Ana içeriğe atla

Yakup Tanrı’yla güreşti ve kazandı. Bu ne anlama geliyor?

Yakup, şafak vakti ilahi bir elçiyle güreşiyor; kararlılık ve alçakgönüllülükle ona tutunuyor. Bu, imanda sebatı ve Tanrı'dan aldığı bereketi simgeliyor.

Yakup, kardeşi Esav’la buluşmak üzere eve dönerken bütün gece Tanrı’yla güreşti ve şafakta kazandığı söylendi. Bu ne anlama geliyor? Sıradan bir insan Tanrı’ya karşı nasıl kazanabilir?

Nehir kıyısındaki gece

Yakup yirmi yıl sonra geri dönüyordu. Bir zamanlar Esav onu öldürmek istediği için evden ayrılmıştı. Şimdi Esav’ın bir orduyla kendisini karşılamaya geldiğini duymuştu:

6Haberciler Yakov'a dönerek, “Kardeşin Esav'ın yanına vardık” dediler. “Seni karşılamaya geliyor ve yanında dört yüz adam var.” 7O zaman Yakov çok korktu ve sıkıldı. Yanındaki halkı, davarları, sığırları ve develeri iki bölüğe ayırdı.
( YARATILIŞ 32:6-7 )

O gece Yakup ailesini Yabbok Irmağı’nın karşı yakasına geçirdi ve yalnız başına geride kaldı:

24Yakov yalnız kaldı ve gün ağarana dek orada bir adamla güreşti. 25Adam onu yenemediğini görünce, uyluğunun başına dokundu. Yakov güreşirken uyluğunun başı incindi. 26Adam, “Bırak gideyim, gün ağarıyor” dedi.
Yakov, “Beni kutsamadıkça seni bırakmam” dedi.
27Ona, “Adın ne?” dedi.
“Yakov” dedi.
28“Artık sana Yakov değil, İsrael denecek” dedi. “Çünkü Tanrı'yla ve insanlarla çekişip galip geldin.”
( YARATILIŞ 32:24-28 )

Hikâyenin ne söylediğine dikkat edin. Yakup’un Tanrı’yı yendiği söylenmiyor. O adam güreşi bitiremedi ve kalçaya tek bir dokunuşla gerçekte kimin daha güçlü olduğunu gösterdi. Yakup’un kazandığı şey bir bereketti, çünkü onu alıncaya dek bırakmadı. Bu gecenin neden önemli olduğunu görmek için Yakup’un kim olduğunu görmeliyiz; peygamber Hoşea bunu görmemize yardım eder.

Hoşea bir ayna tutuyor

Hoşea, çok yüzyıl sonra yaşadı ve Yakup’un soyundan gelen, Tanrı’dan uzaklaşmış olan İsrail’e seslendi. Kendilerini onda görsünler diye Yakup’un hayatını yeniden anlattı:

2Yahve'nin de Yahuda'yla bir davası var,
ve Yakov'u kendi yollarına göre cezalandıracak,
işlerine göre ona karşılık verecektir.
3Rahimde kardeşinin topuğundan tuttu,
ve yetişkinliğinde Tanrı'yla çekişti.
4Gerçekten Melek'le mücadele etti ve galip geldi;
ağlayıp O'na yalvardı.
O'nu Beytel'de buldu ve O orada bizimle konuştu.
5Ordular Tanrısı Yahve.
O Yahve diye anılır!
6Bu yüzden Tanrın'a dön.
İyiliği ve adaleti koru,
ve sürekli Tanrın'ı bekle.
( HOŞEA 12:2-6 )

Hoşea, güreşi ve entrikaları anıyor; ama Yakup’un ağladığını ve yalvardığını da hatırlatıyor. Sözünü bir hükümle değil, bir davetle bitiriyor: “Tanrın’a dön.”

Kapmakla geçen bir hayat

Yakup’un adı doğum anına bağlıdır; ikiz kardeşinin topuğunu tutarak dünyaya gelmişti. İkizler doğmadan önce Tanrı, anneleri için burada önem taşıyan bir şey söylemişti:

23Yahve ona şöyle dedi:
“Rahminde iki ulus var.
Bedeninden iki halk ayrılacak.
Biri diğerinden güçlü olacak.
Büyüğü küçüğüne hizmet edecek.”
( YARATILIŞ 25:23 )

Yakup’un, Tanrı’nın zaten planladığını almak için entrika çevirmesi gerekmiyordu. Ama çevirdi. Kardeşi açlıktan kıvranırken Esav’ın ilk oğulluk hakkını satın aldı:

31Yakov, “Önce bana ilk oğulluk hakkını sat” dedi.
32Esav, “İşte, ben ölmek üzereyim” dedi. “İlk oğulluk hakkımın bana ne faydası var?”
33Yakov, “Önce ant iç” dedi.
Esav ant içti. İlk oğulluk hakkını Yakov'a sattı.
( YARATILIŞ 25:31-33 )

