ئاساسىي مەزمۇنغا ئۆتۈش

ئىمان ھەقىقەتەن نېمە قىلالايدۇ؟ دۇئالىرىمىز ئىجابەت بولمىسا قانداق قىلىمىز؟

The key guidelines for the text style  is: love, encouragement, education, not pushy explanation, invitation for a change.

نۇر چاچىدىغان ئىمان

ئىمان مۇقەددەس كىتابتا ئەڭ كۆپ قوللىنىلغان سۆزلەرنىڭ بىرى، شۇنداقلا ئەڭ گۈزەل ئۇقۇملىرىنىڭ بىرى. شۇنداقتىمۇ ئۇنى ئىچىمىزگە يوشۇرۇپ قويۇش ئاسان. نۇرغۇنىمىز، ھەتتا خۇدانى چىن كۆڭلىمىزدىن سۆيىدىغانلارمۇ، بىخەتەر تەرەپتە تۇرۇشنى ياخشى كۆرىمىز. دۇئا قىلىمىز، لېكىن ئىچىمىزدە ئارتۇق ئۈمىد قىلمايمىز: شىپالىق ھەققىدە، خىزمەت ھەققىدە، بىز ئۈچۈن ئەڭ مۇھىم ئىشلار ھەققىدە. بىز ئۈمىدسىزلىنىپ قېلىشتىن قورقىمىز.

لېكىن ئىمان ھەرگىزمۇ تارتمىدا ساقلىنىش ئۈچۈن بېرىلمىگەن. ئۇ كۆتۈرۈلۈشى، نۇر چېچىشى ۋە دۇنيانى ياخشىلىققا ئۆزگەرتىشى كېرەك. بۇ ماقالىدە ئەيسا ۋە ئەلچىلەرنىڭ ئىمان ھەققىدە نېمە دېگەنلىكىگە قاراپ ئۆتەيلى، شۇنداقلا سەمىمىي ھالدا سورايلى: ئەگەر دۇئالىرىمىز ئىش بەرمىگەندەك كۆرۈنسە قانداق قىلىمىز؟ مۇقەددەس كىتابتا بۇنىڭ جاۋابىمۇ بار.

قاپاق ئۇرۇقى

ئەيسانىڭ شاگىرتلىرى بىر ئوغۇلنى ساقايتماقچى بولغان، لېكىن ساقايتالمىغانىدى. ئۇلار سەۋەبىنى سورىغاندا، ئەيسا مۇنداق جاۋاب بەردى:

ئۇ ئۇلارغا: ــ ئىشەنچىڭلار بولمىغانلىقى ئۈچۈن. مەن سىلەرگە شۇنى بەرھەق ئېيتىپ قويايكى، سىلەردە قىچا ئۇرۇقىدەك زەررىچە ئىشەنچ بولسىلا، سىلەر ئاۋۇ تاغقا: «بۇ يەردىن ئۇ يەرگە كۆچ» دېسەڭلار، كۆچىدۇ؛ شۇنداقلا سىلەرگە مۇمكىن بولمايدىغان ھېچ ئىش بولمايدۇ.
( ماتتا 17:20 )

قاپاق ئۇرۇقى ئەڭ كىچىك ئۇرۇقلارنىڭ بىرى. ئەيسا ئىمانىمىزنىڭ قانچىلىك چوڭ ئىكەنلىكىنى ئۆلچەۋاتقىنى يوق. ئۇ بىزگە خۇداغا بولغان كىچىككىنە، لېكىن چىن ئىشەنچنىڭمۇ نېمىلەرنى قىلالايدىغانلىقىنى كۆرسىتىۋاتىدۇ.

يەنە بىر ئىنجىل ئوخشاش ۋەقەنى ئوغۇلنىڭ دادىسىنىڭ نەزىرىدىن سۆزلەيدۇ. ئۇ مۇكەممەل ئىمانىم بار دەپ داۋا قىلمىدى. ئۇ ناھايىتى سەمىمىي بىر گەپنى قىلدى:

ئەيسا ئۇنىڭغا: ــ «قىلالىساڭ!» دەيسەنغۇ! ئىشەنچتە بولغان ئادەمگە ھەممە ئىش مۇمكىندۇر! ــ دېدى. بالىنىڭ ئاتىسى دەرھال: ــ مەن ئىشىنىمەن؛ ئىشەنچسىزلىكىمگە مەدەت قىلغايسەن! ــ دېدى يىغلاپ نىدا قىلىپ.
( ماركۇس 9:23-24 )

