ਮੁੱਖ ਸਮੱਗਰੀ ਉੱਤੇ ਜਾਓ

ਯਿਸੂ ਕੌਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਇੰਨਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਿਉਂ ਹੈ?

ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਇੱਕ ਇਕੱਲੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੁਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਰ ਖੜ੍ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵਲ੍ਹੇਵੇਂ ਖਾਂਦੇ ਰਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੇ ਭੇਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।

ਯਿਸੂ ਕੌਣ ਹੈ?

ਇਨਸਾਨ? ਨਬੀ? ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਂ ਖ਼ੁਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ? ਕੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਹੈ?

ਉਹ ਖੂੰਜੇ ਦਾ ਪੱਥਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਸਤਰੀ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੌਰੇਤ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪੱਥਰ ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਠੋਕਰ ਲੱਗੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਹੋਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਇਨਸਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।

ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਕੀ ਖ਼ਾਸ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਅਤੇ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ? ਆਓ ਜਾਣੀਏ।

ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਸੇਵਕ

ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਲਗਭਗ 700 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਬੀ ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ “ਸੇਵਕ” ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ।

1ਵੇਖੋ, ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਚੁਣਵਾਂ ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਜੀਅ ਪਰਸੰਨ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਤਮਾ ਉਹ ਦੇ ਉੱਤੇ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਇਨਸਾਫ਼ ਪਰਗਟ ਕਰੇਗਾ। 2ਉਹ ਨਾ ਚਿੱਲਾਵੇਗਾ, ਨਾ ਆਪਣੀ ਅਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਚੁੱਕੇਗਾ, ਨਾ ਆਪਣਾ ਸ਼ਬਦ ਗਲੀ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਵੇਗਾ। 3ਉਹ ਕੁਚਲੇ ਹੋਏ ਕਾਨੇ ਨੂੰ ਨਾ ਤੋੜੇਗਾ, ਨਾ ਨਿੰਮ੍ਹੀ ਬੱਤੀ ਨੂੰ ਬੁਝਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਇਨਸਾਫ਼ ਕਰੇਗਾ। 4ਉਹ ਨਾ ਲੜਖੜਾਵੇਗਾ, ਨਾ ਹੌਂਸਲਾ ਛੱਡੇਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਟਾਪੂ ਉਹ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਉਡੀਕਣਗੇ।
( ਯਸਾ 42:1-4 )
5ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਯਹੋਵਾਹ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਕਰਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਤਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਜ ਦਾ ਫੈਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹ ਦਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉੱਪਰ ਦੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। 6ਮੈਂ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸੱਦਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਤਕੜਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਰਜਾ ਲਈ ਨੇਮ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਜੋਤ ਠਹਿਰਾਵਾਂਗਾ, 7ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਅੰਨ੍ਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੇਂ, ਭੋਹਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢੇਂ।
( ਯਸਾ 42:5-7 )

ਜੋ ਸੇਵਕ ਚੀਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਮੁਤਾਬਕ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਰਮੀ ਤੋਂ ਆਉਣੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮਿਸ਼ਨ ਤੋਂ ਜੋ ਇੱਕ ਕੌਮ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀ: “ਕੌਮਾਂ ਲਈ ਚਾਨਣ।” ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਇਹ ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਜਲਾਵਤਨੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਮੀਦ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਇਤਾਂ ਯਹੂਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਵਾਅਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈਆਂ।

ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ

ਹੁਣ ਯਸਾਯਾਹ ਸੇਵਕ ਦੇ ਪੂਰੇ ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਸਾਧਾਰਨ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

13ਵੇਖੋ, ਮੇਰਾ ਦਾਸ ਸਫ਼ਲ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਉਤਾਹਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਅੱਤ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇਗਾ। 14ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ, - ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਦਾ ਮੂੰਹ ਅਜਿਹਾ ਵਿਗੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾਪਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਆਦਮ-ਵੰਸ਼ੀਆਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ! 15ਸੋ ਉਹ ਬਹੁਤੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਦੰਗ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਜੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਰੱਖਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਨਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੇਖਣਗੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਮਝਣਗੇ।
( ਯਸਾ 52:13-15 )
2ਉਹ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੂੰਬਲ ਵਾਂਗੂੰ, ਅਤੇ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਜੜ੍ਹ ਵਾਂਗੂੰ ਫੁੱਟ ਨਿੱਕਲਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਰੂਪ ਸੀ ਨਾ ਕੋਈ ਸਰੂਪ ਸੀ, ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਸੁਹੱਪਣ ਸੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ।
( ਯਸਾ 53:2 )

