ન્યાયી લોકો દુઃખ કેમ ભોગવે છે અને દુષ્ટો કેમ ફૂલેફાલે છે? ન્યાય ક્યાં છે?

આ દુનિયામાં આપણે ઘણી વાર જોઈએ છીએ કે લોકો સાથે ન્યાયી વર્તન થતું નથી. આપણે ન્યાયી લોકોને દુઃખ ભોગવતા અને દુષ્ટોને ફૂલતા-ફાલતા જોઈએ છીએ. પણ એવું કેમ? બાઇબલ પ્રમાણે, જેમની સાથે અન્યાય થાય છે તેઓને ઈશ્વર ન્યાય આપે છે.

6યહોવાહ જે ઉચિત છે તે કરે છે,

અને તે સર્વ જુલમથી લદાયેલાને માટે ન્યાયનાં કૃત્યો કરે છે.

( ગી.શા. 103:6 )

પણ જો ઈશ્વર ન્યાય આપે છે, તો પછી આપણી આસપાસ આટલો બધો અન્યાય કેમ દેખાય છે?

ચાલો ભૂતકાળમાં નજર કરીએ. આપણે એકબીજા સાથે ન્યાયથી વર્તવાનું, એકબીજાને મદદ કરવાનું અને પ્રેમ ફેલાવવાનું હતું. તેના બદલે, અહીં પૃથ્વી પર આપણે ઈશ્વરની નજર સામે ક્રૂર કામો કર્યાં.

37તેઓએ પોતાનાં દીકરા તથા દીકરીઓનું દુષ્ટાત્માઓને બલિદાન આપ્યું.

38તેઓએ નિર્દોષ લોહી,

એટલે પોતાનાં દીકરાદીકરીઓનું લોહી વહેવડાવ્યું,

તેનું તેઓએ કનાનની મૂર્તિઓને બલિદાન કર્યુ,

લોહીથી દેશને અશુદ્ધ કર્યો.

39તેમનાં દુષ્ટ કાર્યોથી તેઓ અપવિત્ર બન્યા

તેમનાં કાર્યોમાં તેઓ અવિશ્વાસુ થયા.

40તેથી યહોવાહ પોતાના લોકો પર ગુસ્સે થયા

અને તે પોતાના લોકોથી કંટાળી ગયા.

( ગી.શા. 106:37-40 )

અને આજના આધુનિક સમયમાં પણ આપણે પોતાની જાતને પ્રામાણિકતાથી જોવાથી ડરીએ છીએ. ફક્ત આપણાં કાર્યોને જ નહીં, પણ આપણા વિચારો અને ઇચ્છાઓનું પણ નિષ્પક્ષ રીતે મૂલ્યાંકન કરવાથી. બીજા કોઈનો આપણા વિશેનો પ્રામાણિક અભિપ્રાય સ્વીકારવો ખૂબ મુશ્કેલ હોય છે. તેના બદલે, આપણને મીઠું જૂઠાણું વધારે ગમે છે.

10તેઓ નગરના દરવાજામાં તેઓને ઠપકો આપે છે,

પ્રામાણિકપણે બોલનારનો તેઓ તિરસ્કાર કરે છે.

( આમ. 5:10 )

સદીઓથી આપણે માણસો આપણા જેવા બીજા માણસોનો ન્યાયથી ન્યાય કરતા ન હતા. અને આપણા ઈશ્વર એ વાતને નજરઅંદાજ કરી શક્યા નહીં. યરૂશાલેમ ઈશ્વરને અતિશય પ્રિય લોકોનું નગર હોવા છતાં, તેને પણ બીજા બધાની જેમ ન્યાય મળ્યો. આપણે દુષ્ટ કામો કરતા રહીએ અને એવો ભરોસો રાખીએ કે ઈશ્વર આપણને હંમેશાં માફ કરતા રહેશે, એવું ન ચાલે.

1“યરુશાલેમની શેરીઓમાં આમતેમ ફરો. જુઓ અને જાણો, તેના ચોકોમાં શોધો.

જો ન્યાયી તથા વિશ્વાસુપણાના માર્ગે ચાલનાર એવો એક પણ માણસ મળે,

તો હું યરુશાલેમને માફ કરીશ.

( યર્મિ. 5:1 )

12શત્રુ કે વૈરી યરુશાલેમના પ્રવેશદ્વારમાં પેસશે,

એવું પૃથ્વીના રાજાઓ તથા પૃથ્વીના રહેવાસીઓ માનતા નહોતા.

13પણ પ્રબોધકોના પાપના કારણે અને યાજકોના અન્યાયને કારણે;

તેઓએ તેમાં ન્યાયીઓનું રક્ત વહેવડાવ્યું છે.

( વિલા. 4:12-13 )

બીજાઓ પ્રત્યેના આપણા અન્યાયને કારણે, સત્ય પ્રત્યેની આપણી નફરતને કારણે, આપણા અભિમાન અને પાપને કારણે, આપણે પોતાને ઈશ્વરથી અલગ કરી દીધા, અને પોતાને ન્યાયથી પણ અલગ કરી દીધા. આપણે જાણીજોઈને સ્ફટિક જેવા સ્વચ્છ પાણીના સરોવરથી દૂર, વધુ ને વધુ દૂર ચાલ્યા જઈએ છીએ, તરસ્યા થઈએ છીએ અને પોકારીએ છીએ: “પાણી ક્યાં છે? મને તો દેખાતું નથી!” ઈશ્વર ક્યાં છે, શું તે મદદ ન કરી શકે?

1જુઓ, યહોવાહનો હાથ એટલો ટૂંકો થઈ ગયો નથી કે તે તમને બચાવી ના શકે અથવા તેમનો કાન એવો મંદ થયો નથી કે તે સાંભળી ન શકે.

2પણ તમારાં પાપનાં કાર્યોએ તમને તમારા ઈશ્વરથી અલગ કર્યા છે,

અને તમારાં પાપોને કારણે તેમણે પોતાનું મુખ તમારાથી સંતાડ્યું છે કે તે સાંભળે નહિ.

3કેમ કે તમારા હાથ રક્તથી અને પાપથી ખરડાયેલા છે.

તમારા હોઠ જૂઠું બોલે છે અને તમારી જીભ દુષ્ટ વાત કરે છે.

4ન્યાયને અનુસરીને કોઈ પોકાર કરતું નથી અને સત્યથી કોઈ દલીલ કરતું નથી.

તેઓ ખાલી શબ્દો પર ભરોસો રાખે છે અને જૂઠું કહે છે; તેઓ વિપત્તિનો ગર્ભ ધરે છે અને પાપને જન્મ આપે છે.

5તેઓ ઝેરી સર્પનાં ઈંડાં સેવે છે અને કરોળિયાની જાળો વણે છે.

તેમનાં ઈંડાં જે ખાય તે મરી જાય છે અને જે ઈંડું ફૂટે છે તેમાંથી ઝેરી સાપ નીકળે છે.

6તેઓની જાળો વસ્ત્ર તરીકે કામમાં આવશે નહિ કે પોતાની કરણીઓથી તેઓ પોતાનું આચ્છાદન કરી શકશે નહિ.

તેઓની કરણીઓ પાપના કામ છે અને તેમના હાથોથી હિંસાના કાર્યો થાય છે.

7તેમના પગ દુષ્ટતા તરફ દોડી જાય છે અને તેઓ નિરપરાધીનું રક્ત વહેવડાવવાને ઉતાવળ કરે છે.

તેઓના વિચારો તે પાપના વિચારો છે; હિંસા અને વિનાશ તેઓના માર્ગો છે.

8તેઓ શાંતિનો માર્ગ જાણતા નથી અને તેઓના રસ્તામાં કંઈ ઇનસાફ નથી.

તેઓએ પોતાનો માર્ગ વાંકોચૂકો કર્યો છે; જે કોઈ તે માર્ગ પર ચાલે છે તેને શાંતિ મળતી નથી.

9તેથી ઇનસાફ અમારાથી દૂર રહે છે જેથી ન્યાયીપણું અમારી પાસે પહોંચી શકતું નથી.

અમે અજવાળાની રાહ જોઈએ છીએ, પણ અંધકાર મળે છે; અમે પ્રકાશની આશા રાખીએ છીએ, પણ અંધકારમાં ચાલીએ છીએ.

