धर्मीहरूले किन दुःख भोग्छन् र दुष्टहरू किन फस्टाउँछन्? न्याय कहाँ छ?
यस संसारमा हामी प्रायः देख्छौँ कि मानिसहरूसँग उचित व्यवहार गरिँदैन। हामी धर्मीहरूले दुःख भोगेको र दुष्टहरू फस्टाएको देख्छौँ। तर यस्तो किन हुन्छ? बाइबलअनुसार, अन्यायमा परेकाहरूलाई परमेश्वरले न्याय दिनुहुन्छ।
थिचोमिचोमा परेकाहरू सबैका निम्ति याहवेहले धार्मिकता र न्यायको काम गर्नुहुन्छ।( भजनसंग्रह 103:6 )
तर यदि परमेश्वरले न्याय दिनुहुन्छ भने, हामी वरिपरि यति धेरै अन्याय किन देखिरहेका छौँ?
आउनुहोस्, विगततिर हेरौँ। हामीले एकअर्काप्रति न्यायी हुनुपर्ने, एकअर्कालाई सहायता गर्नुपर्ने र प्रेम फैलाउनुपर्ने थियो। तर त्यसको सट्टा, हामीले यहाँ पृथ्वीमा परमेश्वरको दृष्टिमा क्रूर कामहरू गर्यौँ।
तिनीहरूले दुष्ट आत्माहरूका निम्ति आफ्ना छोराछोरीहरूलाई बलि चढाए। तिनीहरूले निर्दोषको रगत, अर्थात् आफ्नै छोराछोरीहरूको रगत बगाए, जसलाई तिनीहरूले कनान देशका मूर्तिहरूका निम्ति बलि चढाए; र तिनीहरूको रगतले धर्ती अपवित्र भयो। तिनीहरूका आफ्नै दुष्ट कामहरूले आफूलाई अशुद्ध पारे; आफ्नै कामहरूद्वारा तिनीहरू व्यभिचारी भए। त्यसकारण याहवेह आफ्ना मानिसहरूसित रिसाउनुभयो, र उहाँले आफ्ना उत्तराधिकारीहरूलाई अति घृणा गर्नुभयो।( भजनसंग्रह 106:37-40 )
आधुनिक समयमा पनि हामी आफैँलाई इमानदारीसाथ हेर्न डराउँछौँ। हाम्रा कामहरूलाई मात्र होइन, हाम्रा विचार र इच्छाहरूलाई पनि निष्पक्ष रूपमा जाँच्न डराउँछौँ। हाम्रोबारे कसैको इमानदार प्रतिक्रिया स्वीकार गर्न निकै गाह्रो हुन्छ। त्यसको सट्टा, हामी मीठो झूट रुचाउँछौँ।
तिमीहरू अदालतमा साँचो न्याय गर्नेलाई घृणा गर्छौ, र सत्य बोल्नेलाई तुच्छ ठान्छौ।( आमोस 5:10 )
शताब्दियौँसम्म हामी मानिसहरूले आफूजस्तै अरू मानिसहरूको न्याय निष्पक्ष रूपमा गरेनौँ। अनि हाम्रा परमेश्वरले त्यसलाई बेवास्ता गर्न सक्नुभएन। यरूशलेम परमेश्वरले गहिरो प्रेम गर्नुभएका मानिसहरूको सहर भए तापनि, त्यसले पनि अरू सबैले जस्तै न्याय पायो। हामी दुष्ट कामहरू गरिरहन र परमेश्वरले हामीलाई सधैँभरि क्षमा गरिरहनुहुनेछ भन्ने भरोसामा बस्न सक्दैनौँ।
“यरूशलेमका सडकहरूहुँदो माथि र तल जा; चारैतिर हेर्, र विचार गर्। सहरका चोकहरूमा खोजी गर्। यदि तैँले इमानदारीसाथ चल्ने र सत्यको खोजी गर्ने एउटै मात्र व्यक्ति कतै भेट्टाइस् भने, म यस सहरलाई क्षमा गरिदिनेछु।( यर्मिया 5:1 )
कुनै पनि शत्रु र विरोधीहरू यरूशलेमका मूलढोकाहरूबाट भित्र पस्लान् भनी न पृथ्वीका राजाहरूले, न त संसारका कुनै मानिसले नै विश्वास गरेका थिए। तर त्यस देशका अगमवक्ताहरूका पाप र पुजारीहरूका अपराधको कारणले गर्दा त्यसो भएको हो। तिनीहरूले यरूशलेमभित्र धर्मीहरूका रगत बगाएका थिए।( विलाप 4:12-13 )
अरूप्रतिको हाम्रो अन्याय, सत्यप्रतिको हाम्रो घृणा, हाम्रो घमण्ड र पापको कारण हामीले आफूलाई परमेश्वरबाट अलग गर्यौँ, र आफूलाई न्यायबाट पनि अलग गर्यौँ। हामी जानीजानी स्फटिकजस्तै सफा पानी भएको तालबाट टाढा, झन्-झन् टाढा हिँड्छौँ, तिर्खाउँछौँ र कराउँछौँ, “पानी कहाँ छ? म त देख्दिनँ!” परमेश्वर कहाँ हुनुहुन्छ, के उहाँ सहायता गर्न सक्नुहुन्न?
