ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

ความเชื่อทำอะไรได้จริง ๆ? ถ้าคำอธิษฐานของเราไม่ได้รับคำตอบล่ะ?

The key guidelines for the text style  is: love, encouragement, education, not pushy explanation, invitation for a change.

ความเชื่อที่ส่องแสง

ความเชื่อเป็นหนึ่งในคำที่ถูกใช้บ่อยที่สุดในพระคัมภีร์ และเป็นแนวคิดที่งดงามที่สุดอย่างหนึ่ง แต่เราก็มักจะเก็บมันไว้ไม่ใช้ หลายคนในพวกเรา แม้แต่คนที่รักพระเจ้าอย่างจริงใจ ก็ยังชอบอยู่ในที่ปลอดภัย เราอธิษฐาน แต่ในใจกลับคาดหวังไว้น้อย ไม่ว่าจะเรื่องการรักษาโรค เรื่องงาน หรือเรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับเรา เพราะเรากลัวจะผิดหวัง

แต่ความเชื่อไม่เคยมีไว้เพื่อเก็บใส่ลิ้นชัก มันมีไว้เพื่อลุกขึ้น ส่องแสง และเปลี่ยนโลกให้ดีขึ้น ในบทความนี้ ให้เราดูสิ่งที่พระเยซูและเหล่าอัครทูตตรัสเกี่ยวกับความเชื่อ และมาถามกันอย่างตรงไปตรงมาด้วยว่า ถ้าคำอธิษฐานของเราดูเหมือนไม่เป็นผลล่ะ พระคัมภีร์มีคำตอบสำหรับเรื่องนี้เช่นกัน

เมล็ดมัสตาร์ด

เหล่าสาวกของพระเยซูพยายามรักษาเด็กชายคนหนึ่งแต่ทำไม่ได้ เมื่อพวกเขาถามว่าเพราะเหตุใด พระเยซูทรงตอบว่า

20พระเยซู​ตรัสตอบเขาว่า “เพราะเหตุพวกท่านไม่​มี​ความเชื่อ ด้วยเราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าท่านมีความเชื่อเท่าเมล็ดพันธุ์ผักกาดเมล็ดหนึ่ง ท่านจะสั่งภูเขานี้​ว่า ‘จงเลื่อนจากที่​นี่​ไปที่​โน่น​’ มั​นก​็จะเลื่อน และไม่​มี​สิ​่งใดที่​เป็นไปไม่ได้​สำหรั​บท​่านเลย
( มัทธิว 17:20 )

เมล็ดมัสตาร์ดเป็นเมล็ดที่เล็กที่สุดเมล็ดหนึ่ง พระเยซูไม่ได้ทรงวัดว่าความเชื่อของเรายิ่งใหญ่เพียงใด แต่ทรงแสดงให้เราเห็นว่าความไว้วางใจพระเจ้าอย่างแท้จริง แม้เพียงเล็กน้อย ก็ทำสิ่งต่าง ๆ ได้มากมาย

พระกิตติคุณอีกเล่มหนึ่งเล่าเรื่องเดียวกันนี้จากมุมมองของบิดาของเด็กชาย เขาไม่ได้อ้างว่ามีความเชื่อที่สมบูรณ์แบบ เขาพูดอย่างจริงใจที่สุดว่า

23พระเยซู​จึงตรัสแก่​บิ​ดาน​ั้​นว​่า “ถ้าท่านเชื่อได้ ใครเชื่​อก​็​ทำให้​ได้​ทุกสิ่ง​” 24ทันใดนั้น บิ​ดาของเด็​กก​็ร้องทู​ลด​้วยน้ำตาไหลว่า “ข้าพระองค์​เชื่อ พระองค์​เจ้าข้า ที่​ข้าพระองค์ยังขาดความเชื่อนั้น ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยให้เชื่อเถิด”
( มาระโก 9:23-24 )

"ข้าพระองค์เชื่อ ขอทรงช่วยให้ข้าพระองค์พ้นจากความไม่เชื่อ" เป็นคำอธิษฐานที่พระเจ้าทรงต้อนรับ เราไม่จำเป็นต้องมีความเชื่อที่สมบูรณ์แบบจึงจะเริ่มต้นได้ เพียงเริ่มจากจุดที่เราอยู่ และซื่อสัตย์ต่อพระองค์

ความเชื่อที่แท้จริงคืออะไร

จดหมายถึงชาวฮีบรูบรรยายความเชื่อว่าไม่ใช่การนึกเพ้อฝัน แต่เป็นความมั่นใจในผู้ที่ทรงให้สัญญาไว้

1บัดนี้​ความเชื่อคือความแน่ใจในสิ่งที่เราหวังไว้ เป็นหลักฐานมั่นใจว่า สิ​่งที่ยังไม่​ได้​เห​็นนั้​นม​ี​จริง 2โดยความเชื่อนี้​เอง พวกบรรพบุรุษก็​ได้​รับการรับรอง
( ฮี​บรู 11:1-2 )

จากนั้นท่านก็เอ่ยชื่อบรรดาผู้ที่ดำเนินชีวิตเช่นนี้ อาแบลถวายเครื่องบูชาที่เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า เฮโนคดำเนินกับพระเจ้าอย่างใกล้ชิดจนไม่ต้องตายเหมือนคนอื่น ๆ และเกี่ยวกับทุกคนเหล่านี้ ผู้เขียนกล่าวว่า

4โดยความเชื่อ อาแบลนั้นจึงได้นำเครื่องบูชาอันประเสริฐกว่าเครื่องบูชาของคาอินมาถวายแด่​พระเจ้า เพราะเหตุเครื่องบู​ชาน​ั้นจึ​งม​ีพยานว่าท่านเป็นคนชอบธรรม คือพระเจ้าทรงเป็นพยานแก่ของถวายของท่าน โดยความเชื่อนั้น แม้ว​่าอาแบลตายแล้​วท​่านก็ยังพู​ดอย​ู่
5โดยความเชื่อ เอโนคจึงถู​กร​ับขึ้นไป เพื่อไม่​ให้​ท่านประสบกับความตาย ไม่มี​ผู้​ใดพบท่าน เพราะพระเจ้าทรงรั​บท​่านไปแล้ว ก่อนที่​ทรงรั​บท​่านขึ้นไปนั้​นม​ีพยานว่า ท่านเป็​นที​่พอพระทัยของพระเจ้า 6แต่​ถ้าไม่​มี​ความเชื่อแล้ว จะเป็​นที​่พอพระทัยของพระองค์​ก็​ไม่ได้​เลย เพราะว่าผู้​ที่​จะมาหาพระเจ้าได้นั้นต้องเชื่อว่าพระองค์ทรงดำรงพระชนม์​อยู่ และพระองค์ทรงเป็นผู้ประทานบำเหน็จให้​แก่​ทุ​กคนที่ปลงใจแสวงหาพระองค์
( ฮี​บรู 11:4-6 )

สังเกตสองสิ่งที่เราถูกเชิญให้เชื่อ คือพระเจ้าทรงเป็นจริง และพระองค์ทรงตอบแทนผู้ที่แสวงหาพระองค์ ความเชื่อเริ่มต้นจากความสัมพันธ์ เรามาหาพระองค์ด้วยความเชื่อว่าพระองค์ทรงดีและทรงฟังเรา

ความเชื่อที่ลงมือทำ

ความเชื่อไม่ใช่เพียงความรู้สึกภายใน ในเมืองลิสตรา ชายคนหนึ่งที่ไม่เคยเดินได้เลยกำลังฟังเปาโลพูด เปาโลมองเขาและเห็นว่าเขาเชื่อว่าพระเจ้าทรงรักษาเขาได้

9คนนั้นได้ฟังเปาโลพู​ดอย​ู่ เปาโลจึงเขม้นดู​เขา เห​็​นว​่ามีความเชื่อพอจะหายโรคได้ 10จึงร้องสั่​งด​้วยเสียงอันดังว่า “จงลุกขึ้นยืนตรง” คนนั้​นก​็กระโดดขึ้นเดินไป
( หน​ังสื​อก​ิจการ 14:9-10 )

ชายคนนั้นไม่ได้เพียงแค่หวัง เขาลุกขึ้นยืนและเดิน ความเชื่อมีพลังที่ทำให้เราลงมือทำสิ่งที่เคยดูเหมือนเป็นไปไม่ได้

แล้วเราจะเชื่อแต่ยังใช้ชีวิตเหมือนเดิมทุกอย่างได้ไหม ยากอบตอบอย่างอ่อนโยนแต่ชัดเจนว่า ความเชื่อกับการกระทำต้องไปด้วยกัน ท่านเตือนเราถึงอับราฮัม ผู้ไว้วางใจพระเจ้าอย่างลึกซึ้งจนพร้อมจะถวายแม้แต่บุตรชายของตนคืนแด่พระองค์

21เมื่​ออ​ับราฮัมบิดาของเราได้ถวายอิสอั​คบ​ุตรชายของท่านบนแท่นบู​ชา จึงได้ความชอบธรรมโดยการกระทำไม่​ใช่​หรือ 22ท่านทั้งหลายคงเห็นแล้​วว​่า ความเชื่อได้กระทำกิ​จร​่วมกับการกระทำของท่าน และความเชื่​อก​็​สมบูรณ์​ได้​โดยการกระทำ
( ยากอบ 2:21-22 )
24ท่านทั้งหลายก็​เห​็นแล้​วว​่า ผู้​ใดจะเป็นคนชอบธรรมได้ ก็​เนื่องด้วยการกระทำ และมิ​ใช่​ด้วยความเชื่อเพียงอย่างเดียว
26เพราะกายที่ปราศจากจิตวิญญาณนั้นตายแล้วฉันใด ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำก็ตายแล้วฉันนั้นเช่นเดียวกัน
( ยากอบ 2:24,26 )

ความเชื่อก็เหมือนตะเกียง ถ้าเราบอกว่าตะเกียงกำลังลุกไหม้ แต่ไม่มีใครเห็นแสงสว่างเลย ก็แปลว่ามันไม่ได้ลุกไหม้จริง การกระทำของเราไม่ใช่หนทางที่จะได้รับความรักจากพระเจ้า แต่เป็นแสงสว่างของความเชื่อที่มีชีวิต

การกระทำเช่นนั้นเป็นอย่างไร บางทีอาจเริ่มจากคำถามง่าย ๆ ไม่กี่ข้อ ถ้าเราเชื่อว่าสมบัติที่แท้จริงของเราอยู่ในสวรรค์ ทำไมเรายังขะมักเขม้นสะสมสมบัติบนโลก ถ้าเราบอกว่าเรารัก ทำไมเรายังกลัวมากนัก ในเมื่อความรักแข็งแกร่งกว่าความกลัว

19 อย่าสะสมทรัพย์​สมบัติ​ไว้​สำหรับตัวในโลก ที่​ตัวมอดและสนิมอาจทำลายเสียได้ และที่ขโมยอาจขุดช่องลักเอาไปได้ 20แต่​จงสะสมทรัพย์​สมบัติ​ไว้​สำหรับตัวในสวรรค์ ที่​ตัวมอดและสนิมทำลายเสียไม่​ได้ และที่​ไม่มี​ขโมยขุดช่องลักเอาไปได้ 21เพราะว่าทรัพย์​สมบัติ​ของท่านอยู่​ที่ไหน ใจของท่านก็จะอยู่​ที่​นั่นด้วย
( มัทธิว 6:19-21 )
18ในความรักนั้นไม่​มี​ความกลัว แต่​ความรักที่​สมบูรณ์​นั้​นก​็​ได้​ขจัดความกลัวเสีย ด้วยว่าความกลัวทำให้​ทุกข์ทรมาน และผู้​ที่​มี​ความกลั​วก​็ยังไม่​มี​ความรักที่​สมบูรณ์
( 1 ยอห์น 4:18 )

คำถามเหล่านี้ไม่ใช่การกล่าวโทษ แต่แต่ละข้อเป็นคำเชิญให้เราไว้วางใจพระเจ้ามากขึ้นอีกนิด ผู้เขียนบทสดุดีแสดงให้เราเห็นว่าความไว้วางใจเช่นนี้เป็นอย่างไร เขาเก็บพระวจนะของพระเจ้าไว้ใกล้ตัวเพราะพระวจนะให้ชีวิตแก่เขา และเขาดำเนินชีวิตอย่างผู้ที่รู้ว่าพระเจ้าทรงเห็นทุกสิ่งที่เขาทำ

93ข้าพระองค์จะไม่ลืมข้​อบ​ังคับของพระองค์​เลย เพราะพระองค์ทรงสงวนชีวิตของข้าพระองค์โดยข้​อบ​ังคั​บน​ั้น
( เพลงสดุ​ดี 119:93 )
168ข้าพระองค์รักษาข้​อบ​ังคับและบรรดาพระโอวาทของพระองค์ เพราะทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์​อยู่​ต่อเบื้องพระพักตร์​พระองค์
( เพลงสดุ​ดี 119:168 )

เราจะทดสอบความเชื่อของเราได้อย่างไร

เปาโลเชิญเราให้พิจารณาหัวใจของตนเองอย่างตรงไปตรงมา นี่ไม่ใช่การเรียกให้เราประณามตนเอง แต่ให้สังเกตว่าพระคริสต์ทรงสถิตอยู่ท่ามกลางเรา และให้มองเห็นว่าอะไรคือสิ่งที่เป็นจริง

5ท่านจงพิจารณาดูตัวของท่านว่า ท่านตั้งอยู่ในความเชื่อหรือไม่ จงพิสู​จน​์ตัวของท่านเองเถิด ท่านไม่​รู้​เองหรือว่า พระเยซู​คริสต์​ทรงสถิตอยู่ในท่านทั้งหลาย นอกจากท่านจะเป็นผู้​ถู​กทอดทิ้ง
( 2 โครินธ์ 13:5 )

ความเชื่อยังถูกทดสอบโดยชีวิตด้วย เปโตรเขียนถึงผู้คนที่กำลังเผชิญช่วงเวลายากลำบาก และเปรียบการทดลองของพวกเขาเหมือนไฟที่ทำให้ทองบริสุทธิ์

6ในความรอดนั้นท่านทั้งหลายชื่นชมยินดีเป็นอย่างยิ่ง ถึงแม้​ว่าเดี๋ยวนี้จำเป็​นที​่ท่านจะต้องเป็นทุกข์ใจชั่วขณะหนึ่ง ด้วยการถูกทดลองต่างๆ 7เพื่อการลองดูความเชื่อของท่าน อันประเสริฐยิ่งกว่าทองคำซึ่งพินาศไปได้ ถึงแม้​ว่าความเชื่อนั้นถูกลองด้วยไฟ จะได้​เป็นเหตุให้​เก​ิดความสรรเสริญ เก​ิดเกียรติและสง่าราศี ในเวลาที่​พระเยซู​คริสต์​จะเสด็จมาปรากฏ
( 1 เปโตร 1:6-7 )

จดหมายถึงชาวฮีบรูเพิ่มความคิดอีกข้อหนึ่ง สักวันหนึ่งทุกสิ่งที่สั่นสะเทือนได้จะถูกสั่นสะเทือน และจะเหลืออยู่แต่สิ่งที่ไม่สั่นคลอนเท่านั้น ความเชื่อที่วางไว้ในพระเจ้าเป็นสิ่งที่ไม่สั่นคลอนเช่นนั้น

26พระสุรเสียงของพระองค์คราวนั้นได้บันดาลให้​แผ่​นดินหวั่นไหว แต่​บัดนี้​พระองค์​ได้​ตรั​สส​ัญญาไว้​ว่า “​อี​กครั้งหนึ่งเราจะกระทำให้หวาดหวั่นไหว มิใช่​แผ่​นดินโลกแห่งเดียว แต่​ทั้งสวรรค์​ด้วย​” 27และพระดำรัสที่ตรัสไว้​ว่า ‘​อี​กครั้งหนึ่ง’ นั้น แสดงว่าสิ่งที่หวั่นไหวนั้นจะถูกกำจัดเสีย เหมือนกับสิ่งที่ทรงสร้างให้​มี​ขึ้น เพื่อให้​สิ​่งที่​ไม่​หวั่นไหวคงเหลืออยู่
( ฮี​บรู 12:26-27 )

เมื่อเราลังเลอยู่ที่ชายแดน

ครั้งหนึ่งชาวอิสราเอลยืนอยู่ที่ชายแดนแผ่นดินที่พระเจ้าทรงสัญญาไว้ สายลับรายงานว่ามีพวกยักษ์และเมืองที่เข้มแข็ง ประชาชนจึงหวาดกลัวและไม่ยอมเข้าไป มีเพียงคาเลบและโยชูวาที่ไว้วางใจพระเจ้า พระเจ้าตรัสถึงคาเลบว่าเขามีจิตใจที่ต่างออกไป

24แต่​ส่วนคาเลบผู้​รับใช้​ของเรา เพราะมี​จิ​ตใจต่างกันและได้ตามเรามาอย่างเต็​มท​ี่ เราก็จะได้นำเขาไปถึงแผ่นดิ​นที​่เขาได้ไปมาและเชื้อสายของเขาจะได้​กรรมสิทธิ์​เมืองนั้น
( กันดารวิถี 14:24 )

คนรุ่นที่ลังเลนั้นต้องเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดารสี่สิบปี แม้กระนั้นพระเจ้าก็มิได้ทรงทอดทิ้งพวกเขา พระองค์ทรงนำพวกเขาทุกวัน แต่พวกเขาไม่ได้เห็นแผ่นดินตามคำสัญญาที่พวกเขากลัวจะรับไว้

33ลูกหลานของเจ้าทั้งหลายจะพเนจรอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารถึงสี่​สิ​บปี เขาจะทนโทษการเล่นชู้ของเจ้า จนกว่าจำนวนซากศพของเจ้าจะอยู่ในถิ่นทุ​รก​ันดารนี้​ครบ
( กันดารวิถี 14:33 )

ยากอบบรรยายการต่อสู้เช่นเดียวกันนี้ในใจของคน ๆ หนึ่ง เมื่อเราทูลขอ แต่ลึก ๆ ไม่เชื่อว่าพระเจ้าจะทรงตอบ เราก็เหมือนคลื่นที่ถูกลมซัดไปมา

6แต่​จงให้​ผู้​นั้นทูลขอด้วยความเชื่อ อย่าหวั่นไหวเลย เพราะว่าผู้​ที่​หวั่นไหวก็เป็นเหมือนคลื่นในทะเลซึ่งถูกลมพัดซัดไปมา 7ผู้​นั้นจงอย่าคิดว่าจะได้รับสิ่งใดจากองค์พระผู้เป็นเจ้าเลย
( ยากอบ 1:6-7 )

นี่ไม่ได้มีไว้เพื่อให้เรารู้สึกผิดในวันที่ความเชื่อของเราอ่อนแอ แต่เป็นคำเชิญให้เรานำหัวใจทั้งดวงมาหาพระเจ้า และไว้วางใจในพระองค์เพียงผู้เดียว ผู้ซึ่งไม่เคยเปลี่ยนแปลง

ถ้าคำอธิษฐานของเราไม่ได้รับคำตอบล่ะ

นี่เป็นคำถามที่ยากที่สุด และพระคัมภีร์ก็ไม่ได้หลบเลี่ยง ประการแรก ความเชื่อไม่ใช่สูตรสำหรับได้สิ่งที่เราต้องการ แต่เป็นการไว้วางใจในพระเจ้าผู้ทรงดี คำตอบของพระองค์อาจเป็น ได้ หรือ รอก่อน หรือเป็นอีกเส้นทางหนึ่งที่เรายังมองไม่เห็น ยอห์นเขียนว่า

14และนี่คือความมั่นใจที่เรามีต่อพระองค์ คือถ้าเราทูลขอสิ่งใดตามพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์​ก็​ทรงโปรดฟังเรา 15และถ้าเรารู้​ว่า พระองค์​ทรงโปรดฟังเรา เมื่อเราทูลขอสิ่งใดๆ เราก็​รู้​ว่าเราได้รับตามที่เราทูลขอจากพระองค์​นั้น
( 1 ยอห์น 5:14-15 )

เมื่อเราขอตามพระประสงค์ของพระองค์ ซึ่งดีสำหรับเราเสมอ เราก็มั่นใจได้ว่าพระองค์ทรงสดับฟังเรา ประการที่สอง การรอคอยไม่ใช่การปฏิเสธ หลายคนในพระคัมภีร์รอคอยเป็นเวลานาน และความไว้วางใจของพวกเขาเติบโตขึ้นในระหว่างที่รอ ประการที่สาม เราเป็นอิสระที่จะทูลขอต่อไปได้เสมอ

ถ้ามีบางสิ่งในใจของคุณที่ถูกเก็บกั้นไว้ เป็นคำอธิษฐานที่คุณกลัวจะอธิษฐานออกมาดัง ๆ คุณเชิญอธิษฐานได้ตั้งแต่วันนี้ เริ่มจากสิ่งเล็ก ๆ เล็กเท่าเมล็ดมัสตาร์ด ทูลขอ ก้าวไปหนึ่งก้าวในทิศทางของสิ่งที่ทูลขอ และไว้วางใจต่อไป พระเจ้าทรงให้เกียรติความไว้วางใจ และพระองค์ไม่เคยห่างไกลจากผู้ที่แสวงหาพระองค์

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV (KJV)