Nuk e gjej vendin tim në këtë botë

“Çfarëdo që të bëj, mbetem një i huaj. Ditë pas dite bindem gjithnjë e më shumë se askush nuk më do, askush nuk ka nevojë për mua. Ndihem i mjerë mes njerëzve që kanë bërë karrierë marramendëse, kanë familje të buzëqeshura dhe kolegë që i respektojnë. Nuk i duroj dot më këto fytyra të lumtura rreth nesh, në këtë botë ku nuk e gjej vendin tim...” – A të duket e njohur kjo ndjenjë?

Nuk je vetëm. Jemi miliona si ti. Shumë prej nesh nuk i përkasin kësaj bote.

18Nëse bota ju urren, ta dini se më ka urryer mua para jush.

19Po të ishit nga bota, bota do të donte të vetët; por sepse nuk jeni nga bota, por unë ju kam zgjedhur nga bota, prandaj bota ju urren.

( Gjoni 15:18-19 )

Çfarë na ofron kjo botë? Ndjesinë se je i rëndësishëm dhe i veçantë, mundësinë për të fituar para, për të blerë një makinë dhe një shtëpi të madhe? Lavdërimet e miqve, që të konfirmojnë se je i pranuar dhe ke një vend të veçantë mes tyre? Apo ndjesinë se je më i mirë se të tjerët? Ndoshta kënaqësinë që të shërbejnë të tjerët? Apo thjesht gjithë këto pajisje që mund t’i blesh dhe të luash me to? Apo bota të ofron një punë në një kompani të madhe, ku mund t’i ndihmosh të tjerët të ndërtojnë karrierën e tyre, të tregosh zemërgjerësinë tënde duke promovuar vartësit e tu të drejtpërdrejtë ose duke i ndihmuar me sfidat e tyre teknike? Fluturime në klasin e parë dhe pjesëmarrje në konferenca biznesi? Fotografi të tua në restorante të shtrenjta, të publikuara në rrjetet sociale?

Mrekulli, apo jo? Kush nuk do ta donte këtë? Po, vërtet, le të jemi të sinqertë dhe të mos e mohojmë: tingëllon tërheqëse! Megjithatë, herët a vonë do ta kuptojmë se asnjë nga ofertat e kësaj bote nuk do ta mbushë zbrazëtinë dhe vetminë brenda nesh. Atëherë do të ndihemi të mashtruar që e ndoqëm botën, duke vrapuar për vite me radhë pas atij thesari të rremë, dhe vetëm tani do ta kuptojmë se lavdërimet e miqve, që gjithë atë kohë na dukeshin aq të vlefshme, nuk janë gjë tjetër veçse smirë dhe urrejtje e maskuar.

Kur Jezusi zbriti në Tokë dhe u ofroi njerëzve lirinë, shumë besuan në Të, por askush nuk guxonte ta pranonte publikisht,

43sepse donin lavdinë e njerëzve më tepër, se lavdinë e Perëndisë.

( Gjoni 12:43 )

Ja ku jemi, të lidhur pas lavdërimit dhe pranimit të njerëzve. Zogj të lirë të mbyllur në një kafaz të artë. Një peshk i joshur nga një karrem. Të lidhur nga frika e mendimit të të tjerëve...

25Frika e njeriut përbën një lak, por ai që ka besim te Zoti është i siguruar.

( Fjalët e urta 29:25 )

Po, nuk kemi pse të përpiqemi të përshtatemi me këtë botë. Nuk kemi pse të vrapojmë pas vlerave të kësaj bote, duke e rënduar shpirtin dhe duke e shteruar zemrën. Ashtu si një stoli plastike nuk mund të krahasohet kurrë me një diamant të vërtetë, ofertat e kësaj bote nuk do ta mbushin kurrë zbrazëtinë e zemrave tona. Nuk do ta shuajnë kurrë etjen që ndiejmë.

15Mos e doni botën, as gjërat që janë në botë. Në qoftë se ndokush do botën, dashuria e Atit nuk është në të,

( 1 Gjonit 2:15 )

Ekziston një burim i dashurisë së vërtetë, i njohurisë së vërtetë, i udhës së vërtetë drejt jetës, burimi i ujit pas të cilit nuk do të kemi më kurrë etje.

