नीतिमान दुःख का भोगतात आणि दुष्ट का भरभराटीस येतात? न्याय कुठे आहे?

या जगात आपण अनेकदा पाहतो की लोकांना न्यायाने वागवले जात नाही. नीतिमान दुःख भोगतात आणि दुष्ट भरभराटीस येतात, असे आपल्याला दिसते. पण असे का होते? बायबलनुसार, ज्यांच्यावर अन्याय होतो त्यांना देव न्याय देतो.

6जे सर्व अन्यायाने पीडलेले आहेत;

त्यांच्यासाठी परमेश्वर नितीचे आणि न्यायाची कृत्ये करतो.

( स्तोत्र. 103:6 )

पण जर देव न्याय देतो, तर मग आपल्या भोवती इतका अन्याय आपल्याला का दिसतो?

चला भूतकाळाकडे पाहू या. आपण एकमेकांशी न्यायाने वागायला हवे होते, एकमेकांना मदत करायला आणि एकमेकांवर प्रेम करायला हवे होते. त्याऐवजी, आपण इथे पृथ्वीवर देवाच्या डोळ्यांसमोर क्रूर गोष्टी केल्या.

37त्यांनी आपली मुले आणि मुली यांचा भुतांना यज्ञ केला.

38त्यांनी निरपराध्यांचे रक्त पाडले,

त्यांनी आपली मुले आणि मुली,

ज्यांचा यज्ञ त्यांनी कनानाच्या मूर्तीस केला,

त्यांचे रक्त पाडले आणि भूमी रक्ताने विटाळली गेली.

39ते आपल्या कृत्यांनी अशुद्ध झाले,

आणि आपल्या कृतींत अनाचारी बनले.

40त्यामुळे परमेश्वर त्याच्या लोकांवर रागावला,

त्यास आपल्या स्वतःच्या वतनाचा वीट आला.

( स्तोत्र. 106:37-40 )

आणि आजच्या आधुनिक काळातही, आपण स्वतःकडे प्रामाणिकपणे पाहायला घाबरतो. केवळ आपल्या कृतींकडेच नव्हे, तर आपल्या विचारांचे आणि इच्छांचेही निःपक्षपणे मूल्यमापन करायला. आपल्याविषयी कोणाचे तरी प्रामाणिक मत स्वीकारणे फार कठीण असते. त्याऐवजी, आपल्याला गोड खोटे अधिक आवडते.

10जे त्यांना वेशींवर सरळ करु ईच्छीतात, त्यांचा ते द्वेष करतात,

आणि जे सत्य बोलतात त्यांचा ते तिरस्कार करतात.

( आमो. 5:10 )

शतकानुशतके आपण माणसांनी आपल्यासारख्याच इतर माणसांचा न्यायाने निवाडा केला नाही. आणि आपला देव हे दुर्लक्षित करू शकला नाही. यरुशलेम हे देवाने अतिशय प्रीती केलेल्या लोकांचे नगर असूनही, त्यालाही इतरांप्रमाणेच न्याय मिळाला. आपण वाईट गोष्टी करत राहू आणि देव आपल्याला सदासर्वकाळ क्षमा करत राहील यावर विसंबून राहू, असे होऊ शकत नाही.

1परमेश्वर म्हणतो, “यरूशलेमच्या रस्त्यावरुन धावा, सभोवती पाहा आणि या गोष्टींचा विचार करा. नगरातील चव्हाटे शोधा. सत्याचा शोध घेणारा आणि न्यायीपणाने चालणारा, असा कोणी एक मनुष्य जरी आढळला,

तरी मी यरूशलेमेची क्षमा करीन.

( यिर्म. 5:1 )

12पृथ्वीवरील राजांचा व पृथ्वीवरील राहणाऱ्यांचा ह्यावर विश्वास बसला नाही की,

यरूशलेमेच्या प्रवेशद्वारांतून शत्रू किंवा वैरी वेशींत शिरतील.

13असे घडले कारण, तिच्या संदेष्ट्यांनी पाप केले, तिच्या धर्मगुरुंनी दुष्कृत्ये केली,

त्यांनी नीतिमान लोकांचे रक्त यरूशलेमामध्ये सांडले होते.

