ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

การร้องออกพระนามของพระเจ้าหมายความว่าอย่างไร

ชายคนหนึ่งคุกเข่าอธิษฐานด้วยใจจริง มือข้างหนึ่งทาบอก อีกข้างหนึ่งเอื้อมไปยังแสงสว่างที่ลอดผ่านประตูที่เปิดอยู่ เป็นสัญลักษณ์แทนความเชื่อที่จริงใจในพระเยซูซึ่งเลยไปกว่าคำพูดสู่ความไว้วางใจและความจงรักภักดีอย่างแท้จริง

คำถามที่หลายคนในเราถามกัน

แค่ทูลขอความช่วยเหลือจากพระเยซูและบอกว่าฉันไว้วางใจพระองค์ก็เพียงพอหรือไม่ แค่ร้องออกพระนามของพระองค์ก็พอหรือไม่ ฉันจะรอดไหม และมันง่ายอย่างนั้นจริงหรือ

คำถามเหล่านี้มักเกิดขึ้นหลังจากอ่านข้อพระคัมภีร์เช่นข้อนี้

13เพราะว่า ‘​ผู้​ใดที่จะร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็จะรอด’
( หน​ังสือโรม 10:13 )

สิ่งที่เปาโลกำลังกล่าว

ข้อพระคัมภีร์นี้อาจถูกเข้าใจผิดได้ถ้าเราอ่านโดยไม่ดูประโยคที่อยู่รอบ ๆ อัครทูตเปาโลเขียนข้อนี้เพื่อแสดงว่าความรอดเปิดกว้างสำหรับทุกคน ไม่ว่าจะเป็นยิวหรือต่างชาติ ที่ร้องออกพระนามพระเยซูและไว้วางใจพระองค์ ก่อนหน้านั้นเขาอธิบายว่าเขาหมายความว่าอย่างไร

9คือว่าถ้าท่านจะรั​บด​้วยปากของท่านว่าพระเยซูทรงเป็นองค์​พระผู้เป็นเจ้า และเชื่อในจิตใจของท่านว่าพระเจ้าได้ทรงชุบพระองค์​ให้​เป็นขึ้นมาจากความตาย ท่านจะรอด 10ด้วยว่าความเชื่​อด​้วยใจก็​นำไปสู่​ความชอบธรรม และการยอมรั​บด​้วยปากก็​นำไปสู่​ความรอด
( หน​ังสือโรม 10:9-10 )

ขอสังเกตว่าการร้องทูลนั้นควรมาจากหัวใจ ถ้อยคำจะเป็นจริงเมื่อมีหัวใจอยู่เบื้องหลัง

ถ้อยคำจากหัวใจ

พระเยซูเองก็ตรัสถึงเรื่องนี้ พระองค์ไม่ได้ตรัสเพื่อให้เรากลัว แต่เพื่อแสดงสิ่งที่พระองค์ทรงปรารถนาจริง ๆ

21 มิใช่​ทุ​กคนที่ร้องแก่เราว่า ‘​พระองค์​เจ้าข้า พระองค์​เจ้าข้า​’ จะได้​เข​้าในอาณาจักรแห่งสวรรค์ แต่​ผู้​ที่​ปฏิบัติ​ตามพระทัยพระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์จึงจะเข้าได้ 22เมื่อถึงวันนั้นจะมีคนเป็​นอ​ันมากร้องแก่เราว่า ‘​พระองค์​เจ้าข้า พระองค์​เจ้าข้า ข้าพระองค์​ได้​พยากรณ์​ในพระนามของพระองค์ และได้ขับผีออกในพระนามของพระองค์ และได้กระทำการมหัศจรรย์เป็​นอ​ันมากในพระนามของพระองค์​มิใช่​หรือ​’ 23เมื่อนั้นเราจะแจ้งแก่เขาว่า ‘เราไม่เคยรู้จักเจ้าเลย เจ้​าผู้กระทำความชั่วช้า จงไปเสียให้พ้นจากเรา’
( มัทธิว 7:21-23 )

