Mi ne konvenas al ĉi tiu mondo

„Kion ajn mi faras, mi estas fremdulo. Tagon post tago mi konstatas, ke neniu ŝatas min, neniu bezonas min. Mi sentas min mizera inter homoj, kiuj rapide sukcesis en sia kariero kaj havas ridetantajn familiojn kaj kolegojn, kiuj respektas ilin. Mi ne plu povas elteni ĉiujn tiujn feliĉajn vizaĝojn ĉirkaŭ mi en mondo, al kiu mi ne konvenas…“ – Ĉu tiu sento ŝajnas al vi konata?

Vi ne estas sola. Ni estas milionoj, same kiel vi. Multaj el ni ne apartenas al ĉi tiu mondo.

Se la mondo malamas vin, vi scias, ke ĝi malamis min pli frue, ol vin. Se vi estus el la mondo, la mondo amus siajn proprajn; sed ĉar vi ne estas el la mondo, kaj mi elektis vin for de la mondo, tial la mondo vin malamas.

( Johano 15:18-19 )

Kion ĉi tiu mondo proponas al ni? La senton esti grava kaj speciala, la eblon gajni monon, aĉeti aŭton kaj grandan domon? Laŭdojn de amikoj, kiuj konfirmas, ke vi estas akceptita kaj havas specialan statuson inter ili? Aŭ ĉu temas pri la sento esti pli bona ol aliaj? Eble la plezuro esti servata de aliaj homoj? Aŭ ĉu temas simple pri ĉiuj aparatoj, kiujn vi povas aĉeti kaj ludi per ili? Aŭ ĉu la propono de la mondo estas laborposteno en granda firmao, kie vi povas helpi aliajn homojn konstrui sian karieron, montri vian grandanimecon promociante viajn subulojn aŭ helpante ilin pri iliaj teknikaj defioj? Flugi en unua klaso kaj veturi al komercaj konferencoj? Publikigi fotojn de vi en multekostaj restoracioj en sociaj retoj?

Mirinde, ĉu ne? Kiu ne dezirus tion? Jes, ni estu honestaj kaj ne neu ĝin – ĝi sonas alloge! Tamen pli aŭ malpli frue ni komprenos, ke neniu el la proponoj de ĉi tiu mondo plenigos la malplenon kaj solecon en ni. Tiam ni sentos nin trompitaj, ĉar dum jaroj ni sekvis la mondon kaj la avidon je tiu falsa trezoro, kaj nur nun ni ekkomprenas, ke la laŭdoj de la amikoj, kiuj ŝajnis al ni tiel valoraj dum la tuta tempo, estas nenio alia ol maskita envio kaj malamo.

Kiam Jesuo venis sur la Teron kaj proponis liberecon al la homoj, multaj el ili kredis al Li, sed neniu kuraĝis agnoski tion publike,

ĉar ili ŝatis la laŭdon de homoj pli, ol la gloron de Dio.

( Johano 12:43 )

Jen ni estas, ligitaj al homa laŭdo kaj akcepto. Liberaj birdoj ligitaj al ora kaĝo. Fiŝo allogita de logaĵo. Ligitaj de timo antaŭ la opinio de aliaj…

Timo antaŭ homoj faligas en reton; Sed kiu fidas la Eternulon, tiu estas ŝirmita.

( Sentencoj 29:25 )

Jes, ni ne devas klopodi konveni al ĉi tiu mondo. Ni ne devas sekvi la deziron je la valoroj de ĉi tiu mondo, streĉante niajn animojn kaj elĉerpante niajn korojn. Kiel plasta juvelaĵo neniam povas egali veran diamanton, tiel la proponoj de ĉi tiu mondo neniam plenigos la malplenon en niaj koroj. Ili neniam kvietigos la soifon, kiun ni sentas.

Ne amu la mondon, nek la mondaĵojn. Se iu amas la mondon, la amo al la Patro ne estas en li.

