Dlaczego istnieje tak wiele Kościołów chrześcijańskich?

Na świecie jest tak wiele Kościołów, a każdy ma własne tradycje, obrzędy i przekonania. Do którego z nich powinniśmy należeć?

Katolicy, prawosławni, baptyści, luteranie, metodyści, prezbiterianie... Istnieją dziesiątki dużych wyznań chrześcijańskich, a wiele Kościołów często dystansuje się od innych, podkreślając różnice w obrzędach i przekonaniach.

Czy to dobrze dla chrześcijaństwa, że istnieją różne Kościoły, tak aby każdy mógł dołączyć do tego, który najbardziej mu odpowiada?

Podziały wśród chrześcijan zaczęły się bardzo wcześnie, już w czasach apostoła Pawła. Oto co napisał on do Kościoła w Koryncie.

12Jedni z was mówią: Ja należę do Pawła. Drudzy: Ja do Apollosa. Inni: Ja do Kefasa. A jeszcze inni: Ja do Chrystusa! 13Czy Chrystus jest dla każdego inny? Czy Paweł został za was ukrzyżowany? Albo czy w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?

( 1 Koryntian 1:12-13 )

Zapytajmy więc samych siebie: czy to baptyści zostali za nas ukrzyżowani na krzyżu? Albo czy zostaliście ochrzczeni w imię Lutra?

Chrześcijanie wciąż spierają się w debatach o szczegóły obrzędów, definicję Trójcy, imię Boga, o to, kogo można nazwać apostołem... Wielu filozofów i mędrców czyta Biblię i spiera się o znaczenie pewnych wersetów i rozdziałów. Ale dokąd może nas zaprowadzić nasza ludzka mądrość?

20Gdzie jest mądry? Gdzie uczony? Gdzie badacz tego wieku? Czy Bóg nie uczynił głupstwem mądrości tego świata?

( 1 Koryntian 1:20 )

Nasza ludzka mądrość i własny, odrębny zestaw przekonań, nawet jeśli wyczytany z Biblii, nam nie pomogą.

25W tym czasie Jezus odezwał się w te słowa: Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je ludziom o dziecięcej prostocie!

( Mateusza 11:25 )

Każde wyznanie chrześcijańskie przyjmuje własne przekonania, ustanawia zasady i obrzędy, których mają przestrzegać Kościoły i ich przywódcy. Ale to wszystko prowadzi do jednego – do podziału. A jak istnienie oddzielnych Kościołów wpływa na chrześcijaństwo?

25Świadom tych myśli, Jezus zwrócił się do nich: Każde królestwo rozdarte wewnętrznymi podziałami pustoszeje. Podzielone miasta lub rodziny nie są w stanie się ostać.

( Mateusza 12:25 )

Kiedy idziemy drogą do celu, nie poświęcamy zbyt wiele uwagi przeszkodom na naszej drodze. Nie skupiamy się na omawianiu przeszkód i różnych sposobów radzenia sobie z nimi. Zamiast tego patrzymy na cel i idziemy dalej. To samo dotyczy dyskusji o tym, jak prawidłowo się przeżegnać, jaki jest właściwy sposób udzielania chrztu i tak dalej. Nie pozwólmy, aby te dyskusje nas dzieliły i odciągały od tego, co najważniejsze.

10A teraz wzywam was, bracia, przez wzgląd na imię naszego Pana, Jezusa Chrystusa: Bądźcie jednomyślni! Nie dopuszczajcie między sobą do rozłamów. Niech was łączy jedna myśl i jedno zdanie.

30Wy natomiast dzięki Niemu jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas uosobieniem mądrości Bożej, sprawiedliwością i uświęceniem, a także odkupieniem,

( 1 Koryntian 1:10,30 )

Czy w takim razie nie powinniśmy w ogóle należeć do żadnego Kościoła? Nie. Przynależność do Kościoła pomaga poznawać Słowo Boże poprzez kazania.

21Skoro świat przez swoją mądrość nie poznał Boga w Jego Boskiej mądrości, spodobało się Bogu zbawić wierzących przez głoszenie głupiego poselstwa.

( 1 Koryntian 1:21 )

Pamiętaj, że Kościół to nie budynek, lecz ludzie. Lud Boży i świątynia Boża.

16Czy nie wiecie, że jesteście przybytkiem Boga i że Duch Boży mieszka w was?

( 1 Koryntian 3:16 )

Jako członek Kościoła musisz zachować i zapewnić właściwy fundament dla swojego życia, serca i duszy – Jezusa Chrystusa.

11Co do fundamentu, nikt nie może położyć innego, poza tym, który już jest, a którym jest Jezus Chrystus.

( 1 Koryntian 3:11 )

I unikaj podążania za konkretnymi wyznaniami czy pojedynczymi przywódcami. Nie postępuj jak ludzie tego świata.

4Kiedy jeden mówi: Ja należę do Pawła, drugi: Ja do Apollosa, to czy nie jesteście ludźmi? 5Kim jest Apollos? I kim Paweł? Narzędziami, dzięki którym uwierzyliście. Każdy zrobił to, co mu wyznaczył Pan. 6Ja zasadziłem, Apollos podlał, lecz wzrost był sprawą Boga. 7Nie liczy się zatem ten, kto sadzi, ani ten, kto podlewa, tylko Bóg, który daje wzrost.

( 1 Koryntian 3:4-7 )

I zawsze pamiętaj, aby skupiać się na tym, co najważniejsze – na Chrystusie Jezusie, prawdziwym obrazie jedynego żywego Boga.

21A zatem niech się nikt nie chlubi jakimkolwiek człowiekiem. Wszystko bowiem jest wasze: 22Paweł, Apollos, Kefas, świat, życie i śmierć, teraźniejszość i przyszłość — wszystko należy do was. 23Wy zaś do Chrystusa, a Chrystus — do Boga.

( 1 Koryntian 3:21-23 )