ถ้อยคำสุดท้ายของพระองค์ตรงนี้คือ “เราไม่เคยรู้จักเจ้าเลย” พระเยซูไม่ได้ทรงมองหาถ้อยคำที่สมบูรณ์แบบ แต่ทรงมองหาความสัมพันธ์ที่แท้จริง ที่เรารู้จักพระองค์และพระองค์ทรงรู้จักเรา และนั่นนำไปสู่คำถามที่เป็นธรรมชาติว่า การรู้จักพระองค์อย่างแท้จริงหมายความว่าอย่างไร ในชีวิตประจำวัน เราแทบไม่ไว้ใจใครเลยเมื่อรู้จักเพียงชื่อของเขา

เรานึกภาพใคร

หลายคนในเรามีภาพส่วนตัวของพระเยซู ซึ่งก่อรูปจากสิ่งที่ได้ยิน ได้เห็น หรือจินตนาการ บางคนนึกถึงบุคคลที่อ่อนโยนจากรูปไอคอนในคริสตจักร บางคนนึกถึงบุคคลที่เลือนราง ซึ่งมีชื่อว่าพระเยซูเท่านั้น บางคนเห็นชายบนไม้กางเขน หรืออย่างอื่นโดยสิ้นเชิง

สำหรับชาวยิว การยอมรับพระเยซูว่าเป็นพระเมสสิยาห์มีความหมายลึกซึ้ง เพราะพวกเขารู้ประวัติศาสตร์ คำพยากรณ์ และความหวังที่เกี่ยวข้องกับพระเมสสิยาห์ สำหรับคนที่ไม่เคยศึกษาเรื่องเหล่านี้ คำว่า “ฉันเชื่อในพระเยซู” หรือ “ฉันเชื่อว่าพระองค์เป็นพระเมสสิยาห์” บางครั้งอาจพูดไปโดยไม่รู้ว่าคำเหล่านี้หมายความว่าอะไร นี่ไม่ใช่เหตุให้รู้สึกผิด เป็นเพียงคำเชิญชวนให้รู้จักพระองค์มากขึ้น

เป็นเรื่องง่ายที่จะอ้างว่าเชื่อโดยไม่เข้าใจ แต่ความเชื่อที่แท้จริงเชิญชวนให้เรารู้จักพระเยซูตามที่พระองค์เป็นจริง ไม่ใช่เพียงภาพหรือความคิด ดังนั้นลองดูกันว่าพระองค์ทรงเป็นใคร

พระเยซูทรงเป็นใคร

การเชื่อในพระเยซูหมายถึงมากกว่าการเชื่อว่าพระองค์เคยทรงมีชีวิตอยู่บนโลก มันหมายถึงการตระหนักถึงบางอย่างว่าพระองค์ทรงเป็นใคร

  • พระเยซูทรงดำรงอยู่ก่อนโลกเริ่มต้น พระองค์ทรงเป็นพระวาทะนิรันดร์ของพระเจ้า ซึ่งสรรพสิ่งถูกสร้างขึ้นผ่านพระองค์
  • โลกถูกสร้างขึ้นผ่านพระองค์ ภูเขาทุกลูก มหาสมุทรทุกแห่ง และลมหายใจทุกครั้งของเรามาจากพระองค์
  • พระองค์เสด็จลงมาจากสวรรค์ทรงรับเอากายมนุษย์และทรงอยู่ท่ามกลางเรา ทรงเป็นพระเจ้าอย่างสมบูรณ์และเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์ เพื่อทรงดำเนินไปกับเรา สอนเรา และช่วยเราให้รอด
1ในเริ่มแรกนั้นพระวาทะทรงเป็นอยู่​แล้ว และพระวาทะทรงอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะทรงเป็นพระเจ้า 2ในเริ่มแรกนั้นพระองค์นั้นทรงอยู่กับพระเจ้า
3พระองค์​ทรงสร้างสิ่งทั้งปวงขึ้นมา และในบรรดาสิ่งที่เป็นมานั้น ไม่มี​สักสิ่งเดียวที่​ได้​เป็นมานอกเหนือพระองค์
( ยอห์น 1:1-3 )
16เพราะว่าโดยพระองค์สรรพสิ่งได้​ถู​กสร้างขึ้น ทั้งในท้องฟ้าและที่​แผ่​นดินโลก สิ​่งซึ่งประจั​กษ​์​แก่​ตาและซึ่งไม่​ประจักษ์​แก่​ตา ไม่​ว่าจะเป็นเทวบัลลั​งก​์ หรือเป็นเทพอาณาจั​กร หรือเป็นเทพผู้​ครอง หรือศั​กด​ิ​เทพ สรรพสิ่งทั้งสิ้นถูกสร้างขึ้นโดยพระองค์และเพื่อพระองค์ 17พระองค์​ทรงดำรงอยู่ก่อนสรรพสิ่งทั้งปวง และสรรพสิ่งทั้งปวงเป็นระเบียบอยู่โดยพระองค์
( โคโลสี 1:16-17 )
14พระวาทะได้ทรงสภาพของเนื้อหนัง และทรงอยู่ท่ามกลางเรา (และเราทั้งหลายได้​เห​็นสง่าราศีของพระองค์ คือสง่าราศีอันสมกับพระบุตรองค์เดียวที่บังเกิดจากพระบิดา) บริบูรณ์​ด้วยพระคุณและความจริง
( ยอห์น 1:14 )