«مەن ئىشىنىمەن؛ ئىشەنچسىزلىكىمگە ياردەم قىلغىن» دېگەن خۇدا خۇشاللىق بىلەن قوبۇل قىلىدىغان بىر دۇئادۇر. باشلاش ئۈچۈن بىزگە مۇكەممەل ئىمان كېرەك ئەمەس. بىز پەقەت ئۆزىمىز تۇرغان يەردىن باشلىشىمىز ۋە ئۇنىڭ ئالدىدا سەمىمىي بولۇشىمىز كېرەك.

ئىماننىڭ ھەقىقىي مەنىسى

ئىبرانىيلار خېتى ئىماننى ئارزۇ-تىلەك ئەمەس، بەلكى ۋەدە بەرگەن زاتقا بولغان ئىشەنچ دەپ تەسۋىرلەيدۇ:

ئېتىقاد بولسا ئۈمىد قىلغان ئىشلارنىڭ رېئاللىقتىكى ئىپادىسى ۋە كۆرۈنمەيدىغان شەيئىلەرنىڭ دەلىلىدۇر. چۈنكى بۇرۇنقى مۆتىۋەرلىرىمىز قەدىمدە مانا شۇ ئېتىقاد بىلەن خۇدادىن كەلگەن ياخشى گۇۋاھلىقنى ئالغان.
( ئىبرانىيلارغا 11:1-2 )

ئاندىن ئۇ مۇشۇنداق ياشىغانلارنىڭ ئىسمىنى ئاتايدۇ. ھابىل خۇدانى خۇرسەن قىلغان بىر ھەدىيە ئېلىپ كەلدى. ھانوخ خۇداغا شۇنچە يېقىن مېڭىپ، باشقىلارغا ئوخشاش ئۆلمىدى. ھەمدە ئۇلارنىڭ ھەممىسى ھەققىدە يازغۇچى مۇنداق دەيدۇ:

ئېتىقادى بولغاچقا ھابىل قابىلنىڭكىدىنمۇ ئەۋزەل بىر قۇربانلىقنى خۇداغا ئاتىغان؛ ئېتىقادى بولغاچقا خۇدا ئۇنىڭ ئاتىغانلىرىنى تەرىپلەپ، ئۇنىڭغا ھەققانىي دەپ گۇۋاھلىق بەردى. گەرچە ئۆلگەن بولسىمۇ، ئېتىقادى بىلەن ئۇ يەنىلا بىزگە گەپ قىلماقتا. ئېتىقادى بولغاچقا، ھانوخ ئۆلۈمنى كۆرمەيلا ئەرشكە كۆتۈرۈلدى؛ خۇدا ئۇنى كۆتۈرۈپ ئېلىپ كەتكەچكە، ئۇ يەر يۈزىدە ھېچ تېپىلمىدى. سەۋەبى ئۇ ئېلىپ كېتىلىشتىن ئىلگىرى، خۇدانى خۇرسەن قىلغان ئادەم دەپ تەرىپلەنگەنىدى. ئەمدىلىكتە ئېتىقاد بولماي تۇرۇپ، خۇدانى خۇرسەن قىلىش مۇمكىن ئەمەس؛ چۈنكى خۇدانىڭ ئالدىغا بارىدىغان كىشى ئۇنىڭ بارلىقىغا، شۇنداقلا ئۇنىڭ ئۆزىنى ئىزدىگەنلەرگە ئەجرىنى قايتۇرغۇچى ئىكەنلىكىگە ئىشىنىشى كېرەك.
( ئىبرانىيلارغا 11:4-6 )

بىزدىن ئىككى ئىشقا ئىشىنىش تەلەپ قىلىنغانلىقىغا دىققەت قىلىڭ: خۇدانىڭ ھەقىقىي ئىكەنلىكى ۋە ئۇنى ئىزدىگۈچىلەرگە ساۋاب بېرىدىغانلىقى. ئىمان بىر مۇناسىۋەت سۈپىتىدە باشلىنىدۇ. بىز ئۇنىڭ ياخشى ئىكەنلىكىگە ۋە بىزنى ئاڭلايدىغانلىقىغا ئىشەنگەن ھالدا ئۇنىڭ ئالدىغا كېلىمىز.