14por kush pi nga uji që do t'i jap unë nuk do të ketë më kurrë etje përjetë; por uji që unë do t'i jap do të bëhet në të një burim uji që gufon në jetë të përjetshme''.

( Gjoni 4:14 )

Mund ta njohësh ose jo Jezu Krishtin (megjithëse ka shumë të ngjarë ta kesh dëgjuar emrin e Tij), kush është Ai dhe nga vjen. Megjithatë, ka një gjë që mund ta shohim menjëherë: Ai nuk është nga kjo botë.

14Unë u kam dhënë atyre fjalën tënde dhe bota i ka urryer, sepse nuk janë prej botës, ashtu si edhe unë nuk jam prej botës.

( Gjoni 17:14 )

Dhe Ai nuk e pranon atë që kjo botë ka për të ofruar.

8Djalli e çoi sërish mbi një mal shumë të lartë dhe i tregoi të gjitha mbretëritë e botës dhe lavdinë e tyre,

9dhe i tha: ''Unë do të t'i jap të gjitha këto, nëse ti bie përmbys para meje dhe më adhuron''.

10Atëherë Jezusi i tha: ''Shporru, Satan, sepse është shkruar: "Adhuro Zotin, Perëndinë tënde, dhe shërbeji vetëm atij"''.

( Mateu 4:8-10 )

Kur ndihemi të padobishëm, të braktisur, të zbrazët, sikur nuk jemi nga kjo botë, mund të pimë nga uji që na ofron Jezusi. Ky ujë do të na japë njohurinë që na nevojitet, që të mos kemi më kurrë etje. Jezusi është gjithashtu udha e drejtë që të çon te thesari i vërtetë që njerëzit e kanë kërkuar gjithë jetën.

6Jezusi i tha: ''Unë jam udha, e vërteta dhe jeta; askush nuk vjen tek Ati përveçse nëpërmjet meje.

( Gjoni 14:6 )

Është e natyrshme që të gjithë kemi nevojë të ndihemi të veçantë, të ndihemi të dashur ashtu siç jemi. Të gjithë e dinë se jemi krijuar sipas shëmbëlltyrës së Perëndisë. Por harrojmë lehtë sa të veçantë jemi në sytë e Perëndisë.

4Sepse ti je i çmuar në sytë e mi dhe i nderuar, dhe unë të dua, unë jap njerëz për ty dhe popuj në këmbim të jetës sate.

( Isaia 43:4 )

Mund të ndiejmë ende një dëshirë të fortë për të bërë diçka të dobishme në jetë dhe për të hequr qafe këtë ndjenjë padobishmërie. Për këtë duhet të kuptojmë se gjëja më e rëndësishme për ne është të gjendemi… Ati ynë qiellor do t’i lërë të gjithë të tjerët vetëm për të të gjetur ty, delen e humbur…

13Dhe në se i ndodh ta gjejë, unë ju them në të vërtetë se ai do të gëzohet më shumë për këtë, se sa për të nëntëdhjetë e nëntat që nuk kishin humbur rrugën.

( Mateu 18:13 )

Le të shohim më thellë brenda vetes dhe të kuptojmë nga vjen kjo ndjenjë shqetësuese padobishmërie dhe ku po na çon. Nëse kjo ndjenjë na shtyn të kërkojmë pranimin ose lavdërimin e njerëzve, mendohu dy herë para se ta lësh të të pushtojë. Por nëse ajo që ndien buron nga dashuria për Perëndinë ose nga dashuria për të tjerët, të cilët mund t’i ndihmosh në kohë nevoje, atëherë vazhdo përpara! Sepse Perëndia është me ty dhe ka një plan për ty.

11Sepse unë i njoh mendimet që kam për ju", thotë Zoti, "mendime paqeje dhe jo të së keqes, për t'ju dhënë një të ardhme dhe një shpresë.

( Jeremia 29:11 )

Nëse ende nuk je i sigurt cili është plani që Perëndia ka për ty, thjesht lutu… Dhe pastaj shiko përreth. Ndoshta je tashmë në udhën e duhur?

27Unë po ju lë paqen, po ju jap paqen time: unë po jua jap, po jo si e jep bota; zemra juaj mos u trondittë dhe mos u frikësoftë.

( Gjoni 14:27 )