प्रभूच्या नावाने धावा करणे म्हणजे काय?

येशूकडे मदत मागणे आणि माझा त्याच्यावर भरवसा आहे असे म्हणणे पुरेसे आहे का? त्याच्या नावाने धावा करणे? मी तारला जाईन का — हे खरोखर इतके सोपे आहे का?

खालील वचन किंवा त्यासारखी इतर वचने वाचल्यानंतर असे प्रश्न आपल्या मनात येतात, किंवा कोणी तरी ते आपल्याला विचारतात.

13‘कारण जो कोणी प्रभूच्या नावाचा धावा करील त्याचे तारण होईल.’

( रोम. 10:13 )

वरील वचनाचा अर्थ थोडा वेगळा आहे, आणि संदर्भापासून वेगळे काढल्यास त्याचा चुकीचा अर्थ लावला जाऊ शकतो. यहूदी असो वा परराष्ट्रीय, जो कोणी प्रामाणिकपणे येशू ख्रिस्ताकडे मदतीसाठी धावा करतो आणि त्याच्यावर भरवसा ठेवतो, त्या प्रत्येकासाठी तारण उपलब्ध आहे, यावर भर देण्यासाठी प्रेषित पौलाने हे वचन लिहिले.

अंतःकरणातील विश्वासातून न येणाऱ्या पोकळ शब्दांपासून दूर राहण्याचा इशारा येथे दिला आहे.

21 मला प्रभू, प्रभू म्हणणारा प्रत्येकजण स्वर्गाच्या राज्यात जाईलच असे नाही; तर माझ्या स्वर्गातील पित्याच्या इच्छेप्रमाणे जो वागतो त्याचाच प्रवेश स्वर्गाच्या राज्यात होईल. 22त्यादिवशी मला अनेक जण म्हणतील, हे प्रभू, आम्ही तुझ्या नावाने संदेश दिले, तुझ्या नावाने भूते काढली व तुझ्या नावाने पुष्कळ चमत्कार केले नाहीत काय? 23तेव्हा मी त्यांना स्पष्ट सांगेन की, मी तुम्हास ओळखत नाही. अहो दुराचार करणाऱ्यांनो, माझ्यापासून चालते व्हा.

( मत्त. 7:21-23 )

आपण आयुष्यभर ‘ख्रिस्ती’ म्हणून जगूनही येशू आपल्याला नाकारू शकतो. तर मग त्याच्यावर खरोखर विश्वास ठेवणे आणि नाकारले न जाणे म्हणजे काय? येशूवर प्रीती करणे, त्याला अनुसरणे किंवा त्याच्यावर भरवसा ठेवणे याचा प्रत्यक्षात अर्थ काय? रोजच्या जीवनात, ज्याचे फक्त नाव आपल्याला माहीत आहे आणि त्याहून अधिक काहीच नाही, अशा व्यक्तीवर आपण पूर्ण भरवसा ठेवण्याची शक्यता कमीच असते.

चला, येशू कोण आहे, तो मशीहा आहे असा विश्वास ठेवणे म्हणजे काय, आणि खऱ्या, जिवंत रीतीने त्याला अनुसरणे म्हणजे काय, हे खऱ्या अर्थाने समजून घेण्यापासून सुरुवात करू या.

आपल्यापैकी अनेकांच्या मनात येशूची स्वतःची अशी एक प्रतिमा असते — आपण जे ऐकले, पाहिले किंवा कल्पिले त्यातून घडलेली. काही जण चर्चमधील चित्रांतील एक सुंदर, जवळजवळ अलौकिक व्यक्तिरेखा डोळ्यांसमोर आणतात; इतर काही जण केवळ येशू नावाच्या एखाद्या अस्पष्ट किंवा अमूर्त व्यक्तीचा विचार करतात; तर आणखी काही जण वधस्तंभावर खिळलेल्या मनुष्याची कल्पना करतात — किंवा अगदीच वेगळे काहीतरी.

यहूदी लोकांसाठी येशूला मशीहा म्हणून ओळखण्याला खोल अर्थ आहे, कारण त्यांच्या जीवनातील आणि जगातील मशीहाच्या भूमिकेविषयीचा इतिहास, भविष्यवाण्या आणि अपेक्षा त्यांना ठाऊक आहेत. परंतु ज्याला ईश्वरशास्त्राची फारशी जाण नाही, अशा व्यक्तीसाठी “माझा येशूवर विश्वास आहे” किंवा “तो मशीहा आहे असा माझा विश्वास आहे” असे म्हणणे कधी कधी केवळ पोकळ शब्द ठरू शकतात — त्या शब्दांचा खरा अर्थ न समजता उच्चारलेले.

