ଧାର୍ମିକମାନେ କାହିଁକି ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ କାହିଁକି ଉନ୍ନତି କରନ୍ତି? ନ୍ୟାୟ କେଉଁଠି?

ଏହି ଜଗତରେ ଆମେ ପ୍ରାୟତଃ ଦେଖୁ ଯେ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଉଚିତ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଆମେ ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିବା ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତି କରୁଥିବା ଦେଖୁ। କିନ୍ତୁ ଏପରି କାହିଁକି ହୁଏ? ବାଇବେଲ ଅନୁସାରେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରାଯାଏ, ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ଦିଅନ୍ତି।

6ସଦାପ୍ରଭୁ ଧର୍ମକର୍ମ ସାଧନ କରନ୍ତି

ଓ ଉପଦ୍ରବଗ୍ରସ୍ତ ସମସ୍ତଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସୁବିଚାର ନିଷ୍ପତ୍ତି କରନ୍ତି।

( ଗୀତସଂହିତା 103:6 )

କିନ୍ତୁ ଯଦି ପରମେଶ୍ୱର ନ୍ୟାୟ ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ଆମେ ଚାରିପାଖରେ ଏତେ ଅନ୍ୟାୟ କାହିଁକି ଦେଖୁଛୁ?

ଆସନ୍ତୁ ଅତୀତକୁ ଦେଖିବା। ଆମର ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ହେବା, ପରସ୍ପରକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଓ ପ୍ରେମ ବିସ୍ତାର କରିବା କଥା ଥିଲା। ତା' ବଦଳରେ, ଆମେ ଏଠାରେ ପୃଥିବୀରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନିଷ୍ଠୁର କାର୍ଯ୍ୟ କଲୁ।

37ହଁ, ସେମାନେ ଭୂତଗଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆପଣା ଆପଣା ପୁତ୍ରକନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ବଳିଦାନ କଲେ।

38ପୁଣି, ସେମାନେ କିଣାନ ଦେଶର ଦେବତାଗଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବଳିଦାନ କରି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରକ୍ତ,

ଅର୍ଥାତ୍‍, ଆପଣା ଆପଣା ପୁତ୍ରକନ୍ୟାଗଣର ରକ୍ତପାତ କଲେ;

ତହିଁରେ ଦେଶ ରକ୍ତରେ ଅଶୁଚି ହେଲା।

39ଏହିରୂପେ ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ର ହେଲେ

ଓ ବ୍ୟବହାରରେ ବ୍ୟଭିଚାର କଲେ।

40ଏହେତୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ କୋପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲା,

ପୁଣି, ସେ ଆପଣା ଅଧିକାରକୁ ଘୃଣା କଲେ।

( ଗୀତସଂହିତା 106:37-40 )

ଏବଂ ଆଧୁନିକ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଆମେ ନିଜକୁ ସଚ୍ଚୋଟ ଭାବେ ଦେଖିବାକୁ ଭୟ କରୁ। କେବଳ ଆମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆମ ଚିନ୍ତା ଓ ଇଚ୍ଛାଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ନିରପେକ୍ଷ ଭାବେ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରିବାକୁ ଭୟ କରୁ। ଆମ ବିଷୟରେ କାହାର ସଚ୍ଚୋଟ ମତାମତ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟକର। ତା' ବଦଳରେ, ଆମେ ମିଠା ମିଛକୁ ପସନ୍ଦ କରୁ।

10ଯେ ନଗର-ଦ୍ୱାରରେ ଅନୁଯୋଗ କରେ, ଲୋକମାନେ ତାହାକୁ ହିଂସା କରନ୍ତି

ଓ ଯେ ଯଥାର୍ଥ କଥା କହେ, ସେମାନେ ତାହାକୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି।

( ଆମୋଷ 5:10 )

ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଆମେ ମଣିଷମାନେ ଆମ ପରି ଅନ୍ୟ ମଣିଷମାନଙ୍କର ନିରପେକ୍ଷ ବିଚାର କରିନାହୁଁ। ଏବଂ ଆମର ପରମେଶ୍ୱର ତାହାକୁ ଅଣଦେଖା କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଯିରୂଶାଲମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗଭୀର ପ୍ରେମର ପାତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ନଗର ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ପରି ତାହା ମଧ୍ୟ ନ୍ୟାୟ ପାଇଲା। ଆମେ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଚାଲିବା ଓ ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ କ୍ଷମା କରିଚାଲିବେ ବୋଲି ଭରସା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

1ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯିରୂଶାଲମର ସବୁ ସଡ଼କରେ ଏଣେତେଣେ ଧାଇଁ ଦେଖ ଓ ବୁଝ,

ଆଉ ତହିଁର ଛକସ୍ଥାନ ସବୁରେ ଖୋଜ,

ଯଦି ନ୍ୟାୟାଚାରୀ ଓ ସତ୍ୟ ଅନ୍ୱେଷଣକାରୀ ଏକ ଜଣ ପାଇ ପାର,

ତେବେ ଆମ୍ଭେ ସେ ନଗରକୁ କ୍ଷମା କରିବା।

( ଯିରିମୀୟ 5:1 )

12ବିପକ୍ଷ ଲୋକ ଓ ଶତ୍ରୁ ଯେ ଯିରୂଶାଲମର ଦ୍ୱାରସମୂହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ,

ଏହା ପୃଥିବୀସ୍ଥ ରାଜାଗଣ କିଅବା ଜଗନ୍ନିବାସୀ ସମସ୍ତେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ନାହିଁ।

13ତହିଁ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଧାର୍ମିକଗଣର ରକ୍ତପାତ କରିଅଛନ୍ତି,

ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍‍ବକ୍ତାଗଣର ପାପ ଓ ଯାଜକଗଣର ଅଧର୍ମ ସକାଶୁ ଏହା ହୋଇଅଛି।

( ବିଳାପ 4:12-13 )

ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମର ଅନ୍ୟାୟ, ସତ୍ୟ ପ୍ରତି ଆମର ଘୃଣା, ଆମର ଅହଂକାର ଓ ପାପ ଯୋଗୁଁ ଆମେ ନିଜକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା କରିଦେଲୁ, ଏବଂ ନିଜକୁ ନ୍ୟାୟଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଲଗା କରିଦେଲୁ। ଆମେ ଜାଣିଶୁଣି ସ୍ଫଟିକ ପରି ସ୍ୱଚ୍ଛ ଜଳ ଥିବା ଏକ ହ୍ରଦଠାରୁ ଦୂରକୁ, ଆହୁରି ଦୂରକୁ ଚାଲିଯାଉ, ଶୋଷିଲା ହେଉ ଓ ଚିତ୍କାର କରୁ, “ପାଣି କେଉଁଠି? ମୁଁ ତ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ!” ପରମେଶ୍ୱର କେଉଁଠି, ସେ କ'ଣ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ?

1ଦେଖ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର ହସ୍ତ ଛୋଟ ହୋଇଯାଇ ନାହିଁ ଯେ, ତାହା ପରିତ୍ରାଣ କରି ନ ପାରେ, କିଅବା ତାହାଙ୍କର କର୍ଣ୍ଣ ଭାରୀ ହୋଇ ନାହିଁ, ଯେ ତାହା ଶୁଣି ନ ପାରେ।

2ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅପରାଧସବୁ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚ୍ଛେଦ ଘଟାଇଅଛି

ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପାପସବୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ତାହାଙ୍କ ମୁଖ ଲୁଚାଇଅଛି, ଏଥିପାଇଁ ସେ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ।

3କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ହସ୍ତ ରକ୍ତରେ ଓ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମିଥ୍ୟା କହିଅଛ,

ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଜିହ୍ୱା ଦୁଷ୍ଟତା ବକେ;

4କେହି ନ୍ୟାୟରେ ଗୁହାରି ଶୁଣେ ନାହିଁ ଓ କେହି ସତ୍ୟରେ ପ୍ରତିବାଦ କରେ ନାହିଁ;

ସେମାନେ ଅସାରତାରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି ଓ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି; ସେମାନେ ଅନିଷ୍ଟକୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଓ ଅପରାଧ ପ୍ରସବ କରନ୍ତି।

5ସେମାନେ କାଳସର୍ପର ଡିମ୍ବ ଫୁଟାନ୍ତି ଓ ମାକଡ଼ସାର ଜାଲ ବୁଣନ୍ତି;

ଯେ ସେମାନଙ୍କର ଡିମ୍ବ ଖାଏ, ସେ ମରେ, ଆଉ ତାହା ଦଳିତ ହେଲେ ତହିଁରୁ କାଳସର୍ପ ବାହାର ହୁଏ।

6ସେମାନଙ୍କର ଜାଲ ବସ୍ତ୍ର ହେବ ନାହିଁ, କିଅବା ସେମାନେ ଆପଣା କର୍ମରେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରିବେ ନାହିଁ;

ସେମାନଙ୍କର କର୍ମସବୁ ଅଧର୍ମର କର୍ମ ଓ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟ ଥାଏ।

7ସେମାନଙ୍କର ଚରଣ ଦୁଷ୍କର୍ମର ଆଡ଼େ ଦୌଡ଼େ ଓ ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷର ରକ୍ତପାତ କରିବାକୁ ବେଗଗାମୀ ହୁଅନ୍ତି;

ସେମାନଙ୍କର ଚିନ୍ତାସବୁ ଅଧର୍ମର ଚିନ୍ତା; ସେମାନଙ୍କ ପଥରେ ଉଚ୍ଛିନ୍ନତା ଓ ବିନାଶ ଥାଏ।

8ଶାନ୍ତିର ବାଟ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମାର୍ଗରେ କୌଣସି ବିଚାର ନାହିଁ;

ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବକ୍ର ପଥ କରିଅଛନ୍ତି; ଯେକେହି ତହିଁରେ ଗମନ କରେ, ସେ ଶାନ୍ତି ଜାଣେ ନାହିଁ।

9ଏନିମନ୍ତେ ବିଚାର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରରେ ଥାଏ, ଧାର୍ମିକତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗ ଧରେ ନାହିଁ;

ଆମ୍ଭେମାନେ ଦୀପ୍ତି ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁ, ମାତ୍ର ଦେଖ, ଅନ୍ଧକାର; ଆଲୁଅର ଅପେକ୍ଷା କରୁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନ୍ଧାରରେ ଭ୍ରମଣ କରୁ।

10ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନ୍ଧ ଲୋକ ପରି କାନ୍ଥ ପାଇଁ ଦରାଣ୍ଡି ହେଉ, ହଁ, ଚକ୍ଷୁହୀନ ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଦରାଣ୍ଡି ହେଉ;

ଆମ୍ଭେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳ ପରି ମଧ୍ୟାହ୍ନ କାଳରେ ଝୁଣ୍ଟି ପଡ଼ୁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ପରି ଅଛୁ।

11ଆମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ଭଲ୍ଲୁକର ନ୍ୟାୟ ଗର୍ଜ୍ଜନ କରୁ ଓ ଘୁଘୁ ପରି ଅତିଶୟ ବିଳାପ କରୁ;

ଆମ୍ଭେମାନେ ବିଚାରର ଅପେକ୍ଷା କରୁ, ମାତ୍ର ତାହା ନାହିଁ; ପରିତ୍ରାଣର ଅପେକ୍ଷା କରୁ, ମାତ୍ର ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୂରରେ ଅଛି।

( ଯିଶାଇୟ 59:1-11 )

ହଁ, ଆମେ ପାପ କରିଛୁ। ଏବଂ ହଁ, ଆମେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ପାପ କରୁ। ଆମେ ଭୁଲ କରିଛୁ। ତଥାପି ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଆମ ହୃଦୟ ଖୋଲିପାରିବା, ଅନୁତାପ କରିପାରିବା ଓ କ୍ଷମା ମାଗିପାରିବା। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଆମ ହୃଦୟ ଖୋଲିବା, ଆସନ୍ତୁ ଏବେଠାରୁ ପାପ ପାଇଁ ତାହାକୁ ବନ୍ଦ କରିଦେବା।

12ପୁଣି, ହେ ମନୁଷ୍ୟ-ସନ୍ତାନ, ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ସନ୍ତାନଗଣକୁ କୁହ, ଧାର୍ମିକର ଧାର୍ମିକତା ତାହାର ଆଜ୍ଞାଲଙ୍ଘନ କରିବା ଦିନ ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିବ ନାହିଁ ଓ ଯେଉଁ ଦିନ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଆପଣା ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ଫେରେ, ସେହି ଦିନ ସେ ଆପଣା ଦୁଷ୍ଟତା ଦ୍ୱାରା ପତିତ ହେବ ନାହିଁ; କିଅବା ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ଯେଉଁ ଦିନ ପାପ କରେ, ସେହି ଦିନ ସେ ଆପଣା ଧାର୍ମିକତା ଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚି ପାରିବ ନାହିଁ। 13ସେ ଅବଶ୍ୟ ବଞ୍ଚିବ, ଏହି କଥା ଆମ୍ଭେ ଧାର୍ମିକକୁ କହିଲେ, ସେ ଯଦି ଆପଣା ଧର୍ମରେ ନିର୍ଭର ରଖି ଅଧର୍ମ କରେ, ତେବେ ତାହାର କୌଣସି ଧର୍ମକର୍ମ ସ୍ମରଣ କରାଯିବ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ସେ ଯେଉଁ ଅଧର୍ମ କରିଅଛି, ତହିଁରେ ହିଁ ସେ ମରିବ। 14ପୁନଶ୍ଚ ତୁମ୍ଭେ ଅବଶ୍ୟ ମରିବ, ଏହି କଥା ଆମ୍ଭେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକକୁ କହିଲେ, ସେ ଯଦି ଆପଣା ପାପରୁ ଫେରି ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମାଚରଣ କରେ; 15ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ଯଦି ବନ୍ଧକି ଦ୍ରବ୍ୟ ଫେରାଇ ଦିଏ, ସେ ଯାହା ଅପହରଣ କରିଥିଲା, ତାହା ପରିଶୋଧ କରେ, କୌଣସି ଅଧର୍ମ ନ କରି ଜୀବନଦାୟକ ବିଧିରୂପ ପଥରେ ଚାଲେ; ତେବେ ସେ ଅବଶ୍ୟ ବଞ୍ଚିବ, ସେ ମରିବ ନାହିଁ। 16ତାହାର କୃତ କୌଣସି ପାପ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ମରଣ କରାଯିବ ନାହିଁ; ସେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମାଚରଣ କରିଅଛି; ସେ ଅବଶ୍ୟ ବଞ୍ଚିବ।

17ତଥାପି ତୁମ୍ଭ ଲୋକଙ୍କର ସନ୍ତାନଗଣ କହୁଅଛନ୍ତି, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପଥ ସରଳ ନୁହେଁ; ମାତ୍ର ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନଙ୍କର ପଥ ସରଳ ନୁହେଁ।

( ଯିହିଜିକଲ 33:12-17 )

ପରମେଶ୍ୱର ଆମ କଥା ଶୁଣିବେ ବୋଲି ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରିବା। ଆମ ପାପରୁ ଫେରିବା, କ୍ଷମା ପାଇବା ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ କେବେ ବି ଡେରି ହୁଏ ନାହିଁ ବୋଲି ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରିବା।

13ପିତା ଆପଣା ସନ୍ତାନଗଣ ପ୍ରତି ଯେରୂପ ସ୍ନେହ ବହଇ,

ସଦାପ୍ରଭୁ ଆପଣା ଭୟକାରୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେରୂପ ସ୍ନେହ ବହନ୍ତି।

