ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก

ความสำคัญของคำสัญญา

สองมือจับกันแน่นเป็นการจับมือสัญญา เหนือคำสัญญาที่ปิดผนึกไว้ โดยมีเหรียญเงินวางไว้ข้าง ๆ และมีเมืองที่สว่างไสวด้วยแสงอาทิตย์อยู่ไกล ๆ เป็นสัญลักษณ์แทนความสัตย์ซื่อ ความซื่อตรง และการรักษาคำพูดมากกว่าผลประโยชน์ทางวัตถุ

สิ่งที่เรามองไม่เห็นก็ยังเป็นจริง

เราใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่มองเห็นได้และเน้นความเป็นจริง จึงง่ายที่จะมองข้ามสิ่งที่เรามองไม่เห็น ความชอบธรรมที่ทำให้เราต้องเสียบางอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเงิน ความสบาย หรือสุขภาพ อาจดูเหมือนเป็นการสูญเสีย มิตรภาพอาจดูสำคัญน้อยลงเมื่อไม่มีประโยชน์อีกต่อไป และคำสัญญาก็อาจเริ่มรู้สึกเหมือนเป็นเรื่องที่จะทำหรือไม่ก็ได้ เมื่อการรักษาสัญญานั้นไม่เป็นผลดีต่อเราอีกแล้ว

แต่พระคัมภีร์ถือว่าคำสัญญาเป็นสิ่งที่มีค่ายิ่ง การรักษาคำพูดเป็นรากฐานอย่างหนึ่งของอาณาจักรสวรรค์ที่เราหวังว่าจะได้เป็นส่วนหนึ่ง มันเตรียมเราสำหรับอาณาจักรนั้น และทำให้โลกนี้ดีขึ้นตั้งแต่เดี๋ยวนี้ ด้วยการนำคุณค่าที่ไม่ใช่ความร่ำรวยหรืออำนาจเข้ามา มาดูด้วยกันว่าพระคัมภีร์กล่าวอะไรเกี่ยวกับคำสัญญา

ผู้ที่รักษาทุกคำสัญญา

ทุกสิ่งเริ่มต้นที่พระเจ้าเอง พระองค์ทรงเป็นแบบอย่างของผู้ที่เราไว้วางใจในคำตรัสของพระองค์ได้อย่างเต็มที่:

19พระเจ้ามิ​ใช่​มนุษย์​จึ​งม​ิ​ได้​มุสา และมิ​ได้​เป็นบุตรของมนุษย์จึงไม่ต้องกลับใจ ที่​พระองค์​ตรัสไปแล้ว พระองค์​ก็​จะมิทรงกระทำตามหรือ ที่​พระองค์​ทรงลั่นวาจาแล้ว จะไม่ทรงกระทำให้สำเร็จหรือ
( กันดารวิถี 23:19 )

เมื่อเรารักษาคำสัญญา เรากำลังสะท้อนความเป็นพระเจ้าออกมาเล็กน้อย และนั่นเองที่ทำให้โลกรอบตัวเรารู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นขึ้น

ใครจะอยู่ใกล้พระเจ้าได้

ผู้เขียนเพลงสดุดีตั้งคำถามที่ทุกคนในเราเคยถามสักครั้ง คือ ใครจะอาศัยอยู่ในที่ประทับของพระเจ้าได้ คำตอบของท่านคือภาพของผู้ที่มีความซื่อสัตย์ และมีรายละเอียดหนึ่งที่พูดถึงหัวข้อของเราโดยตรง:

1ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ผู้​ใดจะอาศัยอยู่ในพลับพลาของพระองค์ ผู้​ใดจะอยู่บนภูเขาอันบริ​สุทธิ​์ของพระองค์ 2คือผู้​ที่​ดำเนินในความเที่ยงธรรม และประพฤติตามความชอบธรรม และพูดความจริงจากใจของตน 3ผู้​ซึ่งไม่​ใช้​ลิ้นของตนในการนินทาว่าร้าย ไม่​กระทำชั่วต่อเพื่อนบ้าน และไม่​ตำหนิ​เพื่อนบ้านของตน 4ในสายตาของเขา คนถ่อยเป็นคนที่​ถู​กด​ูหมิ่นเหยียดหยาม เขาให้​เกียรติ​แก่​ผู้​ที่​ยำเกรงพระเยโฮวาห์ เมื่อให้​คำสัตย์​ปฏิญาณแล้วต้องพบกับความปวดร้าวเขาก็​ไม่​กลับคำ
( เพลงสดุ​ดี 15:1-4 )

