എല്ലാം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ?

മനുഷ്യരാശിക്കോ നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിനോ വരാനിരിക്കുന്നതായി തോന്നുന്ന കഷ്ടതകളെക്കുറിച്ചു വായിക്കുമ്പോൾ, ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല എന്നതുപോലെ നിസ്സഹായത തോന്നുക എളുപ്പമാണ്. ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം നേരത്തേ തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും ഒരു പ്രയത്നവും അതു മാറ്റില്ലെന്നും നമ്മിൽ ചിലർ നിശ്ശബ്ദമായി നിഗമനത്തിലെത്തുന്നു. എന്നാൽ ഇത് ശരിക്കും അങ്ങനെയാണോ?

ബൈബിൾ നമുക്ക് കൂടുതൽ സൗമ്യമായ ഒരു ചിത്രം തരുന്നു. ദൈവം തന്നെ പ്രഖ്യാപിച്ച ദുരന്തങ്ങളും അവൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത അനുഗ്രഹങ്ങളും പോലും പറഞ്ഞതുപോലെതന്നെ എല്ലായ്പോഴും നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നില്ല. പലപ്പോഴും അത് ആളുകൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുന്നു എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. ദൈവം യിരെമ്യാപ്രവാചകനോടു പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധിക്കുക:

7ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ ഒരു രാഷ്ട്രത്തെയോ രാജ്യത്തെയോകുറിച്ച് ഞാൻ അവരെ ഉന്മൂലനംചെയ്യുമെന്നും തകർത്തുകളയുമെന്നും നശിപ്പിക്കുമെന്നും അരുളിച്ചെയ്തേക്കാം. 8ഞാൻ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്ത ജനത അതിന്റെ ദുർമാർഗം വിട്ടുതിരിഞ്ഞാൽ ഞാൻ അതിന്റെമേൽ വരുത്തുമെന്നു നിർണയിച്ച അനർഥത്തെക്കുറിച്ച് അനുതപിക്കും.

( യിരെമ്യാവ് 18:7-8 )

9അഥവാ, മറ്റൊരു സന്ദർഭത്തിൽ ഒരു രാഷ്ട്രത്തെയോ രാജ്യത്തെയോകുറിച്ച് അതിനെ കെട്ടിപ്പടുക്കുമെന്നും നടുമെന്നും ഞാൻ സംസാരിച്ചെന്നു വരാം, 10എങ്കിലും അവർ എന്നെ അനുസരിക്കാതെ തിന്മ പ്രവർത്തിച്ചാൽ അവർക്കു വരുത്തുമെന്നു ഞാൻ അരുളിച്ചെയ്ത നന്മയെക്കുറിച്ചും ഞാൻ അനുതപിക്കും.

( യിരെമ്യാവ് 18:9-10 )

തന്റെ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ പൂട്ടിയിട്ട വാതിലല്ല എന്നാണ് ദൈവം പറയുന്നത്. നമ്മുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ കേൾക്കപ്പെടുന്ന ഒരു തുറന്ന സംഭാഷണംപോലെയാണ് അവ.

കേട്ടനുസരിച്ച ഒരു നഗരം

ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന ഉദാഹരണം നീനെവേയാണ്. യോനാ ഹ്രസ്വവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഒരു സന്ദേശം കൊണ്ടുവന്നു, ജനം അതു ഹൃദയത്തിൽ എടുത്തു:

4യോനാ, പട്ടണത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് ഒരു ദിവസത്തെ വഴി നടന്നശേഷം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “നാൽപ്പതുദിവസം കഴിയുമ്പോൾ നിനവേനഗരം നശിപ്പിക്കപ്പെടും.” 5ഇതു കേട്ട നിനവേനിവാസികൾ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു. അവർ ഒരു ഉപവാസം പ്രഖ്യാപിച്ചു. ചെറിയവർമുതൽ വലിയവർവരെ, എല്ലാവരും ചാക്കുശീല ധരിച്ചു.