( ଗୀତସଂହିତା 103:13 )

19 ଆମ୍ଭେ ଯେତେ ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଯୋଗ ଓ ଶାସନ କରିଥାଉ; ଅତଏବ ଉଦ୍‍ଯୋଗୀ ହୋଇ ମନ-ପରିବର୍ତ୍ତନ କର।

( ପ୍ରକାଶିତ 3:19 )

ଏବଂ ନିଃସନ୍ଦେହରେ, ନ୍ୟାୟର ଜୟ ହେବ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ନିଜର ପ୍ରାପ୍ୟ ପାଇବେ।

10“ଆମ୍ଭେ ସଦାପ୍ରଭୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନୁଷ୍ୟକୁ ତାହାର ଆଚରଣ ଅନୁସାରେ

ତାହାର କର୍ମର ଫଳ ଦେବା ପାଇଁ, ଅନ୍ତଃକରଣ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁ,

ଆମ୍ଭେ ମର୍ମ ପରୀକ୍ଷା କରୁ।”

( ଯିରିମୀୟ 17:10 )

ତେବେ, ପ୍ରକୃତ ଧାର୍ମିକମାନେ କାହିଁକି ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି?

ପୃଥିବୀରେ ଜଣେ ବି ନିଷ୍ପାପ ବ୍ୟକ୍ତି ନାହାନ୍ତି, ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଭୁଲିଗଲେ ମଧ୍ୟ, ଆମକୁ ମନେ ରଖିବାକୁ ହେବ ଯେ ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମାର୍ଗ ସବୁବେଳେ ବୁଝିପାରୁନାହୁଁ। ଆମେ ହୁଏତ ବୁଝିପାରୁ ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ କ'ଣ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଜ୍ଞାନକୁ ଠିକ୍‌ ଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ କରିପାରୁନାହୁଁ, କାରଣ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିତ୍ର ଦେଖିପାରୁନାହୁଁ।

9କାରଣ ପୃଥିବୀ ଅପେକ୍ଷା ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଯେପରି ଉଚ୍ଚ, ସେହିପରି ଆମ୍ଭର ମାର୍ଗସକଳ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ମାର୍ଗ ଅପେକ୍ଷା ଓ ଆମ୍ଭର ସଂକଳ୍ପସକଳ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଂକଳ୍ପ ଅପେକ୍ଷା ଉଚ୍ଚତର ଅଟେ।

( ଯିଶାଇୟ 55:9 )

ଏବଂ ଆମ ପରିଚିତ ଭଲ ଲୋକମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ କାହିଁକି ଏତେ ଦୁଃଖ ଆସିଲା, ତାହା ଆମେ ସବୁବେଳେ ବୁଝିପାରିବା ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଆସନ୍ତୁ, ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ବାଇବେଲର କିଛି ଉଦାହରଣ ଦେଖିବା। ଆପଣଙ୍କୁ ହୁଏତ ଯୋଷେଫଙ୍କ କାହାଣୀ ମନେ ଥିବ, ଯିଏ ଜଣେ ଦାସରୁ ଉଠି ମିଶରର ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ବାଧିକ କ୍ଷମତାଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ହୋଇଥିଲେ।

17ସେ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଏକ ମନୁଷ୍ୟକୁ ପଠାଇଲେ;

ଯୋଷେଫ ଦାସ ହେବା ପାଇଁ ବିକ୍ରୀତ ହେଲା;

18ସେମାନେ ବେଡ଼ିରେ ତାହାର ଚରଣକୁ ଦୁଃଖ ଦେଲେ;

ସେ ଲୌହ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ରଖାଗଲା;

19ଶେଷରେ ତାହାର ବଚନ ସଫଳ ହେଲା;

ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ତାହାକୁ ପରୀକ୍ଷା କଲା।

( ଗୀତସଂହିତା 105:17-19 )

