Kush është Jezusi dhe pse ka kaq shumë rëndësi?
Kush është Jezusi?
Njeri? Profet? Biri i Perëndisë, apo vetë Perëndia? A ka vërtet diçka të veçantë tek ai?
Ai ishte guri i qoshes që ndërtuesit e hodhën tej, i refuzuar nga ekspertët e Tevratit, një gur që e bëri njerëzimin të pengohej. E megjithatë ai u bë njeriu më i famshëm që ka jetuar ndonjëherë mbi tokë. Jeta dhe mësimet e tij e ndanë njerëzimin në tri fe të mëdha abrahamike.
Çfarë ka kaq të veçantë në atë që bëri ai për njerëzimin? Si ndodhi dhe pse? Le ta zbulojmë.
Pse vuajnë të drejtët dhe lulëzojnë të këqijtë? Ku është drejtësia?
Një premtim që ndonjëherë e kemi të vështirë ta shohim
Shumë nga ne e kemi pyetur këtë në heshtje, ndonjëherë me lot në sy: pse vuajnë njerëzit e mirë, ndërsa ata që bëjnë keq duket se jetojnë pa shqetësime? Nëse po vuan, ose ndihesh i trajtuar padrejtësisht, ky artikull është shkruar për ty. Bibla nuk e shmang pyetjen. Ajo fillon me një premtim.
Çfarë do të thotë t’i thërrasësh emrit të Zotit?
Një pyetje që e bëjnë shumë prej nesh
A mjafton t’i kërkosh Jezusit ndihmë dhe të thuash se besoj te Ai? A mjafton t’i thërrasësh emrit të Tij? A do të shpëtohem dhe a është vërtet kaq e thjeshtë?
Këto pyetje shpesh lindin pasi lexojmë një varg si ky:
Rëndësia e premtimit
Ajo që nuk e shohim është përsëri e vërtetë
Jetojmë në një botë të dukshme e praktike dhe është e lehtë të nënvlerësojmë atë që nuk e shohim. Drejtësia që na kushton diçka, qoftë para, rehati apo shëndet, mund të duket si humbje. Një miqësi mund të duket më pak e rëndësishme kur pushon së qeni e dobishme. Dhe një premtim mund të fillojë të ndihet si diçka opsionale kur mbajtja e tij nuk është më në dobinë tonë.
Çfarë do të thotë „Duajini armiqtë tuaj“?
Një urdhërim që tingëllon i pamundur
Ne mund t’i duam fqinjët, familjen dhe miqtë tanë. Por çfarë do të thotë të duash një armik? A kemi vërtet nevojë ta bëjmë?
Çfarë mund të bëjë vërtet besimi? Po sikur lutjet tona të mos përgjigjen?
Një besim që ndriçon
Besimi është një nga fjalët që përdoren më shpesh në Bibël dhe një nga idetë e saj më të bukura. Megjithatë, është e lehtë ta mbajmë të mbyllur. Shumë prej nesh, edhe ata që e duan sinqerisht Perëndinë, preferojnë të qëndrojnë në anën e sigurt. Lutemi, por në heshtje presim pak: për shërimin, për punën, për gjërat që kanë më shumë rëndësi. Kemi frikë se mos zhgënjehemi.
Roli i krenarisë dhe i besimit të vërtetë
Të gjithë duam të ndihemi të respektuar dhe të çmuar. Kjo është e natyrshme dhe është rrënja e vetëvlerësimit tonë. Krenaria është një e afërme e ngushtë e kësaj dëshire. Ajo rritet kur duam që të tjerët të vënë re atë që kemi bërë dhe atë që kemi arritur të bëhemi. Nuk është për t’u habitur që Bibla flet kaq shpesh për krenarinë. Ne priremi t’i lexojmë shpejt ato vargje dhe të mendojmë se ato i përkasin dikujt tjetër. Le ta shohim më me butësi dhe nga afër. Ja tre vargje të shkurtra për të filluar:
Pse kërkoi Perëndia që kafshët të vriteshin si flijime dhe ofrime për mëkatin?
Kur lexojmë udhëzimet e hollësishme të Biblës për ofrimet e kafshëve mbi altar, shumë prej nesh ndiejnë shqetësim. Është e vështirë të kuptojmë si mund të kënaqej Perëndia me vdekjen e kafshëve të pafajshme, ose pse falja duhet të ketë ndonjë lidhje me të. Këto janë pyetje të ndershme dhe meritojnë një vështrim të butë e pa nxitim.
Filloi me njerëzit
Ofrimet e para në Bibël vijnë nga Kaini dhe Abeli. Teksti nuk thotë se Perëndia u kërkoi të sillnin diçka. Ata sollën dhurata nga vetja:
Jakobi u mundua me Perëndinë dhe fitoi. Çfarë do të thotë kjo?
Kur Jakobi po kthehej në shtëpi për të takuar vëllanë e tij, Esaun, u mund gjithë natën me Perëndinë, dhe në agim i thanë se kishte fituar. Çfarë do të thotë kjo? Si mund të fitojë një njeri i thjeshtë kundër Perëndisë?
Nata te lumi
Jakobi po kthehej pas njëzet vjetësh larg shtëpisë. Dikur ishte larguar nga shtëpia sepse Esau donte ta vriste. Tani dëgjoi se Esau po vinte ta takonte me një ushtri:
Pse duket Perëndia kaq mizor ndaj njerëzve?
Në Dhiatën e Vjetër lexojmë shumë histori për njerëz dhe për kombe të tëra që u përballën me pasoja të rënda. Këto histori shpesh na lënë me një peshë në zemër dhe me një pyetje të heshtur: a është vërtet Perëndia kaq mizor? Është një pyetje e ndershme dhe meriton një vështrim të sinqertë e pa nxitim.