न समजता विश्वास असल्याचा दावा करणे सोपे आहे, पण खरा विश्वास आपल्याला अधिक खोल जाण्यास पाचारण करतो — येशूला केवळ एखादी प्रतिमा किंवा कल्पना म्हणून नव्हे, तर तो खरोखर जसा आहे तसा ओळखण्यास.

त्याला अनुसरणे आणि त्याची सेवा करणे म्हणजे खरोखर काय, हे येशू स्वतः आपल्याला सांगतो. येशू प्रीती आहे हे ओळखण्यास — आणि आपल्या दैनंदिन जीवनात, अगदी याच क्षणीही, त्याची उपस्थिती पाहण्यास आपल्याला पाचारण केले आहे. आपल्या सभोवतालच्या लोकांमध्ये येशूला पाहण्यास, आपण त्याच्यावर जशी प्रीती करू तशी त्यांच्यावर प्रीती करण्यास, आणि आपण त्याला जशी मदत करू इच्छू तशी त्यांना मदत करण्यास आपल्याला आमंत्रण दिले आहे.

34मी एक नवी आज्ञा तुम्हास देतो; तुम्ही एकमेकांवर प्रीती करावी. जशी मी तुमच्यावर प्रीती केली तशी तुम्हीही एकमेकांवर प्रीती करावी. 35तुमची एकमेकांवर प्रीती असली म्हणजे यावरुन सर्व ओळखतील की, तुम्ही माझे शिष्य आहात.”

( योहा. 13:34-35 )

9जशी पित्याने माझ्यावर प्रीती केली तशीच मीही तुम्हावर प्रीती केली आहे; तसेच तुम्हीही माझ्या प्रीतीत रहा.

( योहा. 15:9 )

येशूला अनुसरणे म्हणजे स्वतःचा कमी आणि इतरांचा व त्यांच्या गरजांचा अधिक विचार करणे. हे बाह्य दिखाव्याविषयी नाही — केवळ रविवारच्या चर्चमधील उपासनेला हजर राहण्याविषयीही नाही. आपले अंतःकरण दूर असताना केवळ ओठांनी देवाची सेवा करण्याविरुद्ध, म्हणजे केवळ शब्दांनी त्याचा सन्मान करण्याविरुद्ध, येशू आपल्याला सावध करतो.

35हे तुमचे राज्य आहे, कारण जेव्हा मी भुकेला होतो तेव्हा तुम्ही मला खायला दिले. मी तहानेला होतो तेव्हा तुम्ही मला प्यावयास दिले. मी परका होतो आणि तुम्ही मला आत घेतले 36मी उघडा होतो तेव्हा तुम्ही मला कपडे दिले. मी आजारी होतो, तेव्हा तुम्ही माझी काळजी घेतली. मी तुरूंगात होतो तेव्हा तुम्ही माझ्याकडे आला. 37मग जे नीतिमान आहेत ते उत्तर देतील, प्रभू आम्ही तुला केव्हा भुकेला व तहानेला पाहिले आणि तुला खायला आणि प्यायला दिले? 38आम्ही तुला परका म्हणून कधी पाहिले आणि तुला आत घेतले किंवा आम्ही तुला केव्हा उघडे पाहिले व कपडे दिले? 39आणि तू आजारी असताना आम्ही तुला कधी भेटायला आलो? किंवा तुरूंगात असताना कधी तुझ्याकडे आलो? 40मग राजा त्यांना उत्तर देईल, मी तुम्हास खरे सांगतो येथे असलेल्या माझ्या बांधवातील अगदी लहानातील एकाला तुम्ही केले, तर ते तुम्ही मलाच केले.

( मत्त. 25:35-40 )

ज्यांनी येशूला वधस्तंभावर खिळले त्यांच्यासारखे आपण होऊ नये. त्यांना आपल्यापैकी बहुतेकांपेक्षा पवित्र शास्त्र कितीतरी चांगले ठाऊक होते; त्यांनी त्याचा सखोल अभ्यास केला होता. तरीही त्यांना मूळ गाभाच कळला नाही — सार्वकालिक जीवन केवळ शास्त्र जाणल्याने मिळत नाही, तर शास्त्र ज्याच्याकडे निर्देश करते त्याला, म्हणजे येशू मशीहाला, ओळखल्याने मिळते, हे त्यांना समजले नाही.

