Mankany amin’ny votoaty lehibe

god

Ny maha-zava-dehibe ny teny fikasana

Ny zavatra tsy hitantsika dia mbola tena misy ihany

Miaina amin’izao tontolo hita maso sy azo ampiharina izao isika, ka mora ny manamaivana ny zavatra tsy hitantsika. Mety ho very ny hatsaram-panahy mitaky sandan’ny vola, ny fahasalamana na ny fiainana mora. Mety ho toa tsy dia ilaina intsony ny higadrana rehefa tsy mahasoa intsony. Ary mety ho toa tsy voatery ny teny fikasana rehefa tsy mahasoa antsika intsony ny mitazona azy.

Inona marina no azon’ny finoana atao? Ahoana raha tsy novaly ny vavaka ataontsika?

Finoana mamirapiratra

Ny finoana dia iray amin’ireo teny ampiasaina matetika indrindra ao amin’ny Baiboly, ary iray amin’ireo hevitra tsara indrindra ao aminy. Na izany aza, mora ny mitana azy ho anay ihany. Maro amintsika, na dia ireo tia an’Andriamanitra tokoa aza, no maniry ny hijanona amin’ny lafiny azo antoka. Mivavaka isika, nefa mitsiky fotsiny sady manantena kely: momba ny fanasitranana, ny asa, ny zavatra manan-danja indrindra aminay. Matahotra ny ho ketraka isika.

Nahoana Andriamanitra no nangataka hamono biby ho sorona sy fanolorana ho an’ny ota?

Rehefa vakintsika ny toromarika amin’ny antsipiriany ao amin’ny Baiboly momba ny fanolorana biby eo ambony alitara, maro amintsika no tsy mahazo aina. Sarotra ny mahita ny fomba hahafaliana an’Andriamanitra ny fahafatesan’ny biby tsy manan-tsiny, na ny antony tokony hifandraisan’ny famelan-keloka amin’izany. Fanontaniana marina ireo, ary mendrika ny hojerena amim-pahatoniana sy tsy faingana.

Nitolona tamin’Andriamanitra i Jakoba ary nahomby. Inona izany?

Rehefa nandeha niverina tany an-trano i Jakoba mba hihaona amin’i Esao rahalahiny, dia nitolona tamin’Andriamanitra nandritra ny alina, ary nony maraina dia nolazaina taminy fa nandresy izy. Inona no dikan’izany? Ahoana no ahafahan’ny olombelona tsotra fotsiny mandresy an’Andriamanitra?

Ny alina teo amin’ny renirano

Niverina i Jakoba taorian’ny roapolo taona tany ho any. Fony taloha dia nandao ny tranony izy satria i Esao naniry hamono azy. Ankehitriny dia henony fa tonga hihaona aminy i Esao miaraka amin’ny tafika:

Ahoana no hanarahantsika an’Andriamanitra? Ahoana no tian’Andriamanitra hiainantsika?

Mandritra ny fiainantsika, rehefa mihalehibe isika, dia matetika no mieritreritra hoe ahoana no hiainana tsara, hanaovana ny marina, aiza no hitadiavana ny fahasambarana sy ny tena dikan’ny fiainana. Tsy mahita fahafaham-po isika na amin’ny zavatra lafo vidy novidianantsika na amin’ny zava-bitantsika…

Efa renintsika ny momba an’i Jesosy izay mamonjy ny aintsika. Ampy ve izany, sa mila manao zavatra ihany koa isika?

Voavonjy ve aho?

Matetika no anontaniana ny olona raha voavonjy izy, na manahy momba ny famonjena azy izy, na matahotra ny fahafatesana.

Tany am-boalohany, Andriamanitra dia nahary antsika mba hiara-hiaina aminy tao amin’ny saha Edena. Nefa nihinana ny voankazo norarana i Eva sy Adama, ka niditra teo amin’ny fiainantsika ny ota. Ary ny ota no manasaraka antsika amin’Andriamanitra. Tsy misy fiainana raha tsy misy Andriamanitra. Mitondra fahafatesana ny ota…

Ny voankazo voarara – nahoana no tsy natao ho antsika ny fahalalana ny tsara sy ny ratsy?

Nahoana Andriamanitra no nandrara an’i Adama sy Eva tsy hahalala ny tsara sy ny ratsy? Toa hafahafa izany, satria na dia ny voan’ny hazon’aina aza dia tsy voarara taminy. Ary rehefa nandrara ny tsy hihinana ireo voankazo ireo Andriamanitra, dia nohazavainy hoe hazo manao ahoana izany. Tian’Andriamanitra ho fantatsika fa tsy natao ho antsika ny fahalalana ny tsara sy ny ratsy. Nahoana?