હું આ દુનિયામાં બંધબેસતો નથી

“હું ગમે તે કરું, હું બહારનો જ રહું છું. દિવસેને દિવસે મને ખાતરી થતી જાય છે કે કોઈ મને પસંદ કરતું નથી, કોઈને મારી જરૂર નથી. જેઓ પોતાની કારકિર્દીમાં આસમાને પહોંચી ગયા છે, જેમનાં હસતાં કુટુંબો છે અને જેમનો આદર કરનારા સહકર્મીઓ છે, એવા લોકો વચ્ચે હું દુઃખી અનુભવું છું. જે દુનિયામાં હું બંધબેસતો નથી, તેમાં મારી આસપાસના આ ખુશ ચહેરાઓ હવે હું સહન કરી શકતો નથી...” – શું આ લાગણી તમને જાણીતી લાગે છે?

તમે એકલા નથી. તમારા જેવા આપણે લાખો છીએ. આપણામાંના ઘણા આ દુનિયાના નથી.

18 જો જગત તમારો દ્વેષ રાખે છે તો તમારા પહેલાં તેણે મારો દ્વેષ કર્યો છે, એ તમે જાણો છો. 19જો તમે જગતના હોત તો પોતાના હોવાથી જગત તમારા ઉપર પ્રેમ રાખત; પરંતુ તમે જગતના નથી, પણ મેં તમને જગતમાંથી પસંદ કર્યાં છે, તેથી જગત તમારા પર દ્વેષ રાખે છે.

( યોહ. 15:18-19 )

આ દુનિયા આપણને શું આપે છે? મહત્વપૂર્ણ અને વિશેષ હોવાની લાગણી, પૈસા કમાવાની, ગાડી અને મોટું ઘર ખરીદવાની ક્ષમતા? મિત્રો તરફથી પ્રશંસા, જે ખાતરી આપે કે તેઓ તમને સ્વીકારે છે અને તેમની વચ્ચે તમારું વિશેષ સ્થાન છે? કે પછી બીજાઓ કરતાં ચડિયાતા હોવાની લાગણી? કદાચ બીજા લોકો તમારી સેવા કરે તેનો આનંદ? કે પછી ફક્ત એ બધાં ગેજેટ્સ, જે તમે ખરીદી શકો અને જેની સાથે રમી શકો? કે પછી દુનિયાની ઓફર એક મોટી કંપનીમાં નોકરી છે, જ્યાં તમે બીજા લોકોને તેમની કારકિર્દી ઘડવામાં મદદ કરી શકો, તમારા હાથ નીચેના લોકોને બઢતી આપીને કે તેમની ટેકનિકલ મુશ્કેલીઓમાં મદદ કરીને તમારી ઉદારતા બતાવી શકો? ફર્સ્ટ ક્લાસમાં ઉડાન અને બિઝનેસ કોન્ફરન્સોમાં ફરવું? સોશિયલ મીડિયા પર મોંઘી રેસ્ટોરાંમાં પોતાના ફોટા મૂકવા?

અદ્ભુત છે, ખરું ને? એ કોને ન જોઈએ? હા, ખરેખર, ચાલો પ્રામાણિક બનીએ અને તેનો ઇનકાર ન કરીએ – તે આકર્ષક લાગે છે! છતાં વહેલા કે મોડા આપણે સમજીશું કે આ દુનિયાની કોઈ પણ ઓફર આપણી અંદરની ખાલીપા અને એકલતાને ભરી શકશે નહીં. ત્યારે આપણને લાગશે કે વર્ષો સુધી દુનિયાને અનુસરીને, એ નકલી ખજાનાની લાલસા પાછળ દોડીને આપણે છેતરાયા છીએ, અને હવે જ આપણને સમજાય છે કે મિત્રોની જે પ્રશંસા આખો સમય આપણને આટલી કીમતી લાગતી હતી, તે છૂપી ઈર્ષ્યા અને દ્વેષથી વધુ કંઈ નહોતી.

જ્યારે ઈસુ પૃથ્વી પર આવ્યા અને લોકોને સ્વતંત્રતા આપી, ત્યારે તેમનામાંના ઘણાએ તેમના પર વિશ્વાસ કર્યો, પણ કોઈએ જાહેરમાં તે સ્વીકારવાની હિંમત કરી નહીં,

43કેમ કે ઈશ્વરના તરફથી થતી પ્રશંસા કરતાં તેઓ માણસો તરફથી થતી પ્રશંસા વધારે ચાહતા હતા.