ਇਹੀ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਦਿਲ ਹੈ: ਯਿਸੂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਾਧੂ ਫ਼ਾਇਦੇਦੇ ਆਇਆ। ਬਾਈਬਲ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਜਾਂ ਕੱਦ-ਕਾਠ ਦਾ ਕੋਈ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਅਤੇ ਯਸਾਯਾਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ-ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਭੀੜ ਨੂੰ ਖਿੱਚੇ। 52:14 ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ ਜੋ ਸਲੀਬ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਨਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਆਮ ਦਿੱਖ। ਉਸ ਕੋਲ ਗਰਜਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸ਼ਾਹੀ ਮਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਫ਼ੌਜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ, ਪਿਆਰ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸੇ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅੱਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਵਾਧੂ ਫ਼ਾਇਦਾ ਨਹੀਂ: ਗ਼ਰੀਬ, ਅਣਗੌਲੇ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡਾ ਦੁੱਖ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ

ਮ੍ਰਿਤ ਸਾਗਰ ਦੀਆਂ ਪੋਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਯਸਾਯਾਹ ਦੀ 2,000 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪੁਰਾਣੀ ਇੱਕ ਨਕਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਯਿਸੂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਿਖੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।

3ਉਹ ਤੁੱਛ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਦੁਖੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਸੋਗ ਦਾ ਜਾਣੂ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਾਂਗੂੰ ਜਿਸ ਤੋਂ ਲੋਕ ਮੂੰਹ ਲੁਕਾਉਂਦੇ, ਉਹ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਕਦਰ ਨਾ ਕੀਤੀ।
4ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਰੋਗ ਚੁੱਕ ਲਏ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਦੁੱਖ ਉਠਾਏ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਕੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਭੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝਿਆ। 5ਪਰ ਉਹ ਸਾਡੇ ਅਪਰਾਧਾਂ ਲਈ ਘਾਇਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਬਦੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਡੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤਾੜਨਾ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਨਰੋਏ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਾਂ। 6ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭੇਡਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਭੁੱਲੇ ਫਿਰਦੇ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜੇ, ਅਤੇ ਯਹੋਵਾਹ ਨੇ ਸਾਡੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਬਦੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲੱਦੀ।
( ਯਸਾ 53:3-6 )
7ਉਹ ਸਤਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਲੇਲੇ ਵਾਂਗੂੰ ਜਿਹੜਾ ਵੱਢੇ ਜਾਣ ਲਈ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੇਡ ਵਾਂਗੂੰ ਜਿਹੜੀ ਉੱਨ ਕਤਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਗੂੰਗੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਨਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। 8ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ ਲਾ ਕੇ ਉਹ ਨੂੰ ਫੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਠਾ ਲਿਆ ਗਿਆ? ਮੇਰੀ ਪਰਜਾ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਪਈ, 9ਉਸ ਦੀ ਕਬਰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਠਹਿਰਾਈ ਗਈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਉਹ ਧਨਵਾਨ ਦਾ ਸੰਗੀ ਹੋਇਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕਦੀ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਛਲ ਸੀ।
( ਯਸਾ 53:7-9 )
11ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦਾ ਦੁੱਖ ਝੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਵੇਖੇਗਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਧਰਮੀ ਦਾਸ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਦੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਵੇਗਾ। 12ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡ ਦਿਆਂਗਾ, ਅਤੇ ਬਲਵੰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਲੁੱਟ ਵੰਡੇਗਾ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਮੌਤ ਲਈ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਨਾਲ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਚੁੱਕੇ, ਅਤੇ ਅਪਰਾਧੀਆਂ ਲਈ ਸਿਫ਼ਾਰਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
( ਯਸਾ 53:11-12 )

ਯਸਾਯਾਹ ਦੇ “ਬਹੁਤੇ” ਅਤੇ “ਅਪਰਾਧੀ” ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹਨਾ ਚੁਣਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਬੋਝ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕ ਸਕਦੇ। ਮੁਢਲੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਯਿਸੂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਸਮਝਿਆ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯਹੂਦੀ ਪਾਠਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਸਮਝਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪ ਬੋਲਣ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