( विला. 4:12-13 )

इतरांवरील आपल्या अन्यायामुळे, सत्याविषयीच्या आपल्या द्वेषामुळे, आपल्या गर्वामुळे आणि पापामुळे आपण स्वतःला देवापासून दूर केले, आणि न्यायापासूनही स्वतःला दूर केले. स्फटिकासारखे स्वच्छ पाणी असलेल्या सरोवरापासून आपण स्वेच्छेने दूर, आणखी दूर चालत जातो, मग तहानलेले होतो आणि ओरडतो, “पाणी कुठे आहे? मला ते दिसत नाही!” देव कुठे आहे, तो मदत करू शकत नाही का?

1पाहा, तारण करवत नाही इतका परमेश्वराचा हात लहान झालेला नाही, आणि ऐकू येत नाही इतका त्याचा कान मंद झाला नाही.

2तर तुमच्या पापमय कृत्यांनी तुम्हास तुमच्या परमेश्वरापासून वेगळे केले आहे.

आणि तुमच्या पापांनी त्यास आपले मुख लपवण्यास आणि तुमचे न ऐकण्यास भाग पाडले आहे.

3कारण तुमचे हात रक्ताने माखले आहेत व तुमची बोटे अपराधांमुळे विटाळली आहेत.

तुमचे ओठ खोटे बोलतात आणि तुमची जीभ द्वेष उच्चारते.

4कोणीही न्यायीपणाने दावा सांगत नाही, आणि कोणीही सत्यात आपली बाजू मांडत नाही.

ते पोकळ शब्दांवर विश्वास ठेवतात आणि खोटे बोलतात, ते दुष्टाईची गर्भधारणा करून अन्यायाला जन्म देतात.

5ते विषारी सापाची अंडी उबवितात आणि कोळ्याचे जाळे विणतात.

जो त्याची अंडी खातो तो मरतो, आणि ते तुम्ही फोडले असता त्यातून सर्पच निघतो.

6त्यांनी बनविलेल्या जाळ्याचा उपयोग कपड्यांसाठी होऊ शकत नाही आणि त्यांचे अंग ते आपल्या कृत्यांनी झाकू शकणार नाहीत.

त्यांची कृत्ये ही पापाची कृत्ये आहेत, आणि त्यांच्या हातात हिंसेची कामे आहेत.

7त्यांचे पाय दुष्कर्माकडे धावतात, आणि निष्पाप रक्त पाडायला ते घाई करतात.

त्यांचे विचार हे अन्यायाचे विचार आहेत, हिंसा आणि नाश हे त्यांचे मार्ग आहेत.

8त्यांना शांतीचा मार्ग माहित नाही, आणि त्यांच्या वाटेत न्याय आढळत नाही.

त्यांनी कुटिल मार्ग स्थापिले, आणि जो कोणी या मार्गात प्रवास करतो तो शांतता ओळखत नाही.

9यास्तव न्याय आम्हापासून दूर आहे, आणि चांगुलपणा आमच्यापर्यंत पोहचत नाही.

आम्ही प्रकाशासाठी थांबतो, पण पाहा अंधार; आम्ही तेज शोधतो, पण आम्ही काळोखात चालतो.

10आम्ही आंधळ्यांप्रमाणे भिंती चाचपतो, त्याप्रमाणे जे पाहू शकत नाहीत.

रात्री अडखळून पडावे तसे आम्ही भर दूपारी पडतो; बलवानांमध्ये आम्ही मरण पावलेल्या मनुष्यांप्रमाणे आहोत.

11आम्ही अस्वलांसारखे गुरगुरतो आणि कबुतरांसारखे फिरतो,

आम्ही न्यायाची वाट पाहातो पण काही नाही; तारणाची वाट पाहतो परंतु ते आम्हापासून फार दूर आहे.

( यश. 59:1-11 )

होय, आपण पाप केले. आणि होय, आपण अजूनही पाप करतो. आपल्या हातून चुका झाल्या आहेत. तरीही आपण आपले हृदय देवाकडे उघडू शकतो, पश्चात्ताप करू शकतो आणि क्षमा मागू शकतो. आणि जेव्हा आपण देवासाठी आपले हृदय उघडतो, तेव्हा आतापासून ते पापासाठी बंद करू या.

