ຂ້ອຍບໍ່ເຂົ້າກັບໂລກນີ້
“ບໍ່ວ່າຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງ ຂ້ອຍກໍເປັນຄົນນອກ. ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ຂ້ອຍຍິ່ງໝັ້ນໃຈວ່າບໍ່ມີໃຜມັກຂ້ອຍ ບໍ່ມີໃຜຕ້ອງການຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຮູ້ສຶກທຸກໃຈທ່າມກາງຄົນທີ່ກ້າວໜ້າໃນໜ້າທີ່ການງານຢ່າງໄວວາ ມີຄອບຄົວທີ່ຍິ້ມແຍ້ມ ແລະ ມີເພື່ອນຮ່ວມງານທີ່ນັບຖືເຂົາເຈົ້າ. ຂ້ອຍທົນເບິ່ງໃບໜ້າທີ່ມີຄວາມສຸກເຫລົ່ານີ້ອ້ອມຕົວຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ອີກແລ້ວ ໃນໂລກທີ່ຂ້ອຍບໍ່ເຂົ້າກັບມັນ...” – ຄວາມຮູ້ສຶກນີ້ຄຸ້ນເຄີຍສຳລັບທ່ານບໍ?
ທ່ານບໍ່ໄດ້ຢູ່ຜູ້ດຽວ. ມີຄົນເປັນລ້ານໆຄືກັນກັບທ່ານ. ຫລາຍຄົນໃນພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງໂລກນີ້.
“ຖ້າໂລກກຽດຊັງພວກເຈົ້າ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າໂລກໄດ້ກຽດຊັງເຮົາກ່ອນແລ້ວ. ຖ້າພວກເຈົ້າເປັນຂອງໂລກ. ໂລກກໍຈະຮັກພວກເຈົ້າໃນຖານະທີ່ເປັນຂອງມັນ. ແຕ່ເພາະພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງໂລກເພາະວ່າເຮົາໄດ້ເລືອກເອົາພວກເຈົ້າອອກມາຈາກໂລກແລ້ວ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂລກຈຶ່ງກຽດຊັງພວກເຈົ້າ.( ໂຢຮັນ 15:18-19 )
ໂລກນີ້ມີຫຍັງໃຫ້ແກ່ເຮົາ? ຄວາມຮູ້ສຶກວ່າຕົນສຳຄັນ ແລະ ພິເສດ ຄວາມສາມາດໃນການຫາເງິນ ຊື້ລົດ ແລະ ເຮືອນຫລັງໃຫຍ່? ການໄດ້ຮັບຄຳຍ້ອງຍໍຈາກໝູ່ເພື່ອນທີ່ຢືນຢັນວ່າເຂົາເຈົ້າຍອມຮັບທ່ານ ແລະ ທ່ານມີສະຖານະພິເສດໃນໝູ່ພວກເຂົາ? ຫລື ຄວາມຮູ້ສຶກວ່າຕົນດີກວ່າຄົນອື່ນ? ບາງທີອາດເປັນຄວາມເພີດເພີນທີ່ມີຄົນອື່ນຮັບໃຊ້? ຫລື ເປັນພຽງອຸປະກອນທັນສະໄໝທັງຫລາຍທີ່ທ່ານສາມາດຊື້ມາຫລິ້ນ? ຫລື ສິ່ງທີ່ໂລກສະເໜີແມ່ນວຽກໃນບໍລິສັດໃຫຍ່ ບ່ອນທີ່ທ່ານສາມາດຊ່ວຍຄົນອື່ນສ້າງອາຊີບຂອງເຂົາເຈົ້າ ສະແດງຄວາມເອື້ອເຟື້ອຂອງທ່ານໂດຍການເລື່ອນຕຳແໜ່ງໃຫ້ລູກນ້ອງ ຫລື ຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າແກ້ໄຂບັນຫາທາງເຕັກນິກ? ການບິນຊັ້ນໜຶ່ງ ແລະ ການນຳກອງປະຊຸມທຸລະກິດ? ການໂພສຮູບຕົວເອງໃນຮ້ານອາຫານລາຄາແພງລົງສື່ສັງຄົມອອນລາຍ?