พระเยซูไม่เคยทรงทำบาปแต่พระองค์ก็ยังทรงเต็มพระทัยไปสู่ไม้กางเขนเพื่อรับโทษบาปของเรา พระองค์ทรงทนทุกข์และสิ้นพระชนม์แทนเรา เพื่อให้เราได้รับการอภัยและมีชีวิตนิรันดร์กับพระองค์

21เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงกระทำพระองค์​ผู้​ทรงไม่​มี​บาป ให้​เป็นความบาปเพราะเห็นแก่​เรา เพื่อเราจะได้เป็นคนชอบธรรมของพระเจ้าทางพระองค์
( 2 โครินธ์ 5:21 )
3เรื่องซึ่งข้าพเจ้ารับไว้​นั้น ข้าพเจ้าได้ประกาศแก่ท่านทั้งหลายก่อน คือว่าพระคริสต์​ได้​ทรงวายพระชนม์เพราะบาปของเราทั้งหลาย ตามที่​เข​ียนไว้ในพระคัมภีร์ 4และทรงถูกฝังไว้ แล​้​วว​ั​นที​่สามพระองค์ทรงเป็นขึ้นมาใหม่​ตามที่​มี​เข​ียนไว้ในพระคัมภีร์​นั้น
( 1 โครินธ์ 15:3-4 )

แต่ความตายไม่อาจยึดพระองค์ไว้ได้ พระเยซูทรงเป็นขึ้นมาจากความตายไม่ใช่ในฐานะวิญญาณหรือความทรงจำ แต่ด้วยพระกายที่แท้จริงและทรงสง่าราศี การฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์ทำลายอำนาจของความตาย

18และเป็นผู้​ที่​ดำรงชีวิตอยู่ เราได้ตายแล้ว แต่ ดู​เถิด เราก็ยังดำรงชีวิตอยู่ตลอดไปเป็นนิตย์ เอเมน และเราถือลู​กก​ุญแจแห่งนรกและแห่งความตาย
( หน​ังสือวิวรณ์ 1:18 )
14เหตุ​ฉะนั้​นคร​ั้นบุตรทั้งหลายมีส่วนในเนื้อและเลือดอยู่​แล้ว พระองค์​ก็ได้​ทรงรับเนื้อและเลือดเหมือนกัน เพื่อโดยความตายพระองค์จะได้ทรงทำลายผู้นั้​นที​่​มี​อำนาจแห่งความตาย คือพญามาร
( ฮี​บรู 2:14 )

เพราะพระองค์ทรงพระชนม์อยู่ เราก็มีชีวิตอยู่ได้เช่นกัน ชัยชนะของพระองค์คือความหวัง มรดก และอนาคตของเรา

รู้จักพระองค์ ไม่ใช่แค่รู้เรื่องพระองค์

ผู้นำศาสนาบางคนในสมัยของพระเยซูรู้จักพระคัมภีร์ดีกว่าพวกเราส่วนใหญ่มาก พวกเขาศึกษาอย่างลึกซึ้ง แต่พระเยซูทรงชี้ว่าชีวิตนิรันดร์ไม่ได้มาจากการรู้พระคัมภีร์เพียงอย่างเดียว แต่มาจากการรู้จักผู้ที่พระคัมภีร์ชี้ไปถึง

39จงค้นดูในพระคัมภีร์ เพราะท่านคิดว่าในพระคัมภีร์นั้​นม​ี​ชี​วิ​ตน​ิรันดร์ และพระคัมภีร์นั้นเป็นพยานถึงเรา 40แต่​ท่านทั้งหลายไม่ยอมมาหาเราเพื่อจะได้​ชีวิต
( ยอห์น 5:39-40 )
3และนี่แหละคือชีวิ​ตน​ิรันดร์ คือที่เขารู้จักพระองค์ ผู้​ทรงเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้​องค์​เดียว และรู้จักพระเยซู​คริสต์​ที่​พระองค์​ทรงใช้​มา
( ยอห์น 17:3 )

เราอ่าน เรียนรู้ และตั้งคำถามได้ และนั่นเป็นสิ่งดี เป้าหมายคือการได้พบกับบุคคลนั้น ไม่ใช่แค่สะสมข้อเท็จจริงเกี่ยวกับพระองค์

การติดตามและรักพระองค์เป็นอย่างไร

การติดตามพระเยซูไม่ใช่การชื่นชมพระองค์จากที่ไกล ๆ แต่คือการเดินในทางที่พระองค์ทรงดำเนิน ด้วยใจที่ถูกหล่อหลอมโดยพระทัยของพระองค์ พระเจ้าทรงเป็นความรัก และพระเยซูทรงแสดงให้เราเห็นว่าความรักนั้นเป็นอย่างไรในชีวิตประจำวัน

34เราให้​บัญญัติ​ใหม่​ไว้​แก่​เจ้​าทั้งหลายคือให้​เจ้​ารักซึ่​งก​ันและกัน เรารักเจ้าทั้งหลายมาแล้วอย่างไร เจ้​าจงรั​กก​ันและกันด้วยอย่างนั้น 35ถ้าเจ้าทั้งหลายรั​กก​ันและกัน ดังนี้​แหละคนทั้งปวงก็จะรู้​ได้​ว่าเจ้าทั้งหลายเป็นสาวกของเรา”
( ยอห์น 13:34-35 )
9พระบิดาทรงรักเราฉันใด เราก็รักท่านทั้งหลายฉันนั้น จงยึ​ดม​ั่นอยู่ในความรักของเรา
( ยอห์น 15:9 )

การติดตามพระเยซูหมายถึงคิดถึงตัวเองน้อยลงนิดหนึ่ง และคิดถึงผู้อื่นและความต้องการของเขามากขึ้นนิดหนึ่ง ไม่ได้เกี่ยวกับภายนอกเท่านั้น หรือแม้แต่การไปร่วมนมัสการในคริสตจักร พระเยซูทรงเตือนเรื่องการให้เกียรติพระเจ้าด้วยถ้อยคำ ในขณะที่ใจยังห่างไกลจากพระองค์

8‘ประชาชนนี้​เข​้ามาใกล้เราด้วยปากของเขา และให้​เกียรติ​เราด้วยริมฝีปากของเขา แต่​ใจของเขาห่างไกลจากเรา 9เขานมัสการเราโดยหาประโยชน์​มิได้ ด้วยเอาบทบัญญั​ติ​ของมนุษย์มาอวดอ้างว่า เป็นพระดำรัสสอน’”
( มัทธิว 15:8-9 )

และพระองค์ทรงบอกเราว่าจะพบพระองค์ได้ที่ไหนในชีวิตประจำวัน คือในผู้คนรอบตัวเราที่ต้องการความช่วยเหลือ

35เพราะว่าเมื่อเราหิว ท่านทั้งหลายก็​ได้​จัดหาให้เรากิน เรากระหายน้ำ ท่านก็​ให้​เราดื่ม เราเป็นแขกแปลกหน้า ท่านก็​ได้​ต้อนรับเราไว้ 36เราเปลือยกาย ท่านก็​ได้​ให้​เสื้อผ้าเรานุ่งห่ม เมื่อเราเจ็บป่วย ท่านก็​ได้​มาเยี่ยมเรา เมื่อเราต้องจำอยู่ในคุก ท่านก็​ได้​มาเยี่ยมเรา’ 37เวลานั้นบรรดาผู้ชอบธรรมจะกราบทูลพระองค์​ว่า ‘​พระองค์​เจ้าข้า ที่​ข้าพระองค์​เห​็นพระองค์ทรงหิว และได้จัดมาถวายแด่​พระองค์​แต่​เมื่อไร หรือทรงกระหายน้ำ และได้ถวายให้​พระองค์​ดื่มแต่​เมื่อไร 38ที่​ข้าพระองค์​ได้​เห​็นพระองค์ทรงเป็นแขกแปลกหน้า และได้ต้อนรับพระองค์​ไว้​แต่​เมื่อไร หรือเปลือยพระกาย และได้สวมฉลองพระองค์​ให้​แต่​เมื่อไร 39ที่​ข้าพระองค์​เห​็นพระองค์ประชวรหรือต้องจำอยู่ในคุก และได้มาเฝ้าพระองค์นั้นแต่​เมื่อไร​’ 40แล​้วพระมหากษั​ตริ​ย์จะตรัสตอบเขาว่า ‘เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ซึ่งท่านได้กระทำแก่คนใดคนหนึ่งในพวกพี่น้องของเรานี้​ถึงแม้​จะต่ำต้อยเพียงไร ก็​เหมือนได้กระทำแก่เราด้วย’
( มัทธิว 25:35-40 )

พระเยซูทรงถ่อมพระองค์เกินกว่าจะนึกภาพได้ แม้พระองค์ทรงเป็นราชาเหนือราชาทั้งหลาย พระองค์ก็ทรงคุกเข่าล้างเท้าเหล่าสาวก ทรงแสดงให้เราเห็นว่าความยิ่งใหญ่ในอาณาจักรของพระเจ้าไม่ใช่การถูกยกขึ้น แต่คือการลดตัวลงเพื่อยกผู้อื่นขึ้น

14ฉะนั้นถ้าเราผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระอาจารย์ของท่าน ได้​ล้างเท้าของพวกท่าน พวกท่านก็ควรจะล้างเท้าของกันและกันด้วย 15เพราะว่าเราได้วางแบบแก่ท่านแล้ว เพื่อให้​ท่านทำเหมือนดังที่เราได้กระทำแก่​ท่าน
( ยอห์น 13:14-15 )
26แต่​ในพวกท่านหาเป็นอย่างนั้นไม่ ถ้าผู้ใดใคร่จะได้​เป็นใหญ่​ในพวกท่าน ผู้​นั้นจะต้องเป็นผู้​ปรนนิบัติ​ท่านทั้งหลาย 27ถ้าผู้ใดใคร่จะได้เป็นเอกเป็นต้นในพวกท่าน ผู้​นั้นจะต้องเป็นผู้​รับใช้​ของพวกท่าน 28อย่างที่​บุ​ตรมนุษย์​มิได้​มาเพื่อรับการปรนนิบั​ติ แต่​มาเพื่อจะปรนนิบั​ติ และประทานชีวิตของท่านให้เป็นค่าไถ่สำหรับคนเป็​นอ​ันมาก”
( มัทธิว 20:26-28 )

การรักพระเยซูหมายถึงการรักผู้อื่นด้วย ไม่ใช่เฉพาะคนที่รักง่าย แต่รวมถึงคนที่ทำร้าย ทรยศ หรือเข้าใจเราผิด พระเยซูทรงอภัยแก่ผู้ที่ตรึงพระองค์บนไม้กางเขน และทรงขอให้พระบิดาอภัยแก่พวกเขา ถ้าเรารักพระองค์ เราก็เรียนรู้ที่จะแสดงความเมตตาเช่นเดียวกันต่อคนรอบข้างได้ ทีละก้าวเล็ก ๆ

34ฝ่ายพระเยซูจึงทรงอธิษฐานว่า “ข้าแต่พระบิดา ขอโปรดอภัยโทษเขา เพราะว่าเขาไม่​รู้​ว่าเขาทำอะไร” เขาก็เอาฉลองพระองค์จับสลากแบ่งปั​นก​ัน
( ลู​กา 23:34 )

คำเชิญชวน

ถ้าคุณสงสัยว่าการร้องทูลพระเยซูพอหรือไม่ คำตอบนั้นอ่อนโยน คือ พอ และพระองค์ทรงปรารถนาจะรู้จักคุณ และให้คุณรู้จักพระองค์ คุณยินดีต้อนรับที่จะพูดกับพระองค์วันนี้ด้วยถ้อยคำของคุณเอง ทูลขอให้พระองค์ทรงสำแดงให้คุณเห็นว่าพระองค์ทรงเป็นใครจริง ๆ และอ่านเรื่องของพระองค์ด้วยใจที่เปิดกว้าง แม้เป็นคำอธิษฐานสั้น ๆ ก็เพียงพอ และพระองค์จะทรงตอบ

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV (KJV)