Чаму праведныя пакутуюць, а бязбожныя квітнеюць? Дзе справядлівасць?

У гэтым свеце мы часта бачым, што з людзьмі абыходзяцца несправядліва. Мы бачым, як праведныя пакутуюць, а бязбожныя квітнеюць. Але чаму так? Паводле Бібліі, Бог аднаўляе справядлівасць для тых, з кім абышліся несправядліва.

6Гасподзь творыць праўду і суд усім пакрыўджаным.

( ПСАЛТЫР 102:6 )

Але калі Бог дае справядлівасць, то чаму вакол мы бачым столькі несправядлівасці?

Зазірнём у мінулае. Мы павінны былі быць справядлівымі адзін да аднаго, дапамагаць і дарыць любоў адзін аднаму. Замест гэтага мы рабілі жорсткія рэчы перад Божымі вачыма тут, на Зямлі.

37і прыносілі сыноў сваіх і дачок сваіх у ахвяру дэманам;

38пралівалі кроў бязьвінную, кроў сыноў сваіх і дочак сваіх, якіх прыносілі ў ахвяру ідалам Ханаанскім, - і зьнячысьцілася зямля крывёю;

39зьнячышчалі сябе дзеямі сваімі і распусьнічалі ўчынкамі сваімі.

40І запалаў гнеў Гасподні на народ Ягоны, і пагрэбаваў Ён спадчынай Сваёю

( ПСАЛТЫР 105:37-40 )

І нават сёння мы баімся сумленна паглядзець на саміх сябе. Не толькі на свае ўчынкі, але і аб’ектыўна ацаніць свае думкі і жаданні. Вельмі цяжка прыняць шчыры водгук пра сябе ад іншага чалавека. Замест гэтага мы аддаём перавагу салодкай хлусні.

10А яны ненавідзяць выкрывальніка ў браме і грэбуюць тым, хто кажа праўду.

( АМОСА 5:10 )

Стагоддзямі мы, людзі, не судзілі справядліва такіх жа людзей, як мы. І наш Бог не мог пакінуць гэтага без увагі. Хоць Ерусалім быў горадам людзей, якіх Бог глыбока любіць, ён атрымаў справядлівы суд, як і ўсе астатнія. Мы не можам і далей рабіць ліха і спадзявацца, што Бог будзе вечна нам дараваць.

1Пахадзеце па вуліцах Ерусаліма, і паглядзеце і разьведайце і пашукайце на плошчах ягоных, ці ня знойдзеце чалавека, ці няма таго, хто трымаецца праўды, шукае ісьціны! - Я зьлітаваўся б зь Ерусаліма.

( ЕРАМІІ 5:1 )

12Ня верылі цары зямныя і ўсе жывыя ў сусьвеце, каб вораг і непрыяцель увайшоў у браму Ерусаліма.

13Усё гэта - за грахі ілжэпрарокаў, за беззаконьні яго сьвятароў, што пралівалі кроў праведнікаў;

( ПЛАЧ 4:12-13 )

Праз нашу несправядлівасць да іншых, нашу нянавісць да праўды, нашу пыху і грэх мы аддзялілі сябе ад Бога і аддзялілі сябе ад справядлівасці. Мы самі па сваёй волі адыходзім ад возера з крыштальна чыстай вадой — усё далей і далей, — пачынаем пакутаваць ад смагі і крычым: «Дзе вада? Я яе не бачу!» Дзе Бог, хіба Ён не можа дапамагчы?

1Вось, рука Госпада не пакарацела, каб ратаваць, і вуха Яго не ацяжэла, каб чуць.

2А беззаконьні вашыя зрабілі падзел паміж вамі і Богам вашым, і грахі вашыя адварочваюць аблічча Яго ад вас, каб ня чуць.

3Бо рукі вашыя апаганены крывёю і пальцы вашыя - беззаконьнем; вусны вашыя кажуць ману, язык ваш вымаўляе няпраўду.

4Ніхто не падае голасу за праўду, і ніхто не заступаецца за ісьціну: спадзяюцца на пустое і хлусяць, зачынаюць ліха і спараджаюць ліхадзейства;

5выседжваюць зьмяіныя яйкі і ткуць павуціну: хто паесьць яек іх, - памрэ, а калі раздушыць, - выпаўзе яхідна.

6Павуціньне іхняе на вопратку няпрыдатнае, і яны не накрыюцца сваім творам; учынкі іхнія - учынкі няправедныя, і насільле ў руках у іх.

7Ногі іхнія бягуць ад ліха, і яны сьпяшаюцца праліваць нявінную кроў; думкі іхнія - думкі бязбожныя; спусташэньне і пагібель на сьцежках іхніх.

8Шляху спакойнага яны ня ведаюць, і няма суду на сьцежках іхніх; шляхі іхнія скрыўленыя, і ніхто, калі ідзе па іх, ня ведае спакою.

9Таму і далёкі ад нас суд, і правасудзьдзе не дастае нас: чакаем сьвятла, і вось цемра, - азарэньня, і ходзім у змроку.

10Адчуваем, як сьляпыя сьцяну, і, як без вачэй, ходзім навобмацак; спатыкаемся аполудні, як упоцемках, сярод жывых - як мёртвыя.

11Усе мы равем, як мядзьведзі, і вуркочам, як галубы; чакаем суду, і няма яго, - ратунку, але ён далёкі ад нас.

( ІСАІ 59:1-11 )

Так, мы зграшылі. І так, мы ўсё яшчэ грашым. Мы рабілі памылкі. Але мы можам адкрыць свае сэрцы Богу, пакаяцца і прасіць прабачэння. І калі мы адкрываем свае сэрцы для Бога, давайце з гэтага часу зачынім іх для граху.

12І ты, сыне чалавечы, скажы сынам народу твайго: праведнасьць праведніка не ўратуе ў дзень злачынства ягонага, і пахібнік за пахібнасьць сваю не загіне ў дзень, калі адвернецца ад пахібнасьці сваёй, гэтак сама як і праведнік у дзень зграшэньня свайго ня можа застацца жывы за сваю праведнасьць.

13Калі Я скажу праведніку, што ён будзе жывы, а ён паспадзяецца на сваю праведнасьць і ўчыніць няпраўду, дык усе праведныя ўчынкі яго не ўзгадаюцца, - і ён памрэ ад няпраўды сваёй, якую ўчыніў.

14А калі скажу пахібніку: «ты сьмерцю памрэш», і ён адвернецца ад грахоў сваіх і будзе чыніць справядлівасьць і праўду,

15калі гэты пахібнік верне заклад, за адабранае заплаціць, будзе хадзіць паводле законаў жыцьця, ня робячы нічога благога, - дык ён будзе жывы, не памрэ.

16Ніводзін грэх ягоны, якія ён зрабіў, не ўзгадаецца яму; ён пачаў чыніць справядлівасьць і праўду, ён будзе жывы.

17А сыны народу твайго кажуць: «няправільны шлях Госпада», тым часам як іхні шлях няправільны.

( ЕЗЭКІІЛЯ 33:12-17 )

Мы можам быць упэўненыя, што Бог пачуе нас. Мы можам быць упэўненыя, што ніколі не позна адвярнуцца ад сваіх грахоў і атрымаць прабачэнне, прыняць Божую ласку.

13як бацька даруе сынам, так даруе Гасподзь тым, хто баіцца Яго.

( ПСАЛТЫР 102:13 )

19Каго Я люблю, тых выкрываю і караю. Дык вось будзь руплівы і пакайся.

( АДКРЫЦЦЁ 3:19 )

І без сумневу справядлівасць пераможа, і кожны атрымае тое, чаго заслугоўвае.

10Я, Гасподзь, пранікаю ў сэрца і выпрабоўваю ўсярэдзіне, каб даць кожнаму паводле шляху ягонага і паводле плёну дзеяў ягоных.

( ЕРАМІІ 17:10 )

Але чаму ж пакутуюць сапраўды праведныя?

Нават калі забыцца на тое, што на Зямлі няма ніводнага бязгрэшнага чалавека, нам усё роўна трэба памятаць, што мы не заўсёды можам зразумець Божыя шляхі. Хоць мы і можам разумець, што такое дабро і зло, мы не можам належным чынам ужыць гэтае веданне, бо не бачым усёй карціны.

9Але Як неба вышэй за зямлю, так дарогі Мае вышэй за дарогі вашыя, і думкі Мае вышэй за думкі вашыя.

( ІСАІ 55:9 )

І мы не заўсёды зразумеем, чаму добрыя людзі, якіх мы ведаем, зазнаюць столькі гора ў сваім жыцці. Але паглядзім на некаторыя прыклады з Бібліі пра тых, хто пакутаваў. Успомніце гісторыю пра Іосіфа, які з раба стаў другім па ўладзе чалавекам у Егіпце.

17Паслаў перад імі чалавека: у рабы быў прададзены Язэп.

18Скавалі аковамі ногі яму, у жалеза ўвайшла душа ягоная,

19пакуль спраўдзілася слова Ягонае: слова Гасподняе выпрабавала яго.

( ПСАЛТЫР 104:17-19 )

Іосіф прайшоў праз шмат выпрабаванняў, перш чым атрымаў благаславенне, якога чакаў. І выпрабаванні, якія ён перажыў, былі не абавязкова пакараннем за ягоныя грахі, а неабходнай навукай, якая падрыхтавала яго да высокага становішча, што яму мелася быць дадзена.

Сам Ісус пакутаваў у сваім зямным жыцці, хоць Ён не зграшыў.

8хоць Ён і Сын, аднак празь цярпеньні навучыўся паслушэнству;

( ГАБРЭЯЎ 5:8 )

Хтосьці з нас страціў бацькоў ці блізкіх. Яны памерлі, хоць мы дзень і ноч маліліся Богу, просячы захаваць ім жыццё. Чаму Бог нас не чуе?

Калі нашы блізкія паміраюць, мы губляем сувязь з імі: мы больш не можам іх бачыць, размаўляць з імі, бачыць іх усмешкі, атрымліваць ад іх добрую параду. Мы ўспрымаем іх смерць як канец, калі мы нічога не можам зрабіць… Але Бог можа. Для Бога ніводзін чалавек не мёртвы. Бог чуе нас і нашы малітвы. Ён хоча дабра нам, але Ён хоча дабра і тым, каго мы страцілі.

1Праведнік памірае, і ніхто не бярэ гэтага да сэрца; і мужоў пабожных забіраюць зь зямлі, і ніхто не падумае, што праведніка забіраюць ад ліха.

2Ён адыходзіць да спакою; тыя, што ходзяць простаю дарогаю, будуць пакоіцца на ложках сваіх.

( ІСАІ 57:1-2 )

Вы лічыце, што вы верныя Богу, а жыццё ўсё роўна вельмі цяжкае для вас? Як любячы бацька, наш Бог навучае і выхоўвае нас, ачышчае і рыхтуе нас да таго, каб прыняць дар ад Бога.

7Калі вы прымаеце кару, дык Бог учыняе з вамі, як з сынамі. Бо ці ёсьць які сын, якога б не караў бацька.

8Калі ж застаяцеся без пакараньня, якое ўсім агульнае, дык вы - няпраўныя дзеці, а ня сыны.

9Прытым, калі мы, караныя цялеснымі бацькамі нашымі, баяліся іх, дык ці ж не намнога больш павінны скарыцца Айцу духаў, каб жыць?

10Тыя каралі нас самохаць на некалькі дзён; а Гэты - дзеля карысьці, каб мы мелі супольнасьць у сьвятасьці Ягонай.

11Усякае пакараньне ў цяперашні час здаецца ня радасьцю, а журбою; але пасьля навучаным празь яе дае мірны плод праведнасьці.

( ГАБРЭЯЎ 12:7-11 )

6З гэтага радуйцеся, пасмуткаваўшы цяпер крыху, калі трэба, ад розных спакусаў,

7каб выпрабаваная вера вашая сталася каштоўнейшаю за пагібельнае, хоць і вагнём прабаванае золата, на пахвалу і гонар і славу пры зьяўленьні Ісуса Хрыста,

( 1 ПЯТРА 1:6-7 )

Мы бачым, як злачынцы жывуць спакойна, пазбягаюць справядлівасці і цешацца шматлікімі асалодамі. Некаторыя з іх зламалі нам жыццё і з задавальненнем выкарыстоўваюць іншых дзеля сваіх патрэб. Мы не бачым, каб над імі здзяйсняўся суд. Але нельга думаць, што яны пазбегнуць Божага суда.

4бо няма ім цярпеньняў да самае сьмерці, і сіла моцная ў іх;

5на працы людзкой іх няма, і разам зь людзьмі яны ўціску ня знаюць.

6Вось таму іхняя пыха, як нашыйнік, абклала іх, і дзёрзкасьць, як убор, аблягае іх;

7вылазяць ім вочы ад тлушчу, жаданьні ў сэрцы іхнім варушацца,

8сьмяюцца яны з усяго; зласьліва паклёпы наводзяць; ганарыста гавораць;

9вусны свае ўзносяць да неба, - а іхні язык па зямлі валачэцца.

10Таму туды ж зьвяртаецца народ ягоны, і п'юць ваду поўнаю чараю

11і кажуць: «як уведае Бог? і ці мае Ўсявышні веданьне?»

( ПСАЛТЫР 72:4-11 )

18Так! на коўзкіх шляхах паставіў Ты іх, і скідаеш іх у прорвішчы.

19Як зьнянацку яны ўвайшлі ў спусташэньне, згінулі, зьніклі ад жахаў!

20Як сном пасьля абуджэньня, так Ты, Госпадзе, іх разбудзіўшы, зьнішчыш іхнія мроі.

( ПСАЛТЫР 72:18-20 )

7Чалавек няцямны ня ведае, і недавумак не разумее таго.

8Тым часам як бязбожныя растуць, бы трава, і ліхадзеі квітнеюць, каб зьнікнуць навечна, -

( ПСАЛТЫР 91:7-8 )

19Не абурайся ліхадзеямі і не зайздросьці бязбожнікам:

20бо ліхі ня мае будучыні - сьветач бязбожных патухне.

( ВЫСЛОЎІ 24:19-20 )

Памятайце, што Бог заўсёды справядлівы і праведны. Мы не заўсёды разумеем Ягоныя шляхі, а часам мы спяшаемся судзіць іншых. Давайце ж пакінем справядлівасць Богу, а самі будзем рабіць усё магчымае, каб ставіцца да ўсіх вакол з павагай і любоўю.

18Блізкі Гасподзь да ўсіх, хто кліча Яго, да ўсіх, хто кліча Яго ў праўдзе.

19Жаданьне тых, што баяцца Яго, Ён выконвае, скаргі іхнія чуе, і ратуе іх.

( ПСАЛТЫР 144:18-19 )

8Гасподзь Сам пойдзе перад табою, Сам будзе з табою, не адступіцца ад цябе і не пакіне цябе; ня бойся і не жахайся.

( ДРУГІ ЗАКОН 31:8 )