प्रभुको नाउँ पुकार्नु भनेको के हो?
येशूसँग मद्दत माग्नु र म उहाँमाथि भरोसा गर्छु भनी भन्नु मात्र पर्याप्त छ? उहाँको नाउँ पुकार्नु? के म उद्धार पाउनेछु — के यो साँच्चै यति सजिलो छ?
तलको पद वा त्यस्तै अन्य पदहरू पढेपछि यस्ता प्रश्नहरू हाम्रो मनमा आउँछन्, वा अरूले हामीलाई सोध्छन्।
किनकि “प्रभुको नाम पुकार्ने हरेक मानिसले उद्धार पाउनेछ।”( रोमी 10:13 )
माथिको पदको अर्थ अलि फरक छ, र प्रसङ्गबाट अलग गरेर पढ्दा यसको गलत अर्थ लाग्न सक्छ। यहूदी होस् वा गैरयहूदी, जसले सच्चा हृदयले येशू ख्रीष्टलाई मद्दतका लागि पुकार्छ र उहाँमाथि भरोसा गर्छ, ती सबैका लागि उद्धार उपलब्ध छ भन्ने कुरामा जोड दिन प्रेरित पावलले यो पद लेखेका हुन्।
हृदयको विश्वासबाट ननिस्कने खोक्रा शब्दहरूदेखि टाढा रहन यहाँ चेतावनी दिइएको छ।
“मलाई ‘प्रभु, प्रभु,’ भन्नेहरू सबै स्वर्गको राज्यमा प्रवेश गर्नेछैनन्; तर त्यसले मात्र प्रवेश गर्नेछ, जसले स्वर्गमा हुनुहुने मेरा पिताको इच्छा पालना गर्दछ। त्यस दिन धेरैले मलाई भन्नेछन्, ‘प्रभु, प्रभु, के हामीले तपाईंको नाममा अगमवाणी गरेनौँ र? अनि तपाईंको नाममा भूतहरू धपाएनौँ र? अचम्मका काम गरेनौँ र?’ तब म तिनीहरूलाई स्पष्ट रूपले भन्नेछु, ‘मैले तिमीहरूलाई कहिल्यै चिनेको छैनँ। हे अधर्म काम गर्नेहरू हो, मबाट दूर भइजाओ!’( मत्ती 7:21-23 )
हामी जीवनभरि ‘ख्रीष्टियन’ भएर बाँचेर पनि येशूद्वारा अस्वीकृत हुन सक्छौँ। त्यसो भए उहाँमाथि साँच्चै विश्वास गर्नु र अस्वीकृत नहुनु भनेको के हो? येशूलाई प्रेम गर्नु, उहाँलाई पछ्याउनु वा उहाँमाथि भरोसा गर्नु भनेको वास्तवमा के हो? दैनिक जीवनमा, जसको नाउँ मात्र थाहा छ र त्योभन्दा बढी केही थाहा छैन, त्यस्तो व्यक्तिमाथि हामी पूर्ण रूपमा भरोसा गर्ने सम्भावना कमै हुन्छ।
आउनुहोस्, येशू को हुनुहुन्छ, उहाँ नै मसीह हुनुहुन्छ भनी विश्वास गर्नु भनेको के हो, र साँचो, जीवित तरिकामा उहाँलाई पछ्याउनु भनेको के हो भन्ने कुरा राम्ररी बुझ्नबाट सुरु गरौँ।
हामीमध्ये धेरैको मनमा येशूको आफ्नै व्यक्तिगत छवि हुन्छ — हामीले सुनेका, देखेका वा कल्पना गरेका कुराहरूले बनेको। कोही मण्डलीका चित्रहरूमा देखिने सुन्दर, लगभग अलौकिक व्यक्तित्वको कल्पना गर्छन्; अरू कोही येशू नाम गरेको कुनै अस्पष्ट वा अमूर्त व्यक्तिबारे सोच्छन्; अझ अरू कोही क्रूसमा कीलाले ठोकिएका मानिसको कल्पना गर्छन् — वा पूरै अर्कै कुनै कुरा।
यहूदी मानिसहरूका लागि येशूलाई मसीहको रूपमा स्वीकार गर्नुको गहिरो अर्थ छ, किनकि तिनीहरूले आफ्नो जीवन र संसारमा मसीहको भूमिकासँग सम्बन्धित इतिहास, अगमवाणीहरू र अपेक्षाहरू जान्दछन्। तर ईश्वरशास्त्रमा त्यति बलियो नभएको व्यक्तिका लागि “म येशूमा विश्वास गर्छु” वा “उहाँ नै मसीह हुनुहुन्छ भनी म विश्वास गर्छु” भन्नु कहिलेकाहीँ खोक्रा शब्दभन्दा बढी केही नहुन सक्छ — ती शब्दहरूको वास्तविक अर्थ नबुझी भनिएका।
नबुझी विश्वास गर्छु भनी दाबी गर्न सजिलो छ, तर साँचो विश्वासले हामीलाई अझ गहिराइमा जान बोलाउँछ — येशूलाई केवल एउटा छवि वा विचारको रूपमा होइन, उहाँ वास्तवमा जस्तो हुनुहुन्छ त्यस्तै रूपमा चिन्न।
उहाँलाई पछ्याउनु र उहाँको सेवा गर्नु भनेको साँच्चै के हो भनी येशू स्वयम्ले हामीलाई बताउनुहुन्छ। येशू प्रेम हुनुहुन्छ भनी चिन्न — र हाम्रो दैनिक जीवनमा, यही क्षणमा पनि, उहाँको उपस्थिति देख्न हामी बोलाइएका छौँ। हाम्रा वरिपरिका मानिसहरूमा येशूलाई देख्न, उहाँलाई प्रेम गरेझैँ तिनीहरूलाई प्रेम गर्न, र उहाँलाई मद्दत गर्न चाहेझैँ तिनीहरूलाई मद्दत गर्न हामीलाई निम्तो दिइएको छ।
“म तिमीहरूलाई एउटा नयाँ आज्ञा दिँदैछु: तिमीहरू एक-अर्कालाई प्रेम गर। मैले तिमीहरूलाई जसरी प्रेम गरेँ, तिमीहरूले पनि एक-अर्कालाई त्यसरी नै प्रेम गर्नुपर्छ। तिमीहरूले एक-अर्कालाई प्रेम गर्यौ भने त्यसैबाट तिमीहरू मेरा चेलाहरू हौ भनी सबै मानिसहरूले जान्नेछन्।”( यूहन्ना 13:34-35 )
“पिताले मलाई प्रेम गर्नुभएझैँ, मैले पनि तिमीहरूलाई प्रेम गरेको छु। अब तिमीहरू मेरो प्रेममा रहिरहो।( यूहन्ना 15:9 )
येशूलाई पछ्याउनु भनेको आफ्नो बारेमा कम र अरूको र तिनीहरूका आवश्यकताहरूको बारेमा बढी सोच्नु हो। यो बाहिरी देखावटको कुरा होइन — आइतबारको आराधनामा भाग लिनु मात्र पनि होइन। हाम्रो हृदय टाढा रहँदा केवल ओठले परमेश्वरको सेवा गर्नु, अर्थात् शब्दले मात्र उहाँको आदर गर्नुविरुद्ध येशूले हामीलाई चेतावनी दिनुहुन्छ।
किनकि म भोकाएको थिएँ, र तिमीहरूले मलाई केही खानेकुरा दियौ। म तिर्खाएको थिएँ, र तिमीहरूले मलाई केही पिउने कुरा दियौ। म परदेशी थिएँ, र तिमीहरूले मलाई भित्र स्वागत गर्यौ, मलाई वस्त्रको खाँचो थियो, र तिमीहरूले मलाई पहिर्यायौ। म बिरामी थिएँ, र तिमीहरू मलाई हेर्न आयौ। म झ्यालखानामा थिएँ, र तिमीहरू मलाई भेट्न आयौ।’ “तब ती धर्मीहरूले उनलाई जवाफ दिनेछन्, ‘हे प्रभु, हामीले तपाईंलाई कहिले भोकाएका देख्यौँ र खुवायौँ, अथवा तिर्खाएका देख्यौँ र पिउन दियौँ? हामीले तपाईंलाई कहिले परदेशी देख्यौँ, र भित्र स्वागत गर्यौँ अथवा वस्त्रको अभावमा पहिर्यायौँ? हामीले तपाईंलाई कहिले बिरामी वा झ्यालखानामा देख्यौँ, र तपाईंलाई भेट्न गयौँ?’ “राजाले जवाफ दिनेछन्, ‘म तिमीहरूलाई साँच्चै भन्दछु, तिमीहरूले मेरा यी मानिसहरूमध्ये सानोभन्दा सानोलाई जे गर्यौ, त्यो तिमीहरूले मलाई नै गर्यौ।’( मत्ती 25:35-40 )
येशूलाई क्रूसमा टाँग्नेहरूजस्तै हामी नबनौँ। तिनीहरूले हामीमध्ये धेरैले भन्दा धर्मशास्त्र धेरै राम्ररी जान्दथे; तिनीहरूले यसको गहिरो अध्ययन गरेका थिए। तैपनि तिनीहरूले सबैको मर्म गुमाए — अनन्त जीवन केवल धर्मशास्त्र जानेर होइन, तर धर्मशास्त्रले जसलाई औँल्याउँछ, उहाँ अर्थात् मसीह येशूलाई चिनेर पाइन्छ भन्ने कुरा तिनीहरूले बुझेनन्।
तिमीहरू लगनशील भई धर्मशास्त्रमा खोजी गर्दछौ। किनकि तिमीहरूले त्यसद्वारा तिमीहरूलाई अनन्त जीवन मिल्छ भनी विचार गर्दछौ। ती धर्मशास्त्रहरूले नै मेरो विषयमा गवाही दिन्छन्, तर पनि जीवन प्राप्त गर्न मकहाँ आउन तिमीहरू अस्वीकार गर्छौ।( यूहन्ना 5:39-40 )
येशूलाई पछ्याउनु र प्रेम गर्नु भनेको के हो
येशूलाई पछ्याउनु भनेको टाढैबाट उहाँको प्रशंसा गर्नु मात्र होइन; यो उहाँकै हृदयअनुसार ढालिएको हृदय लिएर उहाँ हिँड्नुभएको बाटोमा हिँड्नु हो। येशूलाई प्रेम गर्नु भनेको उहाँको आत्मालाई प्रतिबिम्बित गर्नु हो — नम्र हुनु, अरूको सेवा गर्नु, र मूल्य चुकाउनुपर्दा पनि प्रेम गर्नु।
येशूले कल्पनाभन्दा बाहिर आफूलाई नम्र पार्नुभयो। राजाहरूका राजा भएर पनि उहाँले आफ्ना चेलाहरूका खुट्टा धुन घुँडा टेक्नुभयो। परमेश्वरको राज्यमा महानता उचालिनुमा होइन, तर अरूलाई उचाल्न आफूलाई होच्याउनुमा छ भनी उहाँले हामीलाई देखाउनुभयो।
उहाँलाई पछ्याउनु भनेको घमण्ड र स्वार्थी महत्त्वाकाङ्क्षा त्यागेर, उहाँले जस्तै सेवाको रुमाल उठाउनु हो।
प्रभु र गुरु भएर पनि मैले तिमीहरूको खुट्टा धोएको छु भने तिमीहरूले पनि एक-अर्काको खुट्टा धुनुपर्छ। मैले तिमीहरूलाई एउटा उदाहरण दिएको छु। तिमीहरूसँग मैले जसो गरेको छु, सो तिमीहरूले पनि त्यसै गर्ने गर।( यूहन्ना 13:14-15 )
तिमीहरूमा चाहिँ यस्तो हुनुहुँदैन। बरु तिमीहरूमध्ये जो ठूलो हुन चाहन्छ, त्यो तिमीहरूको सेवक हुनुपर्छ। अनि तिमीहरूमध्ये जो श्रेष्ठ हुन चाहन्छ, त्यो तिमीहरूको सेवक हुनैपर्छ। यसरी नै मानिसको पुत्र सेवा पाउनलाई होइन, तर सेवा गर्न र धेरैको छुटकाराको मोल स्वरूप आफ्नो प्राण दिनको लागि आएको हो।”( मत्ती 20:26-28 )
येशूलाई प्रेम गर्नु भनेको अरूलाई पनि प्रेम गर्नु हो — जसलाई प्रेम गर्न सजिलो छ तिनीहरूलाई मात्र होइन, तर हामीलाई चोट पुर्याउने, धोका दिने वा हामीलाई गलत बुझ्नेहरूलाई पनि। येशूले आफूलाई क्रूसमा टाँग्नेहरूलाई क्षमा गर्नुभयो, र तिनीहरूलाई क्षमा गरिदिन आफ्ना पितासँग बिन्ती गर्नुभयो। यदि हामी साँच्चै उहाँलाई प्रेम गर्छौँ भने, हामीले पनि हाम्रा वरिपरिका मानिसहरूप्रति त्यही दया र क्षमा देखाउनुपर्छ।
येशूले भन्नुभयो, “हे पिता, यिनीहरूलाई क्षमा गरिदिनुहोस्; किनकि यिनीहरूले के गर्दैछन्, सो जान्दैनन्।” अनि तिनीहरूले उहाँको वस्त्र चिट्ठा हालेर आपसमा बाँडे।( लूका 23:34 )
“म तिमीहरूलाई एउटा नयाँ आज्ञा दिँदैछु: तिमीहरू एक-अर्कालाई प्रेम गर। मैले तिमीहरूलाई जसरी प्रेम गरेँ, तिमीहरूले पनि एक-अर्कालाई त्यसरी नै प्रेम गर्नुपर्छ।( यूहन्ना 13:34 )
येशू को हुनुहुन्छ भनी बुझ्नु
येशूमा विश्वास गर्नु भनेको उहाँ कुनै समय पृथ्वीमा बस्नुभएको थियो भनी विश्वास गर्नु मात्र होइन। यो त उहाँ को हुनुहुन्छ भन्ने कुराको पूर्ण महिमा चिन्नु हो:
- संसारको सुरुआत हुनुअघि नै येशू अस्तित्वमा हुनुहुन्थ्यो। उहाँ परमेश्वरको अनन्त वचन हुनुहुन्छ, जसद्वारा सबै थोक सृष्टि गरिए।
