve isteklerimizi de nesnel biçimde değerlendirmekten kaçınıyoruz. Birinin bizim hakkımızdaki dürüst görüşünü kabul etmek çok zordur. Bunun yerine tatlı yalanı tercih ederiz.

10Kapıda azarlayandan nefret ederler,

ve doğrulukla konuşandan iğrenirler.

( AMOS 5:10 )

Yüzyıllar boyunca biz insanlar, kendimiz gibi olan diğer insanları adil biçimde yargılamadık. Tanrımız da bunu görmezden gelemezdi. Yeruşalim, Tanrı’nın derin sevgiyle sevdiği halkın kenti olmasına rağmen, herkes gibi adaletle karşılaştı. Kötülük yapmayı sürdürüp Tanrı’nın bizi sonsuza dek bağışlamaya devam edeceğine güvenemeyiz.

1“Yeruşalem sokaklarında ileri geri koşun, bakıp öğrenin, meydanlarında arayın, eğer bir adam bulabilirseniz, eğer adil davranan, gerçeği arayan biri varsa, ben de onu bağışlayacağım.

( YEREMYA 5:1 )

12Düşman ve hasım Yeruşalem kapılarından içeri girecek diye,

yeryüzü kralları ve dünya sakinlerinin hiçbiri inanmazdı.

13Peygamberlerinin günahları,

ve kâhinlerinin suçları yüzünden bu,

çünkü onlar kentin ortasında doğruların kanını döktüler.

( AĞITLAR 4:12-13 )

Başkalarına karşı haksızlığımız, gerçeğe olan nefretimiz, gururumuz ve günahımız yüzünden kendimizi Tanrı’dan ayırdık, kendimizi adaletten ayırdık. Billur gibi berrak sulu bir gölden isteyerek, gittikçe daha da uzaklaşıyor, susuzluk çekiyor ve “Su nerede? Göremiyorum!” diye feryat ediyoruz. Tanrı nerede, bize yardım edemez mi?

1İşte, Yahve'nin eli kısalmadı ki, kurtaramasın;

kulağı ağırlaşmadı ki, duymasın.

2Ama suçlarınız sizi ve Tanrınız'ı ayırdı,

günahlarınız O'nun yüzünü sizden gizledi,

böylece duymayacak.

3Çünkü elleriniz kanla kirlendi,

parmaklarınız da kötülükle.

Dudaklarınız yalan söyledi,

diliniz kötülük fısıldıyor.

4Hiç kimse doğrulukla dava açmıyor,

kimse de gerçeği savunmuyor.

Boşluğa güveniyorlar ve yalan söylüyorlar.

Kötülüğe gebe kalıyorlar,

ve kötülük doğuruyorlar.

5Engereğin yumurtalarını çatlatıyorlar,

ve örümcek ağı dokuyorlar.

Onların yumurtalarından yiyen ölür;

kırılanından da engerek çıkar.

6Ağlarından giysi olmayacak,

kendilerini işleriyle örtmeyecekler.

Onların işleri kötülük işleridir

zorbalık eylemleri de onların ellerindedir.

7Ayakları kötülüğe koşar,

masum kanı dökmek için de acele ederler.

Düşünceleri kötülük düşünceleridir.

Yollarında harap ve yıkım vardır.

8Esenlik yolunu bilmezler,

yollarında da adalet yoktur.

kendilerine eğri yollar yaptılar;

onlarda yürüyenlerin hiçbiri esenliği bilmez.

9Bu yüzden adalet bizden uzaktır,

ve doğruluk da bize yetişmiyor.

Işık arıyoruz, ama karanlık görüyoruz;

parıltı arıyoruz, ama karanlıkta yürüyoruz.

10Körler gibi duvarı el yordamıyla arıyoruz.

Evet, gözleri olmayanlar gibi yokluyoruz.

Öğle vakti alacakaranlıktaymış gibi tökezliyoruz.

Güçlüler arasında ölüler gibiyiz.

11Hepimiz ayılar gibi homurdanıyoruz,

güvercinler gibi de hüzünle inliyoruz.

Adalet arıyoruz, ama yok;

kurtuluş arıyoruz, ama bizden uzak.

( YEŞAYA 59:1-11 )

Evet, günah işledik. Evet, hâlâ günah işliyoruz. Hatalar yaptık. Yine de yüreklerimizi Tanrı’ya açabilir, tövbe edebilir ve bağışlanma dileyebiliriz. Yüreklerimizi Tanrı’ya açtığımızda, bundan böyle onları günaha kapatalım.