ਦਾਊਦ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ

ਦੋ ਹੋਰ ਵਾਅਦੇ ਇਸ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਸਤਰੀ ਸੁੱਟ ਦੇਣਗੇ।

5ਵੇਖੋ, ਉਹ ਦਿਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਵਾਕ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਦਾਊਦ ਲਈ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਸ਼ਾਖ ਖੜੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਬੁੱਧਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਇਨਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ
( ਯਿਰਮਿਯਾਹ 23:5 )
22ਜਿਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾਂ ਨੇ ਰੱਦਿਆ,
ਸੋਈ ਖੂੰਜੇ ਦਾ ਸਿਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।
23ਇਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦੀ ਵੱਲੋਂ ਹੈ,
ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਅਚਰਜ਼ ਹੈ।
( ਜ਼ਬੂਰ 118:22-23 )

ਮਿਸਤਰੀ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਖੂੰਜੇ ਲਈ ਪੱਥਰ ਘੜਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਪੱਥਰ ਜੋ ਦੋ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਿਆਂ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਠੁਕਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪੱਥਰ ਉਹੀ ਟੁਕੜਾ ਬਣ ਜਾਵੇ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਸਵੀਰ ਹੈ, ਜੋ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਯਾਤਰੀ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਾਨੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।

ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਜਨਮ

ਯਿਸੂ ਦਾ ਜਨਮ ਦਾਊਦ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਚਰਨੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਾਸਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਿੰਡ ਜਿਸ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਧਿਆਨ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਲੂਕਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਮਾਣੇ ਗਵਾਹ, ਆਜੜੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਿਲਣ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਇੱਥੇ ਦੇਖੋ ਕਿ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵੇਖਦੇ ਸਨ।

55ਕੀ, ਇਹ ਤਰਖਾਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਇਹ ਦੀ ਮਾਂ ਮਰਿਯਮ ਨਹੀਂ ਕਹਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਇਹ ਦੇ ਭਰਾ ਯਾਕੂਬ, ਯੂਸੁਫ਼, ਸ਼ਮਊਨ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾ ਨਹੀਂ ਹਨ? 56ਅਤੇ ਉਹ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹਨ? ਫੇਰ ਉਹ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿੱਥੋਂ ਮਿਲਿਆ? 57ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਠੋਕਰ ਖਾਧੀ। ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਨਬੀ ਦਾ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹਰੇਕ ਜਗ੍ਹਾ ਆਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
( ਮੱਤੀ 13:55-57 )
20ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਲੂੰਬੜੀਆਂ ਦੇ ਘੁਰਨੇ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਹਨ, ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਿਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
( ਮੱਤੀ 8:20 )

“ਤਰਖਾਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ” ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ “ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਹੀ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਗਈ। ਇਹੀ ਯਿਸੂ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਕੋਈ ਘਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇੱਕ ਗ਼ਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਨਤਕ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਗਭਗ ਤੀਹ ਸਾਲ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਗੁਮਨਾਮੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ।

ਉਹ ਪੱਥਰ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਠੋਕਰ ਲੱਗੀ

6ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਇਆ ਹੈ ਵੇਖੋ, ਮੈਂ ਸੀਯੋਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੂੰਜੇ ਦਾ ਪੱਥਰ, ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਮੁੱਲਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। 7ਸੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਬਹੁਮੁੱਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਜਿਸ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਰੱਦਿਆ, ਸੋਈ ਖੂੰਜੇ ਦਾ ਸਿਰਾ ਹੋ ਗਿਆ 8ਅਤੇ, ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਠੇਡਾ ਖਾਣ ਦੀ ਚੱਟਾਨ। ਉਹ ਅਣ-ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਬਚਨ ਤੋਂ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹ ਦੇ ਲਈ ਉਹ ਠਹਿਰਾਏ ਵੀ ਗਏ ਸਨ
( 1 ਪਤ 2:6-8 )

ਪਤਰਸ, ਯਿਸੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜਲੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਨੇ ਆਪ ਇਹ ਠੁਕਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਿਖੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸੇ ਖੂੰਜੇ ਦੇ ਪੱਥਰ ਵਾਲੇ ਭਜਨ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੋਕਰ ਲੱਗੀ ਉਹ ਖਲਨਾਇਕ ਨਹੀਂ ਸਨ; ਉਹ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਉਹ ਪੱਥਰ ਜਿਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ

ਇੱਥੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਧਰਮ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ “ਯਿਸੂ ਕੌਣ ਹੈ?” ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਯਹੂਦੀ ਧਰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਉਸ ਨੂੰ ਨਬੀ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਵਜੋਂ ਆਦਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਮਰਿਆ। ਮਸੀਹੀ ਧਰਮ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਠੁਕਰਾਇਆ ਜਾਣਾ ਅੱਜ ਵੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੈ।

ਮਸੀਹੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਯਹੂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ, ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ, ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੇਵਕ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਠੁਕਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਯਸਾਯਾਹ 53 ਅਤੇ ਜ਼ਬੂਰ 118 ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਯਸਾਯਾਹ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਠੋਕਰ ਕੌਣ ਖਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਯੂਹੰਨਾ, ਜੋ ਆਪ ਯਹੂਦੀ ਸੀ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਇਆ:

14ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਯਹੂਦਾਹ ਦੇ ਘਰਾਣਿਆਂ ਲਈ ਠੋਕਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਠੇਡਾ ਖਾਣ ਦੀ ਚੱਟਾਨ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਫਾਹੀ ਅਤੇ ਫੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। 15ਬਹੁਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਠੇਡੇ ਖਾਣਗੇ ਅਤੇ ਡਿੱਗਣਗੇ ਅਤੇ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸਣਗੇ ਅਤੇ ਫੜ੍ਹੇ ਜਾਣਗੇ।
( ਯਸਾ 8:14-15 )
11ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਨਾ ਕੀਤਾ।
( ਯੂਹੰਨਾ 1:11 )

ਇਸਰਾਏਲ ਅਤੇ ਯਹੂਦਾਹ ਉਹੀ ਲੋਕ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਸ ਉੱਤੇ ਸੋਗ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸ਼ਬਦ ਅਲਵਿਦਾ ਨਹੀਂ ਹਨ:

37 ਹੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ, ਯਰੂਸ਼ਲਮ! ਤੂੰ ਜੋ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜੇ ਗਏ ਪਥਰਾਉ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਚਾਹਿਆ ਜੋ ਤੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠੇ ਕਰਾਂ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਰਗੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਖੰਭਾਂ ਦੇ ਹੇਠ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਨਾ ਚਾਹਿਆ। 38ਵੇਖੋ ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਜਾੜ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 39ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਾ ਵੇਖੋਗੇ ਜਦ ਤੱਕ ਇਹ ਨਾ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਮੁਬਾਰਕ ਹੈ ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
( ਮੱਤੀ 23:37-39 )

ਨਬੀ ਇੱਕ ਪਛਾਣ ਦੇ ਦਿਨ ਦਾ ਵੀ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਠੁਕਰਾਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੈ:

10ਮੈਂ ਦਾਊਦ ਦੇ ਘਰਾਣੇ ਅਤੇ ਯਰੂਸ਼ਲਮ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਦਯਾ ਦਾ ਆਤਮਾ ਵਹਾਵਾਂਗਾ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਵੱਲ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ ਤੱਕਣਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਨਗੇ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਇਕਲੌਤੇ ਦੇ ਲਈ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਪਿੱਟਣਗੇ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੌਠੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿੱਟਦਾ ਹੈ।
( ਜ਼ਕਰ 12:10 )

ਇਸ ਲਈ ਮਸੀਹੀਆਂ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਵੰਡ ਕੋਈ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਹਾਣੀ ਅਜੇ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਅਸੀਂ ਹਰ ਧਰਮ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਤਾਂ ਬਾਈਬਲ ਮੁਤਾਬਕ ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹ ਹੈ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਜਵਾਬ, ਇੱਕ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਵਿਚਾਰਨ ਲਈ, ਕਦੇ ਮੰਗ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ।

ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਹੈ

1ਆਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ ਸੀ, ਸ਼ਬਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸੀ। 2ਉਹ ਆਦ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। 3ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਚਿਆ ਗਿਆ।
14ਸ਼ਬਦ ਦੇਹਧਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਖੀ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਇੱਕਲੌਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸਚਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
( ਯੂਹੰਨਾ 1:1-3,14 )
15ਉਹ ਮਹਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸਰਿਸ਼ਟ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੌਠਾ ਹੈ। 16ਕਿਉਂ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਉਸੇ ਤੋਂ ਉਤਪਤ ਹੋਈਆਂ, ਨਾਲੇ ਦਿੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਨਾਲੇ ਨਾ ਦਿੱਸਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਕੀ ਸਿੰਘਾਸਣ, ਕੀ ਰਿਆਸਤਾਂ, ਕੀ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਕੀ ਅਧਿਕਾਰ, ਸੱਭੋ ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦੇ ਲਈ ਉਤਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। 17ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਭੋ ਕੁਝ ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
( ਕੁਲੁੱਸੀਆਂ 1:15-17 )
16ਅਤੇ ਯਕੀਨਨ ਭਗਤੀ ਦਾ ਭੇਤ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ, ਦੂਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ, ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹਦਾ ਪਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਉੱਪਰ ਉੱਠਾ ਲਿਆ ਗਿਆ।
( 1 ਤਿਮੋਥਿ 3:16 )

ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੰਜੀਲ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹ ਵਜੋਂ ਲਿਖੀ, ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਕੁਲੁੱਸੈ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ, ਅਤੇ 1 ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਦੀ ਸਤਰ ਸ਼ਾਇਦ ਮੁਢਲੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭਜਨ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲਿਖਾਰੀ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ: ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਆਪ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਇਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਸਮੇਤ। ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਕੁਲੁੱਸੀਆਂ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਯਿਸੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਹੋਰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ “ਪਲੌਠਾ” ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਦਰਜੇ ਅਤੇ ਆਦਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ, ਨਾ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਚਿਆ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਲਈ ਮਸੀਹੀ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵੀਂ ਥਾਂ ਚੁਣੀ

6ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਤੁੱਲ ਹੋਣਾ ਕਬਜ਼ੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨਾ ਜਾਣਿਆ। 7ਸਗੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਖਣਾ (ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਕੋਲ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ) ਕਰਕੇ ਦਾਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸੂਰਤ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ। 8ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੀਵਿਆਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੱਕ ਸਗੋਂ ਸਲੀਬ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਆਗਿਆਕਾਰ ਬਣਿਆ।
( ਫਿਲਿੱਪੀਆਂ 2:6-8 )
3ਯਿਸੂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਲੋਂ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ ਹੀ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। 4ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੋਜਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਯਿਸੂ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਚੋਗਾ ਲਾਹ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਤੌਲੀਆ ਲਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੱਕ ਦੁਆਲੇ ਲਪੇਟ ਲਿਆ। 5ਫ਼ਿਰ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਦੇ ਲੱਕ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤੌਲੀਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ।
( ਯੂਹੰਨਾ 13:3-5 )
12ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋ ਹਟਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਫ਼ਿਰ ਆਪਣਾ ਚੋਗਾ ਪਾ ਕੇ ਮੇਜ਼ ਉੱਤੇ ਆਣ ਬੈਠਾ ਅਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ?” 13ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ “ਗੁਰੂ” ਅਤੇ “ਪ੍ਰਭੂ” ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਹੀ ਹਾਂ। 14ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਵੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਰ ਇੱਕ ਸੇਵਕ ਵਾਂਗੂੰ ਧੋਤੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਵੋ। 15ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਵੇਂ ਕਰ ਸਕੋ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
( ਯੂਹੰਨਾ 13:12-15 )

ਯਿਸੂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੈਰ ਧੋਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਵੇਂ ਨੌਕਰ ਦਾ ਕੰਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਚੇਲੇ ਹੁਣੇ ਹੀ ਇਸ ਗੱਲ ਉੱਤੇ ਬਹਿਸ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੌਣ ਹੈ। ਫ਼ਿਲਿੱਪੀਆਂ 2 ਸ਼ਾਹੀ ਆਰਾਮ ਛੱਡਣ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਚੋਣ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉੱਪਰਲਾ ਕਮਰਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਤੌਲੀਏ ਅਤੇ ਪਰਾਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੋਣ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨਤਾ ਇਸ ਤੋਂ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਕਿੰਨਾ ਨੀਵਾਂ ਝੁਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।

ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਮਾਫ਼ੀ

45ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਸਚਿੱਤ ਦਾ ਮੁੱਲ ਭਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ।
( ਮਰਕੁਸ 10:45 )
34ਤਦ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਜੋ ਇਹ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਗੁਣੇ ਪਾ ਕੇ ਵੰਡ ਲਏ।
( ਲੂਕਾ 23:34 )

ਮਰਕੁਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਯਿਸੂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਦਿੱਤੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੂਕਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦਇਆ ਮੰਗੀ। ਆਪਣੇ ਜੱਲਾਦਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਦੁਰਲੱਭ ਹੈ।

ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਕਿਉਂ

13ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ। 14ਉਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਅਰਥਾਤ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਮਾਫ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
( ਕੁਲੁੱਸੀਆਂ 1:13-14 )
18ਅਤੇ ਉਹ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅਰਥਾਤ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਉਹ ਹੀ ਆਦ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੌਠਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਧਾਨ ਹੋਵੇ। 19ਕਿਉਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਇਹ ਚੰਗਾ ਲੱਗਾ ਜੋ ਸਾਰੀ ਸੰਪੂਰਨਤਾਈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। 20ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲੀਬ ਦੇ ਲਹੂ ਦੇ ਵਸੀਲੇ ਮੇਲ ਕਰਾ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਹਾਂ, ਉਸੇ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਮਿਲਾਵੇ।
( ਕੁਲੁੱਸੀਆਂ 1:18-20 )
16ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਇੱਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖੇ ਉਹ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ ਸਗੋਂ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। 17ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਵੇ ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇ।
( ਯੂਹੰਨਾ 3:16-17 )
8ਪ੍ਰੰਤੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਾਪੀ ਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਰਿਆ।
( ਰੋਮੀਆਂ 5:8 )

“ਉਸ ਦੀ ਸਲੀਬ ਦੇ ਲਹੂ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ” ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਉਸ ਦੇ ਜੀ ਉੱਠਣ ਨੇ ਵਿਖਾਇਆ ਕਿ ਮੌਤ ਦਾ ਆਖ਼ਰੀ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਸੀਹੀਆਂ ਲਈ ਇਹੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ: ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪ ਸਾਡੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਕੀਮਤ ਚੁਕਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਸਲੀਬ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦੁਖਾਂਤ ਵਜੋਂ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਕਾਰਜ ਵੇਖਿਆ। ਹਰ ਆਇਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਵੇਖੋ: ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ, ਫ਼ਰਜ਼ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਿਆਰ, ਜੋ ਉਦੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਅਜੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸਾਂ।

ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ

9ਇਸ ਕਾਰਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਤ ਉੱਚਿਆਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਜਿਹੜਾ ਸਭਨਾਂ ਨਾਮਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। 10ਜੋ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਹਨ, ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਾਮ ਵਿੱਚ ਹਰ ਗੋਡਾ ਨਿਵਾਇਆ ਜਾਵੇ। 11ਅਤੇ ਹਰ ਜ਼ਬਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਮੰਨ ਲਵੇ ਜੋ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
( ਫਿਲਿੱਪੀਆਂ 2:9-11 )

ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਵਾਧੂ ਫ਼ਾਇਦੇ ਦੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ। ਨਿਮਰਤਾ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਲੀਬ ਉੱਤੇ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਈ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦਾ ਰਾਹ ਸੀ। ਹਰ ਗੋਡੇ ਦਾ ਝੁਕਣਾ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਭਰੀ ਪਛਾਣ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹੈ, ਉਸ ਠੁਕਰਾਏ ਜਾਣ ਦੇ ਉਲਟ ਜਿਸ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।

ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਯਿਸੂ ਕੌਣ ਹੈ, ਇਹ ਸਵਾਲ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿੱਜੀ ਸਵਾਲ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਆਗਤ ਹੈ ਕਿ ਇੰਜੀਲਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੜ੍ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ, ਅਤੇ ਆਪ ਵੇਖੋ। ਯਿਸੂ ਕਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਤੋੜਦਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਖੜਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅੰਦਰੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੀਏ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋਈਏ।

20ਵੇਖ, ਮੈਂ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਖਲੋਤਾ ਅਤੇ ਖੜਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣੇ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਦੇ ਕੋਲ ਅੰਦਰ ਜਾਂਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਖਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖਾਵੇਗਾ।
( ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:20 )
ਇੰਡਿਅਨ ਰਿਵਾਇਜ਼ਡ ਵਰਜ਼ਨ (IRV) - ਪੰਜਾਬੀ (IRVPun)