Przejdź do treści

Co znaczy wzywać imienia Pana?

Mężczyzna klęczy w szczerej modlitwie, jedną rękę trzymając na sercu, a drugą wyciągając ku światłu otwartych drzwi, co symbolizuje szczerą wiarę w Jezusa, która wykracza poza słowa i przeradza się w prawdziwe zaufanie i oddanie.

Pytanie, które zadaje sobie wielu z nas

Czy wystarczy poprosić Jezusa o pomoc i powiedzieć, że mu ufam? Czy wystarczy wzywać jego imienia? Czy zostanę zbawiony i czy naprawdę jest to takie proste?

Te pytania pojawiają się często po przeczytaniu takiego wersetu:

13Dlatego zbawiony będzie każdy, kto wezwie imienia Pana.
( Rzymian 10:13 )

Co mówi Paweł

Ten werset można źle zrozumieć, jeśli czytamy go bez otaczających go zdań. Apostoł Paweł napisał go, aby pokazać, że zbawienie jest otwarte dla każdego, Żyda czy nie-Żyda, kto wzywa Jezusa i ufa mu. Tuż przed nim wyjaśnia, co ma na myśli:

9Bo jeśli ustami wyznasz, że Panem jest Jezus, i uwierzysz w swym sercu, że Bóg wzbudził Go z martwych, będziesz zbawiony. 10Bo wiara płynąca z serca zapewnia sprawiedliwość, a jej wyznanie ustami zapewnia zbawienie.
( Rzymian 10:9-10 )

Zauważ, że wzywanie ma płynąć z serca. Słowa są prawdziwe, gdy stoi za nimi serce.

Słowa płynące z serca

Sam Jezus mówił o tym. Nie powiedział tego, by nas przestraszyć, lecz by pokazać, czego naprawdę pragnie:

21Nie każdy, kto się do Mnie zwraca: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios. Wejdzie tam tylko ten, kto pełni wolę mojego Ojca, który jest w niebie. 22W tym Dniu wielu mi powie: Panie, Panie, przecież prorokowaliśmy w Twoim imieniu, w Twoim imieniu wypędzaliśmy demony i w Twoim imieniu dokonaliśmy wielu cudów. 23Wówczas im oświadczę: Nigdy was nie poznałem. Odejdźcie ode Mnie wy wszyscy, którzy dopuszczacie się bezprawia.7:23 Cytat za G.
( Mateusza 7:21-23 )

Jego ostatnie słowa brzmią tutaj: „nigdy was nie znałem”. Jezus nie szuka doskonałych słów. Szuka prawdziwej relacji, w której my znamy jego, a on zna nas. Rodzi się więc naturalne pytanie: co znaczy naprawdę go poznać? W codziennym życiu trudno nam komuś zaufać, gdy znamy tylko jego imię.

Kogo sobie wyobrażamy?

Wielu z nas nosi w sobie osobisty obraz Jezusa, ukształtowany przez to, co słyszeliśmy, widzieliśmy lub sobie wyobraziliśmy. Jedni widzą łagodną postać z kościelnych ikon. Inni myślą o jakiejś niejasnej osobie, która po prostu nazywa się Jezus. Jeszcze inni widzą człowieka na krzyżu albo coś zupełnie innego.

Dla Żydów uznanie Jezusa za Mesjasza ma głębokie znaczenie, ponieważ znają historię, proroctwa i nadzieje związane z Mesjaszem. Ktoś, kto nigdy nie poznawał tych spraw, może powiedzieć „wierzę w Jezusa” albo „wierzę, że jest Mesjaszem”, nie wiedząc czasem, co te słowa znaczą. To nie powód do poczucia winy, lecz zaproszenie, by poznać go lepiej.

Łatwo twierdzić, że się wierzy, nie rozumiejąc. Ale prawdziwa wiara zaprasza nas, byśmy poznali Jezusa takim, jaki jest naprawdę, a nie tylko jako obraz czy ideę. Przyjrzyjmy się więc, kim on jest.

