“നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിപ്പിൻ” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം എന്ത്?

നമുക്ക് നമ്മുടെ അയൽക്കാരനെയും കുടുംബത്തെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയും. എന്നാൽ നമ്മുടെ ശത്രുവിനെ സ്നേഹിക്കുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥം എന്താണ്? നാം ശരിക്കും അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടോ?

44എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുക,5:44 ചി.കൈ.പ്ര. നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കണം, നിങ്ങളെ ശപിക്കുന്നവരെ അനുഗ്രഹിക്കുക, വെറുക്കുന്നവർക്കു നന്മ ചെയ്യുക, എന്നും കാണുന്നു. നിങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക;

( മത്തായി 5:44 )

സിദ്ധാന്തത്തിൽത്തന്നെ അത് എളുപ്പമായി തോന്നുന്നില്ല, പ്രായോഗികമായി ഏറെക്കുറെ അസാധ്യമായും തോന്നുന്നു. അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആവശ്യമാണോ?…

യേശു അത് എങ്ങനെ വിശദീകരിക്കുന്നു എന്നു നോക്കാം.

44എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുക,5:44 ചി.കൈ.പ്ര. നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കണം, നിങ്ങളെ ശപിക്കുന്നവരെ അനുഗ്രഹിക്കുക, വെറുക്കുന്നവർക്കു നന്മ ചെയ്യുക, എന്നും കാണുന്നു. നിങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർഥിക്കുക; 45അങ്ങനെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്വർഗസ്ഥപിതാവിന്റെ മക്കൾ ആയിത്തീരും. അവിടന്നു ദുഷ്ടരുടെമേലും നല്ലവരുടെമേലും തന്റെ സൂര്യനെ ഉദിപ്പിക്കുകയും നീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരുടെമേലും അനീതി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരുടെമേലും മഴപെയ്യിക്കുകയും ചെയ്യുന്നല്ലോ. 46നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെമാത്രം സ്നേഹിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്ക് എന്തു പ്രതിഫലമാണു ലഭിക്കുക? അങ്ങനെ നികുതിപിരിവുകാരും ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ! 47സ്വന്തം സഹോദരങ്ങളെമാത്രമാണ് നിങ്ങൾ അഭിവാദനംചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ; പുകഴാൻ എന്തിരിക്കുന്നു? അങ്ങനെതന്നെയല്ലേ യെഹൂദേതരരും ചെയ്യുന്നത്? 48അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ സ്വർഗസ്ഥപിതാവിന് സർവത്തിലും പരിപൂർണതയുള്ളതുപോലെ നിങ്ങളും സർവത്തിലും പരിപൂർണരാകുക.

( മത്തായി 5:44-48 )

തീർച്ചയായും, നാം ചുറ്റും നോക്കിയാൽ എല്ലാവർക്കും സൂര്യപ്രകാശവും മഴയും ശ്വസിക്കാൻ ശുദ്ധവായുവും ലഭിക്കുന്നതു കാണാം. നാമും നമ്മുടെ ശത്രുക്കളും മനംമയക്കുന്ന പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങളും ഗംഭീരമായ ജീവികളുമുള്ള ഈ അത്ഭുതകരമായ ലോകത്തിൽ ആക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു…

കുറച്ചുകൂടി ആഴത്തിൽ നോക്കിയാൽ, നമ്മെപ്പോലെതന്നെ നമ്മുടെ ശത്രുക്കൾക്കും അമ്മയും അപ്പനും ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു കാണാം, അവർ അവരെ അറിഞ്ഞിരുന്നാലും ഇല്ലെങ്കിലും. ഒരുപക്ഷേ, നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കൾ നമ്മെ സ്നേഹിച്ചതുപോലെതന്നെ അവരുടെ മാതാപിതാക്കളും അവരെ സ്നേഹിച്ചിരിക്കാം.

ആർതർ കോനൻ ഡോയലിന്റെ ഷെർലക് ഹോംസ് പുസ്തകങ്ങളിലൊന്നിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഉദ്ധരണി ഇതാ; അതിൽ ഒരു സഹോദരി കൊല്ലപ്പെട്ട തന്റെ സഹോദരനെ ഓർത്തു വിലപിക്കുന്നു; അവൻ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും അപകടകാരികളായ കുറ്റവാളികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു...

“ലോകത്തിനു മുഴുവൻ അവൻ അക്രമിയായ മനുഷ്യനായിരുന്നു, പാതി മൃഗവും പാതി പിശാചും; എന്നാൽ അവൾക്ക് അവൻ എന്നും തന്റെ ബാല്യകാലത്തെ ശാഠ്യക്കാരനായ കൊച്ചുപയ്യനായിരുന്നു, തന്റെ കൈയിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചിരുന്ന ആ കുഞ്ഞായിരുന്നു.”

നമ്മുടെ ശത്രു യഥാർത്ഥത്തിൽ നാം സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാളായിരിക്കുമോ?