ଯୋଷେଫ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ତାହା ପାଇବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ଅନେକ ପରୀକ୍ଷା ଦେଇ ଗତି କଲେ। ଏବଂ ସେ ଭୋଗିଥିବା ପରୀକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକ ଜରୁରୀ ନୁହେଁ ଯେ ତାଙ୍କ ପାପର ଦଣ୍ଡ ଥିଲା, ବରଂ ତାହା ଏକ ଆବଶ୍ୟକ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ମିଳିବାକୁ ଥିବା ଉଚ୍ଚ ପଦବୀ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କରିଥିଲା।

ଯୀଶୁ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାର୍ଥିବ ଜୀବନରେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିଥିଲେ, ଯଦିଓ ସେ ପାପ କରିନଥିଲେ।

8ପୁତ୍ର ହେଲେ ହେଁ ଦୁଃଖଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ବରଙ୍କଠାରେ ଆଜ୍ଞାବହତା ଶିଖିଲେ,

( ଏବ୍ରୀ 5:8 )

ଆମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେଜଣ ନିଜ ବାପାମାଆ କିମ୍ବା ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ହରାଇଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ଦିନରାତି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା। ପରମେଶ୍ୱର କାହିଁକି ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ?

ଯେତେବେଳେ ଆମ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ହରାଇବସୁ; ଆମେ ଆଉ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁନାହୁଁ, ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କଥା ହୋଇପାରୁନାହୁଁ, ସେମାନଙ୍କ ହସ ଦେଖିପାରୁନାହୁଁ କିମ୍ବା ଉତ୍ସାହଜନକ ପରାମର୍ଶ ପାଇପାରୁନାହୁଁ। ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଏପରି ଏକ ଅନ୍ତ ଭାବେ ଦେଖୁ, ଯେଉଁଠି ଆମେ କିଛି କରିପାରିବା ନାହିଁ… କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱର କରିପାରନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ଜଣେ ବି ମଣିଷ ମୃତ ନୁହେଁ। ପରମେଶ୍ୱର ଆମ କଥା ଓ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତି। ସେ ଆମର ମଙ୍ଗଳ ଚାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆମେ ହରାଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ଚାହାନ୍ତି।

1ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ବିନଷ୍ଟ ହେଉଅଛି ଓ ସେ ବିଷୟରେ କେହି ମନୋଯୋଗ କରୁ ନାହିଁ;

ପୁଣି, ଭକ୍ତ ଲୋକମାନେ ନିଆଯାଉଅଛନ୍ତି,

ଧାର୍ମିକମାନେ ଯେ ଆସନ୍ତା ବିପଦରୁ ନିଆଯାଉଅଛନ୍ତି, ଏହା କେହି ବିବେଚନା କରୁ ନାହିଁ।

2ସେ ଶାନ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରେ;

ସରଳ-ପଥଗାମୀମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା ଶଯ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି।

( ଯିଶାଇୟ 57:1-2 )

ଆପଣ କ'ଣ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଆପଣ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ଅଥଚ ଜୀବନ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି କଠିନ? ଜଣେ ସ୍ନେହୀ ପିତା ପରି ଆମର ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ଶିକ୍ଷା ଓ ଶାସନ ଦେଉଛନ୍ତି, ଆମକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛନ୍ତି।

7ଶାସନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତ ତୁମ୍ଭେମାନେ କ୍ଳେଶ ସହ୍ୟ କରୁଅଛ ଈଶ୍ବର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହିତ ପୁତ୍ର ତୁଲ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରୁଅଛନ୍ତି, କାରଣ ପିତା ଯାହାକୁ ଶାସନ ନ କରନ୍ତି, ଏପରି ପୁତ୍ର କିଏ ଅଛି? 8କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଶାସନର ସମସ୍ତେ ସହଭାଗୀ, ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେଥିର ଅଂଶୀ ନୁହଁ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପୁତ୍ର ନ ହୋଇ ଜାରଜ ଅଟ। 9ଆହୁରି ମଧ୍ୟ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶାସନକାରୀ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶାରୀରିକ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ସମାଦର କଲୁ, ତେବେ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ବରଂ କେତେ ଅଧିକ ରୂପେ ବଶୀଭୂତ ହୋଇ ଜୀବନ ପ୍ରାପ୍ତ ନ ହେବୁ? 10କାରଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଯେପରି ବିହିତ ବୋଧ ହେଲା, ତଦନୁସାରେ ସେମାନେ ଅଳ୍ପ ଦିନ ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କଲେ; କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ତାହାଙ୍କ ପବିତ୍ରତାର ସହଭାଗୀ ହେଉ, ଏଥିପାଇଁ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମନ୍ତେ ଶାସନ କରନ୍ତି। 11ଶାସନ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆନନ୍ଦଜନକ ବୋଧ ନ ହୋଇ ଦୁଃଖଜନକ ବୋଧ ହୁଏ ତଥାପି ଯେଉଁମାନେ ତଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଅଛନ୍ତି, ତାହା ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତିର ଫଳ ସ୍ୱରୂପ ଧାର୍ମିକତା ପ୍ରଦାନ କରେ।

( ଏବ୍ରୀ 12:7-11 )

6ଏଥିରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆନନ୍ଦ କରୁଅଛ, ତଥାପି ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ନାନା ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖଭୋଗ କରିବା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ, 7ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷିତ କ୍ଷୟଣୀୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ବହୁମୂଲ୍ୟ ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପରୀକ୍ଷାସିଦ୍ଧ ବିଶ୍ୱାସ, ତାହା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ସମୟରେ ପ୍ରଶଂସା, ଗୌରବ ଓ ସମ୍ଭ୍ରମର କାରଣ ହେବ।

( ୧ ପିତର 1:6-7 )

ଆମେ ଦୁଷ୍କର୍ମକାରୀମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ବିତାଉଥିବା, ନ୍ୟାୟରୁ ଖସିଯାଉଥିବା ଓ ଅନେକ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା ଦେଖୁ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଆମ ଜୀବନ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛନ୍ତି ଓ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କୌଣସି ବିଚାର ହେଉଥିବା ଆମେ ଦେଖୁନାହୁଁ। ତଥାପି, ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରରୁ ଖସିଯିବେ ବୋଲି ଆମେ ଭାବିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

4ଯେହେତୁ ସେମାନଙ୍କ ମରଣରେ କୌଣସି ବନ୍ଧନ ନାହିଁ;

ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ବଳ ଦୃଢ଼ ଥାଏ।

5ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ପରି କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ;

କିଅବା ଅନ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।

6ଏହେତୁ ଅହଙ୍କାର ସେମାନଙ୍କ ଗଳାର ହାର ସ୍ୱରୂପ ହୁଏ;

ଦୌରାତ୍ମ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ପରି ସେମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରେ।

7ମେଦରେ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ବାହାରି ଉଠେ;

ମନର ବାଞ୍ଛା ଅପେକ୍ଷା ସେମାନେ ଅଧିକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

8ସେମାନେ ଟାହୁଲି କରନ୍ତି ଓ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି;

ସେମାନେ ଦମ୍ଭ କଥା କହନ୍ତି।

9ସେମାନେ ଆକାଶରେ ଆପଣା ଆପଣା ମୁଖ ରଖିଅଛନ୍ତି

ଓ ସେମାନଙ୍କ ଜିହ୍ୱା ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କରେ।

10ଏହେତୁ ତାହାର ଲୋକମାନେ ସେଆଡ଼େ ଫେରନ୍ତି;

ପୁଣି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାନପାତ୍ରର ଜଳସବୁ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଗିଡ଼ାଯାଏ।

11ଆଉ, ସେମାନେ କହନ୍ତି, “ପରମେଶ୍ୱର କିପରି ଜାଣିବେ?