"รักษาสัญญาแม้ว่าจะเจ็บปวด" นี่คือจุดที่พวกเราส่วนใหญ่ต้องต่อสู้ การรักษาสัญญาที่ไม่ต้องเสียอะไรนั้นง่าย คำสัญญาแสดงคุณค่าของมันเมื่อมันทำให้เราต้องเสียบางอย่าง

คิดก่อนที่จะให้สัญญา

ธรรมบัญญัติของโมเสสถือเรื่องคำสัญญาอย่างจริงจังมาก และในขณะเดียวกันก็ใจดีต่อผู้ที่กลัวที่จะให้คำสัญญา ไม่มีใครถูกบังคับให้ปฏิญาณ แต่เมื่อใครปฏิญาณต่อพระเจ้าแล้ว ก็ต้องรักษาโดยไม่ชักช้า:

21เมื่อท่านปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ท่านอย่าละเลยไม่ทำตามคำปฏิญาณนั้น เพราะว่าพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่านจะทรงเรียกเอาจากท่านเป็นแน่ และท่านจะมี​บาป 22แต่​ถ้าท่านงดไม่​ปฏิญาณ ท่านก็จะไม่​มี​บาป 23ท่านจงระวังที่จะกระทำตามถ้อยคำที่ผ่านออกมาจากริมฝีปากของท่าน ตามที่​ท่านได้​สม​ัครใจปฏิญาณต่อพระเยโฮวาห์พระเจ้าของท่าน ซึ่งท่านสัญญาด้วยปากของท่านแล้ว
( หน​ังสือพระราชบัญญั​ติ 23:21-23 )

แนวคิดนี้เรียบง่ายและอ่อนโยน เราไม่จำเป็นต้องสัญญามากมาย เพียงแต่ให้เราหมายความตามที่พูดเท่านั้น

ธรรมบัญญัติยังยอมรับด้วยว่าบางครั้งเราให้สัญญาเร็วเกินไป ในอารมณ์ชั่ววูบ โดยไม่ได้ตระหนักว่ากำลังพูดอะไร ธรรมบัญญัติจึงชี้ทางออกไว้ว่า เมื่อเราตระหนักได้ เราได้รับเชิญให้ซื่อตรงในเรื่องนั้น

4หรือถ้าคนหนึ่งคนใดเผลอตัวกล่าวคำปฏิญาณด้วยริมฝีปากว่าจะกระทำชั่วหรื​อด​ี หรือเผลอตัวกล่าวคำปฏิญาณใดๆ และเขากระทำโดยไม่ทั​นร​ู้​ตัว เมื่อเขารู้สึกตัวแล้วในประการใดก็​ตาม เขาก็​มีความผิด
( หน​ังสือเลวี​นิติ 5:4 )

เมื่อให้สัญญาด้วยความโกรธ

นี่คือเรื่องราวที่แสดงให้เห็นว่าสิ่งนี้เกิดขึ้นได้ง่ายเพียงใด ดาวิดและคนของท่านเคยปกป้องฝูงสัตว์ของชายมั่งมีคนหนึ่งชื่อนาบาล เมื่อดาวิดขออาหารบ้างเป็นการตอบแทน นาบาลดูหมิ่นท่านและไล่คนของท่านกลับไป ดาวิดโกรธจัด และในความโกรธท่านปฏิญาณว่าผู้ชายทุกคนในบ้านนาบาลจะต้องตายก่อนรุ่งเช้า:

22ถ้าถึงแสงอรุณของรุ่งเช้าข้ายังปล่อยให้คนใดที่ปัสสาวะรดกำแพงได้ในบรรดาคนของเขานั้นให้​เหลืออยู่ ก็​ขอพระเจ้าทรงลงโทษศั​ตรู​ทั้งหลายของดาวิ​ดอย​่างนั้น และให้​หน​ักยิ่งกว่านั้​นอ​ีก”
( 1 ซามูเอล 25:22 )

อาบีกายิลภรรยาของนาบาลได้ยินเรื่องนี้ จึงรีบนำอาหารและถ้อยคำอันชาญฉลาดไปพบดาวิด ดาวิดรับฟัง ท่านตระหนักว่าตนเกือบทำผิดร้ายแรงไปแล้ว และท่านขอบคุณนาง:

34เพราะพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล ผู้​ทรงระงับเราเสียจากการกระทำร้ายเจ้า ทรงพระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด ถ้าเจ้ามิ​ได้​รี​บมาพบเราเสีย เมื่อถึงแสงอรุณของรุ่งเช้าจะไมมี่​คนที​่ปัสสาวะรดกำแพงได้เหลือแก่นาบาลเลยเป็นแน่”
( 1 ซามูเอล 25:34 )

เรื่องนี้แสดงให้เห็นสองอย่าง คำสัญญาที่ให้ไว้ด้วยความโกรธอาจกลายเป็นกับดักสำหรับเราและผู้อื่น และคนฉลาดที่กล้าพูดด้วยความสงบสามารถป้องกันหายนะได้ ดาวิดไม่ได้ยืนกรานที่จะ "ทำตามที่พูดไว้" ท่านเลือกที่จะถอยกลับ และนั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของความซื่อสัตย์เช่นกัน คือการมีใจถ่อมที่จะยอมรับว่าเราผิด

คำสัญญามีสองด้าน

พระสัญญาของพระเจ้าซื่อสัตย์เสมอ แต่วิธีที่เราได้รับอาจขึ้นอยู่กับการตอบสนองของเรา มีปุโรหิตคนหนึ่งชื่อเอลีที่ได้รับสัญญาว่าครอบครัวของเขาจะรับใช้พระเจ้าหลายชั่วอายุคน แต่บุตรชายของเอลีใช้ตำแหน่งของตนเอาเปรียบประชาชน พระเจ้าทรงส่งข่าวสารถึงเอลี:

30เพราะฉะนั้นพระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลจึงตรั​สว​่า ‘เราพูดโดยความจริงว่าวงศ์วานของเจ้าและวงศ์วานบิดาของเจ้าจะดำเนินต่อหน้าเราอยู่​เป็นนิตย์​’ แต่​บัดนี้​พระเยโฮวาห์ทรงประกาศว่า ‘​ขอให้​การนั้นห่างไกลจากเรา เพราะว่าผู้​ที่​ให้เกียรติ​แก่​เรา เราจะให้​เกียรติ และบรรดาผู้​ที่​ดู​หมิ่นเรา ผู้​นั้นจะถู​กด​ู​หมิ่น
( 1 ซามูเอล 2:30 )

นี่ไม่ได้หมายถึงพระเจ้าที่ถอนคำตรัสของพระองค์ง่าย ๆ แต่แสดงให้เห็นว่าทุกคำสัญญาระหว่างเรากับพระเจ้าคือความสัมพันธ์ ซึ่งเชิญชวนให้เราตอบสนองด้วยความเคารพและเทิดทูน

เมื่อคำสัญญาถูกมองอย่างเบาบาง

เศเดคียาห์ กษัตริย์องค์สุดท้ายของยูดาห์ ถูกบาบิโลนตั้งให้เป็นกษัตริย์ และท่านได้สัญญาว่าจะจงรักภักดีต่อกษัตริย์บาบิโลนในพระนามของพระเจ้า แล้วท่านก็ผิดสัญญานั้นและหันไปขอความช่วยเหลือจากอียิปต์:

13พระองค์​ทรงกบฏเช่​นก​ันต่อกษั​ตริ​ย์เนบูคัดเนสซาร์ ผู้​ซึ่งทรงให้​พระองค์​ปฏิญาณในพระนามของพระเจ้า พระองค์​ทรงแข็งพระศอของพระองค์ ทำพระทัยให้​กระด้าง ไม่​หันไปหาพระเยโฮวาห์พระเจ้าแห่​งอ​ิสราเอล
( 2 พงศาวดาร 36:13 )

ผู้เผยพระวจนะเอเสเคียลบรรยายว่าเรื่องนี้ถูกมองอย่างไร คำสัญญาที่สาบานในพระนามของพระเจ้าไม่ใช่เพียงคำสัญญาต่อมนุษย์ แต่ยังเป็นสิ่งที่เรากล่าวต่อหน้าพระเจ้าด้วย:

18เพราะเหตุท่านดูหมิ่นคำปฏิญาณและหักพันธสัญญา และดู​เถิด เพราะท่านปฏิญาณตัวและยังกระทำสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ ท่านจึงจะหนีไปให้พ้นไม่​ได้
( เอเสเคี​ยล 17:18 )

อีกหลายชั่วอายุคนต่อมา ผู้เผยพระวจนะเศคาริยาห์เห็นนิมิตเป็นม้วนหนังสือขนาดใหญ่ที่บินไปทั่วแผ่นดิน ม้วนนั้นนำคำเตือนมาถึงผู้ที่ขโมยและผู้ที่สาบานเท็จในพระนามของพระเจ้า:

4พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรั​สว​่า เราส่งคำสาปนั้นออกไป และคำนั้นจะเข้าไปในเรือนของโจร และในเรือนของคนที่ปฏิญาณเท็จโดยออกนามของเรา และคำนี้จะค้างคืนอยู่ในเรือน ผลาญเรือนนั้นเสียทั้งตัวไม้และศิ​ลา​”
( เศคาริ​ยา 5:4 )

เราไม่จำเป็นต้องอ่านเรื่องนี้ว่าเป็นการขู่ แต่มันแสดงว่าพระเจ้าทรงใส่พระทัยเรื่องความซื่อสัตย์อย่างยิ่ง เพราะคำโกหกและคำสัญญาที่ผิดทำร้ายคนจริง ๆ ซึ่งมักเป็นคนที่ไว้ใจมากที่สุด

แค่ใช่ แค่ไม่

พระเยซูทรงเสนอทางที่เรียบง่ายกว่าให้เรา คือทางที่ไม่ต้องใช้คำสาบานยิ่งใหญ่ ถ้าคำพูดของเราน่าไว้ใจ เราก็ไม่ต้องเพิ่มอะไรเข้าไป:

37จร​ิ​งก​็จงว่าจริง ไม่​ก็​ว่าไม่ พู​ดแต่​เพียงนี้​ก็​พอ คำพูดเกินนี้ไปมาจากความชั่ว
( มัทธิว 5:37 )

ยากอบน้องชายของพระองค์ก็กล่าวคำแนะนำเดียวกันซ้ำอีก:

12พี่​น้องทั้งหลายของข้าพเจ้า ที่​สำคัญเหนือสิ่​งอ​ื่นใดทั้งหมดก็​คือ จงอย่าปฏิ​ญาณ ไม่​ว่าจะโดยอ้างฟ้าสวรรค์หรือแผ่นดินโลก และไม่ว่าจะโดยคำปฏิญาณอื่นใดก็​ตาม แต่​ที่​ควรว่าใช่​ก็​จงว่าใช่ ที่​ควรว่าไม่​ก็​จงว่าไม่ เกรงว่าท่านจะต้องถูกลงโทษ
( ยากอบ 5:12 )

คนที่รักษาคำพูดเสมอไม่จำเป็นต้องสาบานโดยอ้างฟ้าสวรรค์หรือแผ่นดินโลก คำว่า "ใช่" ของเขาก็เพียงพอแล้ว

ถ้าเราผิดสัญญา

พวกเราส่วนใหญ่เคยผิดสัญญาสักครั้ง บางทีเราไม่ได้ตั้งใจ หรืออยากทำแต่ไม่มีกำลัง พระคัมภีร์ไม่ทิ้งเราไว้แค่นั้น แต่เชิญชวนให้เราซื่อตรง แก้ไขในสิ่งที่ทำได้ และหันมาหาพระเจ้า ผู้ทรงพระกรุณาต่อผู้ที่มาหาพระองค์ด้วยใจถ่อม:

9ถ้าเราสารภาพบาปของเรา พระองค์​ทรงสัตย์ซื่อและเที่ยงธรรม ก็​จะทรงโปรดยกบาปของเรา และจะทรงชำระเราให้พ้นจากการอธรรมทั้งสิ้น
( 1 ยอห์น 1:9 )

ถ้าเรื่องนี้อยู่ในใจคุณวันนี้ ขอเชิญเริ่มต้นด้วยการอธิษฐานสั้น ๆ เล่าให้พระเจ้าฟังถึงคำสัญญาที่คุณรักษาไม่ได้ และขอการอภัยและกำลังจากพระองค์ จากนั้น ถ้าทำได้ ก็ไปพูดคุยกับคนที่คุณทำให้ผิดหวัง

และสำหรับอนาคต เราเริ่มได้จากเรื่องเล็ก ๆ คือรักษาคำสัญญาเล็ก ๆ น้อย ๆ ตรงต่อเวลา โทรกลับ ทำให้เสร็จตามที่บอกไว้ เมื่อคำว่า "ใช่" ของเราหมายถึงใช่จริง ๆ เรากำลังสร้างสิ่งที่มองไม่เห็นแต่คงอยู่ คือความไว้วางใจ และลักษณะนิสัยที่เหมาะกับอาณาจักรสวรรค์

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV (KJV)