( યોહ. 12:43 )

આપણે અહીં છીએ, માણસોની પ્રશંસા અને સ્વીકૃતિથી બંધાયેલા. સોનાના પાંજરામાં બંધાયેલાં મુક્ત પક્ષીઓ. ચારાથી આકર્ષાયેલી માછલી. બીજાઓના અભિપ્રાયના ડરથી બંધાયેલા...

25માણસની બીક ફાંદારૂપ છે;

પણ જે કોઈ યહોવાહ પર વિશ્વાસ રાખે છે તે સુરક્ષિત છે.

( નીતિ. 29:25 )

હા, આપણે આ દુનિયામાં બંધબેસવાનો પ્રયત્ન કરવાની જરૂર નથી. આપણા આત્માઓને તાણીને અને આપણાં હૃદયોને નિચોવીને આ દુનિયાનાં મૂલ્યોની ઇચ્છા પાછળ દોડવાની આપણને જરૂર નથી. જેમ પ્લાસ્ટિકનું ઘરેણું સાચા અસલી હીરાની બરોબરી કદી કરી શકતું નથી, તેમ આ દુનિયાની ઓફરો આપણાં હૃદયોનો ખાલીપો કદી ભરી શકશે નહીં. તે આપણે અનુભવીએ છીએ તે તરસને કદી છીપાવી શકશે નહીં.

15જગત પર અથવા જગતમાંની વસ્તુઓ પર પ્રેમ રાખો નહિ; જો કોઈ જગત પર પ્રેમ રાખે તો તેનામાં પિતાનો પ્રેમ નથી.

( 1 યોહ. 2:15 )

સાચા પ્રેમનો, સાચા જ્ઞાનનો, જીવનના સાચા માર્ગનો એક સ્રોત છે – પાણીનો એવો ઝરો, જેના પછી આપણને કદી તરસ લાગતી નથી.

14પણ જે પાણી હું આપીશ, તે જે કોઈ પીએ તેને કદી તરસ લાગશે નહિ. પણ જે પાણી હું તેને આપીશ તે તેનામાં પાણીનો ઝરો થશે, તે ઝરો અનંતજીવન સુધી વહ્યા કરશે.’”

( યોહ. 4:14 )

તમે ઈસુ ખ્રિસ્તને ઓળખતા હો કે ન પણ ઓળખતા હો (જોકે તમે કદાચ તેમનું નામ સાંભળ્યું હશે), કે તેઓ કોણ છે અને ક્યાંથી આવ્યા છે. છતાં એક વાત આપણે તરત જોઈ શકીએ છીએ – તેઓ આ દુનિયાના નથી.

14તમારાં વચનો મેં તેઓને આપ્યાં છે; માનવજગતે તેઓનો દ્વેષ કર્યો છે કેમ કે જેમ હું જગતનો નથી તેમ તેઓ આ જગતના નથી.

( યોહ. 17:14 )

અને આ દુનિયા જે આપે છે તેનો તેઓ સ્વીકાર કરતા નથી.

8ફરીથી શેતાન તેમને ઘણાં ઊંચા પહાડ ઉપર લઈ ગયો અને દુનિયાના સઘળાં રાજ્યો તથા તેઓનો વૈભવ તેમને બતાવ્યા. 9અને તેમને કહ્યું કે, “જો તું પગે પડીને મારું ભજન કરશે, તો આ સઘળાં હું તને આપીશ.”

10ત્યારે ઈસુએ તેને કહ્યું કે, “અરે શેતાન, દૂર જા! કેમ કે લખેલું છે કે, ‘પ્રભુ તારા ઈશ્વરનું ભજન કર અને એકલા તેમની જ સેવા કર.’”

