ସବୁକିଛି ପୂର୍ବନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କି?

ମାନବଜାତି ବା ଆମ ନିଜ ଜୀବନ ଉପରେ ଆସିବାକୁ ଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିବା ବିପଦ ବିଷୟରେ ପଢ଼ିଲେ, ଅସହାୟ ଅନୁଭବ କରିବା ସହଜ, ଯେପରି କିଛି କରିହେବ ନାହିଁ। ଆମ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ଚୁପଚାପ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ କରନ୍ତି ଯେ ଜୀବନରେ ସବୁକିଛି ପୂର୍ବରୁ ସ୍ଥିର ହୋଇସାରିଛି ଓ କୌଣସି ପ୍ରୟାସ ତାହାକୁ ବଦଳାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏହା ସତରେ ଏପରି କି?

ବାଇବଲ ଆମକୁ ଅଧିକ କୋମଳ ଚିତ୍ର ଦିଏ। ପରମେଶ୍ୱର ନିଜେ ଘୋଷଣା କରିଥିବା ବିପଦଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ସବୁବେଳେ ଠିକ୍ କୁହାଯାଇଥିବା ଅନୁସାରେ ସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ପ୍ରାୟତଃ ସେଗୁଡ଼ିକ ଲୋକମାନେ କିପରି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଖାନ୍ତି ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ପରମେଶ୍ୱର ଭାବବାଦୀ ଯିରିମିୟଙ୍କୁ କ'ଣ କହିଥିଲେ, ତାହା ବିଚାର କରନ୍ତୁ:

7ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ କୌଣସି ଗୋଷ୍ଠୀ ଓ ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ ଉତ୍ପାଟନ ଓ ଅଧଃପତନ ଓ ବିନାଶର କଥା କହିବା; 8ସେତେବେଳେ ଯେଉଁ ଗୋଷ୍ଠୀ ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭେ କହିଅଛୁ, ସେମାନେ ଯଦି ଆପଣା ଆପଣା ଦୁଷ୍କର୍ମରୁ ଫେରନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଅମଙ୍ଗଳ ଘଟାଇବାକୁ ଆମ୍ଭେ ମନରେ କଲୁ, ତହିଁରୁ ଆମ୍ଭେ କ୍ଷାନ୍ତ ହେବା।

( ଯିରିମୀୟ 18:7-8 )

9ପୁଣି, ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେ କୌଣସି ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ ଗଠନ ଓ ରୋପଣର କଥା କହିବା; 10ସେତେବେଳେ ସେ ଯଦି ଆମ୍ଭର ରବ ନ ମାନି ଆମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରେ, ତେବେ ଆମ୍ଭେ ତାହା ପ୍ରତି ଯେଉଁ ମଙ୍ଗଳ କରିବାର କଥା କହିଲୁ, ତହିଁରୁ ଆମ୍ଭେ କ୍ଷାନ୍ତ ହେବା।

( ଯିରିମୀୟ 18:9-10 )

ପରମେଶ୍ୱର କହୁଛନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କର ଘୋଷଣାଗୁଡ଼ିକ ତାଲା ପଡ଼ିଥିବା ଦ୍ୱାର ନୁହେଁ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଖୋଲା କଥୋପକଥନ ପରି, ଯେଉଁଠାରେ ଆମ ପସନ୍ଦ ଶୁଣାଯାଏ।

ଶୁଣିଥିବା ଏକ ନଗର

ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉଦାହରଣ ହେଉଛି ନୀନିବୀ। ଯୂନସ ଏକ ଛୋଟ ଓ ଭୟଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ଆଣିଥିଲେ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ତାହାକୁ ହୃଦୟରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ:

4ପୁଣି, ଯୂନସ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାର ଆରମ୍ଭ କରି, ଏକ ଦିନର ପଥ ଯାଇ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଘୋଷଣା କରି କହିଲେ, “ଯଥା, ଆଉ ଚାଳିଶ ଦିନ ଗତ ହେଲେ ନୀନିବୀ ବିନଷ୍ଟ ହେବ।” 5ତହିଁରେ ନୀନିବୀର ଲୋକମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କଲେ ଓ ଉପବାସ ଘୋଷଣା କରି ବଡ଼ଠାରୁ ସାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ ଚଟବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଲେ।