10કોઈ જોઈ ન શકે તેમ, અમે અંધની જેમ ભીંતને હાથ લગાવીને શોધીએ છીએ.

અંધારી રાત્રિની જેમ અમે બપોરે ઠોકર ખાઈએ છીએ; બળવાનની મધ્યે અમે મૃત જેવા છીએ.

11અમે રીંછની જેમ ઘૂરકીએ છીએ અને કબૂતરની જેમ નિસાસો નાખીએ છીએ;

અમે ઇનસાફની રાહ જોઈએ છીએ, પણ કંઈ મળતો નથી; ઉદ્ધારની રાહ જોઈએ છીએ, પણ તે અમારાથી દૂર છે.

( યશા. 59:1-11 )

હા, આપણે પાપ કર્યું છે. અને હા, આપણે હજુ પણ પાપ કરીએ છીએ. આપણે ભૂલો કરી છે. છતાં આપણે ઈશ્વર સમક્ષ આપણું હૃદય ખોલી શકીએ છીએ, પસ્તાવો કરી શકીએ છીએ અને માફી માગી શકીએ છીએ. અને જ્યારે આપણે ઈશ્વર માટે આપણું હૃદય ખોલીએ, ત્યારે હવેથી પાપ માટે તેને બંધ કરી દઈએ.

12હે મનુષ્યપુત્ર, તારા લોકોને કહે કે, ‘ન્યાયી માણસ પાપ કરશે તો તેનું ન્યાયીપણું તેને બચાવશે નહિ, જો દુષ્ટ માણસ પોતાના પાપથી પાછો ફરે તો તેની દુષ્ટતાને લીધે તેનો નાશ થશે નહિ. તેમ જ ન્યાયી માણસ પાપ કરશે તો તે પોતાના ન્યાયીપણાથી જીવશે નહિ. 13જો હું ન્યાયી માણસને કહું કે, “તે નિશ્ચે જીવશે.” અને જો તે પોતાના ન્યાયીપણામાં ભરોસો રાખીને અન્યાય કરે, તો હું તેનું ન્યાયીપણું યાદ કરીશ નહિ; તેણે કરેલી દુષ્ટતાને લીધે તે માર્યો જશે.

14અને જો હું દુષ્ટ માણસને કહું કે, “તું નિશ્ચે મૃત્યુ પામશે.” પણ જો તે પોતાના પાપોથી પાછો ફરે અને જે ન્યાયસંગત તથા સાચું છે તે કરે. 15જો તે વ્યાજે મૂકેલી વસ્તુ પાછી આપે, તેણે જે કંઈ ચોરી લીધું છે તે પાછું આપે, જો તે જીવન આપનાર નિયમો પ્રમાણે ચાલે અને પાપ ન કરે, તો તે નિશ્ચે જીવશે, તે મરશે નહિ. 16તેણે કરેલાં કોઈ પણ પાપ સ્મરણમાં આવશે નહિ. કેમ કે તે ન્યાયપણાથી તથા સચ્ચાઈથી વર્ત્યો છે; એટલે તે નિશ્ચે જીવશે.

17પણ તારા લોકો કહે છે કે, “પ્રભુ યહોવાહનો માર્ગ અદલ નથી!” પણ તેઓના માર્ગો અદલ નથી.

( હઝ. 33:12-17 )

આપણે ખાતરી રાખી શકીએ કે ઈશ્વર આપણું સાંભળશે. આપણે ખાતરી રાખી શકીએ કે આપણાં પાપોથી પાછા ફરવા, માફી મેળવવા અને ઈશ્વરની કૃપા પામવા માટે ક્યારેય મોડું થતું નથી.

13જેમ પિતા પોતાનાં સંતાનો પર દયાળુ છે,

તેમ યહોવાહ પોતાના ભક્તો પર દયાળુ છે.

( ગી.શા. 103:13 )

19 હું જેટલાં પર પ્રેમ રાખું છું, તે સર્વને ઠપકો આપું છું તથા શીખવવું છું; માટે તું ઉત્સાહી થા અને પસ્તાવો કર.

( પ્રક. 3:19 )

અને નિઃશંકપણે ન્યાયનો વિજય થશે, અને દરેકને પોતાને લાયક હોય તે મળશે.

10હું યહોવાહ મનમાં શું છે તે શોધી કાઢું છું, હું અંત:કરણને પારખું છું.

