ମୁଁ ଏହି ଜଗତରେ ଖାପ ଖାଉ ନାହିଁ

“ମୁଁ ଯାହା ବି କରେ, ମୁଁ ଜଣେ ବାହାର ଲୋକ ହୋଇ ରହିଯାଏ। ଦିନକୁ ଦିନ ମୁଁ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ ଯେ ମୋତେ କେହି ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ମୋର କାହାକୁ ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ନିଜ କ୍ୟାରିୟରରେ ଆକାଶ ଛୁଇଁଥିବା, ହସଖୁସି ପରିବାର ଓ ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା ସହକର୍ମୀ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଦୁଃଖୀ ଅନୁଭବ କରେ। ଯେଉଁ ଜଗତରେ ମୁଁ ଖାପ ଖାଏ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଚାରିପାଖର ଏହି ଖୁସି ମୁହଁଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ଆଉ ସହି ପାରୁ ନାହିଁ…” – ଏହି ଅନୁଭବ କ’ଣ ଆପଣଙ୍କୁ ପରିଚିତ ଲାଗୁଛି?

ଆପଣ ଏକା ନୁହଁନ୍ତି। ଆପଣଙ୍କ ପରି ଆମେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଅଛୁ। ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ ଏହି ଜଗତର ନୁହଁନ୍ତି।

18 “ଜଗତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିବା ପୂର୍ବେ ତାହା ଯେ ମୋତେ ଘୃଣା କରିଅଛି, ଏହା ଜାଣ। 19ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜଗତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଆନ୍ତ, ତେବେ ଜଗତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଆପଣାର ଲୋକ ଜାଣି ପ୍ରେମ କରନ୍ତା; କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜଗତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ନାହଁ, ବରଂ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜଗତ ମଧ୍ୟରୁ ମନୋନୀତ କରିଅଛି, ଏଥିନିମନ୍ତେ ଜଗତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରେ।

( ଯୋହନ 15:18-19 )

ଏହି ଜଗତ ଆମକୁ କ’ଣ ଦିଏ? ନିଜକୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ବିଶେଷ ମନେ କରିବାର ଅନୁଭବ, ଟଙ୍କା ରୋଜଗାର କରିବା, ଗାଡ଼ି ଓ ବଡ଼ ଘର କିଣିବାର କ୍ଷମତା? ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣଙ୍କ ଗ୍ରହଣୀୟତା ଓ ବିଶେଷ ସ୍ଥାନକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରେ? ନା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଭଲ ହେବାର ଅନୁଭବ? ବୋଧହୁଏ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବା ପାଇବାର ଆନନ୍ଦ? ନା କେବଳ କିଣି ଖେଳିହେବା ଭଳି ଏହି ସବୁ ଗ୍ୟାଜେଟ୍? ନା ଜଗତର ପ୍ରସ୍ତାବ ହେଉଛି ଏକ ବଡ଼ କମ୍ପାନୀରେ ଚାକିରି, ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ କ୍ୟାରିୟର ଗଢ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେ, ନିଜ ଅଧୀନସ୍ଥ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ପଦୋନ୍ନତି ଦେଇ କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ବୈଷୟିକ ଆହ୍ୱାନରେ ସାହାଯ୍ୟ କରି ନିଜର ଉଦାରତା ଦେଖାଇପାରିବେ? ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀରେ ବିମାନ ଯାତ୍ରା ଓ ବ୍ୟବସାୟିକ ସମ୍ମିଳନୀ ପରିଚାଳନା? ଦାମୀ ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟରେ ଉଠାଯାଇଥିବା ନିଜ ଫଟୋ ସାମାଜିକ ମାଧ୍ୟମରେ ପୋଷ୍ଟ କରିବା?