ھەرىكەتكە ئايلىنىدىغان ئىمان

ئىمان پەقەت ئىچكى ھېسسىيات ئەمەس. لىستىرا شەھىرىدە ئۆمرىدە ماڭمىغان بىر كىشى پاۋلۇسنىڭ سۆزىنى ئاڭلاپ تۇراتتى. پاۋلۇس ئۇنىڭغا قاراپ، ئۇنىڭ خۇدانىڭ ئۆزىنى ساقايتالايدىغانلىقىغا ئىشىنىدىغانلىقىنى كۆردى.

پاۋلۇس سۆز قىلىۋاتقاندا، بۇ ئادەم ئۇنىڭغا قۇلاق سېلىپ ئولتۇراتتى. پاۋلۇس ئۇنىڭغا كۆز تىكىپ ئۇنىڭ ساقايتىلىشىغا ئىشەنچى بارلىقىنى كۆرۈپ يېتىپ، يۇقىرى ئاۋاز بىلەن: ــ ئورنۇڭدىن دەس تۇر! ــ دېدى. ھېلىقى ئادەم شۇئان ئورنىدىن دەس تۇرۇپ مېڭىشقا باشلىدى.
( روسۇللارنىڭ پائالىيەتلىرى 14:9-10 )

ئۇ كىشى پەقەت ئۈمىد قىلىپلا قالمىدى. ئۇ ئورنىدىن تۇردى ۋە مېڭىپ كەتتى. ئىماننىڭ بىزنى بىر چاغلاردا مۇمكىن ئەمەستەك كۆرۈنگەن ئىشلارنى قىلىشقا ئۈندەيدىغان بىر كۈچى بار.

ئۇنداقتا ئىشىنىپ تۇرۇپ، يەنىلا ئىلگىرىكىدەكلا ياشىساق بولامدۇ؟ ياقۇپ مۇلايىم، لېكىن ئېنىق جاۋاب بېرىدۇ: ئىمان بىلەن ئەمەللەر ئايرىلماس. ئۇ بىزگە ئىبراھىمنى ئەسلىتىدۇ؛ ئۇ خۇداغا شۇنچە چوڭقۇر ئىشەنگەنكى، ھەتتا ئوغلىنىمۇ قايتۇرۇپ بېرىشكە تەييار تۇراتتى.

ئاتىمىز ئىبراھىم ئۆز ئوغلى ئىسھاقنى قۇربانگاھ ئۈستىگە سۇنغاندا ئۆز ئەمىلى ئارقىلىق ھەققانىي دەپ جاكارلانغان ئەمەسمۇ؟ ئەمدى شۇنى كۆرۈۋېلىشقا بولىدۇكى، ئۇنىڭ ئېتىقادى مۇناسىپ ئەمەللەرنى قىلدى ۋە ئېتىقادى ئەمەللەر ئارقىلىق مۇكەممەل قىلىندى.
( ياقۇپ 2:21-22 )
بۇنىڭدىن شۇنى كۆرەلەيسىلەركى، ئىنسانلار ئېتىقادى بىلەنلا ئەمەس، بەلكى ئەمەللىرى بىلەن ھەققانىي دەپ جاكارلىنىدۇ. تەن روھ بولمىسا ئۆلۈك بولغاندەك، ئەمەللىرى يوق ئېتىقادمۇ ئۆلۈكتۇر.
( ياقۇپ 2:24,26 )

بۇ بىر چىراغقا ئوخشايدۇ. ئەگەر چىراغ يېنىپ تۇرىدۇ دەيمىز-يۇ، لېكىن ھېچكىم نۇر كۆرمىسە، ئۇ ھەقىقەتەن يانمايۋاتىدۇ. ئەمەللىرىمىز خۇدانىڭ مۇھەببىتىگە ئېرىشىش يولى ئەمەس. ئۇلار تىرىك ئىماننىڭ نۇرىدۇر.

