Iza moa i Jesosy, ary maninona no zava-dehibe loatra izy?
Iza moa i Jesosy?
Olona ve? Mpaminany ve? Zanak’Andriamanitra ve, sa Andriamanitra mihitsy? Misy zavatra manokana tokoa ve ao aminy?
Izy no vato fehizoro izay tsy nijanonan’ny mpanao trano, nolavin’ireo mpahay ny Torah, vato nahatafintohina ny olombelona. Kanefa dia lasa olona malaza indrindra teto an-tany izy. Ny fiainany sy ny fampianarany dia nizara ho fivavahana lehibe telo avy amin’i Abrahama ny olombelona.
Inona no tena manokana amin’izay nataony ho an’ny olombelona? Ahoana no nitrangan’izany, ary maninona? Andeha hojerentsika.
Mpanompo nampanantenaina hatramin’ny ela
Tokony ho 700 taona talohan’i Jesosy, ny mpaminany Isaia dia nanoritsoritra “Mpanompo” iray avy amin’Andriamanitra izay ho avy. Mariho ny karazana hery nampanantenainy.
1Indro ny Mpanompoko, Izay tantanako, dia Ilay voafidiko sady sitraky ny foko Napetrako tao aminy ny Fanahiko; Hamoaka fitsipika ho an'ny jentilisa Izy. 2Tsy hiantsoantso Izy, na hanandratra ny feony, na hanao izay handrenesana ny feony eny an-dalana. 3Tsy hotapahiny ny volotara torotoro, ary tsy hovonoiny ny lahin-jiro manetona; Hamoaka izay tena rariny tokoa Izy. 4Tsy ho reraka na ho kivy Izy, Mandra-panoriny ny rariny amin'ny tany, ary ny nosy hiandry ny lalàny.( Isaia 42:1-4 )
5Izao no lazain'i Jehovah Andriamanitra, Izay nahary ny lanitra sy nanenjana azy, Izay namelatra ny tany sy ny vokatra avy aminy, Izay manome fofonaina ny olona eo aminy sy fanahy ho an'izay mandeha eo aminy: 6Izaho Jehovah efa niantso Anao tamin'ny fahamarinana sy nitantana ny tananao, Ary hiaro Anao Aho ka hanome Anao ho fanekena ho an'ny olona, Ho fanazavana ny jentilisa, 7Hampahiratra ny mason'ny jamba, hamoaka ny mpifatotra hiala ao an-trano-maizina ary izay mipetraka ao amin'ny maizina hiala ao an-trano famatorana.( Isaia 42:5-7 )
Mpanompo tsy mitabataba no tsy nampoizin’ny olona avy amin’ny mpamonjy. Ny heriny dia ho avy amin’ny fanetren-tena sy amin’ny iraka mihoatra noho ny firenena iray: “jiro ho an’ny firenena.” Nanoratra i Isaia tamin’ny fotoam-pirenena sy fanjanahan-tany, fony marefo ny fanantenana, ary lasa iray amin’ireo fampanantenana tena sarobidy indrindra tao amin’ny soratra masin’ny Jiosy ireo andininy ireo.
Tsy misy tombony
Ankehitriny i Isaia dia mamabatra ny làlan’ilay Mpanompo manontolo, ary ny mahagaga dia ny maha-tsotra ny fanombohany.
13Indro, ny Mpanompoko ho hita ho hendryHeb. hambinina, hisandratra sy ho ambony Izy ka ho avo indrindra. 14Fa toy ny nigagan'ny maro Anao (Ny tarehiny dia simba ka hoatra ny tsy tarehin'olombelona akory, ary ny endriny hoatra ny tsy endriky ny zanak'olombelona), 15Dia toy izany no hampihendratrendratanyHeb. hanafànanyny firenena maro; ny mpanjaka hitampim-bava aminy; fa izay tsy mbola nolazaina tamin'ireny no ho hitany, ary izay tsy mbola reny akory no hosaintsaininy.( Isaia 52:13-15 )
2Fa naniry teo anatrehany tahaka ny zana-kazo madinika Izy sy tahaka ny solofon-kazo amin'ny tany karankaina; tsy nanana endrika na fahatsaran-tarehy Izy; Ary raha nijery Azy isika, dia tsy nisy hatsaran-tarehy haniriantsika Azy.( Isaia 53:2 )
Izany no foto-kevitry ny tantara: Jesosy dia tonga tsy nisy tombony. Tsy misy famaritana ny endriny na ny vatany ao amin’ny Baiboly, ary i Isaia milaza fa tsy nisy nahasarika vahoaka tamin’ny endriny. Ny fahasimbana voalaza ao amin’ny 52:14 dia mamaritra izay nataon’ny hazo fijaliana taminy, fa tsy ny endriny mahazatra. Tsy nanana feo mikotroka izy, na lapa mpanjaka, na harena, na tafika. Izay rehetra azony dia azony tamin’ny fitiavana, ny marina ary ny fanetren-tena. Izany no antony mbola mahatratra ireo olona tsy manana tombony ny tantarany: ny mahantra, ny tsy voamarika, ny olon-tsotra. Raha mba tsapanao hoe tsy voamarika ianao, mariho ny fomba nanombohany.