39तुम्ही शास्त्रलेख शोधता, कारण तुम्ही असे मानता की, त्याद्वारे आपल्याला सार्वकालिक जीवन मिळेल आणि तेच शास्त्रलेख माझ्याविषयी साक्ष देणारे आहेत. 40पण तुम्ही आपल्याला जीवन मिळावे म्हणून माझ्याकडे येऊ इच्छीत नाही.

( योहा. 5:39-40 )

येशूला अनुसरणे आणि त्याच्यावर प्रीती करणे म्हणजे काय

येशूला अनुसरणे म्हणजे केवळ दुरून त्याची प्रशंसा करणे नव्हे; तर त्याच्या अंतःकरणासारखे घडलेले अंतःकरण घेऊन तो ज्या मार्गाने चालला त्या मार्गाने चालणे. येशूवर प्रीती करणे म्हणजे त्याचा आत्मभाव प्रतिबिंबित करणे — नम्र असणे, इतरांची सेवा करणे, आणि किंमत मोजावी लागली तरीही प्रीती करणे.

येशूने कल्पनेपलीकडे स्वतःला नम्र केले. तो राजांचा राजा असूनही, आपल्या शिष्यांचे पाय धुण्यासाठी त्याने गुडघे टेकले. देवाच्या राज्यातील मोठेपणा उंचावले जाण्यात नसून, इतरांना उंचावण्यासाठी स्वतःला लीन करण्यात आहे, हे त्याने आपल्याला दाखवले.

त्याला अनुसरणे म्हणजे गर्व आणि स्वार्थी महत्त्वाकांक्षा बाजूला ठेवून, त्याने केले तसेच सेवेचा रुमाल हाती घेणे.

14मग मी जर तुमचा प्रभू आणि गुरू असता तुमचे पाय धुतले तर तुम्हीपण एकमेकांचे पाय धुवावेत. 15कारण मी तुम्हास केले तसे तुम्हीही करावे म्हणून मी तुम्हास उदाहरण दिले आहे.

( योहा. 13:14-15 )

26पण तुमचे वागणे तसे नसावे. जर तुमच्यातील कोणाला मोठे व्हायचे असेल तर त्याने तुमचा सेवक झाले पाहिजे. 27आणि ज्याला पहिला व्हावयाचे आहे त्याने दास झाले पाहिजे. 28म्हणजे तुम्ही मनुष्याच्या पुत्रासारखे असले पाहिजे. जसा तो इतरांकडून सेवा करून घ्यायला आला नाही तर इतरांची सेवा करायला आणि अनेकांचे तारण व्हावे यासाठी आपला जीव खंडणी म्हणून देण्यासाठी आला.”

( मत्त. 20:26-28 )

येशूवर प्रीती करणे म्हणजे इतरांवरही प्रीती करणे — केवळ ज्यांच्यावर प्रीती करणे सोपे आहे त्यांच्यावरच नव्हे, तर जे आपल्याला दुखावतात, आपला विश्वासघात करतात किंवा आपल्याला समजून घेत नाहीत त्यांच्यावरही. ज्यांनी येशूला वधस्तंभावर खिळले त्यांना त्याने क्षमा केली, आणि त्यांना क्षमा करावी अशी आपल्या पित्याकडे विनंती केली. जर आपण खरोखर त्याच्यावर प्रीती करतो, तर आपल्या सभोवतालच्या लोकांनाही आपण तीच दया आणि क्षमा दाखवली पाहिजे.

34नंतर येशू म्हणाला, “हे पित्या, त्यांची क्षमा कर, कारण ते काय करतात हे त्यांना समजत नाही.” त्यांनी चिठ्ठ्या टाकून त्याचे कपडे वाटून घेतले.

( लूक 23:34 )

34मी एक नवी आज्ञा तुम्हास देतो; तुम्ही एकमेकांवर प्रीती करावी. जशी मी तुमच्यावर प्रीती केली तशी तुम्हीही एकमेकांवर प्रीती करावी.