مۇنداق ئەمەللەر قانداق كۆرۈنىدۇ؟ بەلكىم ئۇلار بىر قانچە ئاددىي سوئالدىن باشلىنىدۇ. ئەگەر ھەقىقىي خەزىنىمىزنىڭ ئەرشتە ئىكەنلىكىگە ئىشەنسەك، نېمە ئۈچۈن ئۇنى يەر يۈزىدە توپلاش ئۈچۈن شۇنچە جاپا چېكىمىز؟ ئەگەر سۆيىمىز دەيدىكەنمىز، مۇھەببەت قورقۇنچتىن كۈچلۈك تۇرسا، نېمە ئۈچۈن يەنىلا شۇنچە قورقىمىز؟

يەر يۈزىدە ئۆزۈڭلارغا بايلىقلارنى توپلىماڭلار. چۈنكى بۇ يەردە يا كۈيە يەپ كېتىدۇ، يا دات باسىدۇ ياكى ئوغرىلار تام تېشىپ ئوغرىلاپ كېتىدۇ. ئەكسىچە، ئەرشتە ئۆزۈڭلارغا بايلىقلار توپلاڭلار. ئۇ يەردە كۈيە يېمەيدۇ، دات باسمايدۇ، ئوغرىمۇ تام تېشىپ ئوغرىلىمايدۇ. چۈنكى بايلىقىڭ قەيەردە بولسا، قەلبىڭمۇ شۇ يەردە بولىدۇ.
( ماتتا 6:19-21 )
مېھىر-مۇھەببەتتە قورقۇنچ يوقتۇر؛ كامىل مېھىر-مۇھەببەت قورقۇنچنى ھەيدەپ يوققا چىقىرىدۇ. چۈنكى قورقۇنچ خۇدانىڭ جازاسى بىلەن باغلىنىشلىقتۇر؛ قورقۇنچى بار كىشى مېھىر-مۇھەببەتتە كامالەتكە يەتكۈزۈلگەن ئەمەستۇر.
( يۇھاننا «1» 4:18 )

بۇ سوئاللار ئەيىبلەش ئەمەس. ئۇلارنىڭ ھەر بىرى خۇداغا سەل كۆپرەك تايىنىشقا چاقىرىقتۇر. زەبۇر يازغۇچىسى بۇ تايانچنىڭ قانداق بولىدىغانلىقىنى بىزگە كۆرسىتىدۇ. ئۇ خۇدانىڭ سۆزلىرىنى يېنىدا ساقلايدۇ، چۈنكى ئۇلار ئۇنىڭغا ھايات بېرىدۇ، ھەمدە ئۇ خۇدانىڭ ئۆزى قىلغان ھەممە ئىشنى كۆرۈپ تۇرىدىغانلىقىنى بىلىدىغان كىشىدەك ياشايدۇ.

مەن سېنىڭ كۆرسەتمىلىرىڭنى ھەرگىز ئۇنتۇمايمەن؛ چۈنكى مۇشۇلار ئارقىلىق ماڭا ھاياتلىق بەردىڭ؛
( زەبۇر 119:93 )
بارلىق يوللىرىم ئالدىڭدا بولغاچ، كۆرسەتمىلىرىڭ ھەم ئاگاھ-گۇۋاھلىقلىرىڭغا ئەگىشىمەن.
( زەبۇر 119:168 )

ئىمانىمىزنى قانداق سىناپ كۆرەلەيمىز؟

پاۋلۇس بىزنى ئۆز قەلبىمىزگە سەمىمىي قاراشقا چاقىرىدۇ. بۇ ئۆزىمىزنى ئەيىبلەشكە چاقىرىق ئەمەس، بەلكى مەسىھنىڭ ئارامىزدا ئىكەنلىكىنى ھېس قىلىشقا ۋە ھەقىقىي نەرسىنى كۆرۈشكە چاقىرىقتۇر.

ئەمدى ئۆزۈڭلارنى ئېتىقادتا بارمۇ-يوق دەپ تەكشۈرۈپ كۆرۈڭلار؛ ئۆزۈڭلارنى سىناپ بېقىڭلار! سىلەر ئەيسا مەسىھنىڭ ئۆزۈڭلاردا بولغانلىقىنى (سىناقتىن شاللىنىپ قالمىساڭلار!) بىلىپ يەتمەمسىلەر؟
( كورىنتۇسلۇقلارغا «2» 13:5 )

ئىمان ھاياتتا ئارقىلىقمۇ سىنىلىدۇ. پېترۇس قىيىن كۈنلەرنى باشتىن كەچۈرىۋاتقان كىشىلەرگە خەت يېزىپ، ئۇلارنىڭ سىناقلىرىنى ئالتۇننى سۈزىدىغان ئوتقا ئوخشاتتى.

سىلەر بۇ نىجاتتىن زور شادلىنىسىلەر ــ گەرچە ھازىر زۆرۈر تېپىلغاندا سىلەرنىڭ ھەرخىل سىناقلار تۈپەيلىدىن قىسقا ۋاقىت ئازاب-ئوقۇبەت چېكىشىڭلارغا توغرا كەلسىمۇ. ئالتۇن ھامان يوقىلىپ كېتىدىغان نەرسە بولسىمۇ، ساپلىقى ئوت بىلەن سىنىلىدۇ. شۇنىڭغا ئوخشاش ئالتۇندىن تولىمۇ قىممەتلىك بولغان ئېتىقادىڭلار سىنىلىپ ئىسپاتلىنىدۇ. بۇنىڭ بىلەن ئۇ ئەيسا مەسىھ قايتا ئاشكارىلانغان ۋاقتىدا مەدھىيە، شان-شەرەپ ۋە ئىززەت-ھۆرمەت كەلتۈرىدۇ.
( پېترۇس «1» 1:6-7 )

ئىبرانىيلار خېتى يەنە بىر ئويلىنىش قوشىدۇ. بىر كۈنى تەۋرىتىلەلەيدىغان ھەممە نەرسە تەۋرىتىلىدۇ، پەقەت تەۋرەنمەيدىغىنىلا قالىدۇ. خۇداغا باغلانغان ئىمان دەل شۇنداق تەۋرەنمەس نەرسىدۇر.

ئەمدى شۇ چاغدا خۇدانىڭ ئاۋازى زېمىننى تەۋرىتىۋەتكەنىدى؛ لېكىن ئەمدى ئۇ: «ئۆزۈم يەنە بىر قېتىم زېمىننىلا ئەمەس، ئاسماننىمۇ تەۋرىتىمەن» دەپ ۋەدە قىلدى. «يەنە بىر قېتىم» دېگەن بۇ سۆز تەۋرىتىلىدىغانلارنىڭ، يەنى يارىتىلغان نەرسىلەرنىڭ تەۋرىتىلىشى بىلەن يوقىتىلىدىغانلىقىنى، تەۋرەتكىلى بولمايدىغان نەرسىلەرنىڭ مەڭگۈ مۇقىم بولىدىغانلىقىدىن ئىبارەت مەنىنى بىلدۈرىدۇ.
( ئىبرانىيلارغا 12:26-27 )

چېگرادا ئىككىلىنىپ قالغىنىمىزدا

ئىسرائىل خەلقى بىر چاغدا خۇدا ئۇلارغا ۋەدە قىلغان زېمىننىڭ چېتىدە تۇراتتى. جاسۇسلار ئابدال-يوغان ئادەملەر ۋە مۇستەھكەم شەھەرلەرنى خەۋەر قىلدى، خەلق قورقۇپ كېتىپ، كىرىشنى رەت قىلدى. پەقەت كالېب ۋە يوشۇلا خۇداغا تاياندى. كالېب ھەققىدە خۇدا ئۇنىڭ باشقىچە روھى بارلىقىنى ئېيتتى:

لېكىن ئۆزىدە باشقىچە بىر روھنىڭ بولغىنى، پۈتۈن قەلبى بىلەن ماڭا ئەگەشكىنى ئۈچۈن قۇلۇم كالەبنى ئۇ كىرگەن يەرگە باشلاپ كىرىمەن؛ ئۇنىڭ ئەۋلادلىرىمۇ ئۇ يەرگە مىراسخور بولىدۇ.
( چۆل‭-‬باياۋاندىكى‭ ‬سەپەر 14:24 )

ئىككىلەنگەن ئەۋلاد قىرىق يىل چۆلدە ئاۋارە بولدى. شۇ چاغدىمۇ خۇدا ئۇلارنى تاشلىمىدى. ئۇ ھەر كۈنى ئۇلارغا يول باشلىدى، لېكىن ئۇلار قوبۇل قىلىشتىن قورققان ۋەدىنى كۆرەلمىدى.

سىلەرنىڭ بالىلىرىڭلار بۇزۇقلۇق-ۋاپاسىزلىقىڭلارنىڭ ئەلىمىنى تارتىپ، ئۆلۈكۈڭلار چۆلدە يوقالغۇچە، بۇ چۆلدە قىرىق يىل سەرگەردان بولۇپ يۈرىدۇ.
( چۆل‭-‬باياۋاندىكى‭ ‬سەپەر 14:33 )

ياقۇپ ئوخشاش كۈرەشنى بىر ئادەمنىڭ قەلبىدە تەسۋىرلەيدۇ. بىز تىلەيمىز، لېكىن خۇدانىڭ جاۋاب بېرىدىغانلىقىغا يوشۇرۇن ئىشەنمىسەك، بىز شامال ئۇياق-بۇياققا ئىتتىرىۋاتقان دولقۇنغا ئوخشايمىز.