( 1 Johano 2:15 )

Ekzistas fonto de vera amo, vera scio kaj vera vojo al la vivo – akvofonto, post kiu ni neniam plu soifos.

sed kiu trinkos el la akvo, kiun mi donos al li, tiu neniam soifos; sed la akvo, kiun mi donos al li, fariĝos en li fonto de akvo, ŝprucanta supren por eterna vivo.

( Johano 4:14 )

Eble vi konas Jesuon Kriston, eble ne (kvankam vi verŝajne aŭdis la nomon) – kiu Li estas kaj de kie Li venas. Tamen unu aferon ni povas tuj vidi – Li ne estas el ĉi tiu mondo.

Mi donis al ili Vian vorton; kaj la mondo malamis ilin, ĉar ili ne estas el la mondo, kiel mi ne estas el la mondo.

( Johano 17:14 )

Kaj Li ne akceptas tion, kion ĉi tiu mondo proponas.

Denove la diablo portis lin al monto tre alta, kaj montris al li ĉiujn regnojn de la mondo kaj ilian gloron, kaj diris al li: Ĉion tion mi donos al vi, se vi faligos vin kaj adorkliniĝos al mi. Tiam Jesuo diris al li: Foriru, Satano! ĉar estas skribite: Al la Eternulo, via Dio, vi adorkliniĝu, kaj al Li sola vi servu.

( Mateo 4:8-10 )

Kiam ni sentas nin senutilaj, forlasitaj, malplenaj, ne el ĉi tiu mondo, ni povas trinki la akvon, kiun Jesuo proponas al ni. Ĝi donos al ni la scion, kiun ni bezonas, por ke ni neniam plu soifu. Li ankaŭ estas la ĝusta vojo, kiu kondukas al la vera trezoro, kiun homoj serĉas dum sia tuta vivo.

Jesuo diris al li: Mi estas la vojo kaj la vero kaj la vivo; neniu venas al la Patro krom per mi.

( Johano 14:6 )

Estas nature por ni ĉiuj bezoni senti nin specialaj, senti nin amataj ĝuste tiaj, kiaj ni estas. Ĉiuj scias, ke ni estas kreitaj laŭ la bildo de Dio. Sed ni facile forgesas, kiel specialaj ni estas en la okuloj de Dio.

Ĉar vi estas kara en Miaj okuloj, vi estis honorita kaj Mi vin amas; tial Mi fordonos aliajn homojn anstataŭ vi kaj gentojn anstataŭ via animo.

( Jesaja 43:4 )

Ni eble ankoraŭ sentas emon fari ion utilan en nia vivo kaj liberiĝi de tiu sento de senutileco. Por tio ni devas kompreni, ke la plej grava afero por ni estas esti trovitaj… Nia ĉiela Patro lasos ĉiujn aliajn nur por trovi vin, la perditan ŝafon…

Kaj se okazas, ke li trovas ĝin, vere mi diras al vi, li plimulte ĝojas pri ĝi, ol pri la naŭdek naŭ, kiuj ne erarvagis.

( Mateo 18:13 )

Ni rigardu pli profunde en nin kaj vidu, de kie venas la maltrankviliga sento de senutileco kaj kien ĝi kondukas nin. Se la sento volas, ke ni serĉu homan akcepton aŭ laŭdon, tiam pripensu dufoje, antaŭ ol lasi tiun senton regi vin. Sed se tio, kion vi sentas, estas pelata de amo al Dio aŭ de via amo al aliaj, kiujn vi povas helpi en ilia bezono, tiam agu! Ĉar Dio estas kun vi, kaj Li havas planon por vi.

Ĉar Mi scias la intencojn, kiujn Mi havas koncerne vin, diras la Eternulo, intencojn al bono kaj ne al malbono, por doni al vi estontecon kaj esperon.

( Jeremia 29:11 )

Se vi ankoraŭ ne certas, kian planon Dio havas por vi, simple preĝu… Kaj poste ĉirkaŭrigardu. Eble vi jam estas sur la ĝusta vojo?

Pacon mi lasas al vi; mian pacon mi donas al vi; ne kiel la mondo donas, mi donas al vi. Ne maltrankviliĝu via koro, nek senkuraĝiĝu.

( Johano 14:27 )