( માથ. 4:8-10 )

જ્યારે આપણે પોતાને નકામા, તરછોડાયેલા, ખાલી, આ દુનિયાના નહીં એવા અનુભવીએ, ત્યારે ઈસુ આપણને જે પાણી આપે છે તે આપણે પી શકીએ છીએ. તે આપણને જરૂરી જ્ઞાન આપશે, જેથી આપણને ફરી કદી તરસ ન લાગે. તેઓ જ સાચો માર્ગ પણ છે, જે એ સાચા ખજાના તરફ લઈ જાય છે, જેને માણસો આખી જિંદગી શોધતા આવ્યા છે.

6ઈસુ તેને કહે છે કે, ‘માર્ગ, સત્ય તથા જીવન હું છું; મારા આશ્રય વિના પિતાની પાસે કોઈ આવતું નથી.

( યોહ. 14:6 )

આપણા સૌ માટે એ સ્વાભાવિક છે કે આપણે વિશેષ હોવાનું અનુભવવા માંગીએ, આપણે જેવા છીએ તેવા જ પ્રેમ પામવાનું અનુભવવા માંગીએ. સૌ જાણે છે કે આપણે ઈશ્વરની પ્રતિમામાં સર્જાયેલા છીએ. પણ ઈશ્વરની નજરમાં આપણે કેટલા વિશેષ છીએ, તે આપણે સહેલાઈથી ભૂલી જઈએ છીએ.

4કેમ કે તું મારી દૃષ્ટિમાં મૂલ્યવાન તથા સન્માન પામેલો છે, મેં તારા પર પ્રેમ કર્યો છે.

તેથી હું તારે બદલે માણસો અને તારા જીવને બદલે લોકો આપીશ.

( યશા. 43:4 )

આપણને હજી પણ જીવનમાં કંઈક ઉપયોગી કરવાની અને નકામાપણાની લાગણીથી છુટકારો મેળવવાની તીવ્ર ઇચ્છા થઈ શકે છે. તે માટે આપણે સમજવું જરૂરી છે કે આપણા માટે સૌથી મહત્વની બાબત શોધાઈ જવું છે… આપણા સ્વર્ગીય પિતા બીજા બધાને છોડીને ફક્ત તમને, ખોવાયેલા ઘેટાને, શોધવા નીકળશે…

13જો તે તેને મળે તો હું તમને નિશ્ચે કહું છું કે, જે નવ્વાણું ભૂલાં પડેલાં ન હતાં, તેઓના કરતાં તેને લીધે તે વધારે ખુશ થાય છે.

( માથ. 18:13 )

ચાલો આપણી અંદર ઊંડે નજર કરીએ અને જોઈએ કે નકામાપણાની આ અસ્વસ્થ કરતી લાગણી ક્યાંથી આવે છે અને આપણને ક્યાં લઈ જાય છે. જો આ લાગણી આપણને માણસોની સ્વીકૃતિ કે પ્રશંસા શોધવા પ્રેરે, તો તેને તમારા પર હાવી થવા દેતાં પહેલાં બે વાર વિચારજો. પણ જો તમે જે અનુભવો છો તે ઈશ્વર પ્રત્યેના પ્રેમથી અથવા જરૂરિયાતના સમયે તમે મદદ કરી શકો એવા બીજાઓ પ્રત્યેના તમારા પ્રેમથી પ્રેરિત હોય, તો આગળ વધો! કારણ કે ઈશ્વર તમારી સાથે છે, અને તેમની પાસે તમારા માટે એક યોજના છે.

11કેમ કે તમારા માટે મારા જે ઇરાદાઓ હું રાખું છું તે હું જાણું છું’ એમ યહોવાહ કહે છે. તે ઇરાદાઓ ભવિષ્યમાં તમને આશા આપવા માટે ‘વિપત્તિને લગતા નહિ પણ શાંતિને લગતા છે.

( યર્મિ. 29:11 )

જો તમને હજી ખાતરી ન હોય કે ઈશ્વરની તમારા માટે શી યોજના છે, તો બસ પ્રાર્થના કરો… અને પછી આસપાસ નજર કરો. કદાચ તમે પહેલેથી જ સાચા માર્ગ પર છો?

27હું તમને શાંતિ આપીને જાઉં છું; મારી શાંતિ હું તમને આપું છું; જેમ માનવજગત આપે છે તેમ હું તમને આપતો નથી. તમારાં હૃદયોને વ્યાકુળ થવા ન દો; અને બીવા પણ દેશો નહીં.

( યોહ. 14:27 )