7തുടർന്ന് രാജാവ് ഒരു വിളംബരം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി:

“നിനവേരാജാവിന്റെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും കൽപ്പന:

“മനുഷ്യനോ മൃഗമോ—കന്നുകാലികളോ ആട്ടിൻപറ്റമോ—ഭക്ഷണസാധനമൊന്നും രുചിക്കുകപോലുമരുത്. അവയെ മേയിക്കാനോ വെള്ളം കുടിപ്പിക്കാനോ പാടില്ല. 8മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും ചാക്കുശീല പുതയ്ക്കട്ടെ. എല്ലാവരും ദൈവത്തോട് ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു പ്രാർഥിക്കട്ടെ. എല്ലാവരും അവരവരുടെ ദുഷിച്ച ജീവിതശൈലിയും അക്രമാസക്തിയും ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ. 9ആർക്കറിയാം? ദൈവം മനസ്സുമാറ്റി അവിടത്തെ ഉഗ്രകോപത്തിൽനിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞ് നമ്മെ നശിപ്പിക്കാതിരുന്നേക്കാം.”

( യോനാ 3:4-5,7-9 )

രാജാവിന്റെ വാക്കുകളിലെ താഴ്മ ശ്രദ്ധിക്കുക: “ആർക്കറിയാം? ഒരുപക്ഷേ ദൈവം ഇനിയും മനസ്സുമാറ്റിയേക്കാം.” അവന് ഉറപ്പൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല, പ്രത്യാശ മാത്രം. ആ പ്രത്യാശയ്ക്ക് ഉത്തരം ലഭിച്ചു:

10ജനത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ അവരുടെ ദുഷിച്ച ജീവിതശൈലി ഉപേക്ഷിച്ചെന്ന് ദൈവം കണ്ടറിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട് അവരുടെമേൽ വരുത്തും എന്ന് അറിയിച്ചിരുന്ന നാശത്തിൽനിന്ന് ദൈവം പിന്തിരിഞ്ഞു. അത് അവരുടെമേൽ വരുത്തിയതുമില്ല.

( യോനാ 3:10 )

ദൈവം നമ്മെ മുന്നറിയിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്

ദൈവം എന്തിനു മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്നു എന്നു ചോദിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ഒരു ദുരന്തം ഒഴിവാക്കാനാവില്ലെങ്കിൽ, മുന്നറിയിപ്പ് ദുഃഖം മാത്രമേ കൊണ്ടുവരൂ. എന്നാൽ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് ഒരു ക്ഷണമാണ്. യിരെമ്യാവിലൂടെ ദൈവം തന്റെ ഹൃദയം വിശദീകരിച്ചു:

3ഒരുപക്ഷേ അതുകേട്ട് അവർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ദുർമാർഗം വിട്ടുതിരിഞ്ഞേക്കാം. അവരുടെ ദുഷ്ടതനിറഞ്ഞ പ്രവൃത്തികൾനിമിത്തം ഞാൻ അവർക്കു വരുത്താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന അനർഥത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അപ്പോൾ അനുതപിക്കും.

( യിരെമ്യാവ് 26:3 )

13അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ വഴികളും പ്രവൃത്തികളും പുനരുദ്ധരിക്കുക; നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയെ അനുസരിക്കുക; അങ്ങനെയെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കെതിരായി യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്ന അനർഥത്തെക്കുറിച്ച് അവിടന്ന് അനുതപിക്കും, അവ നിങ്ങളുടെമേൽ വരുത്തുകയുമില്ല.

( യിരെമ്യാവ് 26:13 )

ദൈവം കഷ്ടത വരുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. താൻ കേൾക്കപ്പെടണമെന്ന് അവൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു. സങ്കടകരമെന്നു പറയട്ടെ, അവന്റെ ദീർഘക്ഷമയ്ക്ക് എല്ലായ്പോഴും പ്രതികരണം ലഭിക്കുന്നില്ല:

7‘നിശ്ചയമായും നീ എന്നെ ഭയപ്പെട്ട്

എന്റെ പ്രബോധനം അംഗീകരിക്കും,’

എന്നു ഞാൻ അവരെക്കുറിച്ചു ചിന്തിച്ചു.