Nolavina, nefa nitondra ny fanaintainantsika
Ao amin’ny Taratasy Hitan’ny Ranomasina Maty dia misy dika mitovy amin’ny bokin’i Isaia efa mihoatra ny 2 000 taona, ka mazava fa voasoratra talohan’ny nahaterahan’i Jesosy ireo teny ireo.
3Natao tsinontsinona sy nolavin'ny olona Izy; lehilahy ory sady zatra ny fahorianaHeb. lehilahy be fanaintainana sady fantatry ny faharariana, Ary tahaka izay tsy tian'ny olon-kojerena akory Izy; natao tsinontsinona Izy ka tsy mba nahoantsika. 4Nitondra ny aretintsika tokoa Izy sady nivesatra ny fahoriantsikaHeb. fanaintainantsika; kanjo isika kosa nanao azy ho nokapohina sy nasian'Andriamanitra ary nampahorina. 5Nefa Izy dia voalefona noho ny fahadisoantsika sy notorotoroina noho ny helotsika, ny fampijalianaHeb. famaizana nahazoantsika fihavanana no namelezana Azy; ary ny dian-kapoka taminy no nahasitranana antsika. 6Isika rehetra dia samy efa nania tahaka ny ondry, samy efa nivily ho amin'ny lalantsika avy isika rehetra; ary nataon'i Jehovah nihatra taminy avokoa ny helotsika rehetra.( Isaia 53:3-6 )
7Nampahorina Izy, nefa nanetry tena ka tsy niloa-bava, dia tahaka ny zanak'ondry entina hovonoina, sy tahaka ny ondrivavy izay moana eo anatrehan'ny mpanety azy, eny, tsy niloa-bava Izy. 8Ny fampahoriana sy ny fitsarana no nenti-nanaisotra AzyNa: Nalaina niala tamin'ny fampahoriana sy ny fitsarana Izy; ary iza tamin'ny niara-belona taminy no nihevitraNa: Ary iza no nihevitra izay ho taranany? fa nofongorana niala tamin'ny tanin'ny velona Izy, ka ny fahadisoan'ny oloko no nikapohana Azy? 9Ary nokasaina hatao tao amin'ny olo-meloka ny fasany (Nefa teo amin'ny mpanankarena Izy, rehefa novonoinaNa: Sy ho eo amin'ny mpanankarena, rehefa novonoina Izy), na dia tsy nanao ratsy aza Izy, sady tsy nisy fitaka teo am-bavany.( Isaia 53:7-9 )
11Noho ny fisasaran'ny fanahiny dia hahita izany Izy ka ho afa-po; Ny fahalalana AzyHeb.fahalalany no hanamarinan'ny Mpanompoko marina ny olona maro, ary Izy no hivesatra ny helok'ireo. 12Koa dia hanome Azy anjara amin'ny lehibe Aho, ary hizara babo amin'ny mahery IzyNa: dia homeko Azy ny lehibe ho anjarany sy ny mahery ho anjara-babony; Satria naidiny ho amin'ny fahafatesana ny ainy, Ary natao ho isan'ny mpanota Izy; Eny, Izy no nitondra ny fahotan'ny maro sady manaoNa: nanaofifonana ho an'ny mpanota.( Isaia 53:11-12 )
Ny “maro” sy ny “mpandika lalàna” voalaza ao amin’i Isaia dia isika rehetra. Ny sary dia an’ny olona iray mifidy hijoro eo amin’izay misy ny narary, ary hitondra izay tsy ahafahan’izy ireo mitondra. Ny Kristiana tany am-boalohany dia namaky io toko io ho nanondro an’i Jesosy; maro amin’ny Jiosy no nahatakatra azy ho mamaritra an’i Israely. Azontsika atao ny mamaky azy tsara ary avela hiteny.
Mpanjaka avy amin’ny taranak’i Davida
Fampanantenana roa hafa no mameno ny sary: mpanjaka marina avy amin’ny fianakavian’i Davida, ary vato izay hariana ny mpanao trano.
5Indro, avy ny andro, hoy Jehovah, izay hananganako RantsanaNa: Solofo marina ho an'i Davida, ka hanjaka Izy sady ho hendry ary hanao fitsarana sy fahamarinana amin'ny tany.( Jeremia 23:5 )
22Ny vato izay nolavin'ny mpanao trano No efa tonga fehizoro Indrindra. 23Avy tamin'i Jehovah izany Ka mahagaga eo imasontsika.( Salamo 118:22-23 )
Ny mpanao trano dia nanorina vato ho an’ny zoron’ny trano, izay mampiray ny rindrina roa. Ny vato nolavina lasa ilay voaloham-be izay mitazona ny zava-drehetra dia sary mahagaga, nosoratana taonjato maro talohan’i Jesosy. Notononin’ny mpivahiny nandeha niakatra tany Jerosalema izany, ka fantatry ny rehetra tamin’ny androny tsara.
Teraka tsy nisy tombony
Teraka tamin’ny taranak’i Davida i Jesosy, nefa tao amin’ny tranon’omby, ary lehibe tany Nazareta, vohitra tsy dia nohamarinin’ny olona. Nitantara momba ny mpiandry ondry i Lioka, ireo vavolombelona maotina indrindra, ho vahiny voalohany nitsidika azy. Izao no fomba nitazan’ny mpiray tanàna taminy taty aoriana.
55Tsy Ilehity va ilay Zanaky ny mpandrafitra? Tsy Maria va no anaran'ny reniny? Ary tsy Jakoba sy Josefa sy Simona ary Jodasy va no rahalahiny? 56Ary ny anabaviny, moa tsy eto amintsika avokoa va izy? Koa avy taiza no nahazoan'ilehity izany zavatra rehetra izany? 57Ary tafintohina taminy izy. Fa hoy Jesosy taminy: Tsy misy mpaminany tsy hajaina, afa-tsy amin'ny taniny sy ny mpianakaviny ihany.( Matio 13:55-57 )
20Fa hoy Jesosy taminy : Ny amboahaolovolpa manan-davaka; ary ny voro-manidina manana fialofana; fa ny Zanak'olona tsy mba manana izay hipetrahan'ny lohany.( Matio 8:20 )
“Zanaky ny mpanao hazo” dia fomba hilazana hoe “fantatray tsara izay hianao.” Ny fahafantarany azy no lasa sakana. Ilay Jesosy ihany dia tsy nanana trano ho azy. Teraka tao amin’ny fianakaviana malahelo izy, ary nandany tokony ho telopolo taona tamin’ny fahanginana talohan’ny nanombohan’ny asany ampahibemaso.
Ilay vato nahatafintohina ny maro
6Fa misy teny ao amin'ny Soratra Masina manao hoe: "Indro, mametraka fehizoro ao Ziona Aho, dia vato voafidy sady tsara; Ary izay mino Azy tsy ho menatra" (Isa. 28.16). 7Koa ny fahatsarana dia ho anareo izay mino; fa amin'izay tsy mino kosa "Ny vato izay nolavin'ny mpanao trano No efa tonga fehizoro" (Sal. 118.22), 8"Ary vato mahatafintohina sy vatolampy mahasolafaka" (Isa 8.14); ary satria tsy nanaiky ireo, dia tafintohina tamin'ny teny izy, sady izany koa no nanendrena azy.( 1 Petera 2:6-8 )
Petera, iray amin’ireo namana akaiky indrindra an’i Jesosy, no nanoratra izany taorian’ny nahitany ny fandavana, ary nanonona ilay salamo momba ny vato fehizoro izay efa nihaonantsika. Ireo tafintohina dia tsy olon-dratsy; niandry karazana Mesia hafa izy ireo.
Ilay vato nanasaraka izao tontolo izao
Izao no antony nanasarahan’ny lehilahy iray izao tontolo izao. Finoana lehibe telo no manana ny fototra avy amin’i Abrahama, ary samy mamaly hafa ny fanontaniana hoe “iza i Jesosy?” Ny Jodaisma dia tsy mitaky azy ho Mesia ary mbola miandry ny hahatongavan’ny Mesia. Ny Silamo dia manaja azy ho mpaminany sy Mesia ary miandry ny fiverenany, nefa tsy manaiky fa Zanak’Andriamanitra izy na fa maty teo amin’ny hazo fijaliana. Ny Kristianisma kosa manaiky azy ho Zanak’Andriamanitra sy Mpamonjy. Toy izany no nizaran’ny fiainany sy ny fampianarany ny olombelona ho fivavahana lehibe telo avy amin’i Abrahama, ary mbola eto aminay ny fandavana.
