Doğrular neden acı çeker, kötüler neden refah içinde yaşar? Adalet nerede?
Bu dünyada insanlara çoğu zaman adil davranılmadığını görürüz. Doğruların acı çektiğini, kötülerin ise refah içinde yaşadığını görürüz. Peki bu neden böyle? Kutsal Kitap’a göre Tanrı, haksızlığa uğrayanlara adalet sağlar.
( Psalms 103:6 )
Ama Tanrı adalet sağlıyorsa, neden çevremizde bu kadar çok haksızlık görüyoruz?
Geçmişe bir bakalım. Birbirimize karşı adil olmamız, birbirimize yardım etmemiz ve sevgiyi yaymamız gerekiyordu. Bunun yerine burada, yeryüzünde, Tanrı’nın gözleri önünde zalimce şeyler yaptık.
( Psalms 106:37-40 )
Bugün bile kendimize dürüstçe bakmaktan korkuyoruz. Yalnızca davranışlarımıza değil, düşüncelerimizi ve isteklerimizi de nesnel biçimde değerlendirmekten kaçınıyoruz. Birinin bizim hakkımızdaki dürüst görüşünü kabul etmek çok zordur. Bunun yerine tatlı yalanı tercih ederiz.
( Amos 5:10 )
Yüzyıllar boyunca biz insanlar, kendimiz gibi olan diğer insanları adil biçimde yargılamadık. Tanrımız da bunu görmezden gelemezdi. Yeruşalim, Tanrı’nın derin sevgiyle sevdiği halkın kenti olmasına rağmen, herkes gibi adaletle karşılaştı. Kötülük yapmayı sürdürüp Tanrı’nın bizi sonsuza dek bağışlamaya devam edeceğine güvenemeyiz.
( Jeremiah 5:1 )
( Lamentations 4:12-13 )
Başkalarına karşı haksızlığımız, gerçeğe olan nefretimiz, gururumuz ve günahımız yüzünden kendimizi Tanrı’dan ayırdık, kendimizi adaletten ayırdık. Billur gibi berrak sulu bir gölden isteyerek, gittikçe daha da uzaklaşıyor, susuzluk çekiyor ve “Su nerede? Göremiyorum!” diye feryat ediyoruz. Tanrı nerede, bize yardım edemez mi?
( Isaiah 59:1-11 )
Evet, günah işledik. Evet, hâlâ günah işliyoruz. Hatalar yaptık. Yine de yüreklerimizi Tanrı’ya açabilir, tövbe edebilir ve bağışlanma dileyebiliriz. Yüreklerimizi Tanrı’ya açtığımızda, bundan böyle onları günaha kapatalım.
( Ezekiel 33:12-17 )
Tanrı’nın bizi duyacağından emin olabiliriz. Günahlarımızdan dönüp bağışlanmak ve Tanrı’nın lütfuna kavuşmak için hiçbir zaman geç olmadığından emin olabiliriz.
( Psalms 103:13 )
( Revelation 3:19 )
Ve hiç kuşkusuz adalet galip gelecek, herkes hak ettiğini alacak.
( Jeremiah 17:10 )
Peki gerçekten doğru olanlar neden acı çeker?
Yeryüzünde günahsız tek bir insan bile olmadığı gerçeğini bir kenara bıraksak bile, Tanrı’nın yollarını her zaman anlayamayacağımızı hatırlamamız gerekir. Her ne kadar neyin iyi neyin kötü olduğunuanlayabilsek de, resmin tamamını görmediğimiz için bu bilgiyi doğru biçimde uygulayamayız.
( Isaiah 55:9 )
Tanıdığımız iyi insanların hayatlarında neden bu kadar çok acıyla sınandığını her zaman anlamayacağız. Ama Kutsal Kitap’ta acı çekenlerle ilgili bazı örneklere bakalım. Köleyken Mısır’ın en güçlü ikinci kişisi konumuna yükselen Yusuf’un öyküsünü hatırlarsınız.
( Psalms 105:17-19 )
Yusuf, beklediği bereketi almadan önce birçok sınavdan geçti. Karşılaştığı sınavlar mutlaka günahlarının cezası değildi; alacağı yüksek konuma onu hazırlayan gerekli bir öğrenme süreciydi.
İsa’nın kendisi de günah işlememiş olmasına rağmen yeryüzündeki yaşamında acı çekti.
( Hebrews 5:8 )
Bazılarımız anne babamızı ya da sevdiklerimizi kaybettik. Gece gündüz Tanrı’ya dua edip onların canını bağışlamasını dilememize rağmen öldüler. Tanrı neden bizi duymuyor?
Sevdiklerimiz öldüğünde onlarla bağımızı yitiririz; artık onları göremez, onlarla konuşamaz, gülümsemelerini göremez, cesaret veren bir öğütlerini alamayız. Onların ölümünü, yapabileceğimiz hiçbir şeyin kalmadığı bir son olarak görürüz... Ama Tanrı yapabilir. Tanrı için tek bir insan bile ölü değildir. Tanrı bizi ve dualarımızı duyar. Bizim iyiliğimizi istediği gibi, kaybettiklerimizin de iyiliğini ister.
( Isaiah 57:1-2 )
Tanrı’ya sadık olduğunuza inandığınız hâlde hayat size çok mu zor geliyor? Seven bir baba gibi Tanrımız bizi eğitir ve terbiye eder, arındırır ve Tanrı’dan gelecek armağanı almaya hazırlar.
( Hebrews 12:7-11 )
( 1 Peter 1:6-7 )
Kötülük yapanların huzurlu bir hayat sürdüğünü, adaletten kaçtığını ve birçok zevkin tadını çıkardığını görürüz. Bazıları hayatlarımızı mahvetti ve kendi isteklerini tatmin etmek için başkalarını kullanmaktan zevk alıyor. Onlara herhangi bir yargının uygulandığını görmüyoruz. Yine de Tanrı’nın yargısından kaçabileceklerini düşünmemeliyiz.
( Psalms 73:4-11 )
( Psalms 73:18-20 )
( Psalms 92:6-7 )
( Proverbs 24:19-20 )
Tanrı’nın her zaman adil ve doğru olduğunu unutmayın. Onun yollarını her zaman anlamayız ve bazen başkalarını yargılamakta acele ederiz. Bunun yerine adaleti Tanrı’ya bırakalım, ama elimizden geleni yaparak çevremizdeki herkese saygıyla ve sevgiyledavranalım.
( Psalms 145:18-19 )
( Deuteronomy 31:8 )