हेर, याहवेहको हात बचाउन नसक्ने गरी छोटो भएको छैन, न त उहाँको कान सुन्न नसक्ने गरी बहिरो भएको छ। तर तिमीहरूका अपराधहरूले तिमीहरूलाई आफ्ना परमेश्वरबाट अलग गरेका छन्; तिमीहरूका पापहरूले गर्दा उहाँको अनुहार तिमीहरूबाट लुकाइएको छ, त्यसैकारण उहाँले सुन्नुहुन्न। किनकि तिमीहरूका हातहरू रगतले र तिमीहरूका औँलाहरू दोषले अशुद्ध भएका छन्। तिमीहरूका ओठहरूले झूट बोलेका छन्, र तिमीहरूका जिब्राले दुष्ट कुराहरू बोल्दछन्। कसैले पनि न्यायको माग गर्दैन; कसैले पनि मुद्दा न्यायपूर्वक लड्दैन। तिनीहरू व्यर्थका तर्कहरूमाथि भर पर्छन् र झूट बोल्छन्; तिनीहरूले समस्या गर्भधारण गर्छन् र दुष्टता जन्माउँछन्। तिनीहरू विषालु सर्पका अण्डा ओथ्राउँछन्, र माकुराको जाल बुन्छन्। तिनीहरूका अण्डा खाने जोसुकै पनि मर्छ, र अण्डा फुटायो भने विषालु सर्पको बच्चा निस्कन्छ। तिनीहरूका जालले कपडा बनाउन सकिँदैन; तिनीहरूले बनाएका थोकले मानिसहरूले आफूलाई ढाक्न सक्दैनन्। तिनीहरूका काम दुष्टतापूर्ण छन्, र तिनीहरूका हातमा हिंसाका कामहरू छन्। तिनीहरूका खुट्टा पाप गर्न दौडिन्छन्; तिनीहरू निर्दोष रगत बगाउन हतारिन्छन्। तिनीहरूका विचार दुष्ट विचार हुन्; तिनीहरूका मार्ग बरबादी र विनाशले भरिएका छन्। तिनीहरू शान्तिको मार्ग जान्दैनन्; तिनीहरूका मार्गमा न्याय छैन। तिनीहरूले आफ्ना मार्ग बाङ्गो बनाएका छन्; त्यसमा हिँड्ने कसैले पनि शान्ति पाउनेछैन। यसकारण न्याय हामीबाट टाढा छ, र धार्मिकता हामीकहाँ आइपुग्दैन। हामी ज्योतिको आशा गर्छौँ, तर अन्धकार छ; हामी उज्यालोको बाटो हेर्छौँ, तर घोर अन्धकारमा हिँड्छौँ। अन्धाले जस्तै हामी भित्ता छामछाम-छुमछुम गर्छौँ, आँखा नभएको मानिसजस्तै हामी आफ्नो बाटो छामिहिँड्छौँ। मध्यदिनमा पनि साँझमा जस्तै हामी ठक्कर खान्छौँ; बलियाहरूको बीचमा हामी मरेका मानिसहरूजस्ता छौँ। हामी भालुजस्तै कराउँछौँ; हामी ढुकुरजस्तै विलाप गर्छौँ, हामी न्याय खोज्छौँ, तर पाउँदैनौँ; हामी छुटकारा खोज्छौँ, तर त्यो हामीदेखि टाढा छ।( यशैया 59:1-11 )
हो, हामीले पाप गर्यौँ। र हो, हामी अझै पनि पाप गर्छौँ। हामीले गल्तीहरू गरेका छौँ। तैपनि हामी आफ्नो हृदय परमेश्वरतर्फ खोल्न, पश्चात्ताप गर्न र क्षमा माग्न सक्छौँ। अनि जब हामी परमेश्वरका निम्ति आफ्नो हृदय खोल्छौँ, अबदेखि पापका निम्ति त्यसलाई बन्द गरौँ।
“यसकारण हे मानिसको छोरा, आफ्ना मानिसहरूलाई भन्, ‘यदि कुनै धर्मी मानिसले आज्ञा उल्लङ्घन गर्यो भने त्यसको अगाडिको धार्मिकताले त्यसलाई बचाउन सक्नेछैन। यदि कुनै दुष्ट मानिस आफ्नो दुष्टताबाट फर्कन्छ भने त्यसको अगाडिको दुष्टताले त्यसको पतन हुनेछैन। यदि धर्मी मानिसले पाप गर्छ भने त्यसको पहिलेको धार्मिकताको कारण त्यो बाँच्न सक्नेछैन।’ यदि मैले कुनै धर्मी मानिसलाई, ‘तँ निश्चय बाँच्नेछस्’ भनी भन्छु भने, तर त्यसपछि पनि त्यसले आफ्नो धार्मिकतामाथि भरोसा गरेर दुष्ट काम गर्छ भने त्यसले गरेका कुनै पनि धार्मिक कामको सम्झना हुनेछैन; तर त्यसले गरेको दुष्ट कामको कारण त्यो मर्नेछ। अनि यदि मैले कुनै एक दुष्ट मानिसलाई ‘तँ निश्चय मर्नेछस्’ भनी भन्छु भने, तर त्यो आफ्नो पापबाट फर्क्यो, र जे न्यायसङ्गत र ठिक छ, त्यही गर्यो भने, अर्थात् यदि त्यसले ऋणको निम्ति लिएको धितो फर्काइदियो भने, र आफूले चोरेको कुरो फर्कादियो भने जीवन दिने आदेशहरू पालन गर्यो, र कुनै पनि दुष्ट काम गरेन भने—त्यो मानिस जीवित रहनेछ; त्यो मानिस मर्नेछैनँ। त्यसले गरेको कुनै पनि पाप त्यसको विरुद्धमा सम्झना हुनेछैन। त्यसले जे न्यायसङ्गत र ठिक छ, त्यही गरेको छ; त्यो निश्चय नै जीवित रहनेछ। “तापनि तेरा मानिसहरू भन्छन्, ‘प्रभुको मार्ग न्यायसङ्गत छैन।’ तर तिनीहरूको आफ्नै मार्गचाहिँ न्यायसङ्गत छैन।( इजकिएल 33:12-17 )
परमेश्वरले हाम्रो कुरा सुन्नुहुनेछ भनी हामी निश्चित हुन सक्छौँ। आफ्ना पापहरूबाट फर्कन, क्षमा पाउन र परमेश्वरको अनुग्रह प्राप्त गर्न कहिल्यै ढिलो हुँदैन भनी हामी निश्चित हुन सक्छौँ।
जसरी बुबाले आफ्ना छोराछोरीहरूलाई टिठ्याउँछन्, त्यसरी नै याहवेहले उहाँको भय मान्नेहरूलाई टिठ्याउनुभएको छ;( भजनसंग्रह 103:13 )
जसलाई म प्रेम गर्छु, तिनीहरूलाई म हप्काउँछु, र अनुशासनमा राख्छु। यसकारण उत्साहित होओ र पश्चात्ताप गर।( प्रकाश 3:19 )
अनि निःसन्देह, न्यायको विजय हुनेछ, र हरेकले आफूले पाउनुपर्ने कुरा पाउनेछ।
“म याहवेहले हृदयको खोजी गर्छु, र मनको जाँच गर्छु, मानिसहरूलाई तिनीहरूका जीवनका चालअनुसार र तिनीहरूका कामअनुसार प्रतिफल दिनेछु।”( यर्मिया 17:10 )
तर साँच्चै धर्मी मानिसहरूले किन दुःख भोग्छन्?