12आणि मानवाच्या मुला, तू तुझ्या लोकांस सांग, धार्मिक पाप करील तर त्याची धार्मिकता त्यास वाचविणार नाही. आणि दुष्टाने आपल्या पापाचा पश्चाताप केला तर दुष्टतेमुळे त्याचा नाश होणार नाही. कारण धार्मिक पाप करू लागला तर तो आपल्या धार्मिकतेमुळे वाचू शकणार नाही. 13जर मी धार्मिकाला म्हणालो, तो खचित जिवंत राहिल! आणि जर तो आपल्या धार्मिकतेवर भाव ठेवून अन्याय करील, तर त्याची सर्व धार्मिकतेची कृत्ये मी आठवणार नाही. त्याने केलेल्या दुष्कृत्यांमुळे तो मरेल. 14आणि जर मी दुष्टाला म्हणालो तू खचित मरशील! पण जर त्याने त्याच्या पापापासून पश्चाताप केला आणि जे काही योग्य व न्याय्य आहे ते केले, 15जर दुष्ट गहाण परत देईल, व जे चोरून घेतलेले ते परत भरून देईल, जर तो अन्याय न करता जीवनाच्या नियमांमध्ये वागेल तर तो वाचेलच, तो मरणार नाही. 16त्याने पूर्वी केलेली पापे मी स्मरणार नाही. जे योग्य व न्यायाने ते त्याने केले आहे, तो खचित जगेल. 17पण तुझे लोक म्हणतात, प्रभूचे मार्ग योग्य नाहीत, परंतु तुझे मार्ग योग्य नाहीत!

( यहे. 33:12-17 )

देव आपले ऐकेल याची आपण खात्री बाळगू शकतो. आपल्या पापांपासून वळून क्षमा मिळवण्यासाठी आणि देवाची कृपा स्वीकारण्यासाठी कधीही उशीर झालेला नसतो, याची आपण खात्री बाळगू शकतो.

13जसा पिता आपल्या मुलांवर करुणा करतो,

तसा परमेश्वर आपला सन्मान करतात त्यावर करुणा करतो.

( स्तोत्र. 103:13 )

19ज्यांच्यावर मी प्रेम करतो, त्यांना शिकवण देतो व त्यांनी कसे रहावे याची शिस्त लावतो, म्हणून झटून प्रयत्न करा आणि पश्चात्ताप करा.

( प्रक. 3:19 )

आणि निःसंशयपणे न्यायाचा विजय होईल, आणि प्रत्येकाला त्याच्या योग्यतेनुसार मिळेल.

10मी प्रत्येक मनुष्यास त्याच्या लायकीप्रमाणे, त्याच्या कर्माच्या फळाप्रमाणे ताडना करण्यास,

मी परमेश्वर, मनाचा शोध घेतो, मी हृदय पारखतो.

( यिर्म. 17:10 )

तरीही, खरोखर नीतिमान असलेले लोक दुःख का भोगतात?

पृथ्वीवर एकही निष्पाप माणूस नाही ही गोष्ट जरी बाजूला ठेवली, तरी आपण हे लक्षात ठेवले पाहिजे की देवाचे मार्ग आपल्याला नेहमी समजत नाहीत. आपल्याला चांगले आणि वाईट काय आहेहे समजत असले तरी, संपूर्ण चित्र आपल्याला दिसत नसल्यामुळे ते ज्ञान आपण योग्य रीतीने लागू करू शकत नाही.

9कारण जसे आकाश पृथ्वीपेक्षा उंच आहे तसे माझे मार्ग तुमच्या मार्गाहून आणि माझे विचार तुमच्या विचांरापेक्षा उंच आहेत.

( यश. 55:9 )

आणि आपल्या ओळखीच्या चांगल्या लोकांच्या जीवनात इतकी दुःखे का आली, हे आपल्याला नेहमी समजणार नाही. पण दुःख भोगलेल्या लोकांविषयी बायबलमधील काही उदाहरणे पाहू या. गुलामापासून मिसर देशातील दुसऱ्या क्रमांकाचा सर्वांत सामर्थ्यवान माणूस बनलेल्या योसेफाची कथा आठवा.

17त्याने त्यांच्यापुढे एक मनुष्य पाठवला;

योसेफ गुलाम म्हणून विकला गेला.

18त्यांचे पाय बेड्यांनी बांधले होते;

त्यास लोखंडी साखळ्या घातल्या होत्या.

19त्याचे भाकीत खरे होण्याच्या वेळेपर्यंत,

परमेश्वराच्या वचनाने त्यास योग्य असे सिद्ध केले.

( स्तोत्र. 105:17-19 )

ज्या आशीर्वादाची तो वाट पाहत होता तो मिळण्यापूर्वी योसेफ अनेक परीक्षांतून गेला. आणि त्याच्यावर आलेल्या परीक्षा या त्याच्या पापांची शिक्षा होत्या असे नव्हे, तर त्याला मिळणार असलेल्या उच्च पदासाठी त्याला पात्र बनवणारी ती एक आवश्यक शिकवणीची प्रक्रिया होती.