( योहा. 13:34 )

येशू कोण आहे हे समजून घेणे

येशूवर विश्वास ठेवणे म्हणजे तो एके काळी पृथ्वीवर राहिला होता एवढेच मानणे नव्हे. तो कोण आहे याचे पूर्ण गौरव ओळखणे होय:

• जग सुरू होण्यापूर्वी येशू अस्तित्वात होता. तो देवाचा सनातन शब्द आहे; त्याच्याद्वारे सर्व काही निर्माण झाले.
• जग त्याच्याद्वारे निर्माण झाले. प्रत्येक पर्वत, प्रत्येक महासागर, आपण घेत असलेला प्रत्येक श्वास त्याच्या बोटांचे ठसे वागवतो.
• तो स्वर्गातून खाली आला, त्याने मानवी देह धारण केला आणि आपल्यामध्ये राहिला — पूर्णपणे देव आणि पूर्णपणे मनुष्य — आपल्याबरोबर चालण्यासाठी, आपल्याला शिकवण्यासाठी आणि शेवटी आपली सुटका करण्यासाठी.

1प्रारंभी शब्द होता, शब्द देवासह होता आणि शब्द देव होता. 2तोच प्रारंभी देवासह होता. 3सर्वकाही त्याच्याद्वारे झाले आणि जे काही झाले ते त्याने केल्यावांचून झाले नाही.

( योहा. 1:1-3 )

16कारण स्वर्गात व पृथ्वीवर, दृश्य आणि अदृश्य, राजासने किंवा शासने, सत्ता किंवा शक्ती, अशा सर्व गोष्टी त्याच्याद्वारे केल्या गेल्या; सर्व गोष्टी त्याच्याद्वारे व त्याच्यामध्ये केल्या गेल्या. 17तो सर्वांच्या आधीचा आहे आणि त्याच्यामध्ये सर्वकाही अस्तित्वात आहे.

( कल. 1:16-17 )

14शब्द देह झाला व त्याने आमच्यात वस्ती केली आणि आम्ही त्याचे गौरव पाहीले, ते पित्यापासून आलेल्या एकुलत्या एकाचे गौरव असावे असे कृपेने व सत्याने परिपूर्ण होते.

( योहा. 1:14 )

जरी येशूने कधीही पाप केले नाही, तरी आपल्या पापांची शिक्षा सोसण्यासाठी तो स्वेच्छेने वधस्तंभाकडे गेला. आपण दोषी असलो तरी आपल्याला क्षमा मिळावी आणि त्याच्यासोबत सार्वकालिक जीवन लाभावे म्हणून त्याने आपल्या जागी दुःख सोसले आणि मरण पत्करले.

21कारण जो पाप जाणत नव्हता त्यास त्याने आपल्यासाठी पाप असे केले, म्हणजे आपण त्याच्याठायी देवाचे नीतिमत्त्व असे व्हावे.

( 2 करिं. 5:21 )

3कारण जे मला पहिल्यांदा सांगण्यात आले ते मी तुम्हास सांगून टाकले, त्यापैकी महत्त्वाचे हे आहे की, शास्त्रलेखाप्रमाणे ख्रिस्त तुमच्याआमच्या पापांसाठी मरण पावला. 4त्यास पुरण्यात आले व शास्त्रलेखाप्रमाणे तिसऱ्या दिवशी त्यास पुन्हा उठविण्यात आले.

( 1 करिं. 15:3-4 )

पण मरण त्याला धरून ठेवू शकले नाही. येशू पुन्हा उठला, आत्मा किंवा केवळ आठवण म्हणून नव्हे, तर आपल्या भौतिक, गौरवशाली शरीरात. त्याच्या पुनरुत्थानाने मरणाच्या साखळ्या तोडल्या आणि सैतानाचे सामर्थ्य चिरडून टाकले.

18आणि जो जिवंत तो मी आहे; मी मरण पावलो होतो, पण तरी पाहा, मी युगानुयुग जिवंत आहे! आणि माझ्याजवळ मरणाच्या व मृतलोकाच्या किल्ल्या आहेत.

( प्रक. 1:18 )

14म्हणून मुले रक्त व मांस यांची बनलेली असल्याने तोही त्यांच्यासारखा रक्तमांसाचा झाला, येशूने हे यासाठी केले की, ज्याच्याकडे मरणाची सत्ता आहे, अशा सैतानाचा मरणाने नाश करावा.

( इब्री. 2:14 )

तो जिवंत आहे, म्हणून आपणही जिवंत राहू. त्याचा विजय आता आपली आशा, आपले वतन आणि आपले भविष्य आहे. येशूला अनुसरणे म्हणजे संपूर्ण अंतःकरणाने यावर विश्वास ठेवणे — आणि दररोज त्याच्या प्रकाशात जगणे.