അങ്ങനെ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ അവരുടെ വാസസ്ഥലം ശൂന്യമാകുകയില്ലായിരുന്നു,

എന്റെ യാതൊരു ശിക്ഷയും അവളുടെമേൽ വരികയുമില്ലായിരുന്നു.

എന്നിട്ടും അവരുടെ സകലദുഷ്‍പ്രവൃത്തിയിലും

അവർ ജാഗ്രതയുള്ളവരായിരുന്നു.

( സെഫന്യാവ് 3:7 )

ഇതിൽ പ്രവാചകന്മാർക്കും ഒരു പങ്കു നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു. അവർ ജനത്തെ ഭയപ്പെടുത്താനല്ല, തക്കസമയത്തു മടങ്ങിവരാൻ അവസരം നൽകാനാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്:

6പട്ടണത്തിൽ കാഹളം ധ്വനിക്കുമ്പോൾ

ജനം വിറയ്ക്കുകയില്ലയോ?

യഹോവ വരുത്തീട്ടല്ലാതെ

ഒരു പട്ടണത്തിൽ അനർഥം വരുമോ?

7തന്റെ ദാസന്മാരായ പ്രവാചകന്മാർക്കു

താൻ ചെയ്യാനിരിക്കുന്നതു വെളിപ്പെടുത്താതെ

കർത്താവായ യഹോവ ഒന്നും ചെയ്യുകയില്ല.

( ആമോസ് 3:6-7 )

താഴ്മ ഫലത്തെ മാറ്റുന്നു

വളരെ വഴിതെറ്റിപ്പോയവരുടെ കാര്യത്തിൽപ്പോലും ബൈബിൾ ഈ രീതി കാണിക്കുന്നു. യിസ്രായേലിലെ ഏറ്റവും കലുഷിതരായ ഭരണാധികാരികളിൽ ഒരാളായ ആഹാബ് രാജാവ് തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തി, ദൈവം അതു ശ്രദ്ധിച്ചു:

27ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ആഹാബ് തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചുകീറി, ചാക്കുശീല ധരിച്ച് ഉപവസിച്ചു. അദ്ദേഹം ചാക്കുശീലയിൽത്തന്നെ കിടന്നുറങ്ങുകയും ദുഃഖാർത്തനായി സാവധാനം സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്തു.

28അപ്പോൾ, തിശ്ബ്യനായ ഏലിയാവിന് വീണ്ടും യഹോവയുടെ അരുളപ്പാടുണ്ടായി. 29“ആഹാബ് എന്റെമുമ്പിൽ സ്വയം വിനയപ്പെടുത്തിയത് എങ്ങനെയെന്നു നീ ശ്രദ്ധിച്ചോ? അവൻ സ്വയം താഴ്ത്തിയതിനാൽ ഞാൻ അവന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഈ വിപത്തുകളൊന്നും വരുത്തുകയില്ല; എന്നാൽ, അവന്റെ പുത്രന്റെകാലത്ത് ഞാൻ അവന്റെ ഗൃഹത്തിന്മേൽ ഈ അനർഥംവരുത്തും.”

( 1 രാജാക്കന്മാർ 21:27-29 )

രെഹബെയാം രാജാവിനും യഹൂദയിലെ പ്രഭുക്കന്മാർക്കും ഇതുതന്നെ സംഭവിച്ചു:

5അപ്പോൾ ശെമയ്യാപ്രവാചകൻ ശീശക്കിനെ പേടിച്ച് ജെറുശലേമിലേക്കു വന്നുചേർന്ന രെഹബെയാമിന്റെയും യെഹൂദ്യയിലെ പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും അടുത്തുചെന്ന് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു, “യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘നിങ്ങൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു; അതിനാൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച് ശീശക്കിന്റെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.’ ”

