Чаму існуе так шмат хрысціянскіх цэркваў?

У свеце так шмат цэркваў, і ў кожнай свае традыцыі, абрады і вераванні. Да якой з іх нам далучыцца?

Каталікі, праваслаўныя, баптысты, лютэране, метадысты, прэсвітэрыяне… Існуюць дзесяткі буйных хрысціянскіх дэнамінацый, і многія цэрквы часта адмяжоўваюцца ад іншых, падкрэсліваючы адрозненні ў абрадах і вераваннях.

Ці добра для хрысціянства, што ёсць розныя цэрквы, каб кожны мог далучыцца да той, якая яму найбольш пасуе?

Падзелы паміж хрысціянамі пачаліся яшчэ ў дні апостала Паўла. Вось што ён пісаў царкве ў Карынфе.

12Я разумею тое, што ў вас кажуць: «я Паўлаў»; «я Апалосаў»; «я Кіфаў»; «а я Хрыстоў».

13Хіба падзяліўся Хрыстос? хіба Павал крыжаваўся за вас? альбо ў імя Паўлава вы ахрысьціліся?

( 1 КАРЫНФЯНАЎ 1:12-13 )

Дык спытаем сябе: ці былі баптысты ўкрыжаваныя на крыжы за нас? Або, можа, вы ахрышчаныя ў імя Лютэра?

Хрысціяне не перастаюць спрачацца пра дэталі абрадаў, пра вызначэнне Тройцы, пра Божае імя, пра тое, каго можна называць апосталам… Шмат філосафаў і мудрых людзей чытаюць Біблію і спрачаюцца пра сэнс пэўных вершаў і раздзелаў. Але куды можа прывесці нас наша чалавечая мудрасць?

20Дзе мудрэц? дзе кніжнік? дзе суразмоўца веку гэтага? Ці не абярнуў Бог мудрасьць сьвету гэтага ў неразумнасьць?

( 1 КАРЫНФЯНАЎ 1:20 )

Наша чалавечая мудрасць і асобны набор вераванняў, нават калі яны выкапаныя з Бібліі, нам не дапамогуць.

25Тым часам, далей прамаўляючы, Ісус сказаў: слаўлю Цябе, Войча, Госпадзе неба і зямлі, што Ты ўтоіў гэта ад мудрых і разумных і адкрыў тое дзецям;

( МАЦЬВЕЯ 11:25 )

Кожная хрысціянская дэнамінацыя трымаецца сваіх вераванняў, усталёўвае правілы і абрады, якім павінны прытрымлівацца цэрквы і іх кіраўнікі. Але ўсё гэта вядзе да аднаго — да падзелу. І як існаванне асобных цэркваў уплывае на хрысціянства?

25Але Ісус, ведаючы помыслы іхнія, сказаў ім: усякае царства, якое разьдзялілася самое ў сабе, запусьцее; і ўсякі горад альбо дом, які разьдзяліўся сам у сабе, ня ўстоіць.

( МАЦЬВЕЯ 12:25 )

Калі мы ідзём па дарозе да мэты, мы не звяртаем занадта шмат увагі на перашкоды на сваім шляху. Мы не засяроджваемся на абмеркаванні перашкод і розных спосабаў іх пераадолення. Наадварот, мы трымаем мэту перад вачыма і ідзём далей. Тое самае тычыцца і спрэчак пра тое, як правільна хрысціцца, які належны парадак хросту і гэтак далей. Не дазваляйце гэтым спрэчкам падзяляць нас і адцягваць ад галоўнага.

10Малю вас, браты, імем Госпада нашага Ісуса Хрыста, каб усе вы гаварылі адно, і ня было паміж вамі падзелаў, а каб вы спалучаны былі ў адным духу і ў адных помыслах.

30Ад Яго і вы ў Хрысьце Ісусе, Які зрабіўся нам мудрасьцю ад Бога, праведнасьцю і асьвячэньнем і адкупленьнем,

( 1 КАРЫНФЯНАЎ 1:10,30 )

Дык, можа, тады наогул не далучацца ні да якой царквы? Не. Удзел у царкве дапамагае вам вывучаць Божае Слова праз пропаведзь.

21Бо калі сьвет сваёй мудрасьцю не спазнаў Бога ў мудрасьці Божай, дык заўгодна было Богу юродзтвам пропаведзі выратаваць веруючых.

( 1 КАРЫНФЯНАЎ 1:21 )

Памятайце, што царква — гэта не будынак, царква — гэта людзі. Божы народ і Божы храм.

16Хіба ня ведаеце, што вы храм Божы, і Дух Божы жыве ў вас?

( 1 КАРЫНФЯНАЎ 3:16 )

Як член царквы, вы павінны берагчы і ўмацоўваць правільны падмурак для свайго жыцця, сэрца і душы — Ісуса Хрыста.

11Бо ніхто ня можа закласьці іншага падмурка, акрамя закладзенага, які ёсьць Ісус Хрыстос.

( 1 КАРЫНФЯНАЎ 3:11 )

І пазбягайце таго, каб ісці за пэўнымі дэнамінацыямі ці асобнымі кіраўнікамі. Не паводзьце сябе як людзі гэтага свету.

4Бо, калі адзін кажа: «Я Паўлаў», а другі: «я Апалосаў», дык ці ж ня плоцкія вы?

5Хто Павал? хто Апалос? Яны толькі слугі, празь якіх вы ўверавалі, і пры тым як каму даў Гасподзь.

6Я пасадзіў, Апалос паліваў, а ўзрасьціў Бог;

7а таму і той, хто садзіць, і хто палівае, ёсьць нішто, а ўсё Бог, Які дае рост.

( 1 КАРЫНФЯНАЎ 3:4-7 )

І заўсёды памятайце, што трэба засяроджвацца на галоўным — на Хрысце Ісусе, сапраўдным вобразе адзінага жывога Бога.

21Таму вось, няхай ніхто ня хваліцца людзьмі, бо ўсё вашае:

22ці то Павал, ці Апалос, ці Кіфа, ці сьвет, ці жыцьцё, ці сьмерць, ці цяпершчына, а ці наступнае, - усё ваша;

23а вы - Хрыстовыя, а Хрыстос - Божы.

( 1 КАРЫНФЯНАЎ 3:21-23 )