Przejdź do treści

Znaczenie obietnicy

Dwie dłonie łączą się w mocnym uścisku nad zapieczętowaną obietnicą, a monety leżą odłożone na bok, w oddali widać słoneczne miasto, co symbolizuje wierność, uczciwość i dotrzymywanie słowa ponad korzyść materialną.

To, czego nie widzimy, jest nadal prawdziwe

Żyjemy w widzialnym, praktycznym świecie i łatwo jest nie doceniać tego, czego nie widać. Prawość, która kosztuje nas pieniądze, wygodę czy zdrowie, może wyglądać na stratę. Przyjaźń może wydawać się mniej ważna, gdy przestaje być użyteczna. A obietnica może zacząć wydawać się czymś dowolnym, gdy dotrzymanie jej przestaje być dla nas korzystne.

Tymczasem Biblia traktuje obietnicę jako coś bardzo cennego. Dotrzymywanie słowa jest jednym z fundamentów królestwa niebieskiego, którego chcemy być częścią. Przygotowuje nas ono do tego królestwa i już teraz czyni ten świat lepszym, wnosząc wartości, które nie są ani bogactwem, ani władzą. Przyjrzyjmy się razem, co Biblia mówi o obietnicach.

Ten, który dotrzymuje każdej obietnicy

Wszystko zaczyna się od samego Boga. On jest wzorem kogoś, komu można w pełni zaufać:

19Bóg nie jest człowiekiem,
aby miał kłamać,
ani synem człowieczym,
by miał zmieniać zdanie.
Czy On mówi, a nie czyni?
I czy oznajmia, a nie spełnia?
( Liczb 23:19 )

Gdy dotrzymujemy obietnic, odbijamy odrobinę tego, kim jest Bóg. I właśnie dzięki temu świat wokół nas staje się bezpieczniejszy i cieplejszy.

Kto może mieszkać blisko Boga?

Psalmista zadaje pytanie, które każdy z nas kiedyś sobie zadał: kto może przebywać w obecności Boga? Jego odpowiedź jest opisem człowieka prawego, a jeden szczegół wprost dotyczy naszego tematu:

1Psalm Dawida.
PANIE, kto zamieszka w Twoim namiocie?
Kto się znajdzie na Twej świętej górze?
2Ten, kto żyje nienagannie,
Postępuje w sposób prawy,
Mówi prawdę z głębi serca,
3Nie obmawia swym językiem,
Nie wyrządza zła bliźniemu,
Nie ubliża sąsiadowi,
4Nie ma względów dla nikczemnych,
Ceni w ludziach bojaźń PANA,
Dotrzymuje swej przysięgi,
nawet gdy go to kosztuje,
( Psalmy 15:1-4 )

„Dotrzymuje obietnic, nawet gdy to boli”. W tym miejscu większość z nas ma trudność. Łatwo dotrzymać obietnicy, która nic nie kosztuje. Obietnica pokazuje swoją wartość wtedy, gdy kosztuje nas coś ważnego.

Zastanów się, zanim obiecasz

Prawo Mojżeszowe traktowało obietnice bardzo poważnie, a jednocześnie było bardzo łaskawe dla tych, którzy obawiali się je składać. Nikt nie był zobowiązany do złożenia ślubu. Ale gdy ktoś złożył go Bogu, należało go dotrzymać bez zwłoki:

22Jeśli złożysz ślub PANU, twojemu Bogu, to nie zwlekaj z jego wypełnieniem, ponieważ PAN, twój Bóg, na pewno upomni się o złożony przez ciebie ślub, a ty — jeśli go nie spełnisz — ściągniesz na siebie grzech. 23Jeśli wstrzymasz się od ślubowania, nie popełnisz grzechu. 24Tego jednak, co przyrzekłeś, dotrzymaj, postąp tak, jak z własnej woli ślubowałeś i jak PANU, twojemu Bogu, obiecałeś własnymi słowami.
( Powtórzonego Prawa 23:22-24 )

Myśl jest prosta i łagodna. Nie musimy obiecywać wiele. Wystarczy, że mamy na myśli to, co mówimy.

Prawo dostrzegało też, że czasem obiecujemy zbyt szybko, w zapale chwili, nie zdając sobie sprawy z tego, co mówimy. Wskazuje ono wyjście: gdy to sobie uświadomimy, jesteśmy zaproszeni, by być w tej sprawie szczerzy.

4albo kto zgrzeszy przez to, że pochopnie przysięgnie w dobrej czy złej sprawie, jak to się może zdarzyć, gdy ktoś mówi dużo i bezmyślnie, i choć najpierw umknęło to jego uwadze, to potem zrozumiał, że ciąży na nim przewinienie w jednej z wymienionych rzeczy —
( Kapłańska 5:4 )

Gdy obietnica jest złożona w gniewie

Oto historia, która pokazuje, jak łatwo się to zdarza. Dawid i jego ludzie chronili stada bogatego człowieka imieniem Nabal. Kiedy Dawid poprosił o trochę jedzenia w zamian, Nabal go znieważył i odprawił jego ludzi. Dawid wpadł we wściekłość i w gniewie złożył ślub, że każdy mężczyzna z domu Nabala zginie do rana:

22Niech Bóg postąpi ze mną choćby najsurowiej,25:22 Za G; Niech Bóg z wrogami Dawida postąpi choćby najsurowiej MT. jeśli do jutra rana z tego wszystkiego, co do niego należy, zostanie choć jeden mężczyzna!25:22 Idiom: choć jedensikający na ścianę.
( 1 Samuela 25:22 )

Abigail, żona Nabala, usłyszała o tym i pospieszyła na spotkanie z Dawidem, niosąc jedzenie i mądre słowa. Dawid jej wysłuchał. Zrozumiał, jak niewiele brakowało, by popełnił poważne zło, i podziękował jej:

34Bo, jak żyje PAN, Bóg Izraela, który powstrzymał mnie przed zaszkodzeniem tobie, gdybyś nie pośpieszyła się i nie wyszła mi na spotkanie, to do jutra rana nie pozostałby u Nabala ani jeden mężczyzna!
( 1 Samuela 25:34 )

Ta historia pokazuje dwie rzeczy. Obietnica złożona w szale może stać się pułapką dla nas i dla innych. A mądry człowiek, który ośmiela się mówić spokojnie, może zapobiec nieszczęściu. Dawid nie upierał się przy „konsekwencji”. Wybrał wycofanie się, a to także część prawości: pokora, by przyznać, że się myliliśmy.

Obietnica ma dwie strony

Boże obietnice są zawsze wierne, ale sposób ich otrzymania może zależeć od tego, jak odpowiadamy. Kapłanowi imieniem Heli obiecano, że jego rodzina będzie służyć Bogu przez pokolenia. Ale synowie Helego wykorzystywali swoją pozycję, by krzywdzić lud. Bóg przesłał Helemu wiadomość:

30Dlatego tak oświadcza PAN, Bóg Izraela: Wprawdzie zapowiedziałem twojemu rodowi i rodowi twojego ojca, że będziecie służyć Mi na wieki, teraz jednak — oświadcza PAN — jestem daleki od spełnienia tej zapowiedzi! Uszanuję tych, którzy Mnie szanują, lecz tymi, którzy Mną gardzą — i Ja wzgardzę!2:30 Lub: a gardzących Mną przeklnę.
( 1 Samuela 2:30 )

Nie chodzi o Boga, który łatwo wycofuje swoje słowo. To pokazuje, że każda obietnica między nami a Bogiem jest relacją. Zaprasza nas, byśmy odpowiedzieli szacunkiem i czcią.

Gdy obietnicę traktuje się lekko

Ostatni król Judy, Sedekiasz, został ustanowiony królem przez Babilon i przysiągł wierność królowi babilońskiemu w imię Boga. Potem złamał tę obietnicę i zwrócił się o pomoc do Egiptu:

13Ponadto zbuntował się przeciw królowi Nebukadnesarowi, który go wobec Boga zaprzysiągł na wierność sobie. Odmówił posłuszeństwa,36:13 Idiom: usztywnił swój kark. stał się nieugięty,36:13 Idiom: zatwardził swoje serce. nie zawrócił nawet na wezwanie PANA, Boga Izraela.
( 2 Kronik 36:13 )

Prorok Ezechiel opisuje, jak to zostało ocenione. Obietnica złożona w imię Boga jest nie tylko obietnicą wobec człowieka. To także coś, co mówimy przed Bogiem:

18On zaś wzgardził przysięgą, zerwał przymierze, obiecał17:18 obiecał: idiom dał rękę. i nie dotrzymał — z powodu tego wszystkiego, to mu się nie uda!
( Ezechiela 17:18 )

Kilka pokoleń później prorok Zachariasz zobaczył wizję ogromnego latającego zwoju, który przeleciał nad krajem. Niósł ostrzeżenie dla tych, którzy kradną, i dla tych, którzy fałszywie przysięgają na imię Boga:

4Posłałem ją — oświadcza
PAN Zastępów —
i wejdzie do domu tego, kto kradnie,
i do domu tego, kto fałszywie
przysięga na moje imię.
Zatrzyma się w jego domu
i zniszczy go — jego belki
i jego kamienie.
( Zachariasza 5:4 )

Nie musimy czytać tego jako groźby. To pokazuje, że Bogu bardzo zależy na uczciwości, bo kłamstwa i złamane obietnice ranią prawdziwych ludzi, zwykle tych, którzy ufają najbardziej.

Po prostu tak, po prostu nie

Jezus proponuje nam prostszą drogę, która nie potrzebuje wielkich przysiąg. Jeśli naszemu słowu można ufać, nie musimy nic do niego dodawać:

37Niech raczej wasze: tak, znaczy: tak, a wasze: nie — nie, bo to, co ponadto, pochodzi od złego.
( Mateusza 5:37 )

Jego brat Jakub powtórzył tę samą radę:

12Przede wszystkim, drodzy bracia, przestańcie przysięgać na niebo i na ziemię; nie składajcie też innych przysiąg. Niech wasze: tak, znaczy: tak, a wasze: nie — nie, abyście nie popadli pod sąd.
( Jakub 5:12 )

Człowiek, który zawsze dotrzymuje słowa, nie musi przysięgać na niebo ani ziemię. Jego „tak” już wystarcza.

Jeśli złamaliśmy obietnicę

Większość z nas kiedyś złamała jakąś obietnicę. Może nie chcieliśmy tego zrobić, a może chcieliśmy dotrzymać, ale zabrakło nam sił. Biblia nas z tym nie zostawia. Zaprasza nas, byśmy byli szczerzy, naprawili to, co możemy, i zwrócili się do Boga, który jest dobry dla ludzi przychodzących do Niego w pokorze:

9Jeśli przyznajemy się do naszych grzechów, On jest wierny i sprawiedliwy — przebaczy nam grzechy i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.
( 1 Jana 1:9 )

Jeśli leży to dziś na Twoim sercu, zachęcamy, byś zaczął od krótkiej modlitwy. Opowiedz Bogu o obietnicy, której nie zdołałeś dotrzymać, i poproś Go o przebaczenie i siłę. Potem, jeśli możesz, porozmawiaj z osobą, którą zawiodłeś.

A na przyszłość możemy zacząć od małych rzeczy: dotrzymywać drobnych obietnic, być punktualnym, oddzwonić, dokończyć to, co zapowiedzieliśmy. Gdy nasze „tak” znaczy tak, budujemy coś, czego nie widać, ale co trwa: zaufanie i charakter pasujący do królestwa niebieskiego.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza Wydanie pierwsze 2018 (SNP)