દરેકને હું તેના આચરણ તથા કરણીઓ પ્રમાણે બદલો આપું છું.

( યર્મિ. 17:10 )

તો પછી, ખરેખર ન્યાયી લોકો દુઃખ કેમ ભોગવે છે?

પૃથ્વી પર એક પણ વ્યક્તિ પાપ વગરની નથી એ હકીકતને બાજુએ મૂકીએ તોપણ, આપણે યાદ રાખવું જોઈએ કે આપણે હંમેશાં ઈશ્વરના માર્ગો સમજી શકતા નથી. ભલે આપણે સમજી શકીએ કે સારું અને ખરાબ શું છે, છતાં આપણે એ જ્ઞાનનો યોગ્ય ઉપયોગ કરી શકતા નથી, કારણ કે આપણે આખું ચિત્ર જોતા નથી.

9“કેમ કે જેમ આકાશો પૃથ્વીથી ઊંચાં છે, તેમ મારા માર્ગો તમારા માર્ગોથી અને મારા વિચારો તમારા વિચારોથી ઊંચા છે.

( યશા. 55:9 )

અને આપણે ઓળખતા હોઈએ એવા સારા લોકોના જીવનમાં આટલાં બધાં દુઃખો કેમ આવે છે, તે આપણે હંમેશાં સમજી શકીશું નહીં. પણ ચાલો બાઇબલમાં દુઃખ ભોગવનારાઓનાં કેટલાંક ઉદાહરણો જોઈએ. યૂસફની વાર્તા યાદ કરો, જે ગુલામમાંથી ઊંચો ઊઠીને મિસરમાં બીજા નંબરનો સૌથી શક્તિશાળી માણસ બન્યો.

17તેમણે તેઓની પહેલાં યૂસફને

કે જે ગુલામ તરીકે વેચાઈ ગયો હતો તેને મોકલ્યો.

18બંદીખાનામાં તેઓએ તેના પગોએ સાંકળો બાંધી

અને તેઓએ લોખંડનાં બંધનો તેના ગળે બાંધ્યાં.

19યહોવાહના શબ્દે પુરવાર કર્યુ કે તે સાચો હતો,

ત્યાં સુધી યૂસફ જેલમાં રહ્યો.

( ગી.શા. 105:17-19 )

યૂસફ જે આશીર્વાદની રાહ જોતો હતો તે મળ્યા પહેલાં તે ઘણી કસોટીઓમાંથી પસાર થયો. અને તેને આવેલી કસોટીઓ જરૂરી નથી કે તેનાં પાપોની સજા હતી; પણ તે શીખવાની એક આવશ્યક પ્રક્રિયા હતી, જેણે તેને મળનારા ઊંચા પદ માટે યોગ્ય બનાવ્યો.

ઈસુએ પોતે પણ પૃથ્વી પરના પોતાના જીવનમાં દુઃખ સહન કર્યું, જોકે તેમણે કોઈ પાપ કર્યું ન હતું.

8તે પુત્ર હતા તે છતાં પણ પોતે જે જે સંકટો સહ્યાં તેથી તે ખ્રિસ્ત આજ્ઞાપાલન શીખ્યા.

( હિબ. 5:8 )

આપણામાંના કેટલાકે પોતાનાં માતા-પિતા કે પ્રિયજનો ગુમાવ્યાં છે. તેમનો જીવ બચાવવા માટે આપણે દિવસ-રાત ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરી, છતાં તેઓ મૃત્યુ પામ્યા. ઈશ્વર આપણું કેમ સાંભળતા નથી?

જ્યારે આપણાં પ્રિયજનો મૃત્યુ પામે છે, ત્યારે તેમની સાથેનો આપણો સંબંધ તૂટી જાય છે; આપણે તેમને જોઈ શકતા નથી, તેમની સાથે વાત કરી શકતા નથી, તેમનું સ્મિત જોઈ શકતા નથી કે તેમની પ્રોત્સાહક સલાહ મેળવી શકતા નથી. આપણે તેમના મૃત્યુને એવો અંત માનીએ છીએ જ્યાં આપણે કશું કરી શકતા નથી... પણ ઈશ્વર કરી શકે છે. ઈશ્વર માટે કોઈ પણ વ્યક્તિ મૃત નથી. ઈશ્વર આપણું અને આપણી પ્રાર્થનાઓનું સાંભળે છે. તે આપણું ભલું ઇચ્છે છે, પણ જેમને આપણે ગુમાવ્યા છે તેમનું પણ ભલું ઇચ્છે છે.

1ન્યાયી માણસ નાશ પામે છે, પણ કોઈ તે ધ્યાનમાં લેતું નથી

અને કરારના વિશ્વાસુપણાના લોકો દૂર એકત્ર થાય છે પણ કોઈ સમજતું નથી

કે ન્યાયી દુષ્ટતાથી દૂર એકત્ર થાય છે.

2તે શાંતિમાં પ્રવેશ કરે છે;

જેઓ સીધા ચાલે છે તેઓ પોતાના બિછાના પર વિશ્રાંતિ પામે છે.

( યશા. 57:1-2 )

શું તમે માનો છો કે તમે ઈશ્વર પ્રત્યે વિશ્વાસુ છો, અને છતાં જીવન તમારા માટે ખૂબ કઠણ છે? પ્રેમાળ પિતાની જેમ, આપણા ઈશ્વર આપણને શીખવે છે અને શિસ્તમાં રાખે છે, આપણને શુદ્ધ કરે છે અને ઈશ્વર તરફથી મળનારી ભેટ પામવા માટે તૈયાર કરે છે.

7જે શિક્ષા તમે સહન કરો છો, તે શિક્ષાણને માટે છે જેમ પુત્રની સાથે તેમ તમારી સાથે ઈશ્વર વર્તે છે, કેમ કે એવું કયું બાળક છે જેને પિતા શિક્ષા કરતા નથી? 8પણ જે શિક્ષાના ભાગીદાર સઘળાં થયા છે, તે શિક્ષા તમને ન થાય, તો તમે દાસીપુત્રો છો, ખરા પુત્રો તો નહિ.

9વળી પૃથ્વી પરના આપણા પિતાઓ આપણને શિક્ષા કરતા હતા, અને આપણે તેઓનું માન રાખતા હતા, તો આપણા આત્માઓના પિતાને એથી વિશેષ માન આપીને તેમને આધીન રહીને જીવીએ નહિ? 10કેમ કે તેઓએ તો થોડાક દિવસો સુધી પોતાને જે વાજબી લાગ્યું તે પ્રમાણે આપણને શિક્ષા કરી ખરી, પણ તેમણે તો આપણા હિતને માટે શિક્ષા કરી કે આપણે તેમની પવિત્રતાના સહભાગી થઈએ. 11કોઈ પણ શિક્ષા તે સમયે આનંદકારક નહિ, પણ ખેદકારક લાગે છે; પણ પછી તો તેથી કસાયેલાઓને તે ન્યાયીપણાનાં શાંતિદાયક ફળ આપે છે.

( હિબ. 12:7-11 )

6એમાં તમે બહુ આનંદ કરો છો, જોકે હમણાં થોડા સમય માટે વિવિધ પ્રકારનાં પરીક્ષણ થયાથી તમે દુઃખી છો. 7એ માટે કે તમારા વિશ્વાસની પરીક્ષા જે અગ્નિથી પરખાયેલા નાશવંત સોના કરતાં વધુ મૂલ્યવાન છે, તે ઈસુ ખ્રિસ્તનાં પ્રગટ થવાની ઘડીએ સ્તુતિ, માન તથા મહિમા યોગ્ય થાય.

( 1 પિત. 1:6-7 )

આપણે દુષ્કર્મીઓને શાંતિભર્યું જીવન જીવતા, ન્યાયથી છટકી જતા અને ઘણાં સુખો માણતા જોઈએ છીએ. તેમાંના કેટલાકે આપણાં જીવન બરબાદ કર્યાં છે અને પોતાની જરૂરિયાતો સંતોષવા બીજાઓનો ઉપયોગ કરવામાં આનંદ માણે છે. તેમના પર કોઈ ન્યાયચુકાદો થતો આપણને દેખાતો નથી. છતાં, આપણે એવું ન માનવું જોઈએ કે તેઓ ઈશ્વરના ન્યાયચુકાદાથી છટકી શકશે.

4કેમ કે મરણ સમયે તેઓને વેદના થતી નથી,

પણ તેઓ મજબૂત અને દ્રઢ રહે છે.

5તેઓના પર માનવજાતનાં દુ:ખો આવતાં નથી;

બીજાઓની જેમ તેઓને પીડા થતી નથી.

6તેઓનો ગર્વ ગળાની કંઠી જેવો છે, જે

વસ્ત્રની જેમ જુલમ તેઓને ઢાંકી રાખે છે.

7તેઓની દુષ્ટતા તેઓનાં હૃદયમાંથી ઊભરાયા કરે છે;

તેઓના મનની દુષ્ટ કલ્પનાઓ ઊભરાઈ જાય છે.

8તેઓ નિંદા કરે છે અને ભૂંડાઈ વિષે બોલે છે;

તેઓ જુલમની બડાઈ હાંકે છે.

9તેઓ આકાશો વિરુદ્ધ બોલે છે

અને પૃથ્વીમાં તેઓની જીભ છૂટથી ચાલે છે.

10એ માટે ઈશ્વરના લોકો તેમની તરફ ફરશે

અને તેઓ ઊભરાતું પાણી પી જાય છે73:10 તેઓ પોતાનામાં કોઈ દોષ શોધી શકતા નથી.

11તેઓ પૂછે છે કે, “ઈશ્વર કેવી રીતે જાણે છે?

શું ચાલી રહ્યું છે તે વિષે ઈશ્વર માહિતગાર છે?”

( ગી.શા. 73:4-11 )

18ચોક્કસ તમે તેઓને લપસણી જગ્યામાં મૂકો છો;

તમે તેઓનો વિનાશ કરો છો.

19તેઓ એક ક્ષણમાં કેવા નષ્ટ થાય છે!

તેઓ ધાકથી છેક નાશ પામેલા છે.

20માણસ જાગે કે તરત જ તે જેમ સ્વપ્ન હતું ન હતું થઈ જાય છે,

તેમ, હે પ્રભુ, તમે જાગીને તેઓની પ્રતિમાને તુચ્છ કરશો.

( ગી.શા. 73:18-20 )

6અજ્ઞાની માણસ તે જાણતો નથી,

મૂર્ખ પણ તે સમજી શકતો નથી.

7જ્યારે દુષ્ટો ઘાસની જેમ વધે છે

અને જ્યારે સર્વ અન્યાય કરનારાઓની ચઢતી થાય છે,

ત્યારે તે તેઓનો સર્વકાલિક નાશ થવાને માટે છે.

( ગી.શા. 92:6-7 )

19દુષ્કર્મીઓને લીધે તું ચિડાતો નહિ

અને દુષ્ટોની અદેખાઈ ન કર.

20કારણ કે દુર્જનોનું કોઈ ભવિષ્ય નથી

અને દુષ્ટોનો દીવો હોલવાઈ જશે.

( નીતિ. 24:19-20 )

યાદ રાખો કે ઈશ્વર હંમેશાં નિષ્પક્ષ અને ન્યાયી છે. આપણે હંમેશાં તેમના માર્ગો સમજતા નથી, અને ક્યારેક આપણે બીજાઓનો ન્યાય કરવામાં ઉતાવળ કરીએ છીએ. તેના બદલે, ચાલો ન્યાય ઈશ્વર પર છોડી દઈએ, અને આપણી આસપાસના દરેક સાથે આદર અને પ્રેમથી વર્તવાનો પૂરો પ્રયત્ન કરીએ.

18જેઓ પ્રામાણિકપણે તેમને મદદ માટે પોકારે છે,

તેઓની સાથે યહોવાહ રહે છે.

19જેઓ યહોવાહને માન આપે છે તેમની ઇચ્છાઓને તે પૂરી કરે છે;

તે તેઓનો પોકાર સાંભળીને તેમને બચાવે છે.

( ગી.શા. 145:18-19 )

8જે તારી આગળ જાય છે, તે તો યહોવાહ છે; તે તારી સાથે રહેશે, તે તને છોડી દેશે નહિ કે તને તજી દેશે નહિ, માટે તું ગભરાઈશ નહિ કે નાહિંમત થઈશ નહિ.”

( પુન. 31:8 )