การร้องออกพระนามของพระเจ้าหมายความว่าอย่างไร
คำถามที่หลายคนในเราถามกัน
แค่ทูลขอความช่วยเหลือจากพระเยซูและบอกว่าฉันไว้วางใจพระองค์ก็เพียงพอหรือไม่ แค่ร้องออกพระนามของพระองค์ก็พอหรือไม่ ฉันจะรอดไหม และมันง่ายอย่างนั้นจริงหรือ
คำถามเหล่านี้มักเกิดขึ้นหลังจากอ่านข้อพระคัมภีร์เช่นข้อนี้
13เพราะว่า ‘ผู้ใดที่จะร้องออกพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็จะรอด’( หนังสือโรม 10:13 )
สิ่งที่เปาโลกำลังกล่าว
ข้อพระคัมภีร์นี้อาจถูกเข้าใจผิดได้ถ้าเราอ่านโดยไม่ดูประโยคที่อยู่รอบ ๆ อัครทูตเปาโลเขียนข้อนี้เพื่อแสดงว่าความรอดเปิดกว้างสำหรับทุกคน ไม่ว่าจะเป็นยิวหรือต่างชาติ ที่ร้องออกพระนามพระเยซูและไว้วางใจพระองค์ ก่อนหน้านั้นเขาอธิบายว่าเขาหมายความว่าอย่างไร
9คือว่าถ้าท่านจะรับด้วยปากของท่านว่าพระเยซูทรงเป็นองค์พระผู้เป็นเจ้า และเชื่อในจิตใจของท่านว่าพระเจ้าได้ทรงชุบพระองค์ให้เป็นขึ้นมาจากความตาย ท่านจะรอด 10ด้วยว่าความเชื่อด้วยใจก็นำไปสู่ความชอบธรรม และการยอมรับด้วยปากก็นำไปสู่ความรอด( หนังสือโรม 10:9-10 )
ขอสังเกตว่าการร้องทูลนั้นควรมาจากหัวใจ ถ้อยคำจะเป็นจริงเมื่อมีหัวใจอยู่เบื้องหลัง
ถ้อยคำจากหัวใจ
พระเยซูเองก็ตรัสถึงเรื่องนี้ พระองค์ไม่ได้ตรัสเพื่อให้เรากลัว แต่เพื่อแสดงสิ่งที่พระองค์ทรงปรารถนาจริง ๆ
21 มิใช่ทุกคนที่ร้องแก่เราว่า ‘พระองค์เจ้าข้า พระองค์เจ้าข้า’ จะได้เข้าในอาณาจักรแห่งสวรรค์ แต่ผู้ที่ปฏิบัติตามพระทัยพระบิดาของเราผู้ทรงสถิตในสวรรค์จึงจะเข้าได้ 22เมื่อถึงวันนั้นจะมีคนเป็นอันมากร้องแก่เราว่า ‘พระองค์เจ้าข้า พระองค์เจ้าข้า ข้าพระองค์ได้พยากรณ์ในพระนามของพระองค์ และได้ขับผีออกในพระนามของพระองค์ และได้กระทำการมหัศจรรย์เป็นอันมากในพระนามของพระองค์มิใช่หรือ’ 23เมื่อนั้นเราจะแจ้งแก่เขาว่า ‘เราไม่เคยรู้จักเจ้าเลย เจ้าผู้กระทำความชั่วช้า จงไปเสียให้พ้นจากเรา’( มัทธิว 7:21-23 )
ถ้อยคำสุดท้ายของพระองค์ตรงนี้คือ “เราไม่เคยรู้จักเจ้าเลย” พระเยซูไม่ได้ทรงมองหาถ้อยคำที่สมบูรณ์แบบ แต่ทรงมองหาความสัมพันธ์ที่แท้จริง ที่เรารู้จักพระองค์และพระองค์ทรงรู้จักเรา และนั่นนำไปสู่คำถามที่เป็นธรรมชาติว่า การรู้จักพระองค์อย่างแท้จริงหมายความว่าอย่างไร ในชีวิตประจำวัน เราแทบไม่ไว้ใจใครเลยเมื่อรู้จักเพียงชื่อของเขา
เรานึกภาพใคร
หลายคนในเรามีภาพส่วนตัวของพระเยซู ซึ่งก่อรูปจากสิ่งที่ได้ยิน ได้เห็น หรือจินตนาการ บางคนนึกถึงบุคคลที่อ่อนโยนจากรูปไอคอนในคริสตจักร บางคนนึกถึงบุคคลที่เลือนราง ซึ่งมีชื่อว่าพระเยซูเท่านั้น บางคนเห็นชายบนไม้กางเขน หรืออย่างอื่นโดยสิ้นเชิง
สำหรับชาวยิว การยอมรับพระเยซูว่าเป็นพระเมสสิยาห์มีความหมายลึกซึ้ง เพราะพวกเขารู้ประวัติศาสตร์ คำพยากรณ์ และความหวังที่เกี่ยวข้องกับพระเมสสิยาห์ สำหรับคนที่ไม่เคยศึกษาเรื่องเหล่านี้ คำว่า “ฉันเชื่อในพระเยซู” หรือ “ฉันเชื่อว่าพระองค์เป็นพระเมสสิยาห์” บางครั้งอาจพูดไปโดยไม่รู้ว่าคำเหล่านี้หมายความว่าอะไร นี่ไม่ใช่เหตุให้รู้สึกผิด เป็นเพียงคำเชิญชวนให้รู้จักพระองค์มากขึ้น
เป็นเรื่องง่ายที่จะอ้างว่าเชื่อโดยไม่เข้าใจ แต่ความเชื่อที่แท้จริงเชิญชวนให้เรารู้จักพระเยซูตามที่พระองค์เป็นจริง ไม่ใช่เพียงภาพหรือความคิด ดังนั้นลองดูกันว่าพระองค์ทรงเป็นใคร
พระเยซูทรงเป็นใคร
การเชื่อในพระเยซูหมายถึงมากกว่าการเชื่อว่าพระองค์เคยทรงมีชีวิตอยู่บนโลก มันหมายถึงการตระหนักถึงบางอย่างว่าพระองค์ทรงเป็นใคร
- พระเยซูทรงดำรงอยู่ก่อนโลกเริ่มต้น พระองค์ทรงเป็นพระวาทะนิรันดร์ของพระเจ้า ซึ่งสรรพสิ่งถูกสร้างขึ้นผ่านพระองค์
- โลกถูกสร้างขึ้นผ่านพระองค์ ภูเขาทุกลูก มหาสมุทรทุกแห่ง และลมหายใจทุกครั้งของเรามาจากพระองค์
- พระองค์เสด็จลงมาจากสวรรค์ทรงรับเอากายมนุษย์และทรงอยู่ท่ามกลางเรา ทรงเป็นพระเจ้าอย่างสมบูรณ์และเป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์ เพื่อทรงดำเนินไปกับเรา สอนเรา และช่วยเราให้รอด
1ในเริ่มแรกนั้นพระวาทะทรงเป็นอยู่แล้ว และพระวาทะทรงอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะทรงเป็นพระเจ้า 2ในเริ่มแรกนั้นพระองค์นั้นทรงอยู่กับพระเจ้า3พระองค์ทรงสร้างสิ่งทั้งปวงขึ้นมา และในบรรดาสิ่งที่เป็นมานั้น ไม่มีสักสิ่งเดียวที่ได้เป็นมานอกเหนือพระองค์( ยอห์น 1:1-3 )
16เพราะว่าโดยพระองค์สรรพสิ่งได้ถูกสร้างขึ้น ทั้งในท้องฟ้าและที่แผ่นดินโลก สิ่งซึ่งประจักษ์แก่ตาและซึ่งไม่ประจักษ์แก่ตา ไม่ว่าจะเป็นเทวบัลลังก์ หรือเป็นเทพอาณาจักร หรือเป็นเทพผู้ครอง หรือศักดิเทพ สรรพสิ่งทั้งสิ้นถูกสร้างขึ้นโดยพระองค์และเพื่อพระองค์ 17พระองค์ทรงดำรงอยู่ก่อนสรรพสิ่งทั้งปวง และสรรพสิ่งทั้งปวงเป็นระเบียบอยู่โดยพระองค์( โคโลสี 1:16-17 )
