మహమ్మారి పట్ల క్రైస్తవుని స్పందన ఏమిటి?

అదుపు చేయలేని ఒక వైరస్ గొప్ప తుఫానులా ఖండాలను దాటి ప్రయాణిస్తూ మన చుట్టూ ఉన్న ప్రజలకు సోకుతోంది. మనలో కొందరికి అది ఉద్యోగాలను, మనం ప్రేమించినవారి ప్రాణాలను దూరం చేస్తోంది. చికిత్స లేని ఈ వైరస్ ఎదుట మనం నిస్సహాయంగా ఉన్నట్లు భావిస్తున్నాం. గాలివానలో ఒక చిన్న పడవలో తేలియాడుతున్నట్లు మనకు అనిపిస్తోంది.

( Mark 4:37-40 )

ఈ లోకంలోని అనుభవాల ఆధారంగా మన ధైర్యాన్ని నిర్మించుకోవడం మనకు సహజం. మనం ఆశించినట్లే విషయాలు జరిగితే, మనం నిశ్చింతగా, సంతోషంగా ఉంటాం. చిన్న కష్టం ఎదురైతే, దాన్ని పట్టించుకోకుండా ముందుకు సాగిపోవడానికి ప్రయత్నిస్తాం. సుఖమైన జీవితాన్ని అందించే పారిశ్రామిక ప్రగతితోను, విషయాలు ఎలా పనిచేస్తాయో వివరించి అన్ని వ్యాధులకు టీకాలను కనుగొనే శాస్త్రీయ ఆవిష్కరణలతోను మన ధైర్యం పెరుగుతూ వస్తోంది. అయితే మన విశ్వాసపు పునాది చాలా బలహీనమైనది; ఏదైనా అసాధారణమైనది జరిగినప్పుడు అది త్వరగా కూలిపోతుంది. మన తండ్రియైన దేవుని నుండి మనం పొందిన వాగ్దానాన్ని చూద్దాం.

( Deuteronomy 28:2,3,4,5,6,7,8,11,12,13 )

దేవునికి, ఆయన ఆజ్ఞలకు పూర్తిగా లోబడుతూ ఈ జీవితాన్ని జీవించడం మనకు సహజం కాదు. మన జీవితం కష్టాల నుండి బయటపడిన వెంటనే, మనం మళ్లీ మళ్లీ మన దుష్టమార్గాల వెంట పరుగెత్తుతాం...

( Jeremiah 35:15 )

భయంలోను, విశ్వాసలోపంలోను మనల్ని మనం చూసుకుంటున్నాం. వేల సంవత్సరాలుగా తరతరాల ప్రజలు దేవునికి అవిధేయత చూపుతూ ఆయన ఆశీర్వాదాలను కోల్పోతూ వచ్చారు. దేవుని ఆజ్ఞల పునాది నుండి మనం ప్రేమను దులిపివేసి, వాటికి కేవలం పైపై, లాంఛనప్రాయమైన విధేయత మాత్రమే చూపుతూ, ఎండిపోయిన మాటలను మిగుల్చుకున్నాం. అదంతా సరిగ్గా వాగ్దానం చేయబడినట్లే మనల్ని భయం ఉన్న స్థితికి తీసుకువచ్చింది…

( Deuteronomy 28:20,22 )

దేవుని కోపం నిజంగా భయంకరమైనది. అయితే ఇంత కఠినమైన పనులు చేసినందుకు మన పరలోకపు తండ్రికి తీర్పు తీర్చడానికి ముందు, ఒక వ్యక్తిని మరణం నుండి కాపాడడానికి వ్యాధి సోకిన కాలును తొలగిస్తున్న ఒక వైద్యుని ఊహించుకుందాం. కంటికి కనిపించే విషయాలపై దృష్టి పెట్టి, మనల్ని రక్షించాలనే మన దేవుని ప్రేమను, కోరికను నిర్లక్ష్యం చేయడం మనకు సహజం. మన బిడ్డ మన కోపాన్ని, వీపుపై పడిన బాధాకరమైన దెబ్బను గుర్తుంచుకుంటాడు, కానీ ప్రమాదకరమైన కొండ అంచు నుండి పడిపోకుండా అది తనను ఎలా కాపాడిందో సులభంగా మర్చిపోతాడు. భూసంబంధమైనవాటిని మాత్రమే చూసే మనం, దేవుని కోపం మనల్ని దేని నుండి కాపాడుతుందో కూడా చూడలేము.

మనం ఆయనకు నమ్మకంగా లోబడాలని దేవుడు కోరుతున్నాడు. మనం చూసేదానికి భయపడకుండా, మన విశ్వాసం నుండి ధైర్యాన్ని పొందాలని ఆయన కోరుతున్నాడు.

( 2 Corinthians 4:18 )

మీరు ప్రాణాపాయంలో ఉన్నా, లేదా సంపూర్ణ ఆరోగ్యంతో ఉన్నా, మనకు జరగగల అత్యంత ఘోరమైనది మరణమే అని భావిస్తాం. కానీ నిజంగా అంతేనా? ఒక మనిషి విషయంలో మనం చూసే చివరి సంగతి మరణం. మరణం మనకు కనిపించనిదానికి, తెలియనిదానికి ద్వారాన్ని తెరుస్తుంది.

మన జీవితంలోను, దాని తర్వాతను ఉన్న తెలియనిదానిని మన భయం గాని, మన విశ్వాసం గాని నియంత్రిస్తుంది. మనం భయమనే చీకటితో గాని, విశ్వాసమనే వెలుగుతో గాని మనల్ని మనం చుట్టుముట్టుకోవచ్చు. ఈ భూలోక జీవితంలో మనం చూస్తున్నట్లుగా, విశ్వాసం గలవారు తాము చేసే పనిలో విజయం సాధిస్తారు. కాబట్టి నమ్మేవారికి మరణం తర్వాతి మార్గాన్ని విశ్వాసం వెలిగిస్తుందని సందేహించడానికి ఏ కారణమూ లేదు. ఇక్కడ భూమిపై ఉన్నదానికంటే ఎంతో మెరుగైన జీవితానికి నడిపించే మార్గం అది.

16“దేవుడు లోకాన్ని ఎంతో ప్రేమించాడు. అందుకే ఆయన తన ఏకైక కుమారుణ్ణి ఈ లోకానికి ఇచ్చాడు. తద్వారా ఆయనలో విశ్వాసం ఉంచే ప్రతి వాడూ నశించకుండా నిత్యజీవం పొందుతాడు.

( యోహాను 3:16 )

ఇప్పుడు మనం బ్రతికే ఉన్నాం. ఇప్పుడు మనం జీవిస్తున్న ఈ ప్రతి నిమిషం కోసం, చూడగలిగే, శ్వాస తీసుకోగలిగే, ఈ లోకంలో మార్పు తేగలిగే సామర్థ్యం కోసం మన దేవునికి కృతజ్ఞులమై ఉన్నాం. మనం ఇంకా మన ప్రియమైనవారిని చూడగలం, వారు మనకు ఎంత విలువైనవారో వారికి చెప్పగలం.

ప్రేమ భయాన్ని జయిస్తుంది, దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడిన మనం నిజంగా ఎవరమో బయలుపరుస్తుంది. శారీరక మరణం, పునరుత్థానం ద్వారా వెళ్లి, యేసుక్రీస్తు మరణపు సంకెళ్లను తెంచి, ఇప్పుడు మనలో నివసించగల అదృశ్య సహాయకుడైన పరిశుద్ధాత్మను మనకు తీసుకువచ్చాడు.

( John 14:17 )

మనం పొందిన ఆత్మ భయపు ఆత్మ కాదు, ఎందుకంటే ఆయన మనల్ని నిత్యజీవానికి నడిపిస్తాడు.

( 2 Timothy 1:7 )

దీని నుండి మనం గ్రహించేది ఏమిటంటే, మనకు భయం కలిగితే, అది దేవుడు మనకు ఇచ్చిన ఆత్మ నుండి కాదు. మనం భయపు చీకటిలో నడుస్తుంటే, మన దేవుడైన ప్రభువుపై విశ్వాసమనే వెలుగును మనం తీసుకురాలేదు.

( John 8:12 )

ఇప్పుడు, మహమ్మారి కేంద్రబిందువులో నిలబడి, మీరు దేనిని ఎంచుకుంటారు – భయాన్నా లేక విశ్వాసాన్నా? భయంతో నిండిన ఈ లోకపు చీకటిలో ఇతరులు మిమ్మల్ని చూసినప్పుడు, వారు మీ వెలుగును చూడగలరా?

( Psalms 91:3-7 )

( Joshua 1:9 )

మన లోకంలో ఏదీ కారణం లేకుండా జరగదు. మరి ఈ మహమ్మారి మనకు ఏమి నేర్పుతుంది? మానవ ప్రాణానికి మనం నిజంగా విలువ ఇవ్వగలమా? నిజమైన స్నేహానికి విలువ ఇవ్వగలమా, మనకు ఉన్నదాని కోసం కృతజ్ఞత చూపగలమా? ఇన్‌స్టాగ్రామ్‌లో మెరుగైన చిత్రం కోసం, మన యూట్యూబ్ వీడియోలకు మరిన్ని సబ్‌స్క్రైబర్ల కోసం సాగే అర్థరహితమైన పరుగుపందెం ఇది ముగిస్తుందా? డబ్బు కోసం, అధికారం కోసం జరిగే యుద్ధాలను ఇది అంతం చేస్తుందా? రాబోయే తరాల కోసం ఆకాశాన్ని మళ్లీ నీలంగా మారుస్తుందా? చివరకు మనం మన కళ్లపై ఉన్న ముసుగును తొలగించి, మన తండ్రి సృష్టించిన నిజమైన లోకాన్ని చూడగలమా?

( John 14:27 )