ଚମତ୍କାର, ନୁହେଁ କି? ଏହା କିଏ ନ ଚାହିଁବ? ହଁ, ପ୍ରକୃତରେ, ଆସନ୍ତୁ ସଚ୍ଚୋଟ ହେବା ଓ ଅସ୍ୱୀକାର ନ କରିବା – ଏହା ଆକର୍ଷଣୀୟ ଶୁଣାଯାଏ! କିନ୍ତୁ ଶୀଘ୍ର ବା ବିଳମ୍ବରେ ଆମେ ବୁଝିବା ଯେ ଏହି ଜଗତର କୌଣସି ପ୍ରସ୍ତାବ ଆମ ଭିତରର ଶୂନ୍ୟତା ଓ ଏକାକୀତ୍ୱକୁ ପୂରଣ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ସେତେବେଳେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଜଗତର ପଛରେ ଚାଲି, ସେହି ନକଲି ଧନର ଲୋଭରେ ଦୌଡ଼ି ଆମେ ପ୍ରତାରିତ ଅନୁଭବ କରିବା, ଏବଂ କେବଳ ଏବେ ବୁଝିବା ଯେ ଏତେ ଦିନ ଧରି ଆମକୁ ଏତେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଲାଗୁଥିବା ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ମୁଖା ପିନ୍ଧିଥିବା ଈର୍ଷା ଓ ଘୃଣା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ନୁହେଁ।

ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲେ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ପ୍ରଦାନ କଲେ, ଅନେକେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ଏହାକୁ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ସାହସ କଲେ ନାହିଁ,

43କାରଣ ସେମାନେ ଈଶ୍ବରଙ୍କଠାରୁ ଗୌରବ ଅପେକ୍ଷା ବରଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଗୌରବ ଭଲ ପାଇଲେ।

( ଯୋହନ 12:43 )

ଏହିପରି ଆମେ ମଣିଷର ପ୍ରଶଂସା ଓ ଗ୍ରହଣୀୟତାରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ରହିଛୁ। ସୁନା ପଞ୍ଜୁରୀରେ ବନ୍ଦୀ ମୁକ୍ତ ପକ୍ଷୀ। ଚାରାରେ ଆକୃଷ୍ଟ ମାଛ। ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମତାମତର ଭୟରେ ବନ୍ଧା…

25ଲୋକଭୟ ଫାନ୍ଦଜନକ;

ମାତ୍ର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ଯେ ନିର୍ଭର ରଖେ, ସେ ସୁରକ୍ଷିତ ହେବ।

( ହିତୋପଦେଶ 29:25 )

ହଁ, ଆମକୁ ଏହି ଜଗତରେ ଖାପ ଖାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ଆମ ପ୍ରାଣକୁ କ୍ଲାନ୍ତ କରି ଓ ହୃଦୟକୁ ଶୂନ୍ୟ କରି ଏହି ଜଗତର ମୂଲ୍ୟବୋଧର ଆକାଙ୍କ୍ଷା ପଛରେ ଦୌଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ଯେପରି ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ଅଳଙ୍କାର କେବେ ପ୍ରକୃତ ହୀରା ସହ ତୁଳନା କରିପାରେ ନାହିଁ, ସେହିପରି ଏହି ଜଗତର ପ୍ରସ୍ତାବ କେବେ ଆମ ହୃଦୟର ଶୂନ୍ୟତାକୁ ପୂରଣ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଆମେ ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ତୃଷ୍ଣାକୁ ଏହା କେବେ ମେଣ୍ଟାଇ ପାରିବ ନାହିଁ।

15ସଂସାର କିଅବା ସେଥିରେ ଥିବା ବିଷୟ ସବୁକୁ ପ୍ରେମ ନ କର। କେହି ଯଦି ସଂସାରକୁ ପ୍ରେମ କରେ, ପିତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ତାହାଠାରେ ନାହିଁ;

( ୧ ଯୋହନ 2:15 )

ପ୍ରକୃତ ପ୍ରେମ, ପ୍ରକୃତ ଜ୍ଞାନ ଓ ଜୀବନକୁ ଯିବାର ପ୍ରକୃତ ପଥର ଏକ ଉତ୍ସ ଅଛି – ଏପରି ଜଳର ଉତ୍ସ, ଯାହା ପିଇବା ପରେ ଆମେ ଆଉ କେବେ ତୃଷାର୍ତ୍ତ ହେବା ନାହିଁ।

14କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଜଳ ଦେବି, ତାହା ଯେ କେହି ପାନ କରିବ, ସେ କେବେ ହେଁ ତୃଷିତ ହେବ ନାହିଁ, ବରଂ ମୁଁ ତାହାକୁ ଯେଉଁ ଜଳ ଦେବି, ତାହା ଅନନ୍ତ ଜୀବନଦାୟକ ଜଳର ନିର୍ଝର ସ୍ୱରୂପେ ତାହାଠାରେ ଉଚ୍ଛୁଳି ଉଠୁଥିବ।”

( ଯୋହନ 4:14 )

ଆପଣ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଜାଣିଥାଇପାରନ୍ତି ବା ନ ଜାଣିଥାଇପାରନ୍ତି (ଯଦିଓ ଆପଣ ସମ୍ଭବତଃ ଏହି ନାମ ଶୁଣିଛନ୍ତି), ସେ କିଏ ଓ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛନ୍ତି। ତଥାପି ଗୋଟିଏ କଥା ଆମେ ତୁରନ୍ତ ଦେଖିପାରୁ – ସେ ଏହି ଜଗତର ନୁହଁନ୍ତି।

14ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ଦାନ କରିଅଛି, ଆଉ ଜଗତ ସେମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରିଅଛି, କାରଣ ମୁଁ ଯେପରି ଏ ଜଗତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ସେହିପରି ଏହି ଜଗତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ନୁହଁନ୍ତି।

( ଯୋହନ 17:14 )

ଏବଂ ଏହି ଜଗତ ଯାହା ଦେବାକୁ ଚାହେଁ, ତାହା ସେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

8ପୁନଶ୍ଚ ଶୟତାନ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଅତି ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ନେଇଯାଇ ଜଗତର ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଓ ସେସବୁର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଇ କହିଲା, 9ତୁମ୍ଭେ ଯେବେ ଆମ୍ଭକୁ ଭୂମିଷ୍ଠ ପ୍ରଣାମ କରିବ, ତେବେ ଆମ୍ଭେ ଏହି ସମସ୍ତ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେବା।

10ତହିଁରେ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ,

“ଦୂର ହ, ଶୟତାନ, କାରଣ ଲେଖାଅଛି, ‘ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରଭୁ ଆପଣା ଈଶ୍ବରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବ, ପୁଣି, କେବଳ ତାହାଙ୍କର ଉପାସନା କରିବ।’”

( ମାଥିଉ 4:8-10 )

ଯେତେବେଳେ ଆମେ ନିଜକୁ ଅଦରକାରୀ, ପରିତ୍ୟକ୍ତ, ଶୂନ୍ୟ, ଏହି ଜଗତର ନୁହେଁ ବୋଲି ଅନୁଭବ କରୁ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଯୀଶୁ ଦେଉଥିବା ଜଳ ପାନ କରିପାରୁ। ଏହା ଆମକୁ ଆବଶ୍ୟକ ଜ୍ଞାନ ଦେବ, ଯାହାଫଳରେ ଆମେ ଆଉ କେବେ ତୃଷାର୍ତ୍ତ ହେବା ନାହିଁ। ସେ ମଧ୍ୟ ସେହି ସଠିକ ପଥ, ଯାହା ମଣିଷ ଜୀବନସାରା ଖୋଜୁଥିବା ପ୍ରକୃତ ଧନ ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ।

6ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ପଥ, ସତ୍ୟ ଓ ଜୀବନ; ମୋʼ ଦେଇ ନ ଗଲେ କେହି ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଏ ନାହିଁ।

( ଯୋହନ 14:6 )

ନିଜକୁ ବିଶେଷ ମନେ କରିବା, ଆମେ ଯେପରି ଅଛୁ ସେହିପରି ଆମକୁ ଭଲ ପାଉଛନ୍ତି ବୋଲି ଅନୁଭବ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାଭାବିକ। ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ସୃଷ୍ଟ। କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆମେ କେତେ ବିଶେଷ, ତାହା ଆମେ ସହଜରେ ଭୁଲିଯାଉ।

4ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବହୁମୂଲ୍ୟ ଓ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଅଛ ଓ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରେମ କରିଅଛୁ;

ଏହେତୁ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ପରିବର୍ତ୍ତେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଓ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରାଣର ପରିବର୍ତ୍ତେ ଗୋଷ୍ଠୀବର୍ଗକୁ ଦେବା।

( ଯିଶାଇୟ 43:4 )

ତଥାପି ଆମ ଜୀବନରେ କିଛି ଉପଯୋଗୀ କାମ କରିବା ଓ ଅଦରକାରୀ ହେବାର ସେହି ଅନୁଭବରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାର ଏକ ପ୍ରବଳ ଇଚ୍ଛା ଆମ ଭିତରେ ଥାଇପାରେ। ସେଥିପାଇଁ ଆମକୁ ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ ଆମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ହେଉଛି ମିଳିଯିବା… ଆମର ସ୍ୱର୍ଗସ୍ଥ ପିତା ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି କେବଳ ଆପଣଙ୍କୁ, ସେହି ହଜିଯାଇଥିବା ମେଣ୍ଢାକୁ ଖୋଜିବେ…

13ଆଉ ଯଦି ସେ ତାହାକୁ ପାଏ, ତାହାହେଲେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ଯେଉଁ ଅନେଶତଟି ହଜି ଯାଇ ନ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଏହି ଗୋଟିକ ଲାଗି ସେ ଅଧିକ ଆନନ୍ଦ କରେ।

( ମାଥିଉ 18:13 )

ଆସନ୍ତୁ ଭିତରକୁ ଗଭୀର ଭାବେ ଦେଖିବା ଏବଂ ଅଦରକାରୀ ହେବାର ଏହି ଅସ୍ଥିର ଅନୁଭବ କେଉଁଠାରୁ ଆସୁଛି ଓ ଆମକୁ କେଉଁଆଡ଼େ ନେଇଯାଉଛି ତାହା ବୁଝିବା। ଯଦି ଏହି ଅନୁଭବ ଆମକୁ ମଣିଷର ଗ୍ରହଣୀୟତା ବା ପ୍ରଶଂସା ଖୋଜିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ, ତେବେ ତାହାକୁ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ବିସ୍ତାର କରିବାକୁ ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇଥର ଭାବନ୍ତୁ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆପଣ ଯାହା ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି ତାହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ବା ଆବଶ୍ୟକତା ସମୟରେ ଆପଣ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରୁଥିବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ, ତେବେ ଆଗେଇ ଚାଲନ୍ତୁ! କାରଣ ପରମେଶ୍ୱର ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ତାହାଙ୍କର ଏକ ଯୋଜନା ଅଛି।

11କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଆମ୍ଭେ ଯେସକଳ ସଂକଳ୍ପ କରିଅଛୁ, ତାହା ଆମ୍ଭେ ଜାଣୁ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅନ୍ତିମ କାଳରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଭରସା ଦେବା ନିମନ୍ତେ ସେସବୁ ଅମଙ୍ଗଳର ନୁହେଁ, ମଙ୍ଗଳର ସଂକଳ୍ପ ଅଟେ।

( ଯିରିମୀୟ 29:11 )

ଯଦି ପରମେଶ୍ୱର ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ କି ଯୋଜନା ରଖିଛନ୍ତି ସେ ବିଷୟରେ ଆପଣ ଏବେ ବି ନିଶ୍ଚିତ ନୁହଁନ୍ତି, ତେବେ କେବଳ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତୁ… ଏବଂ ତା’ପରେ ଚାରିଆଡ଼େ ଦେଖନ୍ତୁ। ବୋଧହୁଏ ଆପଣ ପୂର୍ବରୁ ସଠିକ ପଥରେ ଅଛନ୍ତି?

27ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଦାନ କରି ଯାଉଅଛି, ମୋହର ନିଜର ଶାନ୍ତି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରୁଅଛି; ଜଗତ ଯେପରି ଦାନ କରେ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସେପରି ଦାନ କରୁ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ କି ଭୟଗ୍ରସ୍ତ ନ ହେଉ।

( ଯୋହନ 14:27 )