येशूने स्वतः पाप केले नसतानाही, आपल्या पृथ्वीवरील जीवनात दुःख भोगले.

8जरी तो देवाचा पुत्र होता, तरी त्याने जे दुःख सोसले त्यापासून तो आज्ञाधारकपणा शिकला.

( इब्री. 5:8 )

आपल्यापैकी काहींनी आपले आईवडील किंवा प्रियजन गमावले आहेत. त्यांचा जीव वाचव म्हणून आपण रात्रंदिवस देवाकडे प्रार्थना करत असतानाही ते मरण पावले. देव आपले का ऐकत नाही?

जेव्हा आपले प्रियजन मरण पावतात, तेव्हा त्यांच्याशी असलेला आपला संबंध तुटतो; आपण त्यांना पुन्हा पाहू शकत नाही, त्यांच्याशी बोलू शकत नाही, त्यांचे हास्य पाहू शकत नाही, त्यांच्याकडून प्रोत्साहनाचा सल्ला घेऊ शकत नाही. त्यांच्या मृत्यूकडे आपण असा शेवट म्हणून पाहतो जिथे आपण काहीच करू शकत नाही… पण देव करू शकतो. देवासाठी एकही माणूस मेलेला नाही. देव आपले आणि आपल्या प्रार्थनांचे ऐकतो. तो आपले भले इच्छितो, आणि ज्यांना आपण गमावले त्यांचेही भले इच्छितो.

1धार्मिक नाश पावतो, पण कोणीच हे विचारात घेत नाही. आणि कराराचे विश्वासू लोक एकत्र जमले, पण कोणासही हे समजले नाही की, धार्मिक दुष्टांमुळे एकत्र झाला आहे.

2तो शांतीत प्रवेश करतो, जो प्रत्येक आपल्या सरळतेने चालतो, तो आपल्या पलंगावर विसावा घेतो.

( यश. 57:1-2 )

आपण देवाशी विश्वासू आहोत असे तुम्हाला वाटते, आणि तरीही जीवन तुमच्यासाठी फार कठीण आहे का? प्रेमळ पित्याप्रमाणे, आपला देव आपल्याला शिकवत आहे आणि शिस्त लावत आहे, आपल्याला शुद्ध करत आहे आणि देवाकडून मिळणारी देणगी स्वीकारण्यासाठी तयार करत आहे.

7हा कठीण समय आहे म्हणून शिस्त सहन करा. ते असे दर्शवते की, देव तुम्हास मुलांसारखी वागणूक देत आहे; कारण असा कोणता मुलगा आहे ज्याला वडील शिस्त लावीत नाहीत? 8परंतु ज्या शिक्षेचे सर्व भागीदार झाले आहेत अशा शिक्षेवाचून जर तुम्ही आहा, तर तसे तुम्ही दासीपुत्र आहात आणि तुम्ही खरे पुत्र नाही. 9याशिवाय आम्हा सर्वांना जगिक पिता असताना त्यांनी आम्हास शिस्त लावली आणि त्याबद्दल आम्ही त्यांचा आदर राखला. तर मग आम्ही आमच्या आध्यात्मिक पित्याच्या कितीतरी अधिक प्रमाणात अधीन होऊन जगले पाहिजे बरे? 10आमच्या मानवी वडिलांनी त्यांच्या दृष्टीने अती उत्तम अशी शिस्त थोड्या काळासाठी लावली. पण देव आम्हास आमच्या चांगल्यासाठी शिस्त लावतो, यासाठी की, त्याच्या पवित्रपणात आपणही वाटेकरी व्हावे. 11कोणतीही शिक्षा तर सध्या आनंदाची वाटत नाही, तर दुःखाची वाटते तरी तिचा अनुभव ज्यांना मिळाला आहे, त्यांना ती पुढे नीतिमत्त्व हे शांतीकारक फळ देते.

( इब्री. 12:7-11 )

6आणि या कारणास्तव, आताच्या काळात, निरनिराळया प्रकारच्या परीक्षांमुळे तुम्हास थोडा वेळ भाग पडल्यास तुम्ही दुःख सोशीत असताही आनंदित होता. 7म्हणजे, नाशवंत सोन्याची परीक्षा अग्नीने करतात, त्या सोन्याहून मोलवान असलेल्या तुमच्या विश्वासाची परीक्षा, येशू ख्रिस्ताचे येणे होईल त्यावेळी, प्रशंसेला, गौरवाला व मानाला कारण व्हावी.