Kim jest Jezus

Wierzyć w Jezusa to coś więcej niż wierzyć, że kiedyś żył na ziemi. To rozpoznać coś z tego, kim jest:

  • Jezus istniał, zanim powstał świat. Jest odwiecznym Słowem Bożym, przez które wszystko zostało stworzone.
  • Świat został stworzony przez niego. Każda góra, każdy ocean i każdy nasz oddech pochodzi od niego.
  • Zstąpił z nieba, przyjął ludzkie ciało i zamieszkał wśród nas, w pełni Bóg i w pełni człowiek, aby iść z nami, nauczać nas i nas ratować.
1Na początku było Słowo;
Słowo było u Boga
i Bogiem było Słowo.
2Ono było na początku u Boga.
3Wszystko dzięki Niemu się stało
i z tego, co istnieje,
nic nie stało się bez Niego.
( Jana 1:1-3 )
16ponieważ w Nim zostało stworzone
wszystko — w niebie i na ziemi,
to, co widzialne i niewidzialne,
trony oraz rządy,
zwierzchności i władze;
wszystko zaistniało
przez Niego i dla Niego.
17On sam jest przed wszystkim
i w Nim trwa wszystko
razem połączone.
( Kolosan 1:16-17 )
14Słowo zatem stało się ciałem;1:14 Tj. istotą z ciała i kości.
pełne łaski i prawdy zamieszkało wśród nas
— i zobaczyliśmy Jego chwałę,
chwałę jako Jedynego zrodzonego,1:14 Jedyny zrodzony(Jednorodzony) gr. μονογενής (monogenes): J 1:18; 3:16, 18; 1J 4:9; por. J 10:33-36; Dz 13:33; lub: (1) Jedyny(por. Łk 7:12; 9:38 oraz 8:42); (2) wyjątkowy, jedyny w swoim rodzaju (por. Hbr 11:17).
który pochodzi od Ojca.
( Jana 1:14 )

Jezus nigdy nie zgrzeszył, a mimo to dobrowolnie poszedł na krzyż, by ponieść karę za nasze grzechy. Cierpiał i umarł w naszym miejscu, abyśmy mogli dostać przebaczenie i mieć z nim życie wieczne.

21On Tego, który nie poznał grzechu, za nas uczynił grzechem, abyśmy my w Nim stali się sprawiedliwością Boga.
( 2 Koryntian 5:21 )
3Przekazałem wam bowiem przede wszystkim to, co sam przejąłem, że Chrystus umarł za nasze grzechy według Pism, 4że został pogrzebany i że trzeciego dnia zmartwychwstał według Pism.
( 1 Koryntian 15:3-4 )

Ale śmierć nie zdołała go zatrzymać. Jezus zmartwychwstał, nie jako duch czy wspomnienie, lecz w prawdziwym, uwielbionym ciele. Jego zmartwychwstanie złamało moc śmierci.

18i Żywy. Byłem martwy, lecz teraz żyję na wieki wieków. Mam też klucze śmierci oraz świata zmarłych.
( Objawienie 1:18 )
14A ponieważ dzieciom przypadł udział we krwi i ciele, On również miał w nich udział, aby przez śmierć pokonać tego, który ma władzę nad śmiercią, to jest diabła,
( Hebrajczyków 2:14 )

Ponieważ on żyje, i my możemy żyć. Jego zwycięstwo jest naszą nadzieją, naszym dziedzictwem i naszą przyszłością.

Znać jego, a nie tylko wiedzieć o nim

Niektórzy przywódcy religijni z czasów Jezusa znali Pisma znacznie lepiej niż większość z nas. Studiowali je dogłębnie. Jezus jednak wskazał, że życie wieczne nie pochodzi z samej znajomości Pism, lecz z poznania tego, na którego one wskazują:

39Zagłębiacie się w Pisma, gdyż wam się zdaje, że macie w nich życie wieczne, a tymczasem one składają wyraźne świadectwo o Mnie. 40A jednak nie chcecie przyjść do Mnie, aby mieć życie.
( Jana 5:39-40 )
3A na tym polega życie wieczne, aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, i Tego, którego posłałeś — Jezusa Chrystusa.
( Jana 17:3 )

Możemy czytać, uczyć się i zadawać pytania, i to jest dobre. Celem jest spotkanie osoby, a nie tylko zbieranie faktów o niej.

