İsa kimdir ve neden bu kadar önemlidir?
İsa kimdir?
Bir insan mı? Bir peygamber mi? Tanrı’nın Oğlu mu, yoksa bizzat Tanrı mı? Onda gerçekten özel bir şey var mı?
O, yapıcıların gözden kaçırdığı, Tevrat uzmanlarınca reddedilen, insanlığı tökezleten bir köşe taşıydı. Yine de yeryüzünde yaşamış en ünlü insan oldu. Yaşamı ve öğretileri insanlığı İbrahim’in izinden giden üç büyük dine böldü.
İnsanlık için yaptığı şeyde bu kadar özel olan nedir? Bu nasıl ve neden gerçekleşti? Gelin birlikte öğrenelim.
Doğrular neden acı çeker, kötüler neden gelişir? Adalet nerede?
Bazen görmekte zorlandığımız bir vaat
Çoğumuz bu soruyu sessizce, bazen gözyaşları içinde sormuşuzdur: İyi insanlar neden acı çekerken zarar verenler dertsiz yaşıyor gibi görünür? Eğer canınız yanıyorsa ya da haksızlığa uğradığınızı düşünüyorsanız, bu yazı sizin için yazıldı. Kutsal Kitap bu sorudan kaçmaz. Bir vaatle başlar.
Rab’bin adına seslenmek ne demektir?
Birçoğumuzun sorduğu bir soru
İsa’dan yardım istemek ve ona güvendiğimi söylemek yeterli mi? Onun adına seslenmek yeterli mi? Kurtulacak mıyım, gerçekten bu kadar basit mi?
Bu sorular çoğu zaman şuna benzer bir ayeti okuduktan sonra aklımıza gelir:
Vaadin önemi
Göremediğimiz şey de gerçektir
Görünen, pratik bir dünyada yaşıyoruz ve göremediğimiz şeyleri küçümsemek kolay. Bize para, rahatlık ya da sağlık pahasına olan doğruluk bir kayıp gibi görünebilir. Bir dostluk, işe yaramaz olduğunda daha az önemli gelebilir. Bir vaat de, tutmak artık çıkarımıza olmadığında isteğe bağlıymış gibi hissettirmeye başlayabilir.
“Düşmanlarınızı sevin” ne demek?
İmkânsız gibi görünen bir buyruk
Komşularımızı, ailemizi ve arkadaşlarımızı sevebiliriz. Peki bir düşmanı sevmek ne demek? Bunu gerçekten yapmamız gerekiyor mu?
İman gerçekten neler yapabilir? Dualarımız yanıtlanmazsa ne olur?
Parlayan bir iman
İman, Kutsal Kitap’ta en sık geçen sözcüklerden biridir ve en güzel fikirlerinden biridir. Yine de onu içimizde tutmak çok kolaydır. Pek çoğumuz, hatta Tanrı’yı içtenlikle sevenler bile, güvenli tarafta kalmayı yeğleriz. Dua ederiz, ama sessizce pek az şey bekleriz: şifa, iş, en önemli konular hakkında. Hayal kırıklığına uğramaktan korkarız.
Gururun rolü ve gerçek iman
Hepimiz saygı gördüğümüzü ve değer verildiğimizi hissetmek isteriz. Bu doğaldır ve özsaygımızın köküdür. Gurur, bu isteğin yakın bir akrabasıdır. Yaptıklarımızın ve olduklarımızın başkaları tarafından fark edilmesini istediğimizde büyür. Kutsal Kitap’ın gurur konusunda bu kadar sık söz etmesi şaşırtıcı değil. Bu ayetleri genellikle hızlıca okuyup başkalarını anlattığını varsayarız. Gelin biraz daha yumuşak ve yakından bakalım. İşte başlamak için üç kısa ayet:
Tanrı neden hayvanların kurban ve günah sunusu olarak öldürülmesini istedi?
Kutsal Kitap’taki sunak üzerinde hayvan sunmayla ilgili ayrıntılı talimatları okuyunca çoğumuz huzursuz oluruz. Masum hayvanların ölümünden Tanrı’nın nasıl hoşnut olabileceğini ya da bağışlanmanın bununla ne ilgisi olduğunu anlamak zordur. Bunlar içten sorulardır ve acele etmeden, nazik bir bakışı hak ederler.
Her şey insanlarla başladı
Kutsal Kitap’taki ilk sunular Kayin ile Habil’den gelir. Metin, Tanrı’nın onlardan bir şey getirmelerini istediğini söylemez. Armağanlarını kendi istekleriyle getirdiler:
Yakup Tanrı’yla güreşti ve kazandı. Bu ne anlama geliyor?
Yakup, kardeşi Esav’la buluşmak üzere eve dönerken bütün gece Tanrı’yla güreşti ve şafakta kazandığı söylendi. Bu ne anlama geliyor? Sıradan bir insan Tanrı’ya karşı nasıl kazanabilir?
Nehir kıyısındaki gece
Yakup yirmi yıl sonra geri dönüyordu. Bir zamanlar Esav onu öldürmek istediği için evden ayrılmıştı. Şimdi Esav’ın bir orduyla kendisini karşılamaya geldiğini duymuştu:
Tanrı insanlara karşı neden bu kadar acımasız görünüyor?
Eski Antlaşma’da insanların ve koca ulusların ağır sonuçlarla yüzleştiği birçok öykü okuruz. Bu öyküler çoğu zaman yüreğimizde bir ağırlık ve sessiz bir soru bırakır: Tanrı gerçekten bu kadar acımasız mı? Bu içten bir soru ve dürüst, acelesiz bir incelemeyi hak ediyor.
Çok farklı bir dünya
Önce eski dünyanın ne kadar farklı olduğunu hatırlayalım. Orası güvenli bir yer değildi. Zulüm her yerdeydi, hayat kısaydı ve çoğu insan için çok da zordu. O zamanlar hakkında ne düşünürsek düşünelim, onları bu tabloyu aklımızda tutarak okumalıyız.