( 1 पेत्र. 1:6-7 )

दुष्कर्मी लोक शांत जीवन जगताना, न्यायापासून सुटताना आणि अनेक सुखांचा उपभोग घेताना आपल्याला दिसतात. त्यांच्यापैकी काहींनी आपले जीवन उद्ध्वस्त केले आणि आपल्या गरजा भागवण्यासाठी इतरांचा वापर करण्यात त्यांना आनंद वाटतो. त्यांच्यावर कोणताही न्याय झालेला आपल्याला दिसत नाही. तरीही, ते देवाच्या न्यायापासून सुटू शकतात असे आपण समजू नये.

4कारण त्यांच्या मृत्यूपर्यंत त्यांना वेदना होत नाही,

पण ते बलवान आणि चांगले पुष्ट असतात.

5दुसऱ्या मनुष्याच्या भारापासून मुक्त असतात;

ते दुसऱ्या मनुष्यासारखे जुलूमात नसतात.

6अभिमानाने ते त्यांच्या गळ्याभोवती असलेल्या हाराप्रमाणे आपल्याला सुशोभित करतात;

झग्यासारखा ते हिंसाचाराचे वस्र घालतात.

7अंधत्वातून असे पाप बाहेर येते;

वाईट विचार त्यांच्या अंतःकरणातून निघतात.

8ते माझी चेष्टा करून वाईट गोष्टी बोलतात;

ते गर्वाने हिंसाचाराची धमकी देतात.

9ते आकाशाविरूद्ध बोलतात,

आणि त्यांची जीभ पृथ्वीतून भटकते.

10म्हणून देवाचे लोक त्यांच्याकडे वळतात

आणि त्यांच्या वचनातले पाणी भरपूर पितात.

11ते म्हणतात, “देवाला हे कसे माहित होणार?

काय चालले आहे ते देवाला कसे कळते?”

( स्तोत्र. 73:4-11 )

18खचित तू त्यांना निसरड्या जागी ठेवतो;

त्यांना तू खाली नाशात पाडतोस.

19कसे अचानक ते उध्वस्त झाले.

आणि भयानक दहशतीत ते संपूर्ण नष्ट झाले.

20जागा झालेल्या मनुष्यास जसे स्वप्न निरर्थक वाटते;

तसे हे प्रभू, जेव्हा तू जागा होशील, तेव्हा त्यांचे ते स्वप्न तुच्छ मानशील.

( स्तोत्र. 73:18-20 )

6पशुतुल्य मनुष्यास ते कळत नाहीत,

किंवा मूर्खाला ती समजत नाहीत,

7दुष्ट गवताप्रमाणे उगवले,

आणि सर्व वाईट करणारे भरभराटीस आले;

तरीही त्यांचा कायमचा शेवटचा नाश ठरलेला आहे.

( स्तोत्र. 92:6-7 )

19जो कोणी वाईट गोष्टी करतो त्याची काळजी करू नको,

आणि दुष्टांचा मत्सर करू नको.

20कारण दुष्कर्म्याला चांगले प्रतिफळ मिळणार नाही

दुष्टांचा दिप मालवला जाईल.

( नीति. 24:19-20 )

लक्षात ठेवा की देव नेहमीच न्यायी आणि नीतिमान आहे. त्याचे मार्ग आपल्याला नेहमी समजत नाहीत, आणि कधी कधी आपण इतरांचा न्याय करायला घाई करतो. त्याऐवजी, न्याय देवावर सोडू या, आणि आपल्या भोवतीच्या प्रत्येकाशी आदराने आणि प्रेमानेवागण्याचा आपण पूर्ण प्रयत्न करू या.

18जे कोणी त्याचा धावा करतात,

जे सत्यतेने त्याचा धावा करतात, त्या सर्वांना परमेश्वर जवळ आहे.

19तो त्याचे भय धरणाऱ्यांची इच्छा पुरवतो;

तो त्यांची आरोळी ऐकून त्यांना वाचवतो.

( स्तोत्र. 145:18-19 )

8परमेश्वर तुमच्या सोबतीला तुमच्यापुढेच चालणार आहे. तो तुम्हास सोडून जाणार नाही, तुम्हास अंतर देणार नाही. तेव्हा भिऊ नको आणि निर्भय राहा.”

( अनु. 31:8 )