पृथ्वीमा एउटा पनि पापरहित मानिस छैन भन्ने तथ्यलाई बिर्सिदिए पनि, हामीले परमेश्वरका मार्गहरू सधैँ बुझ्न सक्दैनौँ भन्ने कुरा सम्झनुपर्छ। हामीले के असल र के खराब होभन्ने कुरा बुझ्न सके तापनि, हामी त्यो ज्ञानलाई ठीकसँग लागू गर्न सक्दैनौँ, किनकि हामी पूरा तस्बिर देख्दैनौँ।
“जसरी आकाश पृथ्वीभन्दा उच्च छ, त्यसरी नै मेरा मार्गहरू तिमीहरूका मार्गहरूभन्दा उच्च छन्; अनि मेरा विचारहरू तिमीहरूका विचारहरूभन्दा उच्च छन्।( यशैया 55:9 )
अनि हामीले चिनेका असल मानिसहरूको जीवनमा किन यति धेरै दुःखहरू आइपरे भनेर हामी सधैँ बुझ्न सक्दैनौँ। तर आउनुहोस्, दुःख भोगेकाहरूका बारेमा बाइबलका केही उदाहरणहरू हेरौँ। दासबाट उठाइएर मिश्रमा दोस्रो सबैभन्दा शक्तिशाली व्यक्ति बनेका योसेफको कथा तपाईंलाई सम्झना होला।
उहाँले योसेफ नाम गरेका पुरुषलाई, तिनीहरूको अगि पठाउनुभयो— जो दासको रूपमा बेचिएका थिए। तिनका खुट्टाहरूमा नेल ठोकेर तिनीहरूले घाइते पारेका थिए; तिनको घाँटीमा फलामको साङ्लाले बाँधेका थिए, उहाँका अगमवाणी पूरा नभएसम्म, याहवेहको वचनले तिनलाई सत्य प्रमाणित नगरेसम्म; तिनीहरूले त्यसो गरे।( भजनसंग्रह 105:17-19 )
योसेफले आफूले पर्खिरहेको आशिष् पाउनुअघि धेरै परीक्षाहरू भोगे। अनि उनले भोगेका परीक्षाहरू आवश्यक रूपमा उनका पापहरूको दण्ड थिएनन्, बरु उनले पाउन लागेको उच्च पदका निम्ति उनलाई योग्य बनाउने आवश्यक सिकाइको प्रक्रिया थिए।
येशू आफैँले पनि आफ्नो पृथ्वीको जीवनमा दुःख भोग्नुभयो, यद्यपि उहाँले पाप गर्नुभएन।
उहाँ परमेश्वरका पुत्र हुनुभए तापनि उहाँले कष्ट सहनुभएर आज्ञाकारिता सिक्नुभयो।( हिब्रूहरू 5:8 )
हामीमध्ये कतिले आफ्ना आमाबुबा वा प्रियजनहरू गुमाएका छौँ। उनीहरूको जीवन बचाइदिनुहोस् भनी हामीले दिनरात परमेश्वरसँग प्रार्थना गर्दागर्दै पनि उनीहरूको मृत्यु भयो। परमेश्वरले हाम्रो कुरा किन सुन्नुहुन्न?
