Inona no dikan’ny hoe miantso ny anaran’ny Tompo?
Ampy ve ny mangataka fanampiana amin’i Jesosy sy milaza fa matoky Azy aho? Ny miantso ny anarany? Ho voavonjy ve aho — tena tsotra toy izany ve izany?
Tonga ao an-tsaintsika, na lazain’olona amintsika, ireo fanontaniana ireo rehefa avy namaky ity andinin-teny manaraka ity na ireo mitovitovy amin’ilay eto ambany.
13Fa izay rehetra miantso ny anaran'ny Tompo no hovonjena (Joe. 3. 5).( Romana 10:13 )
Somary hafa kely ny dikan’ilay andinin-teny etsy ambony, ary mety ho diso fandika raha alaina ivelan’ny lahatsoratra misy azy. Nosoratan’ny apostoly Paoly io andinin-teny io mba hanamafisana fa misokatra ho an’ny olona rehetra ny famonjena — na Jiosy na jentilisa — izay miantso an’i Jesosy Kristy amin’ny fo tso-po mba hangataka fanampiana ary matoky Azy.
Misy fampitandremana mba hialana amin’ny teny poakaty izay tsy avy amin’ny finoana ao am-ponareo.
21Tsy izay rehetra manao amiko hoe: Tompoko, Tompoko, no hiditra amin'ny fanjakan'ny lanitra, fa izay manao ny sitrapon'ny Raiko Izay any an-danitra. 22Maro no hanao amiko amin'izany andro izany hoe: Tompoko, Tompoko, tsy efa naminany tamin'ny anaranao va izahay? ary tsy efa namoaka demoniaDemonia = fanahy ratsy, na anjely ratsy tamin'ny anaranao va izahay? Ary tsy efa nanao asa lehibe maro tamin'ny anaranao va izahay? 23Ary dia hambarako aminy marimarina hoe: Tsy mba fantatro akory ianareo hatrizay hatrizay; mialà amiko, ianareo mpanao meloka.( Matio 7:21-23 )
Mety hiaina ho “Kristiana” mandritra ny fiainantsika manontolo isika nefa mbola holavin’i Jesosy ihany. Inona àry no tena dikan’ny hoe mino Azy ka tsy ho lavina? Inona marina no dikan’ny hoe tia an’i Jesosy, manaraka Azy na matoky Azy? Eo amin’ny fiainana andavanandro, zara raha hatoky tanteraka olona iray isika raha ny anarany ihany no fantatsika fa tsy misy zavatra hafa intsony.
Andeha hatomboka amin’ny fahatakarana marina hoe iza moa i Jesosy, inona no dikan’ny hoe mino fa Izy no Mesia, ary inona no dikan’ny hoe manaraka Azy amin’ny fomba tena izy sy velona.
Maro amintsika no manana ny sariny manokana momba an’i Jesosy — voaforon’izay efa reny, hitantsika na noeritreretintsika. Ny sasany mieritreritra endrika tsara tarehy sady toa tsy avy amin’ity tontolo ity, araka ny sary masina any am-piangonana; ny hafa kosa mieritreritra olona manjavozavo na tsy mivaingana izay atao hoe Jesosy fotsiny; ary ny hafa indray mahita sary an-tsaina ilay lehilahy voafantsika teo amin’ny hazo fijaliana — na zavatra hafa tanteraka.
Ho an’ny Jiosy, manana dikany lalina ny fanekena an’i Jesosy ho Mesia, satria fantany ny tantara, ny faminaniana ary ny zavatra nandrasana momba ny anjara asan’ny Mesia teo amin’ny fiainany sy teo amin’izao tontolo izao. Ho an’ny olona tsy matanjaka amin’ny teolojia kosa, ny filazana hoe “Mino an’i Jesosy aho” na “Mino aho fa Izy no Mesia” dia mety ho lasa teny poakaty fotsiny indraindray — tononina nefa tsy takatra izay tena dikan’ireo teny ireo.
Mora ny milaza fa mino nefa tsy mahatakatra, fa ny finoana marina kosa dia miantso antsika hiditra lalina kokoa — hahafantatra an’i Jesosy araka ny maha-Izy Azy marina, fa tsy ho sary na hevitra fotsiny.
I Jesosy mihitsy no milaza amintsika ny tena dikan’ny hoe manaraka Azy sy manompo Azy. Antsoina isika hanaiky fa fitiavana i Jesosy — ary hahita ny fanatrehany eo amin’ny fiainantsika andavanandro, na dia amin’izao fotoana izao aza. Asaina hahita an’i Jesosy amin’ireo olona manodidina antsika isika, ho tia azy ireo tahaka ny fitiavantsika Azy, ary hanampy azy ireo tahaka ny fanirian’ny fontsika hanampy Azy.