- संसार उहाँद्वारा नै बनाइयो। हरेक पहाड, हरेक महासागर, हामीले लिने हरेक सासमा उहाँका औँलाका छापहरू छन्।
- उहाँ स्वर्गबाट तल आउनुभयो, मानव शरीर धारण गर्नुभयो, र हाम्रो बीचमा बस्नुभयो — पूर्ण रूपमा परमेश्वर र पूर्ण रूपमा मानिस — हामीसँग हिँड्न, हामीलाई सिकाउन र अन्ततः हामीलाई बचाउन।
आदिमा वचन हुनुहुन्थ्यो र वचन परमेश्वरसँग हुनुहुन्थ्यो। अनि वचन परमेश्वर हुनुहुन्थ्यो। आदिमा उहाँ परमेश्वरसँग हुनुहुन्थ्यो। सबै कुराहरू उहाँद्वारा बनिए; बनाइएका कुराहरूमध्ये कुनै पनि उहाँविना बनिएन।( यूहन्ना 1:1-3 )
किनकि उहाँमा नै सबै थोकहरू सृष्टि भएका थिए: स्वर्गमा र पृथ्वीमा भएका थोकहरू, देखिने र नदेखिने, सिंहासनहरू होस् वा शक्तिहरू वा शासकहरू वा अधिकारीहरू; सबै उहाँद्वारा र उहाँकै निम्ति सृष्टि गरिएका हुन्। उहाँ सबै थोकभन्दा अगाडि हुनुहुन्छ, र सबै थोक उहाँमा नै एकसाथ मिलेर रहेका छन्।( कलस्सी 1:16-17 )
वचन देहधारी हुनुभयो, र हाम्रा बीचमा बास गर्नुभयो। हामीले उहाँको महिमा देखेका छौँ, अर्थात् पिताबाट आउनुभएको अद्वितीय पुत्रको महिमा, जो अनुग्रह र सत्यताले पूर्ण हुनुहुन्छ।( यूहन्ना 1:14 )
यद्यपि येशूले कहिल्यै पाप गर्नुभएन, तापनि हाम्रा पापहरूको दण्ड बोक्न उहाँ स्वेच्छाले क्रूसमा जानुभयो। हामी दोषीहरूले क्षमा र उहाँसँग अनन्त जीवन पाऊँ भनेर उहाँले हाम्रो सट्टामा दुःख भोग्नुभयो र मर्नुभयो।
हामी ख्रीष्टमा परमेश्वरको धार्मिकता बन्न पाऔँ भनी परमेश्वरले पाप नै नगर्नुहुनेलाई हाम्रा निम्ति पाप शुद्धीकरणको बलिदान तुल्याउनुभयो।( 2 कोरिन्थी 5:21 )
किनकि मैले जे वचन पाएँ, त्यसैलाई सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण ठानी तिमीहरूलाई सुम्पिदिएँ: धर्मशास्त्रअनुसार ख्रीष्ट हाम्रा पापका निम्ति मर्नुभयो। अनि उहाँ गाडिनुभयो र धर्मशास्त्रअनुसार तेस्रो दिनमा पुनर्जीवित हुनुभयो।( 1 कोरिन्थी 15:3-4 )
तर मृत्युले उहाँलाई समातिराख्न सकेन। येशू फेरि जीवित हुनुभयो, आत्मा वा सम्झनाको रूपमा होइन, तर आफ्नो भौतिक, महिमित शरीरमा। उहाँको पुनरुत्थानले मृत्युका साङ्लाहरू चकनाचुर पार्यो र शैतानको शक्तिलाई कुल्चिदियो।
जीवितचाहिँ म नै हुँ; म मरेको थिएँ, र हेर, म सदासर्वदाको लागि जीवित छु! अनि मसित मृत्यु र पातालका साँचाहरू छन्।( प्रकाश 1:18 )
छोराछोरीहरूका मासु र रगत भएको हुनाले उहाँले पनि तिनीहरूको जस्तै मानव रूप लिनुभयो, ताकि आफ्नो मृत्युद्वारा त्यो शैतानलाई, जससँग मृत्युको अधिकार छ, नष्ट पार्न सक्नुभएको होस्;( हिब्रूहरू 2:14 )
उहाँ जीवित हुनुहुन्छ, त्यसैले हामी पनि जीवित रहनेछौँ। उहाँको विजय अब हाम्रो आशा, हाम्रो उत्तराधिकार र हाम्रो भविष्य हो। येशूलाई पछ्याउनु भनेको सम्पूर्ण हृदयले यो कुरा विश्वास गर्नु हो — र हरेक दिन यसको ज्योतिमा जिउनु हो।