12“Sen, ey insanoğlu, halkının çocuklarına de: ‘Doğru adamın doğruluğu, itaatsizlik gününde onu kurtarmayacak. Kötü adamın kötülüğüne gelince, kötülüğünden döndüğü gün bundan dolayı düşmeyecek; ve doğru adam günah işlediği gün bundan dolayı yaşayamayacak. 13Doğru adam için, elbette yaşayacaktır, dediğim zaman, eğer kendi doğruluğuna güvenir ve kötülük yaparsa, yaptığı doğru işlerin hiç biri hatırlanmayacak; ama işlediği suç içinde ölecektir. 14Yine kötü adama, “Kesinlikle öleceksin” dediğimde, eğer günahından döner ve doğru ve adil olanı yaparsa, 15eğer kötü adam rehinini geri verir, soygunculukla aldığını geri verir, hayat kurallarına göre yürür ve hiçbir suç işlemezse, kesinlikle yaşayacaktır. Ölmeyecektir. 16İşlediği günahlardan hiçbiri kendisine karşı anılmayacaktır. O, doğru ve adil olanı yapmıştır. Kesinlikle yaşayacaktır."'

17“‘Yine de halkının çocukları, “Efendinin yolu adil değil” diyorlar; ya onlar, onların yolu adil değil.

( HEZEKİEL 33:12-17 )

Tanrı’nın bizi duyacağından emin olabiliriz. Günahlarımızdan dönüp bağışlanmak ve Tanrı’nın lütfuna kavuşmak için hiçbir zaman geç olmadığından emin olabiliriz.

13Bir baba çocuklarına nasıl acırsa,

Yahve kendisinden korkanlara öyle acır.

( MEZMURLAR 103:13 )

19Ben sevdiklerimin hepsini azarlar, yola getiririm. Bu nedenle gayretli ol ve tövbe et.

( VAHİY 3:19 )

Ve hiç kuşkusuz adalet galip gelecek, herkes hak ettiğini alacak.

10“Ben, Yahve, aklı araştırırım.

Her insana yollarına göre,

işlerinin meyvesine göre karşılık vermek için

yüreği sınarım.”

( YEREMYA 17:10 )

Peki gerçekten doğru olanlar neden acı çeker?

Yeryüzünde günahsız tek bir insan bile olmadığı gerçeğini bir kenara bıraksak bile, Tanrı’nın yollarını her zaman anlayamayacağımızı hatırlamamız gerekir. Her ne kadar neyin iyi neyin kötü olduğunuanlayabilsek de, resmin tamamını görmediğimiz için bu bilgiyi doğru biçimde uygulayamayız.

9"Çünkü gökler yeryüzünden nasıl yüksekse,

yollarım da sizin yollarınızdan,

düşüncelerim de sizin düşüncelerinizden öyle yüksektir.

( YEŞAYA 55:9 )

Tanıdığımız iyi insanların hayatlarında neden bu kadar çok acıyla sınandığını her zaman anlamayacağız. Ama Kutsal Kitap’ta acı çekenlerle ilgili bazı örneklere bakalım. Köleyken Mısır’ın en güçlü ikinci kişisi konumuna yükselen Yusuf’un öyküsünü hatırlarsınız.

17Önlerinden bir adam gönderdi.

Yosef köle olmak üzere satıldı.

18Ayaklarına pranga vurdular.

Boynunu demir halkayla bağladılar.

19Sözü gerçekleşene dek,

Yahve’nin sözü onu sınadı.

( MEZMURLAR 105:17-19 )

Yusuf, beklediği bereketi almadan önce birçok sınavdan geçti. Karşılaştığı sınavlar mutlaka günahlarının cezası değildi; alacağı yüksek konuma onu hazırlayan gerekli bir öğrenme süreciydi.

İsa’nın kendisi de günah işlememiş olmasına rağmen yeryüzündeki yaşamında acı çekti.

8Oğul olduğu halde, çektiği acılarla itaati öğrendi.

( İBRANİLER 5:8 )

Bazılarımız anne babamızı ya da sevdiklerimizi kaybettik. Gece gündüz Tanrı’ya dua edip onların canını bağışlamasını dilememize rağmen öldüler. Tanrı neden bizi duymuyor?

Sevdiklerimiz öldüğünde onlarla bağımızı yitiririz; artık onları göremez, onlarla konuşamaz, gülümsemelerini göremez, cesaret veren bir öğütlerini alamayız. Onların ölümünü, yapabileceğimiz hiçbir şeyin kalmadığı bir son olarak görürüz... Ama Tanrı yapabilir. Tanrı için tek bir insan bile ölü değildir. Tanrı bizi ve dualarımızı duyar. Bizim iyiliğimizi istediği gibi, kaybettiklerimizin de iyiliğini ister.

1Doğru kişi yok oluyor,

ama kimse bunu yüreğine koymuyor.

Merhametliler alınıp götürülüyor,

ama kimse doğrunun kötülüğün önünden alınıp götürüldüğünü görmüyor.

2O esenliğe giriyor.

Doğrulukla yürüyenler, yataklarında dinleniyorlar.