ଓ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥଙ୍କର କି ଜ୍ଞାନ ଅଛି?”

( ଗୀତସଂହିତା 73:4-11 )

18ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଖସଡ଼ା ସ୍ଥାନରେ ରଖୁଅଛ;

ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ସର୍ବନାଶରେ ପକାଉଅଛ।

19ସେମାନେ ଏକ ନିମିଷରେ କିପରି ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି!

ନାନା ତ୍ରାସରେ ସେମାନେ ନିଃଶେଷ ରୂପେ ସଂହାରିତ ହୁଅନ୍ତି।

20ନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗ୍ରତ ହେଲା ଉତ୍ତାରେ ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନ,

ସେପରି, ହେ ପ୍ରଭୋ, ତୁମ୍ଭେ ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ତୁଚ୍ଛଜ୍ଞାନ କରିବ।

( ଗୀତସଂହିତା 73:18-20 )

6ଜ୍ଞାନହୀନ ଲୋକ ଜାଣେ ନାହିଁ;

କିଅବା ନିର୍ବୋଧ ଲୋକ ଏହା ବୁଝେ ନାହିଁ;

7ଯେତେବେଳେ ଦୁଷ୍ଟଗଣ ତୃଣ ପରି ଅଙ୍କୁରିତ

ଓ ଅଧର୍ମାଚାରୀମାନେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ହୁଅନ୍ତି,

ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ନିତ୍ୟସ୍ଥାୟୀ ବିନାଶ ନିମନ୍ତେ ସେପରି ହୁଏ।

( ଗୀତସଂହିତା 92:6-7 )

19ମନ୍ଦକର୍ମକାରୀମାନଙ୍କ ସକାଶୁ ବିରକ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ;

ପୁଣି, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଈର୍ଷା କର ନାହିଁ।

20କାରଣ ମନ୍ଦ ଲୋକର କୌଣସି ପୁରସ୍କାର ହେବ ନାହିଁ

ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ପ୍ରଦୀପ ନିଭାଯିବ।

( ହିତୋପଦେଶ 24:19-20 )

ମନେ ରଖନ୍ତୁ ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ସର୍ବଦା ନିରପେକ୍ଷ ଓ ନ୍ୟାୟବାନ। ଆମେ ତାଙ୍କ ମାର୍ଗ ସବୁବେଳେ ବୁଝିପାରୁନାହୁଁ, ଏବଂ ବେଳେବେଳେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ବିଚାର କରିବାରେ ତତ୍ପର ହୋଇଯାଉ। ତା' ବଦଳରେ, ଆସନ୍ତୁ ନ୍ୟାୟକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ହାତରେ ଛାଡ଼ିଦେବା, ଏବଂ ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରେମର ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରିବା ପାଇଁ ଆମର ଯଥାସାଧ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କରିବା।

18ସଦାପ୍ରଭୁ ଆପଣା ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନାକାରୀ,

ସତ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନାକାରୀ ସମସ୍ତଙ୍କର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଅଟନ୍ତି।

19ସେ ଆପଣା ଭୟକାରୀମାନଙ୍କର ବାଞ୍ଛା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ;

ଆହୁରି, ସେ ସେମାନଙ୍କର କାକୂକ୍ତି ଶୁଣିବେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ରାଣ କରିବେ।

( ଗୀତସଂହିତା 145:18-19 )

8ପୁଣି, ସଦାପ୍ରଭୁ, ସେ ଆପେ ତୁମ୍ଭର ଅଗ୍ରଗାମୀ ହୋଇ ଗମନ କରୁଅଛନ୍ତି; ସେ ତୁମ୍ଭର ସଙ୍ଗୀ ହେବେ, ସେ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ନିରସ୍ତ ହେବେ ନାହିଁ, କିଅବା ତୁମ୍ଭକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ; ଭୟ କର ନାହିଁ, କି ହତାଶ ହୁଅ ନାହିଁ।”

( ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 31:8 )