Jak wygląda naśladowanie i miłowanie go

Iść za Jezusem to nie znaczy podziwiać go z daleka. To iść drogą, którą on szedł, z sercem kształtowanym przez jego serce. Bóg jest miłością, a Jezus pokazuje nam, jak ta miłość wygląda w codziennym życiu.

34Daję wam nowe przykazanie: Kochajcie się wzajemnie; kochajcie jedni drugich tak, jak Ja was ukochałem. 35Po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli jedni drugich darzyć będziecie miłością.
( Jana 13:34-35 )
9Jak Mnie ukochał Ojciec, tak Ja was ukochałem. Trwajcie w mojej miłości.
( Jana 15:9 )

Naśladowanie Jezusa oznacza myśleć trochę mniej o sobie, a trochę więcej o innych i ich potrzebach. Nie chodzi tylko o zewnętrzny wygląd ani nawet o uczestnictwo w nabożeństwach. Jezus ostrzegał przed czczeniem Boga słowami, podczas gdy serce pozostaje daleko od niego:

8 Lud ten czci Mnie wargami,
lecz sercem jest ode Mnie daleko.
9 Czczą Mnie jednak daremnie,
ucząc zasad, które są nakazami ludzkimi.
( Mateusza 15:8-9 )

I powiedział nam, gdzie możemy go znaleźć na co dzień: w ludziach wokół nas, którzy potrzebują pomocy.

35Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść, byłem spragniony, a daliście Mi pić, byłem obcym przybyszem, a przyjęliście Mnie, 36byłem nagi, a ubraliście Mnie, byłem chory, a doglądaliście Mnie, byłem w więzieniu, a odwiedziliście Mnie. 37A sprawiedliwi zapytają: Panie! Kiedy widzieliśmy Cię głodnym, a daliśmy Ci jeść, lub spragnionym, a daliśmy Ci pić? 38Kiedy widzieliśmy Cię obcym przybyszem, a przyjęliśmy Cię, lub nagim, a ubraliśmy Cię? 39Kiedy też widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu, a odwiedziliśmy Cię? 40Król natomiast odpowie: Zapewniam was, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, uczyniliście Mnie.
( Mateusza 25:35-40 )

Jezus uniżył się ponad wszelkie wyobrażenie. Choć jest Królem królów, uklęknął, by umyć nogi swoim uczniom. Pokazał nam, że wielkość w królestwie Bożym nie polega na tym, by być wywyższonym, lecz by się uniżyć i podnieść innych.

14Jeśli zatem Ja, Pan i Nauczyciel, umyłem wam nogi, wy również powinniście sobie nawzajem to czynić. 15Dałem wam bowiem przykład, abyście i wy czynili tak, jak Ja wam uczyniłem.
( Jana 13:14-15 )
26Nie tak ma być pośród was. Kto między wami chciałby stać się wielki, niech postępuje jak służący. 27I kto między wami chciałby stać na czele, niech będzie jak sługa. 28Podobnie Syn Człowieczy nie przyszedł, by Mu służono, ale aby służyć i oddać swoje życie na okup za wielu.
( Mateusza 20:26-28 )

Kochać Jezusa to także kochać innych ludzi, nie tylko tych, których łatwo kochać, ale także tych, którzy nas ranią, zdradzają lub nie rozumieją. Jezus przebaczył tym, którzy go ukrzyżowali, i prosił swego Ojca, by im przebaczył. Jeśli go kochamy, możemy nauczyć się okazywać takie samo miłosierdzie ludziom wokół nas, małymi krokami.

34W tym czasie Jezus mówił: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Oni zaś losowaniem rozstrzygali, co komu ma przypaść z Jego szat.
( Łukasza 23:34 )

Zaproszenie

Jeśli zastanawiałeś się, czy wystarczy wzywać Jezusa, odpowiedź jest życzliwa: tak, a on pragnie poznać ciebie i być przez ciebie poznany. Możesz porozmawiać z nim już dziś własnymi słowami, poprosić, by pokazał ci, kim naprawdę jest, i czytać o nim z otwartym sercem. Nawet krótka modlitwa wystarczy, a on odpowie.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza Wydanie pierwsze 2018 (SNP)