സങ്കൽപ്പിച്ചുനോക്കൂ: നാം ഇപ്പോൾ ശത്രു എന്നു വിളിക്കുന്നയാളിലേക്ക് നമ്മുടെ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവ് പുതിയ ജീവൻ ഊതി, അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ അവനെ പരിപാലിച്ചു, പിന്നെ അവനെ ജനിപ്പിച്ചു, ഈ വർഷങ്ങളിലെല്ലാം അവന് വസ്ത്രവും ഭക്ഷിക്കാൻ ആഹാരവും കുടിക്കാൻ വെള്ളവും നൽകി… ഇപ്പോൾ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ തിരികെ ലഭിക്കാൻ, അവൻ വീണ്ടും പുഞ്ചിരിക്കുന്നതു കാണാൻ, തന്റെ സ്വർഗ്ഗീയ പിതാവിനെ “അപ്പാ!...” എന്ന് അവൻ വീണ്ടും വിളിക്കുന്നതു കേൾക്കാൻ അവൻ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു. ദൈവം നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ അവനെയും സ്നേഹിക്കുന്നു.

ദാവീദിനെ പിന്തുടർന്ന് കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന തന്റെ ശത്രുവായ ശൗലിന്റെ ജീവൻ ദാവീദ് എങ്ങനെ ഒഴിവാക്കി എന്ന് ഓർക്കാം.

3അദ്ദേഹം വഴിയരികിലുള്ള ആട്ടിൻതൊഴുത്തുകളുടെ അടുത്തെത്തി. അവിടെ ഒരു ഗുഹയുണ്ടായിരുന്നു. വിസർജനാവശ്യത്തിന് ശൗൽ അതിൽ കടന്നു. ദാവീദും ആളുകളും ആ ഗുഹയുടെ ഏറ്റവും ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു. 4ദാവീദിന്റെ ഭൃത്യന്മാർ അദ്ദേഹത്തോട്: “ ‘ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുവിനെ നിന്റെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിച്ചുതരും; നിനക്കു ബോധിച്ചതുപോലെ അവനോടു ചെയ്യാം,’ എന്ന് യഹോവ അരുളിച്ചെയ്ത ദിനം ഇതാ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ദാവീദ് എഴുന്നേറ്റുചെന്ന് ശൗലിന്റെ മേലങ്കിയുടെ അറ്റം പതുക്കെ മുറിച്ചെടുത്തു.

5അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേലങ്കിയുടെ അറ്റം മുറിച്ചെടുത്തതിനാൽ പിന്നീടു ദാവീദിന് മനസ്സാക്ഷിക്കുത്തുണ്ടായി. 6അദ്ദേഹം തന്റെ അനുയായികളോട്: “യഹോവയുടെ അഭിഷിക്തനായ എന്റെ യജമാനനുനേരേ ഇത്തരമൊരു കൃത്യം ചെയ്യാനോ അദ്ദേഹത്തിനെതിരേ കൈയുയർത്താനോ യഹോവ എന്നെ അനുവദിക്കാതിരിക്കട്ടെ. അദ്ദേഹം യഹോവയുടെ അഭിഷിക്തനാണല്ലോ.”

( 1 ശമുവേൽ 24:3-6 )

അതിനെക്കുറിച്ച് ദാവീദ് ശൗലിനോടു പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഇതാ:

12അങ്ങേക്കും എനിക്കും മധ്യേ യഹോവ ന്യായംവിധിക്കട്ടെ. അങ്ങ് എന്നോടു ചെയ്യുന്ന ദ്രോഹത്തിന് യഹോവ പകരം ചോദിക്കട്ടെ. എന്നാൽ എന്റെ കൈ അങ്ങയുടെമേൽ വീഴുകയില്ല. 13‘ദുഷ്ടത ദുഷ്ടനിൽനിന്ന് വരുന്നു,’ എന്നല്ലോ പഴമൊഴി. അതുകൊണ്ട് എന്റെ കൈ അങ്ങയുടെമേൽ വീഴുകയില്ല.

( 1 ശമുവേൽ 24:12-13 )

നമ്മുടെ ശത്രുക്കളെ എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കണം എന്നതിന്റെ മറ്റൊരു ഉദാഹരണം യേശുതന്നെയാണ്. തന്നെ പീഡിപ്പിക്കുകയും ക്രൂശിക്കുകയും ചെയ്തവരെക്കുറിച്ച് യേശു എന്താണു പറഞ്ഞതെന്നു നോക്കാം.

34അപ്പോൾ യേശു, “പിതാവേ, ഇവർ ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്ന് ഇവർ അറിയായ്കയാൽ ഇവരോടു ക്ഷമിക്കണമേ” എന്നു പ്രാർഥിച്ചു. അതിനുശേഷം സൈനികർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ നറുക്കിട്ട് വീതിച്ചെടുത്തു.

( ലൂക്കോസ് 23:34 )

കല്ലെറിയപ്പെട്ട് മരിക്കാറായപ്പോൾ സ്തെഫാനൊസ് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഇവയാണ്.