Ny mahagaga ny Kristiana dia ny nilazana mialoha izany. Ny soratra masina izay iombonan’ny Jiosy sy ny Kristiana, ny Testamenta Taloha, dia efa nilaza fa ny mpanompo nampanantenaina dia hohamavoina sy holavina, araka ny hitantsika tao amin’i Isaia 53 sy ny Salamo 118. Hatramin’ny nanonona izay hijoro ho sakana mihitsy i Isaia, ary i Jaona, Jiosy izy ihany, milaza fa nitranga izany:
14Dia ho fitoerana masina ho anareo Izy, Fa ho vato mahatafintohina sy vatolampy mahasolafaka kosa Amin'ny firenena roa amin'ny Isiraely, sady ho fandrika sy tonta Amin'ny mponina any Jerosalema. 15Ary maro ao aminy no ho tafintohina sady ho lavo sy ho ringana Ary ho voafandrika sy ho voasambotra.( Isaia 8:14-15 )
11Tonga tany amin'ny Azy Izy, fa ny Azy tsy nandray Azy.( Jaona 1:11 )
Israely sy Joda no olona niandry ela indrindra. Nalahelo noho izany i Jesosy, saingy ny teny farany nataony teto dia tsy veloma:
37Ry Jerosalema, ry Jerosalema, izay mamono ny mpaminany sy mitora-bato izay irahina ho aminao, impiry Aho no ta-hanangona ny zanakao, tahaka ny fanomban'ny akoho ny zanany ao ambanin'ny elany, fa tsy nety ianareo! 38Indro, avela ho lao ho anareo ny tranonareo. 39Fa lazaiko aminareo: Hatramin'izao dia tsy hahita Ahy tokoa ianareo mandra-pilazanareo hoe: Isaorana anie Izay avy amin'ny anaran'i Jehovah.( Matio 23:37-39 )
Mampanantena andro fahafantarana koa ny mpaminany, rehefa hotazana tamin’ny maha-izy azy ihany ilay nolavina:
10Ary haidiko amin'ny taranak'i Davida sy amin'ny mponina any Jerosalema ny fanahin'ny fahasoavana sy ny fifonana, ka hijery Ahy Izayna: ka hijery ilay nolefoniny izy, ary hisaona Azy toy ny fisaonana zanakalahy tokana izy sady halahelo Azy toy ny fahalahelovan'ny olona ny lahimatoany.( Zakaria 12:10 )
Koa ho an’ny Kristiana, ny fisarahana dia tsy faharesena. Anisan’ny tantara izany hatrany am-piandohana, ary mbola tsy tapitra ny tantara. Afaka manaja ny mpiara-monina aminay amin’ny finoana rehetra isika, ary mbola manasa moramora ny rehetra hijery indray. Koa iza moa izy araka ny Baiboly? Ity ny valin’izy ireo ihany, atolotra ho fanomezana hodinihina, fa tsy fitakiana.