7ପୁଣି, ରାଜାର ଓ ଅଧ୍ୟକ୍ଷମାନଙ୍କର ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ସେ ନୀନିବୀର ସର୍ବତ୍ର ଏହି କଥା ଘୋଷଣା ଓ ପ୍ରଚାର କରାଇଲା, ଯଥା, “ମନୁଷ୍ୟ କି ପଶୁ କିଅବା ଗୋମେଷାଦି ପଲ କେହି କିଛି ଆସ୍ୱାଦନ ନ କରୁ; ସେମାନେ ଭୋଜନ କି ଜଳ ପାନ ନ କରନ୍ତୁ; 8ମାତ୍ର ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପଶୁ ଚଟ ପରିଧାନ କରି ଯଥାଶକ୍ତି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତୁ; ଆହୁରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକ ଆପଣା ଆପଣା କୁପଥରୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତସ୍ଥିତ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟରୁ ବିମୁଖ ହେଉନ୍ତୁ। 9କେଜାଣି ପରମେଶ୍ୱର ଫେରି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଆପଣା ପ୍ରଚଣ୍ଡ କ୍ରୋଧରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେବେ, ତହିଁରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ବିନଷ୍ଟ ହେବା ନାହିଁ।”

( ଯୂନସ 3:4-5,7-9 )

ରାଜାଙ୍କ କଥାରେ ଥିବା ନମ୍ରତାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତୁ: “କିଏ ଜାଣେ? ହୁଏତ ପରମେଶ୍ୱର ଏବେ ବି ନିଜ ମନ ବଦଳାଇବେ।” ତାଙ୍କର କୌଣସି ନିଶ୍ଚୟତା ନଥିଲା, କେବଳ ଆଶା ଥିଲା। ଏବଂ ସେହି ଆଶାର ଉତ୍ତର ମିଳିଲା:

10ତହୁଁ ସେମାନେ ଯେ ଆପଣା ଆପଣା କୁପଥରୁ ଫେରିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଏହି କର୍ମ ପରମେଶ୍ୱର ଦେଖିଲେ; ପୁଣି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଅମଙ୍ଗଳ ଘଟାଇବେ ବୋଲି କହିଥିଲେ, ପରମେଶ୍ୱର ସେହି ବିଷୟରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ତାହା ଘଟାଇଲେ ନାହିଁ।

( ଯୂନସ 3:10 )

ପରମେଶ୍ୱର କାହିଁକି ଆମକୁ ସତର୍କ କରନ୍ତି

ପରମେଶ୍ୱର ଆଦୌ କାହିଁକି ସତର୍କ କରନ୍ତି, ତାହା ପଚାରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ବିପଦକୁ ଏଡ଼ାଇ ହୁଅନ୍ତା ନାହିଁ, ତେବେ ସତର୍କବାଣୀ କେବଳ ଦୁଃଖ ଆଣନ୍ତା। କିନ୍ତୁ ସତର୍କବାଣୀ ଏକ ନିମନ୍ତ୍ରଣ। ଯିରିମିୟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ହୃଦୟର କଥା ବୁଝାଇଲେ:

3ହୋଇପାରେ, ସେମାନେ ମନୋଯୋଗ କରି ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ଆପଣା କୁପଥରୁ ଫେରିବେ; ତାହାହେଲେ ସେମାନଙ୍କ ଆଚରଣର ଦୁଷ୍ଟତା ହେତୁ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ଅମଙ୍ଗଳ ଘଟାଇବାକୁ ମନସ୍ଥ କରିଅଛୁ, ତହିଁରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେବା।

( ଯିରିମୀୟ 26:3 )

13ଏହେତୁ ଏବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଆଚରଣ ଓ କ୍ରିୟା ଶୁଧୁରାଅ, ଆଉ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ବାକ୍ୟ ମାନ; ତହିଁରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯେଉଁ ଅମଙ୍ଗଳର କଥା କହିଅଛନ୍ତି, ତାହା କରିବାରୁ କ୍ଷାନ୍ତ ହେବେ।

( ଯିରିମୀୟ 26:13 )

ପରମେଶ୍ୱର ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଆଣିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଶୁଣାଯିବାର ଆଶା ରଖନ୍ତି। ଦୁଃଖର କଥା, ତାଙ୍କ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସବୁବେଳେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ପାଏ ନାହିଁ:

7ଆମ୍ଭେ କହିଲୁ, “ତୁମ୍ଭେ ଅବଶ୍ୟ ଆମ୍ଭକୁ ଭୟ କରିବ, ତୁମ୍ଭେ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବ;

ତହିଁରେ ତାହାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆମ୍ଭର ସକଳ ନିରୂପଣ ଅନୁସାରେ ତାହାର ନିବାସ ସ୍ଥାନ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ;

ମାତ୍ର ସେମାନେ ଅତି ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଆପଣାମାନଙ୍କର କ୍ରିୟାସବୁକୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କଲେ।”

( ସିଫନୀୟ 3:7 )

ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଏକ ଭୂମିକା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଖାଇବାକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସମୟ ଥାଉ ଥାଉ ଫେରିବାର ସୁଯୋଗ ଦେବାକୁ ସେଠାରେ ଥିଲେ:

6ନଗର ମଧ୍ୟରେ ତୂରୀ ବଜାଗଲେ ଲୋକମାନେ କି ଭୀତ ହେବେ ନାହିଁ?

ସଦାପ୍ରଭୁ ନ ଘଟାଇଲେ ନଗର ମଧ୍ୟରେ କି ଅମଙ୍ଗଳ ଘଟିବ?

7ନିଶ୍ଚୟ ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ନିଜ ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ

ଆପଣା ଦାସ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‍ବକ୍ତାଗଣଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ ନ କରି କିଛି କରନ୍ତି ନାହିଁ।

( ଆମୋଷ 3:6-7 )

ନମ୍ରତା ଫଳାଫଳକୁ ବଦଳାଏ

ଯେଉଁମାନେ ବହୁତ ବିପଥଗାମୀ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ବାଇବଲ ଏହି ଧାରା ଦେଖାଏ। ଇସ୍ରାଏଲର ସବୁଠାରୁ ଅଶାନ୍ତ ଶାସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ରାଜା ଅହାବ ନିଜକୁ ନମ୍ର କଲେ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱର ତାହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ:

27ଆହାବ ଏହିସବୁ କଥା ଶୁଣନ୍ତେ, ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଚିରିଲେ ଓ ଆପଣା ଦେହରେ ଅଖା ପିନ୍ଧି ଉପବାସ କରି ଅଖାରେ ଶୋଇଲେ, ପୁଣି, ଧୀରେ ଧୀରେ ଚାଲିଲେ। 28ତହୁଁ ତିଶ୍‍ବୀୟ ଏଲୀୟଙ୍କ ନିକଟରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଯଥା, 29ଆହାବ ଆମ୍ଭ ସାକ୍ଷାତରେ କିପରି ଆପଣାକୁ ନମ୍ର କରୁଅଛି, “ଏହା କି ତୁମ୍ଭେ ଦେଖୁଅଛ? ସେ ଆମ୍ଭ ସାକ୍ଷାତରେ ଆପଣାକୁ ନମ୍ର କରିବା ହେତୁ ଆମ୍ଭେ ତାହାର ସମୟରେ ସେହି ଅମଙ୍ଗଳ ଘଟାଇବା ନାହିଁ; ମାତ୍ର ତାହାର ପୁତ୍ରର ସମୟରେ ତାହାର ବଂଶ ପ୍ରତି ଏହି ଅମଙ୍ଗଳ ଘଟାଇବା।”

( ପ୍ରଥମ ରାଜାବଳୀ 21:27-29 )

ରାଜା ରିହବିୟାମ ଏବଂ ଯିହୂଦାର ନେତାମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସେପରି ହେଲା:

