Ana içeriğe atla

Vaadin önemi

İki el, mühürlü bir vaadin üzerinde sıkı bir el sıkışmayla kenetleniyor; yanda bozuk paralar kenara konmuş, uzakta ise güneşli bir şehir görünüyor. Bu, maddi kazancın üzerinde sadakati, dürüstlüğü ve verilen sözü tutmayı simgeliyor.

Göremediğimiz şey de gerçektir

Görünen, pratik bir dünyada yaşıyoruz ve göremediğimiz şeyleri küçümsemek kolay. Bize para, rahatlık ya da sağlık pahasına olan doğruluk bir kayıp gibi görünebilir. Bir dostluk, işe yaramaz olduğunda daha az önemli gelebilir. Bir vaat de, tutmak artık çıkarımıza olmadığında isteğe bağlıymış gibi hissettirmeye başlayabilir.

Oysa Kutsal Kitap vaadi çok değerli bir şey olarak görür. Sözümüzü tutmak, parçası olmayı umduğumuz göksel egemenliğin temellerinden biridir. Bizi o egemenliğe hazırlar ve zenginlik ya da güç olmayan değerleri getirerek bu dünyayı şimdiden daha iyi bir yer yapar. Gelin Kutsal Kitap’ın vaatler hakkında ne söylediğine birlikte bakalım.

Her vaadini tutan

Her şey Tanrı’nın kendisiyle başlar. O, sözüne tamamen güvenilebilecek birinin örneğidir:

19Tanrı bir insan değil ki, yalan söylesin, insanoğlu değil ki, düşüncesini değiştirsin. O söyler de yapmaz mı? Ya da konuşur da gerçekleştirmez mi?
( SAYILAR 23:19 )

Vaatlerimizi tuttuğumuzda, Tanrı’nın kim olduğunu biraz olsun yansıtırız. İşte çevremizdeki dünyayı daha güvenli ve daha sıcak hissettiren de tam olarak budur.

Tanrı’nın yakınında kim yaşayabilir?

Mezmur yazarı, hepimizin bir ara sorduğu bir soru sorar: Tanrı’nın huzurunda kim yaşayabilir? Cevabı, dürüst bir insanın tasviridir ve içindeki bir ayrıntı doğrudan konumuza değinir:

1Ey Yahve, tapınağında kim oturabilir?
Kutsal dağında kim yaşayabilir?
2Kusursuzca yürüyen, doğru olanı yapan,
yüreğinde gerçeği söyleyen,
3Böylesi iftira etmez,
dostuna kötülük etmez,
komşusuna kara çalmaz.
4Aşağılık insanı hor görür,
ama Yahve'den korkanlara saygı duyar.
Kendi zararına ant içse bile, andını bozmaz.
( MEZMURLAR 15:1-4 )

“Canı yansa bile verdiği sözü tutar.” Çoğumuzun zorlandığı nokta işte burasıdır. Hiçbir bedeli olmayan bir vaadi tutmak kolaydır. Bir vaadin değeri, bize bir şeye mal olduğunda ortaya çıkar.

Vaat etmeden önce düşün

Musa’nın Yasası vaatleri çok ciddiye alıyordu, aynı zamanda vaat vermekten çekinenlere karşı da çok nazikti. Kimse adak adamak zorunda değildi. Ama biri Tanrı’ya bir adak adadığında, bunu geciktirmeden yerine getirmesi gerekiyordu:

21Tanrın Yahve'ye adak adadığında, onu ödemede gecikmeyeceksin, çünkü Tanrın Yahve senden bunu kesinlikle isteyecektir; ve bu senin için günah olur. 22Ama adak adamaktan kaçınırsan, bu senin için günah olmayacaktır. 23Ağzından çıkanı tutup yapacaksın. Tanrın Yahve'ye gönülden sunu olarak adadığın ve ağzınla söz verdiğin her şeyi yapmalısın.
( YASA'NIN TEKRARI 23:21-23 )

Fikir basit ve nazik. Çok söz vermemiz gerekmiyor. Yalnızca söylediğimizi kastetmemiz yeter.

Yasa, bazen ne söylediğimizin farkına varmadan, anın hararetiyle çok çabuk söz verdiğimizi de kabul ediyordu. Bir çıkış yolu sunar: Bunu fark ettiğimizde, bu konuda dürüst olmaya davet ediliriz.

4"'Ya da bir kimse kötülük yapmak ya da iyilik yapmak için dudaklarıyla aceleyle ant içerse—bir insanın aceleyle söylediği her ne olursa olsun ve bunun farkına varmazsa—onu bildiğinde, o zaman bunlardan birinden suçlu olur.
( LEVİLİLER 5:4 )

Öfkeyle verilen bir vaat

Bunun ne kadar kolay olabileceğini gösteren bir öykü var. Davut ve adamları, Nabal adında zengin bir adamın sürülerini korumuştu. Davut karşılık olarak biraz yiyecek istediğinde Nabal onu aşağıladı ve adamlarını geri gönderdi. Davut öfkelendi ve öfkesiyle Nabal’ın evindeki her erkeğin sabaha kadar öleceğine dair yemin etti:

22Eğer sabah ışığına dek onun bütün duvara çöğdürenlerden25:22 veya erkek. birini bırakırsam Tanrı David'in düşmanlarına öyle, hatta daha fazlasını yapsın.”
( I. SAMUEL 25:22 )

Nabal’ın karısı Avigayil bunu duydu ve yiyecek ve bilgece sözlerle Davut’u karşılamak için acele etti. Davut dinledi. Ciddi bir haksızlığa ne kadar yaklaştığını fark etti ve ona teşekkür etti:

34Çünkü gerçekten de, sana zarar vermekten beni alıkoyan, İsrael'in Tanrısı hay olan Yahve'nin hakkı için, eğer acele edip beni karşılamaya gelmeseydin, sabahın ilk ışığına dek Naval'ın duvara çöğdürenlerinden25:34 veya erkek. biri bile kalmazdı.”
( I. SAMUEL 25:34 )

Bu öykü iki şeyi gösterir. Öfkeyle verilen bir söz, bizim ve başkaları için bir tuzağa dönüşebilir. Sakin konuşmaya cesaret eden bilge bir insan ise bir felaketi önleyebilir. Davut “tutarlı” olmakta ısrar etmedi. Geri adım atmayı seçti ve bu da dürüstlüğün bir parçasıdır: yanıldığımızı kabul edecek alçakgönüllülüğe sahip olmak.

Bir vaadin iki yanı vardır

Tanrı’nın vaatleri her zaman sadıktır, ama bunların nasıl karşılandığı bizim nasıl karşılık verdiğimize bağlı olabilir. Eli adındaki bir kâhine ailesinin kuşaklar boyunca Tanrı’ya hizmet edeceği vaat edilmişti. Ama Eli’nin oğulları konumlarını halkı sömürmek için kullandılar. Tanrı, Eli’ye bir haber gönderdi:

30"Bu nedenle İsrael'in Tanrısı Yahve diyor ki, 'Gerçekten senin evinin ve babanın evinin daima önümde yürüsünler demiştim.' Ama şimdi Yahve diyor ki, 'Bu benden uzak olsun; çünkü beni onurlandıranları onurlandıracağım, beni hor görenler lanetlenecek.
( I. SAMUEL 2:30 )

Bu, sözünü kolayca geri çeken bir Tanrı’dan söz etmiyor. Bizimle Tanrı arasındaki her vaadin bir ilişki olduğunu gösteriyor. Bizi saygı ve onurla karşılık vermeye davet ediyor.

Bir vaat hafife alındığında

Yahuda’nın son kralı Sidkiya, Babil tarafından kral yapılmıştı ve Babil kralına Tanrı’nın adıyla bağlılık vaat etmişti. Sonra bu vaadi bozdu ve yardım için Mısır’a yöneldi:

13Tanrı aracılığıyla ant içtirmiş olan Kral Nebukadnetsar'a da isyan etti; ama ensesini sertleştirdi ve İsrael'in Tanrısı Yahve'ye dönmemek için yüreğini katılaştırdı.
( 2. TARİHLER 36:13 )

Peygamber Hezekiel bunun nasıl görüldüğünü anlatır. Tanrı’nın adıyla edilen bir vaat yalnızca bir insana verilmiş bir vaat değildir. Aynı zamanda Tanrı’nın önünde söylediğimiz bir sözdür:

18Çünkü andı hor gördü, antlaşmayı bozdu; ve işte, elini uzatmışken yine bütün bu şeyleri yaptı. Kaçıp kurtulamayacak."'
( HEZEKİEL 17:18 )

Birkaç kuşak sonra peygamber Zekeriya, ülkenin üzerine yayılan dev bir uçan tomar görüntüsü gördü. Bu tomar, çalanlara ve Tanrı’nın adıyla yalan yere ant içenlere karşı bir uyarı taşıyordu:

4Ordular Yahvesi şöyle diyor, “Onu çıkaracağım ve hırsızın evine ve adımla yalan yere ant içenin evine girecek; ve ev içinde duracak ve evi kerestesiyle taşlarıyla birlikte yok edecek.”
( ZEKARiYA 5:4 )

Bunu bir tehdit olarak okumamıza gerek yok. Tanrı’nın dürüstlüğü derinden önemsediğini gösterir; çünkü yalanlar ve bozulan vaatler gerçek insanları, çoğunlukla en çok güvenenleri incitir.

Sadece evet, sadece hayır

İsa bize daha basit bir yol sunar; büyük yeminlere gerek duymayan bir yol. Sözümüze güvenilebiliyorsa ona bir şey eklememize gerek yoktur:

37‘Evet’iniz ‘evet’ ve ‘hayır’ınız ‘hayır’ olsun. Bunlardan fazlası Şeytan’dandır.
( MATTA 5:37 )

Kardeşi Yakup da aynı öğüdü yineledi:

12Kardeşlerim, her şeyden önce, ne gök, ne yer, ne de başka bir şey üzerine ant içmeyin. “Evet” iniz “evet”, “hayır” ınız “hayır” olsun ki, ikiyüzlü5:12 TR, “ikiyüzlülüğe” yerine “yargı altında” ifadesini kullanır duruma düşmeyin.
( YAKOV 5:12 )

Sözünü her zaman tutan bir insanın gök ya da yer üzerine ant içmesine gerek yoktur. Onun “evet”i zaten yeterlidir.

Bir vaadi bozduysak

Çoğumuz bir ara vaatleri bozmuşuzdur. Belki istemeden oldu, ya da istedik ama gücümüz yetmedi. Kutsal Kitap bizi orada bırakmaz. Bizi dürüst olmaya, yapabildiğimiz yerde durumu düzeltmeye ve kendisine alçakgönüllülükle gelenlere karşı iyilik gösteren Tanrı’ya dönmeye davet eder:

9Eğer günahlarımızı itiraf edersek, bize günahlarımızı bağışlayıp bizi her haksızlıktan arındırmak için O sadık ve adildir.
( 1. YUHANNA 1:9 )

Bugün yüreğinizde bu varsa, kısa bir duayla başlamaya hoş geldiniz. Tanrı’ya tutamadığınız vaadi anlatın; O’ndan bağışlanma ve güç dileyin. Sonra, mümkünse, hayal kırıklığına uğrattığınız kişiyle konuşun.

Gelecek için de küçük şeylerle başlayabiliriz: küçük vaatleri tutalım, zamanında gelelim, telefonu geri arayalım, yapacağımızı söylediğimiz şeyi bitirelim. “Evet”imiz evet anlamına geldiğinde, görülmeyen ama kalıcı bir şey inşa ediyoruz: güven ve göklerin egemenliğine yakışan bir karakter.

Yorumsuz Türkçe Çeviri (YTC) (YTC)