जब हाम्रा प्रियजनहरूको मृत्यु हुन्छ, हामी उनीहरूसँगको सम्बन्ध गुमाउँछौँ; हामी उनीहरूलाई फेरि देख्न, उनीहरूसँग कुरा गर्न, उनीहरूको मुस्कान हेर्न वा प्रोत्साहनको सल्लाह पाउन सक्दैनौँ। हामी उनीहरूको मृत्युलाई यस्तो अन्त्य ठान्छौँ, जहाँ हामी केही गर्न सक्दैनौँ… तर परमेश्वर सक्नुहुन्छ। परमेश्वरका निम्ति एउटा पनि मानिस मरेको छैन। परमेश्वरले हामी र हाम्रा प्रार्थनाहरू सुन्नुहुन्छ। उहाँ हाम्रो भलाइ चाहनुहुन्छ, तर हामीले गुमाएकाहरूको पनि भलाइ चाहनुहुन्छ।
धर्मी जनहरू नाश हुन्छन्, र यस कुराको कसैले आफ्नो हृदयमा विचार गर्दैन; भक्तहरू उठाइलगिन्छन्, र धर्मीहरूलाई दुष्टताबाट बचाइनका निम्ति लगिँदैछन् भनेर कसैले बुझ्दैनन्। धर्मको मार्गमा हिँड्नेहरू शान्तिमा प्रवेश गर्छन्; तिनीहरू मृत्युमा सुत्दा विश्राम पाउनेछन्।( यशैया 57:1-2 )
के तपाईं परमेश्वरप्रति विश्वासयोग्य हुनुहुन्छ भन्ने विश्वास गर्नुहुन्छ, तैपनि जीवन तपाईंका निम्ति निकै कठिन छ? एक प्रेमी पिताझैँ हाम्रा परमेश्वरले हामीलाई सिकाउँदै र अनुशासनमा राख्दै हुनुहुन्छ, हामीलाई शुद्ध पार्दै र परमेश्वरको वरदान पाउन तयार पार्दै हुनुहुन्छ।
कठिनाइलाई अनुशासन ठानी भोग; किनकि परमेश्वरले तिमीहरूलाई सन्तानहरूझैँ व्यवहार गर्दै हुनुहुन्छ। पिताले अनुशासनमा नराखेको कुनचाहिँ छोरा होला र? अनि सबै जना अनुशासनको भागी भएर जान्छन्; यदि तिमीहरूलाई अनुशासनमा राखिएन भने तिमीहरू वैधानिक होइनौ, साँचो छोराछोरीहरू होइनौ। यसबाहेक हामीलाई अनुशासन राख्ने हाम्रा शारीरिक बुबाहरू थिए, र हामीले तिनीहरूलाई आदर गर्यौँ भने झन् कति बढी हाम्रा आत्माहरूका पिताको अधीनमा रहनुपर्छ र जिउनुपर्छ! उहाँहरूलाई असल लागेअनुसार हामीलाई केही समयसम्म अनुशासनमा राख्नुभयो, तर हामी परमेश्वरको पवित्रतामा सहभागी होऔँ भनेर परमेश्वरले हामीलाई हाम्रै भलाइको लागि अनुशासनमा राख्नुहुन्छ। कुनै पनि अनुशासन त्यस बेलाको लागि सुखद हुँदैन, तर कष्टदायक हुन्छ। तरै पनि पछि गएर यसमा तालिम पाएकाहरूको लागि धार्मिकता र शान्तिको फल उत्पन्न हुन्छ।( हिब्रूहरू 12:7-11 )
सबै किसिमका परीक्षाहरूमा तिमीहरूले अहिले केही समयको लागि दुःख सहनुपरे तापनि यसमा तिमीहरू खूबै रमाउँछौ। आगोबाट खारिने, तर नष्ट भएर जाने सुनभन्दा पनि तिमीहरूको विश्वास मूल्यवान् छ। तिमीहरूको यो विश्वास साँचो प्रमाणित होस्, र येशू ख्रीष्ट प्रकट हुनुहुँदा प्रशंसा, महिमा र आदरको योग्य बनोस्।( 1 पत्रुस 1:6-7 )