6അപ്പോൾ ഇസ്രായേൽ പ്രഭുക്കന്മാരും രാജാവും തങ്ങളെത്തന്നെ താഴ്ത്തി, “യഹോവ നീതിമാൻ” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

7അവരുടെ ഹൃദയനിലയ്ക്കു വ്യത്യാസം12:7 മൂ.ഭാ. സ്വയം താഴ്ത്തി വന്നു എന്ന് യഹോവ കണ്ടപ്പോൾ യഹോവയുടെ ഈ അരുളപ്പാടു ശെമയ്യാവിനുണ്ടായി: “അവർ തന്നെത്താൻ വിനയപ്പെട്ടതിനാൽ ഞാനവരെ നശിപ്പിച്ചുകളയുകയില്ല; ഞാനവർക്കു വേഗംതന്നെ മോചനം നൽകും. ശീശക്കിലൂടെ ഞാൻ എന്റെ ഉഗ്രകോപം ജെറുശലേമിന്മേൽ ചൊരിയുകയില്ല.

( 2 ദിനവൃത്താന്തം 12:5-7 )

രണ്ടു കഥകളിലും, താഴ്മയുള്ള ഒരു ഹൃദയം വരാനിരുന്നതിനെ മൃദുവാക്കി.

ഇത് നമുക്ക് എന്താണ് അർഥമാക്കുന്നത്

ആളുകൾ പ്രതികരിക്കുന്ന വിധമനുസരിച്ച്, അനുഗ്രഹത്തിനും കഷ്ടതയ്ക്കും വേണ്ടി ദൈവം തന്റെ ഗതി മാറ്റുന്നതിന്റെ പല ഉദാഹരണങ്ങൾ ബൈബിളിലുണ്ട്. നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തെയും ചുറ്റുമുള്ള ആളുകളെയും തുറന്ന കണ്ണുകളോടെ നോക്കാൻ ഇതു നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷേ ദൈവം ബൈബിളിലൂടെ നേരിട്ട് നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നുണ്ടാകാം. ഒരുപക്ഷേ നാം നേരിടുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലൂടെ അവൻ പരോക്ഷമായി സംസാരിക്കുന്നുണ്ടാകാം. ചില സാഹചര്യങ്ങൾ നമ്മെ എന്തെങ്കിലും പഠിപ്പിക്കാൻ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടതായിരിക്കാം. അവയിൽനിന്നു പഠിച്ചാൽ, ആർക്കറിയാം, പിന്നീട് കൂടുതൽ കഠിനമായ ഒരു പാഠത്തിൽനിന്നു നാം ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടേക്കാം.

തിരുത്തൽ വരുമ്പോൾ അത് സ്നേഹമുള്ള ഒരു കയ്യിൽനിന്നാണ് വരുന്നത്:

5“എന്റെ കുഞ്ഞേ, കർത്താവിന്റെ ശിക്ഷണം നിസ്സാരമായി കരുതരുത്,

അവിടന്ന് നിന്നെ ശാസിക്കുമ്പോൾ ധൈര്യം വെടിയരുത്.

6കർത്താവ് താൻ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ ശിക്ഷിക്കുന്നു,

താൻ പുത്രനായി സ്വീകരിച്ച സകലരെയും ശിക്ഷിച്ചു നന്നാക്കുന്നു,”12:6 സദൃ. 3:11,12

എന്നിങ്ങനെ, ഒരു പിതാവ് പുത്രനോട് എന്നപോലെ നിങ്ങളോടു സംവദിക്കുന്ന പ്രബോധനം നിങ്ങൾ മറന്നുകളഞ്ഞോ?

( എബ്രായർ 12:5-6 )

അതുകൊണ്ട് നാം നിരാശപ്പെടേണ്ടതില്ല. ഭാവി ഒരു മതിലല്ല, ഒരു പാതയാണ്; ദൈവത്തോടൊപ്പം അതിലൂടെ നടക്കാൻ നാം ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.