5ତହିଁରେ ଶମୟୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍‍ବକ୍ତା, ଶୀଶକ୍‍ ସକାଶୁ ଯିରୂଶାଲମରେ ଏକତ୍ରିତ ରିହବୀୟାମ ଓ ଯିହୁଦାର ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲା, “ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହି କଥା କହନ୍ତି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଅଛ, ଏହେତୁ ଆମ୍ଭେ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶୀଶକ୍‍ ହସ୍ତରେ ଛାଡ଼ିଦେଲୁ।” 6ସେତେବେଳେ ଇସ୍ରାଏଲର ଅଧିପତିମାନେ ଓ ରାଜା ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ନମ୍ର କଲେ ଓ କହିଲେ, “ସଦାପ୍ରଭୁ ଧର୍ମମୟ।” 7ତହୁଁ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ନମ୍ର କରିଅଛନ୍ତି, ଏହା ସଦାପ୍ରଭୁ ଦେଖନ୍ତେ, ଶମୟୀୟ ନିକଟରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏହି ବାକ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା; “ସେମାନେ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ନମ୍ର କରିଅଛନ୍ତି; ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ନାହିଁ; ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ କିଛି ସାହାଯ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଓ ଶୀଶକ୍‍ର ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଯିରୂଶାଲମ ଉପରେ ଆମ୍ଭର କୋପ ଢଳାଯିବ ନାହିଁ।

( ଦ୍ବିତୀୟ ବଂଶାବଳୀ 12:5-7 )

ଉଭୟ କାହାଣୀରେ ଏକ ନମ୍ର ହୃଦୟ ଆସିବାକୁ ଥିବା ବିପଦକୁ କୋମଳ କଲା।

ଏହାର ଆମ ପାଇଁ ଅର୍ଥ

ବାଇବଲରେ ଲୋକମାନେ କିପରି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଖାନ୍ତି ସେଥିଅନୁସାରେ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ କଷ୍ଟ ଉଭୟ ବିଷୟରେ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ଗତିପଥ ବଦଳାଇଥିବାର ଅନେକ ଉଦାହରଣ ଅଛି। ଏହା ଆମ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଓ ଆମ ଚାରିପାଖର ଲୋକଙ୍କୁ ଖୋଲା ଆଖିରେ ଦେଖିବାକୁ ଆମକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରେ। ହୁଏତ ପରମେଶ୍ୱର ବାଇବଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଆମ ସହିତ ସିଧାସଳଖ କଥା କହୁଛନ୍ତି। ହୁଏତ ସେ ଆମେ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଥିବା ପରିସ୍ଥିତି ମାଧ୍ୟମରେ ପରୋକ୍ଷରେ କହୁଛନ୍ତି। କେତେକ ପରିସ୍ଥିତି ଆମକୁ କିଛି ଶିଖାଇବା ପାଇଁ ସଜାଯାଇଥାଇପାରେ। ଯଦି ଆମେ ସେଥିରୁ ଶିଖୁ, କିଏ ଜାଣେ, ଆମେ ପରେ ଆହୁରି କଠିନ ଶିକ୍ଷାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇପାରୁ।

ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସଂଶୋଧନ ଆସେ, ତାହା ଏକ ପ୍ରେମମୟ ହାତରୁ ଆସେ:

5ଆଉ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଉକ୍ତ ଏହି ଉତ୍ସାହବାକ୍ୟ ଭୁଲିଅଛ,

“ହେ ମୋହର ପୁତ୍ର, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶାସନକୁ ଲଘୁ ଜ୍ଞାନ କର ନାହିଁ,

କିମ୍ବା ତାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଯୋଗ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୁଅ ନାହିଁ;

6କାରଣ ପ୍ରଭୁ ଯାହାକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ଶାସନ କରନ୍ତି,

ପୁଣି, ଯେଉଁ ପୁତ୍ରକୁ ସେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ପ୍ରହାର କରନ୍ତି।”

( ଏବ୍ରୀ 12:5-6 )

ତେଣୁ ଆମକୁ ନିରାଶ ହେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଭବିଷ୍ୟତ ଏକ ପ୍ରାଚୀର ନୁହେଁ, ଏକ ପଥ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ସେଥିରେ ଚାଲିବାକୁ ଆମକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇଛି।