Salti al la ĉefa enhavo

god

La graveco de promeso

Tio, kion ni ne povas vidi, tamen estas reala

Ni vivas en videbla, praktika mondo, kaj estas facile subtaksi tion, kion ni ne povas vidi. Justeco, kiu kostas al ni ion, ĉu monon, komforton aŭ sanon, povas aspekti kiel perdo. Amikeco povas ŝajni malpli grava, kiam ĝi ĉesas esti utila. Kaj promeso povas komenci senti sin libervola, kiam teni ĝin ne plu estas por nia profito.

Kion fido vere povas fari? Kio se niaj preĝoj ne estas aŭskultataj?

Fido farita por brili

Fido estas unu el la plej ofte uzataj vortoj en la Biblio kaj unu el ĝiaj plej belaj ideoj. Tamen facile estas reteni ĝin. Multaj el ni, eĉ tiuj, kiuj sincere amas Dion, preferas resti sur la sekura flanko. Ni preĝas, sed trankvile atendas malmulton: pri resaniĝo, pri laboro, pri la aferoj plej gravaj. Ni timas seniluziiĝi.

Kial Dio petis mortigi bestojn kiel oferojn kaj pekoferojn?

Kiam ni legas la detalajn instrukciojn de la Biblio pri bestoferoj sur la altaro, multaj el ni sentas malkomforton. Malfacilas kompreni, kiel Dio povus ĝoji pro la morto de senkulpaj bestoj, aŭ kial pardono havu ion komunan kun tio. Ĉi tiuj estas honestaj demandoj, kaj ili meritas milde kaj senhaste rigardon.

Ĝi komenciĝis ĉe homoj

La unuaj oferoj en la Biblio venas de Kain kaj Abel. La teksto ne diras, ke Dio petis ilin alporti ion. Ili alportis donacojn memstare:

Kiel ni sekvu Dion? Kiel Dio volas, ke ni vivu?

Dum nia vivo, kun la jaroj, ni ofte pripensas, kiel vivi ĝuste, kiel agi dece, kie serĉi feliĉon kaj la veran sencon de la vivo. Nek multekostaj aĉetoj nek niaj atingoj donas al ni kontentecon…

Ni aŭdis, ke Jesuo savas niajn vivojn. Ĉu tio sufiĉas, aŭ ĉu ni mem efektive devas ion fari?

La Biblio priskribas la vojon de unuopaj homoj kaj de tutaj popoloj ekde la komenco de la tempoj, kaj ĝi ebligas al ni formi sufiĉe klaran bildon pri tio, kiu estas Dio, kial Li kreis nin kaj kion Li atendas de ni. Sed ni komencu de la komenco.

Ĉu mi estas savita?

Homoj ofte estas demandataj, ĉu ili estas savitaj, aŭ ili zorgas pri sia savo aŭ timas la morton.

Komence Dio kreis nin por esti kun Li en la ĝardeno Edena. Tamen Eva kaj Adamo manĝis la malpermesitan frukton, kaj tiel la peko eniris en niajn vivojn. Kaj la peko apartigas nin de Dio. Sen Dio ne ekzistas vivo. La peko kondukas al morto…

La malpermesita frukto – kial la scio pri bono kaj malbono ne estis destinita por ni?

Kial Dio malpermesus al Adam kaj Eva la scion pri bono kaj malbono? Tio ŝajnas stranga, ĉar eĉ la fruktoj de la arbo de vivo ne estis malpermesitaj al ili. Kaj kiam Dio malpermesis manĝi tiujn fruktojn, Li klarigis, kia arbo ĝi estis. Dio volis, ke ni sciu, ke Li ne destinis por ni la scion pri bono kaj malbono. Kial?

Ne timu, ĉar Dio estas kun vi

Foje ni ektimas ion. Povas esti timo perdi familianon, timo de morto aŭ persekutado, perdi laboron, timo de emeritiĝo... Kion ni faru, kiam ni timas? Kiel ni povas mem kontraŭstari la timon? Kion la Biblio diras pri timo?

En la tago, kiam mi timas, Mi fidas Vin.
( Psalmaro 56:3 )

Vi ne estas la sola, kiu timas. Fakte ĉiu homo sur la Tero iam en sia vivo timas ion.