چرا درستکاران رنج می‌برند و شریران کامیاب‌اند؟ عدالت کجاست؟

در این دنیا اغلب می‌بینیم که با مردم منصفانه رفتار نمی‌شود. می‌بینیم که درستکاران رنج می‌برند و شریران کامیاب‌اند. اما چرا چنین است؟ بنا بر کتاب‌مقدس، خدا برای کسانی که با آنها ناعادلانه رفتار می‌شود، عدالت را به اجرا می‌گذارد.

6خداوند عدالت را اجرا می‌کند و حق مظلومان را به آنها می‌دهد.

( مزامیر 103:6 )

اما اگر خدا عدالت را به اجرا می‌گذارد، پس چرا این‌همه بی‌عدالتی در اطراف خود می‌بینیم؟

بیایید به گذشته نگاه کنیم. قرار بود با یکدیگر عادل باشیم، به هم کمک کنیم و محبت را میان یکدیگر بگسترانیم. اما به جای آن، اینجا بر روی زمین، در برابر چشمان خدا کارهای ظالمانه کردیم.

37اسرائیلی‌ها، پسران و دختران خود را برای بتها قربانی کردند. 38خون فرزندان بی‌گناه خود را برای بتهای کنعان ریختند و زمین موعود را با خون آنها ناپاک ساختند. 39با این کارها، خود را آلوده کردند و به خدا خیانت ورزیدند.

40بنابراین، خشم خداوند بر بنی‌اسرائیل افروخته شد و او از آنها بیزار گردید.

( مزامیر 106:37-40 )

و حتی در روزگار کنونی، می‌ترسیم صادقانه به خودمان نگاه کنیم. نه فقط به اعمالمان، بلکه می‌ترسیم افکار و خواسته‌هایمان را نیز بی‌طرفانه ارزیابی کنیم. پذیرفتن نظر صادقانهٔ کسی دربارهٔ خودمان بسیار دشوار است. در عوض، دروغ شیرین را ترجیح می‌دهیم.

10شما از قضات درستکار نفرت دارید و از کسانی که راست می‌گویند بیزارید.

( عاموس 5:10 )

قرن‌ها ما انسان‌ها دیگر انسان‌ها را که همانند ما بودند، منصفانه داوری نکردیم. و خدای ما نمی‌توانست از این چشم بپوشد. با اینکه اورشلیم شهر قومی بود که خدا عمیقاً دوستشان داشت، مانند همه، عدالت را دریافت کرد. نمی‌توانیم به کارهای بد ادامه دهیم و دل خوش کنیم که خدا تا ابد ما را خواهد بخشید.

1خداوند می‌فرماید: «تمام کوچه‌های اورشلیم را بگردید. بر سر چهارراه‌ها بایستید. همه جا را خوب جستجو کنید! اگر بتوانید حتی یک شخص با انصاف و درستکار پیدا کنید، من این شهر را از بین نخواهم برد!

( ارمیا 5:1 )

12از پادشاهان و مردم دنیا هیچ‌کس باور نمی‌کرد که دشمن بتواند وارد دروازه‌های اورشلیم بشود. 13اما چنین شد، زیرا انبیا گناه کرده بودند و کاهنان خون بی‌گناهان را در شهر ریخته بودند.

( مراثی 4:12-13 )

به سبب بی‌عدالتی‌مان نسبت به دیگران، نفرتمان از حقیقت، غرور و گناهمان، خود را از خدا جدا کردیم و خود را از عدالت جدا کردیم. با میل خود از دریاچه‌ای با آبی زلال و شفاف دور می‌شویم، دورتر و دورتر، تشنه می‌شویم و فریاد می‌زنیم: «آب کجاست؟ آن را نمی‌بینم!» خدا کجاست، آیا نمی‌تواند کمک کند؟

1ای مردم فکر نکنید که خداوند ضعیف شده و دیگر نمی‌تواند شما را نجات دهد. گوش او سنگین نیست؛ او دعاهای شما را می‌شنود. 2اما گناهان شما باعث شده او با شما قطع رابطه کند و دعاهای شما را جواب ندهد. 3دستهای شما به خون آلوده است و انگشتهایتان به گناه. لبهای شما سخنان دروغ می‌گوید و از زبانتان حرفهای زشت شنیده می‌شود.