Ny tena maha-izy azy
1Tamin'ny voalohany ny Teny, ary ny Teny tao amin'Andriamanitra, ary ny Teny dia Andriamanitra. 2Izy dia tao amin'Andriamanitra tamin'ny voalohany. 3Izy no nahariana ny zavatra rehetra; ary raha tsy Izy dia tsy nisy nahariana izao zavatra ary izao, na dia iray aza.14Ary ny Teny dia tonga nofo ka noninaGr. nitoetra an-day tamintsika; ary hitanay ny voninahiny, dia voninahitra miendrika ho an'ny Lahitokana avy tamin'ny Ray, sady feno fahasoavana sy fahamarinana.( Jaona 1:1-3,14 )
15Izy no endrik'Andriamanitra tsy hita, ny Lahimatoa talohan'izao zavatra ary rehetra izao; 16fa tao aminy no nahariana ny zavatra rehetra any an-danitra sy etỳ ambonin'ny tany, dia ny hita sy ny tsy hita, na fiandriananaGr. seza fiandrianana, na fanjakana, na fanapahana, na fahefana, Izy no nahariana ny zavatra rehetra, sady ho Azy izany; 17ary Izy no talohan'ny zavatra rehetra, sady ao aminy no aharetan'ny zavatra rehetra.( Kolosiana 1:15-17 )
16Ary iaraha-manaiky mihitsy fa lehibe ny zava-miafina ny amin'ny toe-panahy araka an'Andriamanitra, dia Ilay naseho teo amin'ny nofo, nohamarinina tao amin'ny Fanahy; hitan'ny anjely, notorina tany amin'ny jentilisa, ninoana teny amin'izao tontolo izao, nakarina taminNa: ho any amin''ny voninahitra.( 1 Timoty 3:16 )
Nanoratra ny Filazantsarany i Jaona ho vavolombelona nahita maso, nanoratra tamin’ny fiangonana tany Kolosy i Paoly, ary mety ho hira kristianina tany am-boalohany ny andalana ao amin’ny 1 Timoty. Mpanoratra telo, finoana iray: ny Mpamorona mihitsy no niditra tao amin’ny fiainan’ny olombelona, miaraka amin’ny hanoanana sy ny ranomaso rehetra. Nanoratra ny Kolosiana i Paoly fony tany am-ponja, ka mahatonga ny fahatokiany momba ny fahalehibiazan’i Jesosy ho mahagaga kokoa. Ny “Lahimatoa” eto dia midika voalohany amin’ny laharana sy voninahitra, fa tsy voalohany noforonina. Izany no antony iantsoan’ny Kristiana an’i Jesosy ho Zanak’Andriamanitra.
Ilay lehibe indrindra nifidy ny toerana ambany indrindra
6Izay, na dia nanana ny endrik'Andriamanitra aza, dia tsy nataony ho zavatra hofikiriny mafy ny fitoviana amin'Andriamanitra, 7fa nofoanany ny tenany tamin'ny nakany ny endriky ny mpanompo sy nahatongavany ho manam-pitoviana amin'ny olona; 8ary rehefa hita fa nanan-tarehy ho olona Izy, dia nanetry tena ka nanaiky hatramin'ny fahafatesana, dia ilay fahafatesana tamin'ny hazo fijaliana.( Filipiana 2:6-8 )
3sady fantatr'i Jesosy koa fa ny Ray efa nanolotra ny zavatra rehetra ho eo an-tànany, ary Andriamanitra no nihaviany, sady Andriamanitra koa no hiverenany, 4dia nitsangana niala teo am-pihinanana Izy ka nametraka ny lambany ary naka lamba famaohana, ka nisikinany; 5ary rehefa vita izany, dia nampidina rano tamin'ny tavy Izy ka nanomboka nanasa ny tongotry ny mpianatra sy namaoka azy tamin'ny lamba famaohana izay nisikinany.( Jaona 13:3-5 )
12Ary rehefa voasasany ny tongony, dia nandray ny lambany Izy ka nipetraka indray, dia nanao taminy hoe: Fantatrareo va izay nataoko taminareo? 13Hianareo manao Ahy hoe Mpampianatra sy Tompo; ary marina ny filazanareo, fa izany tokoa Aho. 14Koa raha Izaho, Tompo sy Mpampianatra aza, no nanasa ny tongotrareo, ianareo kosa mba tokony hifanasa tongotra. 15Fianarana no nomeko anareo, mba hanaovanareo araka izay nataoko taminareo.( Jaona 13:12-15 )
Tamin’ny andron’i Jesosy, ny fanasana tongotra dia asan’ny mpanompo ambany indrindra, ary ny mpianatra dia vao nifandahatra hoe iza no lehibe indrindra. Ny Filipiana 2 dia mampiseho ny safidiny hanary ny fampiononana ara-mpanjaka; ny efi-tsarimihetsika ambony dia mampiseho ny toetran’io safidy io tamin’ny lamba famaoran-tanana sy ny lovia. Ny fahalehibiazana, ao amin’ny fanjakany, dia refesina amin’ny fandehanan’ny olona hietry.
Manompo sy mamela heloka
45Fa ny Zanak'olona tsy tonga mba hotompoina, fa mba hanompo ka hanolotra ny ainy ho avotra hisolo ny maro.( Marka 10:45 )
34Ary hoy Jesosy: Raiko ô, mamelà ny helony, fa tsy fantany izay ataony.Dia nanaovany loka no fizara ny fitafiany.( Lioka 23:34 )
Ny teny nataon’i Marka dia avy amin’ny fanazavan’i Jesosy mihitsy momba ny fiainany. Ny an’i Lioka kosa dia avy amin’ny hazo fijaliana mihitsy, izay nangataka famindrampo ho an’ireo nanao ratsy azy ilay tsy manana tsiny. Ny fitiavana mamela heloka ny mpamono azy dia tsy fahita amin’ny vanim-potoana rehetra.
Izay nataony, ary ny antony
13sady nahafaka antsika tamin'ny fahefan'ny maizina ka namindra antsika ho amin'ny fanjakan'ny Zanany malalany, 14Izay ananantsika fanavotana, dia ny famelana ny helotsika.( Kolosiana 1:13-14 )
18Ary Izy no Lohan'ny tena, dia ny fiangonanaGr. eklesia; Izy no voalohany, dia ny Lahimatoa tamin'ny maty, mba ho Lohany amin'ny zavatra rehetra Izy. 19Fa sitraky ny Ray ho ao aminy no hitoeran'ny fahafenoana rehetra, 20sady Izy no hampihavanany ny zavatra rehetra aminy, ka dia ny ràny teo amin'ny hazo fijaliana no nanaovany fampihavanana - eny, Izy, hoy izaho, no fampihavanana izany, na ny etỳ ambonin'ny tany, na ny any an-danitra.( Kolosiana 1:18-20 )
16Fa toy izao no nitiavan’Andriamanitra izao tontolo izao: nomeny ny Zanani-lahy Tokana, mba tsy ho very izay rehetra mino Azy, fa hanana fiainana mandrakizay. 17Fa Andriamanitra tsy naniraka ny Zanaka ho amin'izao tontolo izao hanamelokaGr. hitsara izao tontolo izao, fa mba hamonjeny izao tontolo izao.( Jaona 3:16-17 )
8Fa Andriamanitra mampiseho ny fitiavany antsika, fa fony mbola mpanota isika, dia maty hamonjy antsika Kristy.( Romana 5:8 )
“Fandriampahalemana amin’ny ran’ny hazo fijaliany” dia midika fa nanolo-tena an-tsitrapo i Jesosy ary ny fitsanganany tamin’ny andro fahatelo dia nampiseho fa tsy ny fahafatesana no manana ny teny farany. Ho an’ny Kristiana, izany no foto-kevitry ny tantara manontolo: Andriamanitra mihitsy no mandoa ny vidiny hahatratra antsika. Maro ny olona mahita ny hazo fijaliana ho loza fotsiny; ireo mpanoratra ireo kosa nahita azy ho asa fitiavana lehibe indrindra teo amin’ny tantara. Mariho ny antony amin’ny andininy tsirairay: tsy hatezerana, tsy adidy, fa fitiavana natolotra fony mbola lavitra azy isika.
Nasandratra
9Koa izany no nanandratan'Andriamanitra Azy indrindra sy nanomezany Azy ny anarana izay ambony noho ny anarana rehetra, 10mba ho amin'ny anaran'i Jesosy no handohalehan'ny lohalika rehetra, na ny any an-danitra, na ny etỳ an-tany, na ny any ambanin'ny tany, 11sy haneken'ny lela rehetra fa Jesosy Kristy no Tompo ho voninahitr'Andriamanitra Ray.( Filipiana 2:9-11 )
Ilay tonga tsy nisy tombony dia omena voninahitra ambony indrindra, tsy amin’ny hery, fa avy amin’ny Ray. Ny fanetren-tena dia tsy nitovy tamin’ny fahalemena mihitsy, ary tsy nitsahatra teo amin’ny hazo fijaliana; izany no làlan’ny Mpanjaka hatrany am-piandohana. Ny lohalika rehetra miondrika dia sary fanekena feno hafaliana, mifanohitra amin’ny fandavana nifanehoany tamin’ny voalohany.
Varavarana misokatra
Taorian’ireo taonjato ireo, ny fanontaniana hoe iza i Jesosy dia mbola ny tena manokana indrindra azon’ny olona atao. Tongava mamaky ny Filazantsara moramora, mametraha ny fanontaniananao, ary jereo ho an’ny tenanao. Tsy manery mihitsy i Jesosy. Manasa fotsiny izy. Ao amin’ny bokin’ny Baiboly farany, tsy mandrava ny varavarana izy. Mikasika ary miandry antsika hanokatra izany avy ao anatiny, rehefa vonona isika.
20Indro, efa mitsangana eo am-baravarana Aho ka mandondòna; raha misy mihaino ny feoko ka mamoha ny varavarana, dia hiditra ao aminy Aho ka hiara-misakafo aminy, ary izy amiko.( Apokalypsy 3:20 )