34Didy vaovao no omeko anareo, dia ny mba hifankatiavanareo; eny, aoka ho tahaka ny fitiavako anareo no mba hifankatiavanareo kosa. 35Izany no hahafantaran'ny olona rehetra fa mpianatro ianareo, raha mifankatia.( Jaona 13:34-35 )
9Tahaka ny nitiavan'ny Ray Ahy no nitiavako anareo; tomoera amin'ny fitiavako ianareo.( Jaona 15:9 )
Ny manaraka an’i Jesosy dia midika hoe tsy dia mieritreritra ny tenantsika loatra fa mieritreritra kokoa ny hafa sy ny filany. Tsy resaka endrika ivelany izany — eny, tsy ny fanatrehana fotoam-pivavahana alahady fotsiny akory. Mampitandrina antsika i Jesosy mba tsy hanompo an’Andriamanitra amin’ny molotra fotsiny, manome voninahitra Azy amin’ny teny nefa lavitra Azy ny fontsika.
35fa noana Aho, dia nomenareo hanina; nangetaheta Aho dia nampisotroinareo; nivahiny Aho, dia nampiantranoinareo; 36tsy nanan-kitafy Aho, dia notafianareo; narary Aho, dia notsaboinareo; tao an-tranomaizina Aho, dia novangianareo. 37Ary dia hamaly Azy ny marina ka hanao hoe: Tompoko, oviana no hitanay noana Hianao ka nomenay hanina, na nangetaheta ka nampisotroinay? 38Ary oviana no hitanay nivahiny Hianao ka nampiantranoinay, na tsy nanan-kitafy ka notafianay? 39Ary oviana no hitanay narary Hianao, na tao an-tranomaizina, ka novangianay? 40Dia hamaly ny Mpanjaka ka hanao aminy hoe: Lazaiko aminareo marina tokoa: Araka izay efa nataonareo tamin'ny anankiray amin'ireto rahalahiko kely indrindra ireto no nataonareo tamiko.( Matio 25:35-40 )
Aoka isika tsy ho tahaka ireo nanombo an’i Jesosy. Fantany tsara lavitra noho ny ankamaroantsika ny Soratra Masina; nandinika lalina izany izy ireo. Nefa tsy hitany ny fotony — tsy azony fa ny fiainana mandrakizay dia tsy avy amin’ny fahafantarana ny Soratra Masina fotsiny, fa avy amin’ny fahafantarana Ilay tondroin’ny Soratra Masina: i Jesosy, ilay Mesia.
39DinihinareoNa: Diniho ny Soratra Masina, ataonareo fa ao aminy no anananareo fiainana mandrakizay, ary ireny no manambara Ahy. 40Kanefa tsy mety manatona Ahy ianareo hanananareo fiainana.( Jaona 5:39-40 )
Ny dikan’ny hoe manaraka sy tia an’i Jesosy
Ny manaraka an’i Jesosy dia tsy midika hoe mankafy Azy avy lavitra fotsiny; fa mandeha amin’ny lalana nalehany, amin’ny fo voavolavolan’ny fony. Ny fitiavana an’i Jesosy dia ny fanehoana ny toe-panahiny — ny fanetren-tena, ny fanompoana ny hafa, ary ny fitiavana na dia mitaky fahafoizan-tena aza izany.
Nanetry tena mihoatra noho izay azo eritreretina i Jesosy. Na dia Mpanjakan’ny mpanjaka aza Izy, dia nandohalika Izy nanasa ny tongotry ny mpianany. Nasehony antsika fa ny fahalehibeazana ao amin’ny Fanjakan’Andriamanitra dia tsy ny hasandratra, fa ny fanetrena ny tena mba hanandratana ny hafa.
Ny manaraka Azy dia midika hoe manaisotra ny avonavona sy ny fitadiavam-boninahitra ho an’ny tena, ary mandray ny lamba famaohana ho fanompoana, tahaka ny nataony.
14Koa raha Izaho, Tompo sy Mpampianatra aza, no nanasa ny tongotrareo, ianareo kosa mba tokony hifanasa tongotra. 15Fianarana no nomeko anareo, mba hanaovanareo araka izay nataoko taminareo.( Jaona 13:14-15 )
26Fa tsy mba ho toy izany aminareo; fa izay te-ho lehibe aminareo dia ho mpanompo anareo; 27ary izay te-ho ambony indrindra aminareo dia ho mpanomponareo. 28Fa tahaka izany, ny Zanak'olona tsy tonga mba hotompoina, fa mba hanompo ka hanolotra ny ainy ho avotra hisolo ny maro.( Matio 20:26-28 )
Ny fitiavana an’i Jesosy koa dia midika hoe fitiavana ny hafa — tsy ireo mora tiavina ihany, fa ireo koa mandratra, mamadika na tsy mahazo antsika. Namela ny helok’ireo nanombo Azy i Jesosy, ka nangataka tamin’ny Rainy mba hamela ny helony. Raha tena tia Azy isika, dia tsy maintsy maneho izany famindram-po sy famelan-keloka izany koa amin’ireo manodidina antsika.
