Co to znaczy „Miłujcie waszych nieprzyjaciół”?

Potrafimy kochać naszego bliźniego, rodzinę i przyjaciół. Ale co to znaczy kochać naszego nieprzyjaciela? Czy naprawdę musimy?

44Ja wam natomiast mówię: Kochajcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują.

( Mateusza 5:44 )

Już w teorii nie brzmi to łatwo, a w praktyce wydaje się wręcz niemożliwe. I czy to naprawdę konieczne?…

Zobaczmy, jak Jezus to wyjaśnia.

44Ja wam natomiast mówię: Kochajcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują. 45Tak czyniąc, zachowujcie się, jak przystało na dzieci waszego Ojca w niebie. On sprawia, że słońce wschodzi nad złymi i dobrymi, a deszcz spada na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. 46Bo jeśli okazujecie miłość tym, którzy was kochają, co wam wynagradzać? Czyż celnicy nie czynią podobnie? 47A jeśli pozdrawiacie tylko swoich braci, co w tym nadzwyczajnego? Poganie też to robią. 48Wy bądźcie doskonali, jak doskonały jest wasz Ojciec w niebie.

( Mateusza 5:44-48 )

Rzeczywiście, gdy rozejrzymy się wokół, widzimy, że każdy otrzymuje słońce i deszcz, świeże powietrze do oddychania. My i nasi nieprzyjaciele zostaliśmy umieszczeni w tym cudownym świecie, pełnym zapierających dech krajobrazów i majestatycznych zwierząt…

Gdy spojrzymy głębiej, widzimy, że nasi nieprzyjaciele mieli matkę i ojca, tak jak my, niezależnie od tego, czy ich znali, czy nie. I prawdopodobnie ich rodzice kochali ich tak samo, jak nasi rodzice kochali nas.

Oto cytat z jednej z książek o Sherlocku Holmesie autorstwa Arthura Conana Doyle’a, w której siostra opłakiwała zabitego brata, który okazał się jednym z najniebezpieczniejszych przestępców w kraju...

„Dla całego świata był człowiekiem przemocy, w połowie zwierzęciem, w połowie demonem; lecz dla niej zawsze pozostał tym upartym chłopczykiem z jej własnego dzieciństwa, dzieckiem, które kurczowo trzymało ją za rękę”.

Czy nasz nieprzyjaciel może być kimś, kogo w rzeczywistości kochamy?

Wyobraź sobie, jak nasz Ojciec w niebie tchnął nowe życie w tego, kogo teraz nazywamy naszym nieprzyjacielem, troszczył się o niego, gdy był noszony w łonie matki, potem dał mu przyjść na świat, zapewniając mu przez te wszystkie lata ubranie, jedzenie i wodę do picia… A teraz z utęsknieniem czeka, by odzyskać swoje zagubione dziecko, by znów zobaczyć jego uśmiech i usłyszeć, jak woła do swojego niebiańskiego Ojca: „Tato!...”. Bóg kocha go tak samo, jak kocha nas.

Przypomnijmy sobie, jak Dawid oszczędził życie swojego wroga Saula, który nieustannie go ścigał i próbował go zabić.

4Po drodze mijał owcze zagrody, obok których znajdowała się pewna jaskinia. Saul wszedł tam za potrzebą,24:4 za potrzebą, hbr. לְהָסֵךְ אֶת־רַגְלָיו, idiom: przykryć sobie stopy. a Dawid i jego ludzie siedzieli w głębi jaskini. 5Wówczas towarzysze Dawida szepnęli: Nadszedł dzień, o którym powiedział ci PAN: Oto Ja wydam ci w ręce twoich wrogów24:5 twoich wrogów, wg ketiw hbr. אֹיְבֶיךָ; twojego wroga, wg qere hbr. אֹיִבְךָ. i uczynisz z nimi to, co uznasz za właściwe.24:5 Lub: za właściwe w swoich oczach. Dawid jednak wstał i niepostrzeżenie uciął skraj płaszcza Saula. 6Potem jednak ruszyło go sumienie,24:6 Idiom: uderzyło mu serce, nie miał z tym spokoju. że uciął skraj płaszcza Saula, 7i powiedział do swoich ludzi: Jak najdalej mi do tego, by podnosić rękę przeciw mojemu panu, pomazańcowi PANA. Ostatecznie jest on Jego pomazańcem.

( 1 Samuela 24:4-7 )

Oto słowa Dawida skierowane wtedy do Saula:

13Niech sam PAN rozsądzi między mną a tobą i niech pomści się za mnie na tobie, ale moja ręka nie podniesie się na ciebie. 14Tak jak głosi dawna przypowieść:

Od bezbożnych wychodzi bezbożność —

moja ręka nie podniesie się na ciebie.

( 1 Samuela 24:13-14 )

Innym przykładem tego, jak kochać nieprzyjaciół, jest sam Jezus. Przyjrzyjmy się, co Jezus powiedział o tych, którzy Go znieważali i krzyżowali.

34W tym czasie Jezus mówił: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Oni zaś losowaniem rozstrzygali, co komu ma przypaść z Jego szat.

( Łukasza 23:34 )

A oto słowa Szczepana, gdy umierał ukamienowany.

54Słuchając tego, zawrzeli gniewem w swych sercach. Zaczęli zgrzytać na niego zębami. 55On tymczasem, pełen Ducha Świętego, utkwił wzrok w niebie i zobaczył chwałę Boga oraz Jezusa stojącego z prawej strony Boga. 56Oto widzę otwarte niebo — powiedział — i Syna Człowieczego, stojącego po prawej stronie Boga. 57Na te słowa podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i zgodnie rzucili się na niego. 58Następnie wywlekli go za miasto i tam kamienowali. Świadkowie natomiast złożyli swoje szaty u stóp młodego człowieka imieniem Saul. 59Kamienowali tam Szczepana, który wzywał imienia Pana i mówił: Panie Jezu, przyjmij mego ducha. 60A gdy upadł na kolana, zawołał donośnym głosem: Panie, nie policz im tego grzechu. Po tych słowach zasnął.

( Dzieje Apostolskie 7:54-60 )

Czytając taką historię, nie utożsamialibyśmy się z żydowskimi przywódcami. Ale co, jeśli to właśnie my zabijamy niewinnego Bożego posłańca, który nas demaskuje i oskarża?… Nie jesteśmy bez grzechu, a głos podniesiony przeciwko nam nie pojawił się bez powodu.

Co czułeś wobec żydowskich przywódców, czytając, jak kamienowali Szczepana? Czy czułeś złość, gniew?… A gdyby tak okazać im łaskę, skoro starali się postępować słusznie i trzymać się Prawa, a nienawidzili, gdy wychodziło na jaw to, czego nie robili dobrze? Pod wieloma względami jesteśmy tacy jak oni, a oni są tacy jak my. Kochajmy ich mimo ich złych czynów. I starajmy się kochać naszych nieprzyjaciół, tak jak Bóg ich kocha.

4Miłość czeka cierpliwie, miłość postępuje uprzejmie, nie zazdrości, miłość się nie wynosi, nie jest nadęta, 5postępuje taktownie, nie szuka własnej korzyści, nie jest porywcza, nie prowadzi rachunku krzywd, 6nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz dzieli radość z prawdy; 7wszystko zakrywa, wszystkiemu wierzy, ze wszystkim wiąże nadzieję, wszystko potrafi przetrwać.

( 1 Koryntian 13:4-7 )