4کسی در دادگاه عدالت را اجرا نمی‌کند و مردم با دروغهای خود رأی دادگاه را به نفع خود تغییر می‌دهند. به شرارت آبستن می‌شوند و گناه می‌زایند. 5‏-6نقشهٔ شومشان مانند تخم افعی است که وقتی شکسته می‌شود افعی از آن بیرون می‌آید و مردم را به هلاکت می‌رساند! اما نقشه‌هایشان عملی نخواهند شد و هیچ فایده‌ای به ایشان نخواهند رسانید. آنها مانند لباسی هستند که از تار عنکبوت بافته شده باشند. 7پاهایشان برای شرارت می‌دوند و برای ریختن خون بی‌گناهان می‌شتابند! هر جا می‌روند ویرانی و خرابی برجای می‌گذارند. 8آنها عاری از صلح و آرامش‌اند. تمام کارهایشان از روی بی‌انصافی است. راههایشان کج هستند، و هر که در آنها قدم بگذارد از آسایش برخوردار نخواهد شد.

9مردم می‌گویند: «الان فهمیدیم چرا خدا ما را از دست دشمنانمان نجات نمی‌دهد و چرا هنگامی که در انتظار نور بودیم، تاریکی به سراغمان آمد! 10مانند اشخاص نابینا، کورمال کورمال راه می‌رویم و در روز روشن جایی را نمی‌بینیم و به زمین می‌افتیم؛ گویی در دنیای مردگان زندگی می‌کنیم! 11همهٔ ما همچون خرسهای گرسنه خرناس می‌کشیم و مانند فاخته‌ها می‌نالیم. به خداوند روی می‌آوریم تا ما را نجات دهد، اما بی‌فایده است؛ زیرا او از ما روگردان شده است.

( اشعیا 59:1-11 )

آری، ما گناه کردیم. و آری، هنوز هم گناه می‌کنیم. خطاهای خود را مرتکب شده‌ایم. با این حال می‌توانیم دل خود را به روی خدا بگشاییم، توبه کنیم و طلب بخشش کنیم. و وقتی دل خود را به روی خدا می‌گشاییم، بیایید از این پس آن را به روی گناه ببندیم.

12زیرا اگر مرد درستکار به طرف گناه برگردد، اعمال نیکش او را نجات نخواهد داد. اگر شخص شرور هم توبه کند و از گناهانش دست بکشد، گناهان گذشتهٔ او باعث هلاکتش نمی‌شود.

13«من می‌گویم که آدم درستکار زنده می‌ماند. ولی اگر گناه کند و انتظار داشته باشد کارهای خوب گذشته‌اش او را نجات دهد، باید بداند که هیچ‌کدام از کارهای خوب او به یاد آورده نخواهد شد؛ وی را برای گناهانش هلاک می‌کنم. 14هنگامی که به شخص شرور بگویم که می‌میرد و او از گناهانش دست بکشد و به راستی و انصاف عمل کند، 15یعنی اگر آنچه را که گرو گرفته است، پس بدهد؛ مالی را که دزدیده است، به صاحبش برگرداند؛ در راه راست قدم بردارد و بدی نکند؛ در این صورت، حتماً زنده خواهد ماند و نخواهد مرد. 16هیچ‌یک از گناهان گذشته‌اش به حساب نخواهند آمد و او زنده خواهد ماند، زیرا به خوبی و راستی روی آورده است.

17«با وجود این، قوم تو می‌گویند که خداوند بی‌انصاف است! ولی بی‌انصافی از جانب آنهاست، نه از جانب من!

( حِزِقیال 33:12-17 )

می‌توانیم مطمئن باشیم که خدا صدای ما را خواهد شنید. می‌توانیم مطمئن باشیم که هرگز برای بازگشت از گناهانمان و یافتن بخشش و دریافت فیض خدا دیر نیست.

13همان‌طوری که یک پدر فرزندانش را دوست دارد، همچنان خداوند نیز کسانی را که او را گرامی می‌دارند دوست دارد.

( مزامیر 103:13 )

19من آنانی را که دوست می‌دارم، تأدیب و تنبیه می‌کنم. تو را نیز تنبیه می‌کنم تا از لاقیدی دست کشیده، برای خدا غیور شوی.

( مکاشفه 3:19 )

و بی‌شک عدالت پیروز خواهد شد و هر کس آنچه را سزاوار است دریافت خواهد کرد.

10تنها من که خداوند هستم می‌دانم در دل انسان چه می‌گذرد! تنها من از درون دل انسان آگاهم و انگیزه‌های او را می‌دانم و هر کس را مطابق اعمالش جزا می‌دهم.»

( ارمیا 17:10 )

اما چرا درستکاران واقعی رنج می‌برند؟

حتی اگر این حقیقت را نادیده بگیریم که بر روی زمین حتی یک انسان بی‌گناه وجود ندارد، باز باید به یاد داشته باشیم که همیشه نمی‌توانیم راه‌های خدا را درک کنیم. هرچند ممکن است بدانیم نیک و بد چیست، نمی‌توانیم این دانش را به درستی به کار ببریم، زیرا تمام تصویر را نمی‌بینیم.

9به همان اندازه که آسمان بلندتر از زمین است، راههای من نیز از راههای شما و فکرهای من از فکرهای شما بلندتر و برتر است.

( اشعیا 55:9 )

و همیشه نخواهیم فهمید چرا انسان‌های نیکی که می‌شناسیم با این‌همه غم و اندوه در زندگی‌شان دست به گریبان‌اند. اما بیایید نگاهی به چند نمونه در کتاب‌مقدس دربارهٔ کسانی بیندازیم که رنج کشیدند. داستان یوسف را به یاد آورید که از بردگی به مقام دومین شخص قدرتمند مصر رسید.

17او پیش از آن یوسف را به مصر فرستاده بود. برادران یوسف او را همچون برده فروخته بودند. 18پاهای یوسف را به زنجیر بستند و گردن او را در حلقهٔ آهنی گذاشتند. 19او در زندان ماند تا زمانی که پیشگویی‌اش به وقوع پیوست، و کلام خدا درستی او را ثابت کرد.

( مزامیر 105:17-19 )

یوسف پیش از دریافت برکتی که انتظارش را می‌کشید، از آزمایش‌های بسیاری گذشت. و آزمایش‌هایی که از سر گذراند لزوماً مجازات گناهانش نبود، بلکه فرایند آموزشی لازمی بود که او را شایستهٔ مقام والایی کرد که قرار بود به دست آورد.

خود عیسی نیز در زندگی زمینی‌اش رنج کشید، با اینکه گناهی نکرد.

8با اینکه عیسی پسر خدا بود، اما با درد و عذابی که متحمل شد، اطاعت را آموخت.

( عبرانیان 5:8 )

برخی از ما والدین یا عزیزانمان را از دست داده‌ایم. آنها مردند، با اینکه شب و روز به درگاه خدا دعا کردیم و از او خواستیم جانشان را حفظ کند. چرا خدا صدای ما را نمی‌شنود؟

وقتی عزیزانمان می‌میرند، ارتباطمان با آنها قطع می‌شود؛ دیگر نمی‌توانیم آنها را ببینیم، با آنها حرف بزنیم، لبخندشان را ببینیم یا از آنها پندی دلگرم‌کننده بشنویم. مرگ آنها را پایانی می‌بینیم که در آن کاری از دستمان برنمی‌آید... اما از دست خدا برمی‌آید. هیچ انسانی برای خدا مرده نیست. خدا ما و دعاهایمان را می‌شنود. او خیر ما را می‌خواهد، اما خیر کسانی را هم که از دست داده‌ایم می‌خواهد.

1انسانهای خوب، دیده از جهان فرو می‌بندند و اشخاص خداشناس پیش از وقت می‌میرند و کسی نیست که در این باره فکر کند و دلیل این امر را بفهمد. ایشان می‌میرند تا از مصیبتی که در راه است نجات یابند. 2هنگامی که خداشناسان می‌میرند، از آرامش برخوردار می‌شوند و استراحت می‌یابند.

( اشعیا 57:1-2 )

آیا باور دارید که به خدا وفادارید، اما زندگی بر شما بسیار سخت می‌گذرد؟ خدای ما همچون پدری مهربان ما را تعلیم می‌دهد و تأدیب می‌کند، پاک می‌سازد و آماده می‌کند تا عطای خدا را دریافت کنیم.

7کدام پسر است که پدرش او را تنبیه نکند؟ در واقع، خدا همان رفتاری را با شما می‌کند که هر پدر مهربانی با فرزندش می‌کند. پس، بگذارید خدا شما را تأدیب نماید. 8اما اگر خدا هرگز شما را تأدیب و تنبیه نکند، معلوم می‌شود که اصلاً فرزند او نیستید، زیرا هر پدری فرزندش را تنبیه می‌کند.

9علاوه بر این، ما همگی به پدران زمینی خود که ما را تأدیب می‌کردند، احترام می‌گذاشتیم. پس چقدر بیشتر باید به تأدیب پدر روحهای خود تن در دهیم تا حیات واقعی را بیابیم. 10پدران ما به صلاحدید خود در دوران کوتاه کودکی‌مان، ما را تأدیب می‌کردند. اما تأدیب خدا برای خیر و صلاح ماست، تا مانند او پاک و مقدّس گردیم. 11در زمان حال، هیچ تنبیه و تأدیبی خوشایند به نظر نمی‌رسد، بلکه دردناک است. اما نتیجهٔ آن در انتها محصولی از زندگی عادلانه و همراه با آرامش را برای آنانی به بار می‌آوَرَد که از طریق آن تربیت شده‌اند.

( عبرانیان 12:7-11 )

6پس حال که چنین میراثی در پیش دارید، واقعاً شاد باشید، حتی اگر لازم باشد در این دنیا برای مدتی کوتاه سختیها و زحماتی را متحمل گردید. 7این سختیها به منظور آزمایش ایمان شما پیش می‌آید، همان‌طور که آتش نیز طلا را می‌آزماید و پاک می‌سازد. ایمان شما پس از آنکه وارد کورهٔ آزمایش گردید و سالم بیرون آمد، سبب خواهد شد که در روز بازگشت عیسی مسیح، مورد تحسین و تمجید و تکریم قرار گیرید.

( اول پطرس 1:6-7 )

می‌بینیم که بدکاران زندگی آرامی دارند، از عدالت می‌گریزند و از لذت‌های بسیار بهره می‌برند. برخی از آنها زندگی ما را درهم شکستند و از سوءاستفاده از دیگران برای برآوردن نیازهای خود لذت می‌برند. هیچ داوری‌ای را بر آنها نمی‌بینیم. با این حال، نباید گمان کنیم که آنها می‌توانند از داوری خدا بگریزند.

4دیدم که در زندگی درد نمی‌کشند و بدنی قوی و سالم دارند. 5مانند سایرین در زحمت نمی‌افتند و هیچ گرفتاری ندارند؛ 6در نتیجه با تکبر راه می‌روند و به مردم ظلم می‌کنند. 7قلبشان مملو از خباثت است و از فکرشان شرارت تراوش می‌کند. 8مردم را مسخره می‌کنند و حرفهای کثیف بر زبان می‌رانند. با غرور سخن می‌گویند و نقشه‌های شوم می‌کشند. 9به خدایی که در آسمان است کفر می‌گویند و به انسانی که بر زمین است فحاشی می‌کنند.

10پس مردم گول زندگی پرناز و نعمت آنها را می‌خورند 11و می‌گویند: «خدای چگونه بداند؟ آیا آن متعال می‌داند بر این زمین چه می‌گذرد؟»

( مزامیر 73:4-11 )

18ای خدا، تو بدکاران را بر پرتگاه‌های لغزنده گذاشته‌ای تا بیفتند و نابود شوند. 19آری، آنها ناگهان غافلگیر شده، از ترس قالب تهی خواهند کرد. 20آنها مانند خوابی هستند که وقتی انسان بیدار می‌شود از ذهنش محو شده است؛ همچنین وقتی تو ای خداوند، برخیزی آنها محو و نابود خواهند شد!

( مزامیر 73:18-20 )

6شخص نادان درک نمی‌کند و آدم احمق این را نمی‌فهمد که 7هر چند گناهکاران مثل علف هرز می‌رویند و همهٔ بدکاران کامیاب هستند، ولی سرانجام، برای همیشه نابود خواهند شد.

( مزامیر 92:6-7 )

19به سبب بدکاران خودت را ناراحت نکن و به آنها حسادت نورز، 20زیرا شخص بدکار آینده‌ای ندارد و چراغش خاموش خواهد شد.

( امثال 24:19-20 )

به یاد داشته باشیم که خدا همواره منصف و عادل است. ما همیشه راه‌های او را درک نمی‌کنیم و گاهی در داوری دیگران شتاب می‌کنیم. در عوض، بیایید عدالت را به خدا واگذاریم و در عین حال بکوشیم با همهٔ اطرافیانمان رفتاری داشته باشیم آکنده از احترام و محبت.

18خداوند به آنانی که او را به راستی و صداقت طلب می‌کنند نزدیک است. 19خداوند آرزوی کسانی را که او را گرامی می‌دارند برآورده می‌سازد و دعای آنها را شنیده، ایشان را نجات می‌بخشد.

( مزامیر 145:18-19 )

8ترسان نباش، زیرا خداوند با تو خواهد بود و پیشاپیش تو حرکت خواهد کرد. او تو را تنها نخواهد گذاشت و ترک نخواهد کرد.»

( تثنیه 31:8 )