Co naprawdę może wiara? A jeśli nasze modlitwy nie zostają wysłuchane?
Wiara stworzona, by świecić
Wiara jest jednym z najczęściej używanych słów w Biblii i jedną z jej najpiękniejszych myśli. A jednak łatwo ją w sobie przytłumić. Wielu z nas, nawet tych, którzy szczerze kochają Boga, woli pozostać po bezpiecznej stronie. Modlimy się, ale po cichu niewiele oczekujemy: w sprawie uzdrowienia, pracy, rzeczy najważniejszych. Boimy się rozczarowania.
Ale wiara nigdy nie miała być chowana w szufladzie. Ma się wznosić, świecić i zmieniać świat na lepsze. W tym artykule przyjrzyjmy się temu, co Jezus i apostołowie mówili o wierze, i zapytajmy też szczerze: co, jeśli nasze modlitwy zdają się nie działać? Pismo Święte ma odpowiedzi także na to.
Ziarnko gorczycy
Uczniowie Jezusa próbowali uzdrowić chłopca, ale nie mogli. Gdy zapytali, dlaczego, Jezus udzielił takiej odpowiedzi:
20Z powodu waszej małej wiary — wyjaśnił. — Zapewniam was bowiem, gdybyście mieli wiarę jak ziarno gorczycy i powiedzieli tej górze: Przenieś się stąd tam — przeniesie się. Nic nie byłoby dla was niemożliwe.( Mateusza 17:20 )
Ziarnko gorczycy jest jednym z najmniejszych nasion. Jezus nie mierzy, jak wielka jest nasza wiara. Pokazuje nam, jak wiele może zdziałać nawet mała, prawdziwa ufność w Boga.
Inna Ewangelia opowiada tę samą historię z punktu widzenia ojca chłopca. Nie twierdził, że ma doskonałą wiarę. Powiedział coś bardzo szczerego:
23Jezus powiedział mu: Co się tyczy tego: Jeśli coś możesz, to: Wszystko jest możliwe dla wierzącego. 24Ojciec chłopca natychmiast wykrzyknął: Wierzę! Zaradź mojemu niedowiarstwu.( Marka 9:23-24 )
„Wierzę, zaradź memu niedowiarstwu” to modlitwa, którą Bóg przyjmuje z radością. Nie potrzebujemy doskonałej wiary, aby zacząć. Wystarczy zacząć tam, gdzie jesteśmy, i być szczerymi wobec Niego.
Czym naprawdę jest wiara
List do Hebrajczyków opisuje wiarę nie jako myślenie życzeniowe, ale jako ufność wobec Tego, który obiecał:
1Wiara jest podstawą spełnienia się tego wszystkiego, co jest treścią nadziei; przekonaniem o prawdziwości tego, co niewidzialne. 2Ze względu na nią starsi ludu otrzymali dobre świadectwo.( Hebrajczyków 11:1-2 )
Następnie wymienia tych, którzy tak żyli. Abel złożył ofiarę, która podobała się Bogu. Henoch chodził tak blisko Boga, że nie umarł jak inni. A o wszystkich autor mówi:
4Dzięki wierze Abel złożył Bogu cenniejszą ofiarę niż Kain — ofiarę, na podstawie której otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy, gdy Bóg uznał jego dary — i dzięki tej wierze, choć umarł, wciąż przemawia. 5Dzięki wierze został zabrany Henoch, tak że nie oglądał śmierci. Nie odnaleziono go, ponieważ Bóg go zabrał. Lecz zanim to się stało, otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu. 6Bez wiary — przeciwnie — nie można podobać się Bogu. Kto bowiem przychodzi do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i nagradza tych, którzy Go poszukują.( Hebrajczyków 11:4-6 )
Zwróćmy uwagę na dwie rzeczy, w które mamy wierzyć: że Bóg istnieje naprawdę i że nagradza tych, którzy Go szukają. Wiara zaczyna się jako relacja. Przychodzimy do Niego, wierząc, że jest dobry i że nas słucha.
Wiara, która działa
Wiara nie jest tylko wewnętrznym uczuciem. W mieście Listra człowiek, który nigdy nie chodził, słuchał, jak mówi Paweł. Paweł spojrzał na niego i zobaczył, że wierzy, iż Bóg może go uzdrowić.
9Człowiek ten słuchał przemówienia Pawła, a Paweł, gdy mu się przyjrzał i dostrzegł, że ma on wiarę, aby być uzdrowiony, 10zawołał do niego: Stań prosto na nogi! Wówczas człowiek ten zerwał się i zaczął chodzić.( Dzieje Apostolskie 14:9-10 )
Ten człowiek nie tylko miał nadzieję. Wstał i chodził. Wiara potrafi poruszyć nas do tego, co kiedyś wydawało się niemożliwe.
Czy zatem możemy wierzyć i żyć dokładnie tak jak dawniej? Jakub odpowiada łagodnie, ale wyraźnie: wiara i czyny należą do siebie. Przypomina nam Abrahama, który tak głęboko zaufał Bogu, że był gotów oddać nawet swego syna.
21Przyjrzyj się naszemu ojcu Abrahamowi. Dzięki czemu został usprawiedliwiony, gdy ofiarował na ołtarzu swego syna Izaaka? Czy nie dzięki uczynkom? 22Wiara wyraźnie współdziałała z jego uczynkami. Uczynki uczyniły tę wiarę doskonałą.( Jakub 2:21-22 )
24Widzicie więc, że człowiek zostaje usprawiedliwiony dzięki uczynkom, a nie jedynie dzięki wierze.26Otóż jak ciało bez ducha jest martwe, tak martwa jest wiara bez uczynków.( Jakub 2:24,26 )
To jak lampa. Jeśli mówimy, że lampa się pali, a nikt nie widzi światła, to w rzeczywistości się nie pali. Nasze czyny nie są sposobem na zasłużenie na Bożą miłość. Są światłem żywej wiary.
Jak wyglądają takie czyny? Być może zaczynają się od kilku prostych pytań. Jeśli wierzymy, że nasz prawdziwy skarb jest w niebie, dlaczego tak bardzo staramy się gromadzić go na ziemi? Jeśli mówimy, że kochamy, dlaczego wciąż tak się boimy, skoro miłość jest silniejsza niż lęk?
19Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. 20Gromadźcie sobie skarby w niebie. Tam ani mól, ani rdza nie niszczą. Tam też złodzieje nie włamują się i nie kradną. 21Bo gdzie jest twój skarb — tam będzie i twoje serce.( Mateusza 6:19-21 )
18W miłości nie ma lęku. Doskonała miłość go usuwa. Lęk bowiem łączy się z karą. Ten więc, kto się boi, wciąż nie jest doskonały w miłości.( 1 Jana 4:18 )
Te pytania nie są oskarżeniami. Każde z nich jest zaproszeniem, by zaufać Bogu odrobinę bardziej. Psalmista pokazuje nam, jak może wyglądać to zaufanie. Trzyma Boże słowa blisko, bo dają mu życie, i żyje jak ktoś, kto wie, że Bóg widzi wszystko, co robi.
93Na wieki nie zapomnę o Twych poleceniach,Bo dzięki nim zachowujesz mnie przy życiu.( Psalmy 119:93 )
168Przestrzegam Twych rozstrzygnięći Twych postanowień,Gdyż wszystkie moje drogi są Ci znane.( Psalmy 119:168 )
Jak możemy sprawdzić naszą wiarę?
Paweł zachęca nas, abyśmy szczerze spojrzeli w swoje serca. To nie jest wezwanie do potępiania siebie, ale do dostrzeżenia, że Chrystus jest pośród nas, i do zobaczenia, co jest prawdziwe.
5Poddawajcie samych siebie próbie: Czy trwacie w wierze? Doświadczajcie siebie: Czy dostrzegacie u siebie to, że Jezus Chrystus jest w was? Jeśli nie, to może rzeczywiście nie przeszliście próby.( 2 Koryntian 13:5 )
Wiara jest też wystawiana na próbę przez życie. Piotr pisał do ludzi, którzy przechodzili trudne chwile, i porównał ich doświadczenia do ognia, który oczyszcza złoto.
6Cieszcie się nim, mimo że teraz — gdy trzeba — bywacie po trosze zasmucani różnorodnymi próbami. 7Spotykają was one po to, aby wasza szczera wiara, cenniejsza niż zniszczalne przecież złoto ogniem uszlachetniane, mogła tym bardziej wywyższyć, zaznaczyć chwałę i uwypuklić cześć Jezusa Chrystusa, kiedy się objawi.( 1 Piotra 1:6-7 )
List do Hebrajczyków dodaje jeszcze jedną myśl. Kiedyś wszystko, co może się zachwiać, zostanie poruszone, a pozostanie tylko to, co niewzruszone. Wiara złożona w Bogu jest właśnie czymś takim.
26Ten, którego głos wtedy wstrząsnął ziemią, teraz tak zapowiada:Jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i niebem.27Słowa: jeszcze raz dotyczą usunięcia tego, co nietrwałe, ponieważ jest stworzone, aby przetrwało to, co jest niewzruszone.( Hebrajczyków 12:26-27 )
Gdy się wahamy na granicy
Lud Izraela stanął kiedyś na skraju ziemi, którą Bóg mu obiecał. Zwiadowcy donieśli o olbrzymach i potężnych miastach, a lud przestraszył się i nie chciał wejść. Tylko Kaleb i Jozue zaufali Bogu. O Kalebie Bóg powiedział, że miał innego ducha:
24Jednak mojego sługę Kaleba, za to, że jest z nim inny duch i bez reszty obstawał za Mną, wprowadzę do ziemi, do której poszedł, i jego potomstwo ją posiądzie.( Liczb 14:24 )
Pokolenie, które się wahało, błąkało się po pustyni czterdzieści lat. Nawet wtedy Bóg ich nie opuścił. Prowadził ich każdego dnia, ale nie zobaczyli obietnicy, którą bali się przyjąć.
33Co do waszych synów, pozostaną oni pasterzami14:33 pasterzami, hbr. רֹעִים: być może łączy w sobie znaczenie bycia koczownikiem. na pustyni przez czterdzieści lat. Ponosić będą karę za waszą niewierność,14:33 niewierność, hbr. זְנוּת (zenut), lub: cudzołóstwo. aż wszyscy, co do jednego, padniecie trupem na tej pustyni.( Liczb 14:33 )
Jakub opisuje tę samą walkę w sercu jednego człowieka. Gdy prosimy, ale w głębi duszy nie wierzymy, że Bóg odpowie, jesteśmy jak fala miotana wiatrem tam i z powrotem.
6Niech jednak prosi z wiarą, porzuci wątpliwości, bo człowiek, który wątpi, przypomina falę morską, gnaną i miotaną przez wiatr. 7Ktoś taki niech nie liczy, że coś od Pana otrzyma,( Jakub 1:6-7 )
Nie ma to wzbudzać w nas poczucia winy w dni, gdy wiara jest słaba. To zaproszenie, by przynieść Bogu całe serce i zaufać tylko Jemu, który nigdy się nie zmienia.
A jeśli nasze modlitwy nie zostają wysłuchane?
To najtrudniejsze pytanie, a Biblia go nie unika. Po pierwsze, wiara nie jest formułą na zdobycie tego, czego chcemy. Jest zaufaniem do dobrego Boga. Jego odpowiedzią może być tak, poczekaj albo inna droga, której jeszcze nie widzimy. Jan pisze:
14Nasza pewność, z którą zbliżamy się do Niego, łączy się z tym, że kiedykolwiek prosimy o coś zgodnie z Jego wolą, słyszy nas. 15A skoro wiemy, że nas słyszy, gdy Go o coś prosimy, wiemy też, że mamy od Niego odpowiedź na przedstawione Mu prośby.( 1 Jana 5:14-15 )
Gdy prosimy zgodnie z Jego wolą, która jest zawsze dobra dla nas, możemy być pewni, że nas słyszy. Po drugie, zwłoka nie jest odmową. Wielu ludzi w Biblii czekało długo, a ich zaufanie rosło w oczekiwaniu. Po trzecie, zawsze możemy dalej prosić.
Jeśli coś w twoim sercu było powstrzymywane, modlitwa, której bałeś się wypowiedzieć na głos, możesz ją wypowiedzieć już dziś. Zacznij od małego, małego jak ziarnko gorczycy. Proś, zrób jeden krok w stronę tego, o co prosisz, i dalej ufaj. Bóg szanuje zaufanie i nigdy nie jest daleko od tych, którzy Go szukają.
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej