ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ଯାଆନ୍ତୁ

ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ମହତ୍ତ୍ୱ

ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଉପରେ ଦୁଇଟି ହାତ ଦୃଢ଼ ହସ୍ତମର୍ଦ୍ଦନରେ ମିଳିତ ହୋଇଛି; ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକ ଗୋଟିଏ ପାଖରେ ରଖାଯାଇଛି ଏବଂ ଦୂରରେ ଏକ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକିତ ନଗର ଦେଖାଯାଉଛି। ବସ୍ତୁଗତ ଲାଭଠାରୁ ଅଧିକ ବିଶ୍ୱସ୍ତତା, ସଚ୍ଚୋଟତା ଓ ନିଜ କଥା ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଏହା ସୂଚାଇଥାଏ।

ଆମେ ଯାହା ଦେଖିପାରୁ ନାହିଁ, ତାହା ମଧ୍ୟ ବାସ୍ତବ

ଆମେ ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଓ ବ୍ୟବହାରିକ ଜଗତରେ ବାସ କରୁ, ଏଥିପାଇଁ ଯାହା ଦେଖିପାରୁ ନାହିଁ, ତାହାକୁ କମ୍ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା ସହଜ। ଯେଉଁ ଧାର୍ମିକତା ଆମକୁ କିଛି ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡ଼େ, ତାହା ଧନ, ସୁଖସୁବିଧା କିମ୍ବା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ହେଉ, କ୍ଷତି ପରି ଦେଖାଯାଇପାରେ। ଏକ ବନ୍ଧୁତା ଆଉ କାମରେ ନ ଆସିଲେ କମ୍ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମନେ ହୋଇପାରେ। ଆଉ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରିବା ଆମ ସୁବିଧାରେ ନ ଥିଲେ ତାହା ଇଚ୍ଛାଧୀନ ପରି ଲାଗିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ।

ତଥାପି ବାଇବଲ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ ବିଷୟ ଭାବେ ଦେଖେ। ନିଜ କଥା ରକ୍ଷା କରିବା ସେହି ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟର ଭିତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ସାମିଲ ହେବାକୁ ଆଶା କରୁ। ଏହା ଆମକୁ ସେହି ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ଏବଂ ଧନ କି ଶକ୍ତି ନୁହେଁ ଏପରି ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଆଣି ଏହି ଜଗତକୁ ଏବେ ହିଁ ଭଲ କରେ। ଆସନ୍ତୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବିଷୟରେ ବାଇବଲ କଅଣ କହେ, ତାହା ଏକାଠି ଦେଖିବା।

ଯିଏ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି

ସବୁକିଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେ ଏପରି ଜଣେ ଆଦର୍ଶ, ଯାହାଙ୍କ କଥାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରସା କରାଯାଇପାରେ:

19ପରମେଶ୍ୱର ମନୁଷ୍ୟ ନୁହନ୍ତି ଯେ, ସେ ମିଥ୍ୟା କହିବେ;
କିଅବା ସେ ମନୁଷ୍ୟର ସନ୍ତାନ ନୁହନ୍ତି ଯେ, ସେ ଅନୁତାପ କରିବେ;
ସେ କହିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ସେ କି ତାହା କରିବେ ନାହିଁ?
ସେ କହିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ତାହା କି ସେ ସିଦ୍ଧ କରିବେ ନାହିଁ?
( ଗଣନା ପୁସ୍ତକ 23:19 )

ଯେତେବେଳେ ଆମେ ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରୁ, ଆମେ ପରମେଶ୍ୱର କିଏ ତାହାର କିଛି ଅଂଶ ପ୍ରତିଫଳିତ କରୁ। ଆଉ ଠିକ୍ ଏହା ହିଁ ଆମ ଚାରିପାଖର ଜଗତକୁ ଅଧିକ ସୁରକ୍ଷିତ ଓ ଉଷ୍ମ ଅନୁଭବ କରାଏ।

କିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ବାସ କରିପାରିବ?

ଗୀତରଚକ ଏପରି ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରନ୍ତି ଯାହା ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକେ କେବେ ନା କେବେ ପଚାରିଛୁ: କିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ବାସ କରିପାରିବ? ତାଙ୍କ ଉତ୍ତର ହେଉଛି ସଚ୍ଚୋଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଏକ ବର୍ଣ୍ଣନା, ଏବଂ ସେଥିରେ ଏକ ବିବରଣୀ ଆମ ବିଷୟକୁ ସିଧାସଳଖ ଛୁଏଁ:

1ହେ ସଦାପ୍ରଭୋ, ତୁମ୍ଭ ଆବାସରେ କିଏ ପ୍ରବାସ କରି ପାରିବ?
ତୁମ୍ଭ ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ କିଏ ବାସ କରି ପାରିବ?
2ଯେଉଁ ଜନ ସରଳାଚରଣ, ଧର୍ମକର୍ମ କରେ ଓ ଆପଣା
ଅନ୍ତଃକରଣରେ ସତ୍ୟ କହେ।
3ଯେ ଆପଣା ଜିହ୍ୱାରେ ଗ୍ଳାନି କରେ ନାହିଁ,
ଅବା ଆପଣା ମିତ୍ରର ଅନିଷ୍ଟ କରେ ନାହିଁ,
କିଅବା ଆପଣା ପ୍ରତିବାସୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିନ୍ଦା ପ୍ରକଟ କରେ ନାହିଁ।
4ଯାହାର ଦୃଷ୍ଟିରେ ପାମର ତୁଚ୍ଛୀକୃତ ହୁଏ;
ମାତ୍ର ଯେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭୟକାରୀମାନଙ୍କୁ ସମାଦର କରେ।
ଯେ ଶପଥ କରି ଆପଣାର କ୍ଷତି ହେଲେ ହେଁ ତାହା ଅନ୍ୟଥା କରେ ନାହିଁ।
( ଗୀତସଂହିତା 15:1-4 )

"କଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରେ।" ଏହିଠାରେ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ସଂଘର୍ଷ କରନ୍ତି। ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ କିଛି ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ, ତାହା ରକ୍ଷା କରିବା ସହଜ। ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଯେତେବେଳେ ଆମକୁ କିଛି ମୂଲ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଡ଼େ, ସେତେବେଳେ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।

ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଭାବନ୍ତୁ

ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଅତି ଗମ୍ଭୀରତାର ସହ ନେଉଥିଲା, ଆଉ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିବାକୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଅତି ଦୟାଳୁ ଥିଲା। କାହାରିକୁ ମାନତ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ କେହି ଥରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଗରେ ମାନତ କଲେ, ତାହା ବିଳମ୍ବ ନ କରି ପୂରଣ କରିବାକୁ ହେବ:

21ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭେ ମାନତ ମନାସିଲେ, ତାହା ଦେବାକୁ ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ; କାରଣ ତାହା ତୁମ୍ଭର ପାପ ହେବ; ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱର ଅବଶ୍ୟ ତୁମ୍ଭଠାରୁ ତାହା ଆଦାୟ କରିବେ। 22ମାତ୍ର ଯେବେ ମାନତ ନ କର, ତେବେ ତହିଁରେ ପାପ ହେବ ନାହିଁ। 23ଯାହା ତୁମ୍ଭ ଓଷ୍ଠରୁ ନିର୍ଗତ ହୋଇଅଛି, ତାହା କରିବାକୁ ମନୋଯୋଗ କରିବ; ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ମୁଖରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ଯେରୂପ ସ୍ୱେଚ୍ଛାଦତ୍ତ ଉପହାର ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମାନତ କରିଅଛ, ତଦନୁସାରେ କରିବ।
( ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବରଣ 23:21-23 )

ଧାରଣା ସରଳ ଓ କୋମଳ। ଆମକୁ ବେଶି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ଆମେ ଯାହା କହୁ, ତାହା ମନ ଭିତରୁ କହିବା ଦରକାର।

ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏହା ମଧ୍ୟ ମାନିଥିଲା ଯେ ଆମେ ବେଳେବେଳେ ଆବେଗର ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଆମେ କଅଣ କହୁଛୁ ତାହା ନ ବୁଝି, ଅତି ଶୀଘ୍ର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଦେଉ। ଏହା ଏକ ବାଟ ଦେଖାଏ: ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତାହା ବୁଝୁ, ସେତେବେଳେ ସେ ବିଷୟରେ ସଚ୍ଚୋଟ ହେବାକୁ ଆମକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ।

4ଅଥବା କେହି ଯଦି ମନ୍ଦ କରିବାକୁ କି ଭଲ କରିବାକୁ ବିଚାରହୀନତା ପୂର୍ବକ ଶପଥ କରେ, ମନୁଷ୍ୟ ଯେକୌଣସି ବିଷୟରେ ଶପଥପୂର୍ବକ ବିଚାରହୀନତା କରେ, ପୁଣି ତାହା ତାହାଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ଥାଏ; ତେବେ ସେ ତାହା ଜ୍ଞାତ ହେଲେ, ଉକ୍ତ କୌଣସି ଏକ ବିଷୟରେ ଦୋଷୀ ହେବ।
( ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ 5:4 )

ଯେତେବେଳେ କ୍ରୋଧରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରାଯାଏ

ଏହା କେତେ ସହଜରେ ଘଟିପାରେ ତାହା ଦର୍ଶାଉଥିବା ଏକ କାହାଣୀ ଏଠାରେ ଅଛି। ଦାଉଦ ଓ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ନାବଲ ନାମକ ଜଣେ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପଲକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ବଦଳରେ ଦାଉଦ କିଛି ଖାଦ୍ୟ ମାଗିଲେ, ନାବଲ ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେଲେ। ଦାଉଦ ଅତି କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ, ଏବଂ କ୍ରୋଧରେ ଏକ ମାନତ କଲେ ଯେ ସକାଳ ସୁଦ୍ଧା ନାବଲଙ୍କ ଘରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷ ମରିବେ:

22ଏହାର ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁ ମଧ୍ୟରୁ ଯେବେ ସକାଳ ଆଲୁଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏ ପୁରୁଷ ପିଲା ଅବଶିଷ୍ଟ ରଖେ, ତେବେ ପରମେଶ୍ୱର ଦାଉଦଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସେହି ଦଣ୍ଡ, ମଧ୍ୟ ତହିଁରୁ ଅଧିକ ଦେଉନ୍ତୁ।”
( ପ୍ରଥମ ଶାମୁୟେଲ 25:22 )

ନାବଲଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅବୀଗଲ ତାହା ଶୁଣିଲେ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଜ୍ଞାନପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ନେଇ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଶୀଘ୍ର ଗଲେ। ଦାଉଦ ଶୁଣିଲେ। ସେ ଏକ ଗୁରୁତର ଭୁଲର କେତେ ନିକଟକୁ ଆସିଯାଇଥିଲେ ତାହା ବୁଝିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ:

34କାରଣ ତୁମ୍ଭକୁ ହିଂସା କରିବାରୁ ମୋତେ ବାରଣ କଲେ ଯେ ସଦାପ୍ରଭୁ ଇସ୍ରାଏଲର ପରମେଶ୍ୱର, ତାହାଙ୍କର ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ ଏହା ସତ୍ୟ ଯେ, ତୁମ୍ଭେ ଶୀଘ୍ର ମୋତେ ଭେଟିବା ପାଇଁ ଆସି ନ ଥିଲେ, ସକାଳ ଆଲୁଅ ବେଳକୁ ନାବଲର ଗୋଟିଏ ପୁରୁଷ ପିଲା ଅବଶିଷ୍ଟ ନ ଥାଆନ୍ତା।”
( ପ୍ରଥମ ଶାମୁୟେଲ 25:34 )

ଏହି କାହାଣୀ ଦୁଇଟି ବିଷୟ ଦେଖାଏ। କ୍ରୋଧରେ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଆମ ପାଇଁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଫାଶ ହୋଇପାରେ। ଆଉ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କହିବାକୁ ସାହସ କରନ୍ତି, ସେ ଏକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ରୋକିପାରନ୍ତି। ଦାଉଦ "ସମ୍ବାଦୀ" ହେବାକୁ ଜିଦ୍ ଧରିଲେ ନାହିଁ। ସେ ପଛକୁ ହଟିବାକୁ ବାଛିଲେ, ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ ସଚ୍ଚୋଟତାର ଏକ ଅଂଶ: ଆମେ ଭୁଲ ଥିଲୁ ବୋଲି ମାନିବାର ନମ୍ରତା ରଖିବା।

ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଛି

ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସର୍ବଦା ବିଶ୍ୱସ୍ତ, କିନ୍ତୁ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ଢଙ୍ଗ ଆମେ କିପରି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କରୁ ତାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିପାରେ। ଏଲି ନାମକ ଜଣେ ଯାଜକଙ୍କୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ପିଢ଼ି ପିଢ଼ି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରିବେ। କିନ୍ତୁ ଏଲିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ନିଜ ପଦର ଦୁରୁପଯୋଗ କରି ଲୋକମାନଙ୍କର ଲାଭ ଉଠାଇଲେ। ପରମେଶ୍ୱର ଏଲିଙ୍କୁ ଏକ ବାର୍ତ୍ତା ପଠାଇଲେ:

30ଏଣୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଇସ୍ରାଏଲର ପରମେଶ୍ୱର କହନ୍ତି, ‘ତୁମ୍ଭ ଗୃହ ଓ ତୁମ୍ଭ ପିତୃଗୃହ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଅନନ୍ତକାଳ ଗମନାଗମନ କରିବେ ବୋଲି ଆମ୍ଭେ କହିଥିଲୁ ପ୍ରମାଣ,’ ମାତ୍ର ଏବେ ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ‘ତାହା ଆମ୍ଭଠାରୁ ଦୂର ହେଉ; କାରଣ ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭର ଗୌରବ କରନ୍ତି, ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କର ଗୌରବ କରିବା, ମାତ୍ର ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭକୁ ତୁଚ୍ଛଜ୍ଞାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଲଘୁ ଜ୍ଞାନ କରାଯିବେ।
( ପ୍ରଥମ ଶାମୁୟେଲ 2:30 )

ଏହା ଏପରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ ନୁହେଁ ଯିଏ ସହଜରେ ନିଜ କଥା ଫେରାଇ ନିଅନ୍ତି। ଏହା ଦେଖାଏ ଯେ ଆମ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଏକ ସମ୍ପର୍କ। ଏହା ଆମକୁ ସମ୍ମାନ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରେ।

ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ହାଲୁକା ଭାବେ ନିଆଯାଏ

ଯିହୂଦାର ଶେଷ ରାଜା ସିଦିକିୟଙ୍କୁ ବାବିଲ ରାଜା କରିଥିଲା, ଏବଂ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମରେ ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱସ୍ତତାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ। ତା'ପରେ ସେ ସେହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭାଙ୍ଗିଲେ ଏବଂ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ମିଶରକୁ ଫେରିଲେ:

13ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ନବୂଖଦ୍‍ନିତ୍ସର ରାଜା ତାଙ୍କୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରାଇଥିଲା, ସେ ତାହାର ବିଦ୍ରୋହୀ ହେଲେ; ଆଉ ସେ ଆପଣା ଗ୍ରୀବା ଶକ୍ତ କଲେ ଓ ସଦାପ୍ରଭୁ ଇସ୍ରାଏଲର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଫେରିବାକୁ ଆପଣା ହୃଦୟ କଠିନ କଲେ।
( ଦ୍ବିତୀୟ ବଂଶାବଳୀ 36:13 )

ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଯିହିଜିକଲ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି ଏହା କିପରି ଦେଖାଗଲା। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କେବଳ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନୁହେଁ। ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମେ କହୁଥିବା କଥା ମଧ୍ୟ:

18କାରଣ, ସେ ନିୟମ ଭଗ୍ନ କରି ଶପଥ ତୁଚ୍ଛ କରିଅଛି ଓ ଦେଖ, ସେ ଆପଣା ହସ୍ତ ଦେଲେ ହେଁ ଏହିସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଅଛି; ସେ ରକ୍ଷା ପାଇବ ନାହିଁ।
( ଯିହିଜିକଲ 17:18 )

କେତେ ପିଢ଼ି ପରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଜିଖରିୟ ଦେଶ ଉପରେ ବାହାରି ଯାଉଥିବା ଏକ ବିଶାଳ ଉଡ଼ନ୍ତା ପୁସ୍ତକ ଖୁଣ୍ଟର ଦର୍ଶନ ଦେଖିଲେ। ତାହା ଚୋରି କରୁଥିବା ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମରେ ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଚେତାବନୀ ବହନ କରୁଥିଲା:

4ସୈନ୍ୟାଧିପତି ସଦାପ୍ରଭୁ କହନ୍ତି, ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ ବାହାର କରାଇ ଆଣିବା,
ଆଉ ତାହା ଚୋରର ଗୃହରେ ଓ ଯେ ଆମ୍ଭ ନାମରେ ମିଥ୍ୟା ଶପଥ କରେ, ତାହାର ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ;
ପୁଣି, ତାହାର ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ ରହି କାଷ୍ଠ ଓ ପଥର ଗ୍ରାସ କରିବ।”
( ଯିଖରୀୟ 5:4 )

ଆମକୁ ଏହାକୁ ଧମକ ଭାବେ ପଢ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ଏହା ଦେଖାଏ ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ସଚ୍ଚୋଟତା ପ୍ରତି ଗଭୀର ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି, କାରଣ ମିଥ୍ୟା ଓ ଭଙ୍ଗ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପ୍ରକୃତ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ, ସାଧାରଣତଃ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ ଦିଏ।

କେବଳ ହଁ, କେବଳ ନା

ଯୀଶୁ ଆମକୁ ଏକ ସରଳ ବାଟ ଦେଖାନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ବଡ଼ ଶପଥର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଯଦି ଆମ କଥାକୁ ଭରସା କରାଯାଇପାରେ, ତେବେ ତାହାରେ କିଛି ଯୋଗ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ:

37କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହଁ କଥା ‘ହଁ’ ହେଉ, ନା କଥା ‘ନା’ ହେଉ; ଏଥିରୁ ଯାହା ଅଧିକ, ତାହା ମନ୍ଦରୁ ଜନ୍ମେ।
( ମାଥିଉ 5:37 )

ତାଙ୍କ ଭାଇ ଯାକୁବ ସେହି ଏକା ପରାମର୍ଶ ଦୋହରାଇଲେ:

12ବିଶେଷତଃ, ହେ ମୋହର ଭାଇମାନେ, ଶପଥ କର ନାହିଁ, ସ୍ୱର୍ଗର ଶପଥ ହେଉ ବା ପୃଥିବୀର ଶପଥ ହେଉ; ଅବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶପଥ ହେଉ; କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହଁ କଥା ହଁ ହେଉ, ନା କଥା ନା ହେଉ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ବିଚାରରେ ଦଣ୍ଡନୀୟ ନ ହୁଅ।
( ଯାକୁବ 5:12 )

ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବଦା ନିଜ କଥା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗ କି ପୃଥିବୀର ନାମରେ ଶପଥ କରିବାକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର "ହଁ" ଯଥେଷ୍ଟ।

ଯଦି ଆମେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭାଙ୍ଗିଛୁ

ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶେ କେବେ ନା କେବେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭାଙ୍ଗିଛନ୍ତି। ହୁଏତ ଆମେ ଚାହିଁ ନ ଥିଲୁ, କିମ୍ବା ଚାହୁଁଥିଲୁ କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତି ନ ଥିଲା। ବାଇବଲ ଆମକୁ ସେଠାରେ ଛାଡ଼ିଦିଏ ନାହିଁ। ଏହା ଆମକୁ ସଚ୍ଚୋଟ ହେବାକୁ, ଯେଉଁଠାରେ ପାରୁ ସଂଶୋଧନ କରିବାକୁ, ଏବଂ ନମ୍ରତାରେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରେ:

9ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପାପ ସ୍ୱୀକାର କରୁ, ତେବେ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ପାପ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଓ ସମସ୍ତ ଅଧର୍ମରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପରିଷ୍କାର କରିବାକୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ନ୍ୟାୟବାନ ଅଟନ୍ତି।
( ୧ ଯୋହନ 1:9 )

ଯଦି ଆଜି ଏହା ଆପଣଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅଛି, ତେବେ ଏକ ଛୋଟ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ। ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ତାହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ କୁହନ୍ତୁ, ଏବଂ କ୍ଷମା ଓ ଶକ୍ତି ମାଗନ୍ତୁ। ତା'ପରେ ଯଦି ପାରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କୁ ନିରାଶ କରିଥିଲେ ତାଙ୍କ ସହ କଥା ହୁଅନ୍ତୁ।

ଆଉ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ଆମେ ଛୋଟ ବିଷୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରିପାରିବା: ଛୋଟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରିବା, ସମୟ ଅନୁସାରେ ଆସିବା, ଫୋନ୍ ଫେରାଇବା, ଯାହା କରିବୁ ବୋଲି କହିଥିଲୁ ତାହା ଶେଷ କରିବା। ଯେତେବେଳେ ଆମର "ହଁ" ର ଅର୍ଥ ହଁ, ଆମେ ଏପରି କିଛି ଗଢ଼ୁଛୁ ଯାହା ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସ୍ଥାୟୀ: ବିଶ୍ୱାସ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଚରିତ୍ର।

ଇଣ୍ଡିୟାନ ରିୱାଇସ୍ଡ୍ ୱରସନ୍ ଓଡିଆ -NT (IRVOry)