34Ary hoy Jesosy: Raiko ô, mamelà ny helony, fa tsy fantany izay ataony.Dia nanaovany loka no fizara ny fitafiany.( Lioka 23:34 )
34Didy vaovao no omeko anareo, dia ny mba hifankatiavanareo; eny, aoka ho tahaka ny fitiavako anareo no mba hifankatiavanareo kosa.( Jaona 13:34 )
Ny fahatakarana hoe iza i Jesosy
Ny finoana an’i Jesosy dia tsy ny finoana fotsiny hoe niaina teto an-tany Izy indray mandeha. Fa ny fanekena ny voninahitra feno maha-Izy Azy:
- Efa nisy i Jesosy talohan’ny niandohan’izao tontolo izao. Izy no Tenin’Andriamanitra mandrakizay, izay nahariana ny zavatra rehetra.
- Izy no nanaovana izao tontolo izao. Ny tendrombohitra rehetra, ny ranomasina rehetra, ny fofonaina rehetra ifohantsika, dia samy mitondra ny dian-tanany.
- Nidina avy any an-danitra Izy, nitafy nofo maha-olombelona, ary nonina teo afovoantsika — Andriamanitra tanteraka sady olombelona tanteraka — mba hiara-dia amintsika, hampianatra antsika, ary hamonjy antsika amin’ny farany.
1Tamin'ny voalohany ny Teny, ary ny Teny tao amin'Andriamanitra, ary ny Teny dia Andriamanitra. 2Izy dia tao amin'Andriamanitra tamin'ny voalohany. 3Izy no nahariana ny zavatra rehetra; ary raha tsy Izy dia tsy nisy nahariana izao zavatra ary izao, na dia iray aza.( Jaona 1:1-3 )
16fa tao aminy no nahariana ny zavatra rehetra any an-danitra sy etỳ ambonin'ny tany, dia ny hita sy ny tsy hita, na fiandriananaGr. seza fiandrianana, na fanjakana, na fanapahana, na fahefana, Izy no nahariana ny zavatra rehetra, sady ho Azy izany; 17ary Izy no talohan'ny zavatra rehetra, sady ao aminy no aharetan'ny zavatra rehetra.( Kolosiana 1:16-17 )
14Ary ny Teny dia tonga nofo ka noninaGr. nitoetra an-day tamintsika; ary hitanay ny voninahiny, dia voninahitra miendrika ho an'ny Lahitokana avy tamin'ny Ray, sady feno fahasoavana sy fahamarinana.( Jaona 1:14 )
Na dia tsy nanota mihitsy aza i Jesosy, dia nanaiky an-tsitrapo hankany amin’ny hazo fijaliana Izy mba hitondra ny sazy noho ny fahotantsika. Nijaly sy maty ho solontsika Izy, mba hahazoantsika izay meloka famelan-keloka sy fiainana mandrakizay miaraka Aminy.
21Izay tsy nahalala ota dia efa nataony ota hamonjy antsika, mba ho tonga fahamarinan'Andriamanitra ao aminy kosa isika.( 2 Korintiana 5:21 )
3Fa natolotro anareo ho isan'ny zavatra voalohany indrindra ilay noraisiko, dia izao: Kristy maty noho ny fahotantsika araka ny Soratra Masina, 4dia nalevina, ary natsangana tamin'ny andro fahatelo araka ny Soratra Masina;( 1 Korintiana 15:3-4 )
Saingy tsy nahatana Azy ny fahafatesana. Nitsangana tamin’ny maty i Jesosy, tsy ho fanahy na fahatsiarovana fotsiny, fa tao amin’ny vatany ara-nofo sy voninahitra. Nanapotika ny gadran’ny fahafatesana sy nanorotoro ny herin’i Satana ny fitsanganany tamin’ny maty.
18dia Ilay velona; efa maty Aho, nefa, indro, velona mandrakizay mandrakizay sady manana ny fanalahidin'ny fahafatesana sy ny fiainan-tsi-hitaGr. Hades.( Apokalypsy 1:18 )
14Koa satria manana nofo aman-drà ny zaza, dia mba nandray izany koa Izy, mba handringanany amin'ny fahafatesana ilay manana ny herin'ny fahafatesana, dia ny devoly,( Hebreo 2:14 )
Satria velona Izy, dia ho velona koa isika. Ny fandreseny izao no fanantenantsika, lovantsika ary hoavintsika. Ny manaraka an’i Jesosy dia ny mino izany amin’ny fonao manontolo — sy ny miaina eo amin’ny fahazavany isan’andro.