ໜ້າອັດສະຈັນແມ່ນບໍ? ໃຜແດ່ຈະບໍ່ຢາກໄດ້? ແມ່ນແລ້ວ ໃຫ້ເຮົາເວົ້າຢ່າງຊື່ສັດ ແລະ ບໍ່ປະຕິເສດ – ມັນຟັງແລ້ວໜ້າດຶງດູດໃຈ! ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ບໍ່ຊ້າກໍໄວ ເຮົາຈະເຂົ້າໃຈວ່າບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ໂລກນີ້ສະເໜີໃຫ້ຈະເຕີມເຕັມຄວາມວ່າງເປົ່າ ແລະ ຄວາມໂດດດ່ຽວພາຍໃນເຮົາໄດ້. ແລ້ວເຮົາຈະຮູ້ສຶກວ່າຖືກຫລອກ ເພາະໄດ້ຕິດຕາມໂລກ ແລ່ນໄລ່ຕາມຄວາມປາຖະໜາໃນຊັບສົມບັດປອມນັ້ນມາຫລາຍປີ ແລະ ຫາກໍມາຮູ້ຕົວໃນຕອນນີ້ວ່າຄຳຍ້ອງຍໍຈາກໝູ່ເພື່ອນທີ່ເຄີຍເບິ່ງຄືມີຄ່າຫລາຍສຳລັບເຮົາມາຕະຫລອດ ແທ້ຈິງແລ້ວເປັນພຽງຄວາມອິດສາ ແລະ ຄວາມກຽດຊັງທີ່ໃສ່ໜ້າກາກໄວ້ເທົ່ານັ້ນ.
ເມື່ອພຣະເຢຊູສະເດັດລົງມາໃນໂລກ ແລະ ປະທານອິດສະລະພາບໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນ ຫລາຍຄົນໄດ້ເຊື່ອໃນພຣະອົງ ແຕ່ບໍ່ມີໃຜກ້າຍອມຮັບຢ່າງເປີດເຜີຍ
ດ້ວຍວ່າ ພວກເຂົາຮັກການຍ້ອງຍໍຈາກມະນຸດຫລາຍກວ່າການຍ້ອງຍໍຈາກພຣະເຈົ້າ.( ໂຢຮັນ 12:43 )
ເຮົາກໍເປັນແບບນີ້ ຖືກຜູກມັດໄວ້ກັບຄຳຍ້ອງຍໍ ແລະ ການຍອມຮັບຂອງມະນຸດ. ນົກທີ່ເຄີຍເສລີຖືກຂັງໄວ້ໃນກົງຄຳ. ປາທີ່ຖືກເຫຍື່ອລໍ້ໄວ້. ຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມຢ້ານຕໍ່ຄວາມຄິດເຫັນຂອງຄົນອື່ນ...
ຄວາມຢ້ານຂອງຄົນຈະເປັນການຫ້າງແຮ້ວ, ແຕ່ຜູ້ທີ່ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະເຈົ້າຢາເວກໍປອດໄພ.( ສຸພາສິດ 29:25 )
ແມ່ນແລ້ວ ເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພະຍາຍາມເຂົ້າກັບໂລກນີ້. ເຮົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຕິດຕາມຄວາມປາຖະໜາໃນຄຸນຄ່າຂອງໂລກນີ້ ຈົນຈິດວິນຍານອິດເມື່ອຍ ແລະ ຫົວໃຈແຫ້ງຫອດ. ຄືກັບເຄື່ອງປະດັບພລາສຕິກທີ່ບໍ່ມີວັນທຽບໄດ້ກັບເພັດແທ້ ສິ່ງທີ່ໂລກນີ້ສະເໜີກໍຈະບໍ່ມີວັນເຕີມເຕັມຄວາມວ່າງເປົ່າໃນຫົວໃຈຂອງເຮົາໄດ້. ມັນຈະບໍ່ມີວັນດັບຄວາມກະຫາຍທີ່ເຮົາຮູ້ສຶກໄດ້.
ຢ່າຮັກໂລກ ຫລື ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນໂລກ. ຖ້າຜູ້ໃດຮັກໂລກ, ຄວາມຮັກຂອງພຣະບິດາເຈົ້າ ກໍບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຜູ້ນັ້ນ.( 1 ໂຢຮັນ 2:15 )
ມີແຫລ່ງແຫ່ງຄວາມຮັກແທ້ ຄວາມຮູ້ແທ້ ແລະ ທາງແທ້ທີ່ນຳໄປສູ່ຊີວິດ ຄືແຫລ່ງນ້ຳທີ່ເມື່ອດື່ມແລ້ວເຮົາຈະບໍ່ກະຫາຍອີກເລີຍ.
ແຕ່ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳທີ່ເຮົາຈະໃຫ້ນັ້ນຈະບໍ່ຫິວນໍ້າອີກຈັກເທື່ອ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ນ້ຳທີ່ເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຂົານັ້ນຈະກາຍເປັນນ້ຳພຸໃນໂຕຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຈະພຸ່ງຂຶ້ນສູ່ຊີວິດນິລັນດອນ”.( ໂຢຮັນ 4:14 )
ທ່ານອາດຈະຮູ້ຈັກ ຫລື ບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຢຊູຄຣິດ (ເຖິງແມ່ນວ່າທ່ານອາດເຄີຍໄດ້ຍິນພຣະນາມຂອງພຣະອົງແລ້ວ) ວ່າພຣະອົງເປັນໃຜ ແລະ ມາຈາກໃສ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ມີສິ່ງໜຶ່ງທີ່ເຮົາເຫັນໄດ້ທັນທີ – ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ມາຈາກໂລກນີ້.
ຂ້ານ້ອຍໄດ້ມອບຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາແລ້ວ ແລະ ໂລກໄດ້ກຽດຊັງພວກເຂົາເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງໂລກອີກຕໍ່ໄປເໝືອນທີ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງໂລກ.( ໂຢຮັນ 17:14 )
ແລະ ພຣະອົງບໍ່ຍອມຮັບສິ່ງທີ່ໂລກນີ້ສະເໜີໃຫ້.
ອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ມານຮ້າຍໄດ້ພາພຣະອົງໄປເທິງພູທີ່ສູງຫລາຍ ແລະ ໄດ້ສະແດງອານາຈັກທັງໝົດຂອງໂລກ ແລະ ຄວາມງົດງາມຂອງອານາຈັກເຫລົ່ານັ້ນໃຫ້ພຣະອົງເບິ່ງ. ແລ້ວກໍເວົ້າວ່າ, “ສິ່ງທັງໝົດເຫລົ່ານີ້ເຮົາຈະຍົກໃຫ້ທ່ານ ຖ້າທ່ານກົ້ມຂາບ ແລະ ນະມັດສະການເຮົາ”. ພຣະເຢຊູເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ມານຊາຕານ, ຈົ່ງໜີໄປຈາກເຮົາ! ເພາະມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ, ‘ຈົ່ງນະມັດສະການອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ແລະ ຮັບໃຊ້ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ’ ”.( ມັດທາຍ 4:8-10 )
ເມື່ອເຮົາຮູ້ສຶກວ່າຕົນໄຮ້ຄ່າ ຖືກປະຖິ້ມ ວ່າງເປົ່າ ບໍ່ແມ່ນຂອງໂລກນີ້ ເຮົາກໍສາມາດດື່ມນ້ຳທີ່ພຣະເຢຊູປະທານໃຫ້ເຮົາໄດ້. ນ້ຳນັ້ນຈະໃຫ້ຄວາມຮູ້ທີ່ເຮົາຕ້ອງການ ເພື່ອເຮົາຈະບໍ່ກະຫາຍອີກເລີຍ. ພຣະອົງຍັງເປັນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ ທີ່ນຳໄປສູ່ຊັບສົມບັດແທ້ທີ່ມະນຸດສະແຫວງຫາມາຕະຫລອດຊີວິດ.
ພຣະເຢຊູເຈົ້າຕອບວ່າ, “ເຮົານີ້ແຫລະເປັນທາງນັ້ນ ເປັນຄວາມຈິງ ແລະ ເປັນຊີວິດ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດມາເຖິງພຣະບິດາເຈົ້າໄດ້ນອກຈາກມາທາງເຮົາ.( ໂຢຮັນ 14:6 )
ເປັນເລື່ອງທຳມະຊາດທີ່ເຮົາທຸກຄົນຕ້ອງການຮູ້ສຶກວ່າຕົນພິເສດ ຮູ້ສຶກວ່າຖືກຮັກຕາມທີ່ເຮົາເປັນ. ທຸກຄົນຮູ້ວ່າເຮົາຖືກສ້າງຂຶ້ນຕາມພາບລັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ເຮົາມັກລືມງ່າຍວ່າເຮົາພິເສດພຽງໃດໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າ.