( YEŞAYA 57:1-2 )

Tanrı’ya sadık olduğunuza inandığınız hâlde hayat size çok mu zor geliyor? Seven bir baba gibi Tanrımız bizi eğitir ve terbiye eder, arındırır ve Tanrı’dan gelecek armağanı almaya hazırlar.

7Terbiye edilmek uğruna sabretmelisiniz. Tanrı size çocukları gibi davranıyor. Hangi oğulu babası terbiye etmez? 8Ama herkesin gördüğü terbiyeden yoksunsanız, o zaman çocuklar değil, gayrimeşru evlatlarsınız. 9Ayrıca bizi terbiye eden dünyasal babalarımız vardı ve onlara saygı duyardık. Daha çok ruhlar Babası’na tabi olup yaşamamız gerekmez mi? 10Gerçi babalarımız bir kaç gün için, uygun gördükleri gibi terbiye ettiler. Ama Tanrı, kutsallığına ortak olalım diye bizi kendi yararımıza terbiye ediyor. 11Her terbiye şimdiki zamanda tatlı gelmez, acı gelir. Ama böyle eğitilenlere bu sonradan doğruluğun esenlik ürününü yetiştirir.

( İBRANİLER 12:7-11 )

6Bundan büyük sevinç duyuyorsunuz. Gerçi şimdi çeşitli denenmelerle kısa bir süre üzüntü çekmeniz gerekiyor. 7Böylelikle ateşle arıtılmış saf altından daha değerli olan imanınızın kanıtlanması, Yeşua Mesih göründüğünde size övgü, yücelik, saygınlık kazandıracak.

( 1. PETRUS 1:6-7 )

Kötülük yapanların huzurlu bir hayat sürdüğünü, adaletten kaçtığını ve birçok zevkin tadını çıkardığını görürüz. Bazıları hayatlarımızı mahvetti ve kendi isteklerini tatmin etmek için başkalarını kullanmaktan zevk alıyor. Onlara herhangi bir yargının uygulandığını görmüyoruz. Yine de Tanrı’nın yargısından kaçabileceklerini düşünmemeliyiz.

4Çünkü ölümlerinde çırpınma yoktur,

güçleri sağlamdır.

5İnsan yüklerinden özgürdürler,

öteki insanlar gibi dertli de değiller.

6Bu nedenle gurur onların boynundaki zincir gibi,

şiddet onları saran bir giysi gibidir.

7Gözleri şişmanlıktan dışarı fırlamış,

akılları kibrin sınırlarını aşmıştır.

8Alay ederler ve kötü niyetle konuşurlar.

Kibirle, baskıyla tehdit ederler.

9Ağızlarını göklere çevirdiler.

Dilleri yeryüzünde dolaşır.

10Bu nedenle onların halkları onlara geri döner,

bolluk sularından içerler.

11Onlar, “Tanrı nereden biliyor?” derler.

“Yüceler Yücesi'nde bilgi var mı?”

( MEZMURLAR 73:4-11 )

18Gerçekten onları kaygan yerlere koyarsın.

Onları yıkıma atarsın.

19Nasıl da ansızın yok oluyorlar!

Dehşet içinde büsbütün süpürülüp atıldılar.

20Uyanınca görülen bir rüya gibi,

sen de ey Efendi,73:20 “Efendi” olarak tercüme edilen sözcük “Adonay”dır.

uyanınca onların hayallerini hor göreceksin.

( MEZMURLAR 73:18-20 )

6Akılsız insan bilmez,

budala da bunu anlamaz:

7Kötüler ot gibi bitse de,

kötülük edenlerin tümü serpilip gelişse de,

onlar sonsuza dek yok edilecekler.

( MEZMURLAR 92:6-7 )

19Kötülük edenler yüzünden kendini üzme,

ne de kötülere imren,

20Çünkü kötü insana ödül verilmeyecek.

Kötülerin kandili sönecek.

( ÖZDEYİŞLER 24:19-20 )

Tanrı’nın her zaman adil ve doğru olduğunu unutmayın. Onun yollarını her zaman anlamayız ve bazen başkalarını yargılamakta acele ederiz. Bunun yerine adaleti Tanrı’ya bırakalım, ama elimizden geleni yaparak çevremizdeki herkese saygıyla ve sevgiyledavranalım.

18Yahve kendisini çağıranların hepsine,

kendisini içtenlikle çağıran herkese yakındır.

19Kendisinden korkanların dileklerini yerine getirir.

Onların feryadını işitir ve onları kurtarır.

( MEZMURLAR 145:18-19 )

8Önünden giden Yahve'nin kendisidir. O seninle olacak. Seni yüzüstü bırakmayacak ve seni terk etmeyecek. Korkma. Yılma."

( YASA'NIN TEKRARI 31:8 )