हामी दुष्कर्मीहरूले शान्त जीवन बिताएको, न्यायबाट उम्केको र धेरै सुखभोग गरेको देख्छौँ। तीमध्ये कतिले हाम्रो जीवन भताभुङ्ग पारे र आफ्ना चाहनाहरू पूरा गर्न अरूलाई प्रयोग गर्नमा आनन्द लिन्छन्। तिनीहरूमाथि कुनै न्याय भएको हामी देख्दैनौँ। तैपनि, तिनीहरू परमेश्वरको न्यायबाट उम्कन सक्छन् भनी हामीले सोच्नु हुँदैन।
तिनीहरूलाई कुनै पीडा छैन; तिनीहरूका शरीर एकदम हृष्टपुष्ट र बलिया छन्। अन्य मानिसहरूझैँ तिनीहरू कष्टमा पर्दैनन्; मानिसलाई लाग्ने रोगहरूले तिनीहरूलाई छुँदैन। यसकारण अहङ्कार तिनीहरूका गहना हो, र हिंसा तिनीहरूका पहिरन। तिनीहरूका कठोर हृदयबाट अधर्म निस्कन्छ ; तिनीहरूका दुष्ट कल्पनाको कुनै सीमा छैन। तिनीहरूले अरूको ठट्टा गर्दछन् र खराबी कुरा गर्दछन्; अहङ्कारसाथ अरूलाई अत्याचारको धम्की दिन्छन्। तिनीहरूका मुखले स्वर्ग हासिल गर्ने दाबी गर्दछन्, र तिनीहरूका जिब्रोले पृथ्वी अधिकार गर्दछन्। त्यसकारण तिनीहरूका मानिसहरू तिनीहरूका कुरातर्फ फर्कन्छन्, र प्रशस्ततामा पानी पिउँछन्। तिनीहरूले भन्छन्, “परमेश्वरले कसरी जान्नुहुन्छ र? के सर्वोच्च परमेश्वरमा कुनै कुराको ज्ञान छ र?”( भजनसंग्रह 73:4-11 )
निश्चय नै तपाईंले तिनीहरूलाई चिप्ला स्थानहरूमा राख्नुहुन्छ; तपाईंले तिनीहरूलाई सर्वनाशको लागि फालिदिनुहुन्छ। केही क्षणमै तिनीहरू नष्ट पारिन्छन्; त्रासले तिनीहरू पूर्ण रूपमा ध्वस्त हुन्छन्! तिनीहरू बिहान बिउँझँदा टलेर जाने खराब सपनाजस्तै हुन्; हे प्रभु, जब तपाईं उठ्नुहुन्छ, तब तपाईंले तिनीहरूलाई कल्पना झैँ तुच्छ ठान्नुहुन्छ।( भजनसंग्रह 73:18-20 )
विवेकहीन मानिसले यो जान्दैन, मूर्खले यो बुझ्न सक्दैन, यद्यपि दुष्टहरू घाँसजस्तै मौलाउँछन्, र सबै कुकर्मीहरूको फलिफाप पनि हुन्छ, तर परिणाम स्वरूप तिनीहरू सधैँका निम्ति नष्ट पारिनेछन्।( भजनसंग्रह 92:6-7 )
दुष्ट मानिसहरूका कारण चिन्ता नमान, न त दुष्टहरूप्रति डाही बन। किनकि दुष्ट मानिसको भविष्यको आशा हुँदैन, र दुष्टको बत्ती निभाइनेछ।( हितोपदेश 24:19-20 )
सम्झनुहोस्, परमेश्वर सधैँ निष्पक्ष र न्यायी हुनुहुन्छ। हामी उहाँका मार्गहरू सधैँ बुझ्दैनौँ, र कहिलेकाहीँ अरूको न्याय गर्न हतार गर्छौँ। त्यसको सट्टा, न्यायलाई परमेश्वरमा छोडौँ, तर आफ्नो वरिपरिका सबैसँग आदर र प्रेमसहित व्यवहार गर्न हाम्रो सक्दो प्रयास गरौँ।
याहवेहलाई पुकार्ने सबैको नजिक उहाँ हुनुहुन्छ, उहाँलाई सत्यतामा पुकार्ने सबैको नजिक उहाँ हुनुहुन्छ। उहाँको भय मान्नेहरूका इच्छालाई उहाँले पूरा गर्नुहुन्छ; उहाँले तिनीहरूको पुकार सुन्नुहुन्छ र तिनीहरूलाई बचाउनुहुन्छ।( भजनसंग्रह 145:18-19 )
याहवेह आफैँ तिम्रो अगि जानुहुनेछ र तिमीसँग हुनुहुनेछ। उहाँले तिमीलाई कहिल्यै पनि छोड्नुहुनेछैन, न त त्याग्नुहुनेछ। यसकारण तिमी नडराऊ; हतोत्साहित नहोऊ।”( व्यवस्था 31:8 )