ເພາະເຈົ້າມີຄ່າ ແລະ ມີກຽດໃນສາຍຕາຂອງເຮົາ, ແລະ ເພາະເຮົາຮັກເຈົ້າ, ເຮົາຈຶ່ງຍອມເອົາປະຊາຊົນແລກປ່ຽນກັບເຈົ້າ, ເອົາຊົນຊາດຕ່າງໆແລກປ່ຽນກັບຊີວິດຂອງເຈົ້າ,( ເອຊາຢາ 43:4 )
ເຮົາອາດຍັງຮູ້ສຶກຢາກເຮັດບາງສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດໃນຊີວິດ ແລະ ກຳຈັດຄວາມຮູ້ສຶກໄຮ້ຄ່ານັ້ນອອກໄປ. ສຳລັບສິ່ງນີ້ ເຮົາຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດສຳລັບເຮົາຄືການຖືກພົບ… ພຣະບິດາຂອງເຮົາຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນຈະປະຖິ້ມຄົນອື່ນທັງໝົດ ເພື່ອມາຊອກຫາທ່ານ ແກະທີ່ຫລົງຫາຍໄປ…
ເຮົາບອກພວກເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງວ່າ, ຖ້າລາວພົບແກະນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີໃນແກະໂຕນັ້ນຫລາຍກວ່າແກະເກົ້າສິບເກົ້າໂຕທີ່ບໍ່ໄດ້ຫລົງເສຍໄປ.( ມັດທາຍ 18:13 )
ໃຫ້ເຮົາເບິ່ງລົງເລິກພາຍໃນຕົນເອງ ແລະ ພິຈາລະນາວ່າຄວາມຮູ້ສຶກໄຮ້ຄ່າທີ່ລົບກວນໃຈນີ້ມາຈາກໃສ ແລະ ມັນກຳລັງນຳເຮົາໄປທາງໃດ. ຖ້າຄວາມຮູ້ສຶກນັ້ນຢາກໃຫ້ເຮົາສະແຫວງຫາການຍອມຮັບ ຫລື ຄຳຍ້ອງຍໍຈາກມະນຸດ ກໍຈົ່ງຄິດໃຫ້ດີກ່ອນປ່ອຍໃຫ້ມັນຄອບງຳທ່ານ. ແຕ່ຖ້າສິ່ງທີ່ທ່ານຮູ້ສຶກນັ້ນມາຈາກຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຫລື ຄວາມຮັກຂອງທ່ານຕໍ່ຄົນອື່ນທີ່ທ່ານສາມາດຊ່ວຍໄດ້ໃນຍາມທີ່ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງການ ກໍຈົ່ງເຮັດເລີຍ! ເພາະພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ກັບທ່ານ ແລະ ພຣະອົງມີແຜນການສຳລັບທ່ານ.
ພຣະເຈົ້າຢາເວປະກາດວ່າ, “ເພາະເຮົາຮູ້ແຜນການທີ່ເຮົາມີສຳລັບພວກເຈົ້າ, ເປັນແຜນການເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ບໍ່ແມ່ນເພື່ອເຮັດທໍາລາຍພວກເຈົ້າ, ເປັນແຜນການເພື່ອໃຫ້ຄວາມຫວັງ ແລະ ອະນາຄົດແກ່ພວກເຈົ້າ.( ເຢເຣມີຢາ 29:11 )
ຖ້າທ່ານຍັງບໍ່ແນ່ໃຈວ່າພຣະເຈົ້າມີແຜນການຫຍັງສຳລັບທ່ານ ກໍພຽງແຕ່ອະທິຖານ… ແລ້ວເບິ່ງອ້ອມຕົວທ່ານ. ບາງທີທ່ານອາດຢູ່ໃນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງແລ້ວກໍໄດ້?
ເຮົາມອບສັນຕິສຸກໄວ້ກັບພວກເຈົ້າ, ສັນຕິສຸກທີ່ເຮົາມອບໃຫ້ນັ້ນບໍ່ເໝືອນສັນຕິສຸກທີ່ໂລກໃຫ້. ຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງພວກເຈົ້າວຸ້ນວາຍໄປ ແລະ ຢ່າຢ້ານເລີຍ.( ໂຢຮັນ 14:27 )