14พระวาทะได้ทรงสภาพของเนื้อหนัง และทรงอยู่ท่ามกลางเรา (และเราทั้งหลายได้เห็นสง่าราศีของพระองค์ คือสง่าราศีอันสมกับพระบุตรองค์เดียวที่บังเกิดจากพระบิดา) บริบูรณ์ด้วยพระคุณและความจริง( ยอห์น 1:14 )
พระเยซูไม่เคยทรงทำบาปแต่พระองค์ก็ยังทรงเต็มพระทัยไปสู่ไม้กางเขนเพื่อรับโทษบาปของเรา พระองค์ทรงทนทุกข์และสิ้นพระชนม์แทนเรา เพื่อให้เราได้รับการอภัยและมีชีวิตนิรันดร์กับพระองค์
21เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงกระทำพระองค์ผู้ทรงไม่มีบาป ให้เป็นความบาปเพราะเห็นแก่เรา เพื่อเราจะได้เป็นคนชอบธรรมของพระเจ้าทางพระองค์( 2 โครินธ์ 5:21 )
3เรื่องซึ่งข้าพเจ้ารับไว้นั้น ข้าพเจ้าได้ประกาศแก่ท่านทั้งหลายก่อน คือว่าพระคริสต์ได้ทรงวายพระชนม์เพราะบาปของเราทั้งหลาย ตามที่เขียนไว้ในพระคัมภีร์ 4และทรงถูกฝังไว้ แล้ววันที่สามพระองค์ทรงเป็นขึ้นมาใหม่ตามที่มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์นั้น( 1 โครินธ์ 15:3-4 )
แต่ความตายไม่อาจยึดพระองค์ไว้ได้ พระเยซูทรงเป็นขึ้นมาจากความตายไม่ใช่ในฐานะวิญญาณหรือความทรงจำ แต่ด้วยพระกายที่แท้จริงและทรงสง่าราศี การฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์ทำลายอำนาจของความตาย
18และเป็นผู้ที่ดำรงชีวิตอยู่ เราได้ตายแล้ว แต่ ดูเถิด เราก็ยังดำรงชีวิตอยู่ตลอดไปเป็นนิตย์ เอเมน และเราถือลูกกุญแจแห่งนรกและแห่งความตาย( หนังสือวิวรณ์ 1:18 )
14เหตุฉะนั้นครั้นบุตรทั้งหลายมีส่วนในเนื้อและเลือดอยู่แล้ว พระองค์ก็ได้ทรงรับเนื้อและเลือดเหมือนกัน เพื่อโดยความตายพระองค์จะได้ทรงทำลายผู้นั้นที่มีอำนาจแห่งความตาย คือพญามาร( ฮีบรู 2:14 )
เพราะพระองค์ทรงพระชนม์อยู่ เราก็มีชีวิตอยู่ได้เช่นกัน ชัยชนะของพระองค์คือความหวัง มรดก และอนาคตของเรา
รู้จักพระองค์ ไม่ใช่แค่รู้เรื่องพระองค์
ผู้นำศาสนาบางคนในสมัยของพระเยซูรู้จักพระคัมภีร์ดีกว่าพวกเราส่วนใหญ่มาก พวกเขาศึกษาอย่างลึกซึ้ง แต่พระเยซูทรงชี้ว่าชีวิตนิรันดร์ไม่ได้มาจากการรู้พระคัมภีร์เพียงอย่างเดียว แต่มาจากการรู้จักผู้ที่พระคัมภีร์ชี้ไปถึง
39จงค้นดูในพระคัมภีร์ เพราะท่านคิดว่าในพระคัมภีร์นั้นมีชีวิตนิรันดร์ และพระคัมภีร์นั้นเป็นพยานถึงเรา 40แต่ท่านทั้งหลายไม่ยอมมาหาเราเพื่อจะได้ชีวิต( ยอห์น 5:39-40 )
3และนี่แหละคือชีวิตนิรันดร์ คือที่เขารู้จักพระองค์ ผู้ทรงเป็นพระเจ้าเที่ยงแท้องค์เดียว และรู้จักพระเยซูคริสต์ที่พระองค์ทรงใช้มา( ยอห์น 17:3 )
เราอ่าน เรียนรู้ และตั้งคำถามได้ และนั่นเป็นสิ่งดี เป้าหมายคือการได้พบกับบุคคลนั้น ไม่ใช่แค่สะสมข้อเท็จจริงเกี่ยวกับพระองค์
การติดตามและรักพระองค์เป็นอย่างไร
การติดตามพระเยซูไม่ใช่การชื่นชมพระองค์จากที่ไกล ๆ แต่คือการเดินในทางที่พระองค์ทรงดำเนิน ด้วยใจที่ถูกหล่อหลอมโดยพระทัยของพระองค์ พระเจ้าทรงเป็นความรัก และพระเยซูทรงแสดงให้เราเห็นว่าความรักนั้นเป็นอย่างไรในชีวิตประจำวัน
34เราให้บัญญัติใหม่ไว้แก่เจ้าทั้งหลายคือให้เจ้ารักซึ่งกันและกัน เรารักเจ้าทั้งหลายมาแล้วอย่างไร เจ้าจงรักกันและกันด้วยอย่างนั้น 35ถ้าเจ้าทั้งหลายรักกันและกัน ดังนี้แหละคนทั้งปวงก็จะรู้ได้ว่าเจ้าทั้งหลายเป็นสาวกของเรา”( ยอห์น 13:34-35 )
9พระบิดาทรงรักเราฉันใด เราก็รักท่านทั้งหลายฉันนั้น จงยึดมั่นอยู่ในความรักของเรา( ยอห์น 15:9 )
การติดตามพระเยซูหมายถึงคิดถึงตัวเองน้อยลงนิดหนึ่ง และคิดถึงผู้อื่นและความต้องการของเขามากขึ้นนิดหนึ่ง ไม่ได้เกี่ยวกับภายนอกเท่านั้น หรือแม้แต่การไปร่วมนมัสการในคริสตจักร พระเยซูทรงเตือนเรื่องการให้เกียรติพระเจ้าด้วยถ้อยคำ ในขณะที่ใจยังห่างไกลจากพระองค์
8‘ประชาชนนี้เข้ามาใกล้เราด้วยปากของเขา และให้เกียรติเราด้วยริมฝีปากของเขา แต่ใจของเขาห่างไกลจากเรา 9เขานมัสการเราโดยหาประโยชน์มิได้ ด้วยเอาบทบัญญัติของมนุษย์มาอวดอ้างว่า เป็นพระดำรัสสอน’”( มัทธิว 15:8-9 )
และพระองค์ทรงบอกเราว่าจะพบพระองค์ได้ที่ไหนในชีวิตประจำวัน คือในผู้คนรอบตัวเราที่ต้องการความช่วยเหลือ
35เพราะว่าเมื่อเราหิว ท่านทั้งหลายก็ได้จัดหาให้เรากิน เรากระหายน้ำ ท่านก็ให้เราดื่ม เราเป็นแขกแปลกหน้า ท่านก็ได้ต้อนรับเราไว้ 36เราเปลือยกาย ท่านก็ได้ให้เสื้อผ้าเรานุ่งห่ม เมื่อเราเจ็บป่วย ท่านก็ได้มาเยี่ยมเรา เมื่อเราต้องจำอยู่ในคุก ท่านก็ได้มาเยี่ยมเรา’ 37เวลานั้นบรรดาผู้ชอบธรรมจะกราบทูลพระองค์ว่า ‘พระองค์เจ้าข้า ที่ข้าพระองค์เห็นพระองค์ทรงหิว และได้จัดมาถวายแด่พระองค์แต่เมื่อไร หรือทรงกระหายน้ำ และได้ถวายให้พระองค์ดื่มแต่เมื่อไร 38ที่ข้าพระองค์ได้เห็นพระองค์ทรงเป็นแขกแปลกหน้า และได้ต้อนรับพระองค์ไว้แต่เมื่อไร หรือเปลือยพระกาย และได้สวมฉลองพระองค์ให้แต่เมื่อไร 39ที่ข้าพระองค์เห็นพระองค์ประชวรหรือต้องจำอยู่ในคุก และได้มาเฝ้าพระองค์นั้นแต่เมื่อไร’ 40แล้วพระมหากษัตริย์จะตรัสตอบเขาว่า ‘เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ซึ่งท่านได้กระทำแก่คนใดคนหนึ่งในพวกพี่น้องของเรานี้ถึงแม้จะต่ำต้อยเพียงไร ก็เหมือนได้กระทำแก่เราด้วย’( มัทธิว 25:35-40 )
พระเยซูทรงถ่อมพระองค์เกินกว่าจะนึกภาพได้ แม้พระองค์ทรงเป็นราชาเหนือราชาทั้งหลาย พระองค์ก็ทรงคุกเข่าล้างเท้าเหล่าสาวก ทรงแสดงให้เราเห็นว่าความยิ่งใหญ่ในอาณาจักรของพระเจ้าไม่ใช่การถูกยกขึ้น แต่คือการลดตัวลงเพื่อยกผู้อื่นขึ้น
14ฉะนั้นถ้าเราผู้เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระอาจารย์ของท่าน ได้ล้างเท้าของพวกท่าน พวกท่านก็ควรจะล้างเท้าของกันและกันด้วย 15เพราะว่าเราได้วางแบบแก่ท่านแล้ว เพื่อให้ท่านทำเหมือนดังที่เราได้กระทำแก่ท่าน( ยอห์น 13:14-15 )
26แต่ในพวกท่านหาเป็นอย่างนั้นไม่ ถ้าผู้ใดใคร่จะได้เป็นใหญ่ในพวกท่าน ผู้นั้นจะต้องเป็นผู้ปรนนิบัติท่านทั้งหลาย 27ถ้าผู้ใดใคร่จะได้เป็นเอกเป็นต้นในพวกท่าน ผู้นั้นจะต้องเป็นผู้รับใช้ของพวกท่าน 28อย่างที่บุตรมนุษย์มิได้มาเพื่อรับการปรนนิบัติ แต่มาเพื่อจะปรนนิบัติ และประทานชีวิตของท่านให้เป็นค่าไถ่สำหรับคนเป็นอันมาก”( มัทธิว 20:26-28 )
การรักพระเยซูหมายถึงการรักผู้อื่นด้วย ไม่ใช่เฉพาะคนที่รักง่าย แต่รวมถึงคนที่ทำร้าย ทรยศ หรือเข้าใจเราผิด พระเยซูทรงอภัยแก่ผู้ที่ตรึงพระองค์บนไม้กางเขน และทรงขอให้พระบิดาอภัยแก่พวกเขา ถ้าเรารักพระองค์ เราก็เรียนรู้ที่จะแสดงความเมตตาเช่นเดียวกันต่อคนรอบข้างได้ ทีละก้าวเล็ก ๆ
34ฝ่ายพระเยซูจึงทรงอธิษฐานว่า “ข้าแต่พระบิดา ขอโปรดอภัยโทษเขา เพราะว่าเขาไม่รู้ว่าเขาทำอะไร” เขาก็เอาฉลองพระองค์จับสลากแบ่งปันกัน( ลูกา 23:34 )
คำเชิญชวน
ถ้าคุณสงสัยว่าการร้องทูลพระเยซูพอหรือไม่ คำตอบนั้นอ่อนโยน คือ พอ และพระองค์ทรงปรารถนาจะรู้จักคุณ และให้คุณรู้จักพระองค์ คุณยินดีต้อนรับที่จะพูดกับพระองค์วันนี้ด้วยถ้อยคำของคุณเอง ทูลขอให้พระองค์ทรงสำแดงให้คุณเห็นว่าพระองค์ทรงเป็นใครจริง ๆ และอ่านเรื่องของพระองค์ด้วยใจที่เปิดกว้าง แม้เป็นคำอธิษฐานสั้น ๆ ก็เพียงพอ และพระองค์จะทรงตอบ