بىراق ئۇ ھېچ دېلىغۇل بولماي ئىشەنچ بىلەن تىلىسۇن؛ چۈنكى دېلىغۇل كىشى خۇددى شامالدا ئۇرۇلۇپ ئۇيان-بۇيان يەلپۈنگەن دېڭىز دولقۇنىغا ئوخشايدۇ. ئۇنداق كىشى رەبدىن بىرەر نەرسىگە ئېرىشىمەن، دەپ ھېچ خىيال قىلمىسۇن؛
( ياقۇپ 1:6-7 )

بۇ ئىمانىمىز ئاجىز كۈنلەردە ئۆزىمىزنى گۇناھكار ھېس قىلدۇرۇش ئۈچۈن ئەمەس. بۇ پۈتۈن قەلبىمىزنى خۇداغا ئېلىپ كېلىشكە ۋە ھەرگىز ئۆزگەرمەيدىغان بىردىنبىر خۇداغا تايىنىشقا چاقىرىقتۇر.

دۇئالىرىمىز ئىجابەت بولمىسا قانداق قىلىمىز؟

بۇ ئەڭ تەس سوئال، مۇقەددەس كىتاب بۇنىڭدىن قاچمايدۇ. بىرىنچى، ئىمان ئارزۇ قىلغىنىمىزغا ئېرىشىشنىڭ فورمۇلاسى ئەمەس. ئۇ ياخشى بىر خۇداغا بولغان ئىشەنچتۇر. ئۇنىڭ جاۋابى ھەئە بولۇشى، ياكى ساقلا بولۇشى، ياكى بىز ھازىرچە كۆرەلمەيدىغان باشقا بىر يول بولۇشى مۇمكىن. يۇھاننا مۇنداق يازىدۇ:

ۋە بىزنىڭ ئۇنىڭغا بولغان تولۇق ئىشەنچ-خاتىرجەملىكىمىز شۇنداقكى، ئۇنىڭ ئىرادىسىگە مۇۋاپىق ھەرقانداق بىر ئىشنى تىلىسەك، ئۇ بىزنى ئاڭلايدۇ. ئۇنى ھەرنېمە تىلىگىنىمىزنى ئاڭلايدۇ دەپ بىلگەنىكەنمىز، دۇئايىمىزدا ئۇنىڭدىن تىلىگىنىمىزگە ئېرىشتۇق، دەپ بىلىمىز.
( يۇھاننا «1» 5:14-15 )

بىز ئۇنىڭ ئىرادىسىگە، يەنى ھەمىشە بىزگە ياخشى بولغان ئىرادىسىگە ئۇيغۇن ھالدا تىلىسەك، ئۇنىڭ بىزنى ئاڭلايدىغانلىقىغا ئىشەنچ قىلالايمىز. ئىككىنچى، كېچىكىش ئىنكار قىلىش ئەمەس. مۇقەددەس كىتابتىكى نۇرغۇن كىشىلەر ئۇزۇن كۈتتى، ۋە كۈتۈش جەريانىدا ئۇلارنىڭ ئىشەنچى ئاشتى. ئۈچىنچى، بىز ھەمىشە تىلەشنى داۋام ئەتتۈرۈشكە ئەركىنمىز.

ئەگەر قەلبىڭىزدە بىر نەرسە تۇتۇپ قېلىنغان بولسا، يەنى ئاۋازلىق ئوقۇشتىن قورقۇپ كەلگەن بىر دۇئا بولسا، بۈگۈنلا ئۇنى قىلسىڭىز بولىدۇ. كىچىككىنە باشلاڭ، قاپاق ئۇرۇقىدەك كىچىك. تىلەڭ، تىلىگىنىڭىز تەرەپكە بىر قەدەم تاشلاڭ ۋە ئىشىنىشنى داۋام قىلىڭ. خۇدا ئىشەنچنى قەدىرلەيدۇ، ھەمدە ئۇ ئۆزىنى ئىزدىگۈچىلەردىن ھەرگىز يىراق ئەمەس.