54ഇത്രയും കേട്ടപ്പോൾ അവർ ക്രോധം നിറഞ്ഞവരായി സ്തെഫാനൊസിനുനേരേ പല്ലുകടിച്ചു. 55എന്നാൽ, സ്തെഫാനൊസ് പരിശുദ്ധാത്മാവു നിറഞ്ഞവനായി സ്വർഗത്തിലേക്കു ശ്രദ്ധിച്ചുനോക്കി, ദൈവതേജസ്സും ദൈവത്തിന്റെ വലതുഭാഗത്തു യേശു നിൽക്കുന്നതും കണ്ടു. 56“ഇതാ, സ്വർഗം തുറന്നിരിക്കുന്നതും ദൈവത്തിന്റെ വലതുഭാഗത്തു മനുഷ്യപുത്രൻ നിൽക്കുന്നതും ഞാൻ കാണുന്നു,” എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

57അപ്പോൾ, അവർ ചെവി പൊത്തിക്കൊണ്ട് അത്യുച്ചത്തിൽ കൂകിവിളിച്ച് അദ്ദേഹത്തിനുനേരേ ഒരുമിച്ചു പാഞ്ഞുചെന്നു. 58അവർ അദ്ദേഹത്തെ നഗരത്തിനു പുറത്തേക്കു വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുപോയി കല്ലെറിയാൻ തുടങ്ങി. സാക്ഷികൾ അവരുടെ വസ്ത്രം ശൗൽ എന്നു പേരുള്ള ഒരു യുവാവിന്റെ കാൽക്കൽ വെച്ചു.

59അവർ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, “കർത്താവായ യേശുവേ, എന്റെ ആത്മാവിനെ കൈക്കൊള്ളണമേ” എന്നു സ്തെഫാനൊസ് പ്രാർഥിച്ചു. 60പിന്നെ അദ്ദേഹം മുട്ടുകുത്തി “കർത്താവേ, ഈ പാപം അവരുടെമേൽ നിർത്തരുതേ,” എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു. ഇതു പറഞ്ഞശേഷം അദ്ദേഹം മരിച്ചുവീണു.

( അപ്പൊ.പ്രവൃത്തികൾ 7:54-60 )

ഇത്തരമൊരു കഥ വായിക്കുമ്പോൾ നാം നമ്മെത്തന്നെ യെഹൂദ നേതാക്കന്മാരോടു താരതമ്യം ചെയ്യുകയില്ല. എന്നാൽ നമ്മെ തുറന്നുകാട്ടുകയും കുറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിരപരാധിയായ ദൂതനെ കൊല്ലുന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ നാംതന്നെയാണെങ്കിലോ?… നാം പാപമില്ലാത്തവരല്ല; നമുക്കെതിരെ ഉയർന്ന ശബ്ദം കാരണമില്ലാതെ ഉണ്ടായതുമല്ല.

യെഹൂദ നേതാക്കന്മാർ സ്തെഫാനൊസിനെ കല്ലെറിയുന്നതിനെക്കുറിച്ചു വായിച്ചപ്പോൾ അവരോടു നിങ്ങൾക്ക് എന്തു തോന്നി? കോപമോ ക്രോധമോ തോന്നിയോ?… അവരോടു കൃപ തോന്നുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയുന്നു? അവർ നീതിയുള്ളവരായിരിക്കാനും ന്യായപ്രമാണം മുറുകെപ്പിടിക്കാനും ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു; തങ്ങൾ ശരിയായി ചെയ്യാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ തുറന്നുകാട്ടപ്പെടുന്നത് അവർ വെറുത്തു. പല വിധത്തിലും നാം അവരെപ്പോലെയാണ്, അവർ നമ്മെപ്പോലെയും. അവരുടെ തെറ്റുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും നമുക്ക് അവരെ സ്നേഹിക്കാം. ദൈവം നമ്മുടെ ശത്രുക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ നാമും അവരെ സ്നേഹിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം.

4സ്നേഹം ക്ഷമയുള്ളതാണ്, സ്നേഹം ദയയുള്ളതാണ്. സ്നേഹം അസൂയപ്പെടുന്നില്ല, ആത്മപ്രശംസചെയ്യുന്നില്ല, സ്നേഹം അഹങ്കരിക്കുന്നില്ല. 5അതു അന്യരെ അപമാനിക്കുന്നില്ല, സ്വാർഥം അന്വേഷിക്കുന്നില്ല, കോപിക്കുന്നില്ല, ദോഷത്തിന്റെ കണക്കുസൂക്ഷിക്കുന്നതുമില്ല. 6സ്നേഹം തിന്മയിൽ അഭിരമിക്കാതെ, സത്യത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു. 7എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കുന്നു, എപ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നു, എപ്പോഴും പ്രത്യാശിക്കുന്നു, എപ്പോഴും സഹിക്കുന്നു.

( 1 കൊരിന്ത്യർ 13:4-7 )