Daha sonra, ilk oğula ayrılan bereketi almak için Esav gibi davranarak kör babası İshak’ı aldattı:

19Yakov babasına, “Ben senin ilk oğlun Esav'ım” dedi. “Benden yapmamı istediğin şeyi yaptım. Lütfen kalk, otur ve avımı ye ki canın beni kutsasın.”
( YARATILIŞ 27:19 )

Dayısı Lavan’ın yanında çalışırken, Lavan’ın zararına kendi sürülerini çoğaltmanın akıllıca bir yolunu buldu. Lavan da ona haksızlık etmişti, ama Yakup kurnazlığa kurnazlıkla karşılık verdi:

41Sürünün güçlü olanları kızışınca, Yakov sürünün gözü önünde, yalaklara çubuklar koyuyordu. Öyle ki, çubukların yanında çiftleşsinler. 42Ama sürünün zayıf olanlarının yanına koymazdı. Böylece zayıf olanlar Lavan’ın, güçlüleriyse Yakov’un oldu.
( YARATILIŞ 30:41-42 )

Sonunda Lavan’ın evinden veda etmeden, gizlice ayrıldı:

20Yakov kaçacağını söylemeyerek Aramlı Lavan'ı kandırdı. 21Böylece sahip olduğu her şeyle birlikte kaçtı. Kalkıp Irmağı geçti ve Gilad Dağı’na doğru yöneldi.
( YARATILIŞ 31:20-21 )

Bütün bunlar, Tanrı onunla bir rüyada konuşup onunla birlikte olacağını vadettikten sonra oldu:

15İşte, ben seninleyim, gideceğin her yerde seni koruyacağım ve seni bu diyara geri getireceğim. Çünkü sana söylediğim şeyi yapana dek seni bırakmayacağım.”
( YARATILIŞ 28:15 )

Yakup bu vaade güvenmedi. Bereketi kendi başına güvenceye almaya çalıştı.

Yola karşı güreşmek

Bu anlamda Yakup, nehir kıyısındaki o geceden çok önce Tanrı’yla mücadele ediyordu. Tanrı’nın önüne koyduğu yola direniyor ve hedefe kendi yoluyla ulaşmaya çalışıyordu. Kral Davut, Tanrı’ya direnmenin bedelini ve bağışlanmanın verdiği rahatlamayı anlatan bir mezmurda Tanrı’nın bunun yerine ne sunduğunu anlatır:

8Eğiteceğim seni, gideceğin yolu sana öğreteceğim.
Gözüm üzerinde, sana öğüt vereceğim.
9Anlayışsız at ya da katır gibi olmayın.
Onları tutmak için gem ve dizgin olmazsa,
sana yaklaşamazlar.
( MEZMURLAR 32:8-9 )

Tanrı bizi inatçı bir hayvan gibi sürüklemek istemez. İzin verirsek bize yol göstermeyi önerir.

O istedi, Tanrı verdi

Buna rağmen Yakup, bereketi alıncaya dek bırakmayı reddetti ve Tanrı onu verdi. İsrail adında yeni bir ad aldı ve on iki oğlu koca bir ulusun on iki oymağı oldu. Sonunda Esav’la karşılaştığında en büyük korkusu eridi:

4Esav onu karşılamak için koştu. Onu kucakladı, boynuna sarılıp, onu öptü. Birlikte ağladılar.
( YARATILIŞ 33:4 )

Ama onun adını taşıyan ulus çoğu zaman onun eski örüntüsünü izledi: uzaklaşmak, mücadele etmek, sonra geri dönmek. Yüzyıllar sonra Tanrı, Yeşaya aracılığıyla bunu dile getirdi:

2Ellerimi bütün gün,
kendi düşünceleri ardınca, iyi olmayan bir yolda yürüyen
asi bir halka uzattım.
3Bahçelerde kurban keserek,
tuğlalarda buhur yakarak
sürekli yüzüme karşı beni kışkırtan;
4mezarların arasında oturan,
gizli yerlerde geceleyen,
domuz eti yiyen,
kaplarında da iğrenç şeylerin suyu bulunan;
( YEŞAYA 65:2-4 )

Tanrı’nın kolları “bütün gün” açıktı. Yakup’un nehir kıyısında karşılaştığı sabır işte budur.

Güreşmeyen bir Oğul

Yıllar sonra, Tanrı’nın yoluna karşı çıkmayan biri göründü. Ölümünden önceki gece İsa bir bahçede dua etti ve önündeki acının kendisinden uzaklaştırılmasını diledi. Sonra kendini Baba’nın planına teslim etti:

39Biraz ileri gidip, yüzüstü yere kapandı. Şöyle dua etti: “Baba, mümkünse bu kâse benden geçsin. Yine de, benim isteğim değil, senin isteğin olsun.”
( MATTA 26:39 )

Yakup kendi dediğini yaptırmak için güreşirken, İsa kendi isteğinden vazgeçti. Onda, yolun savaşmadan yürünürse nasıl göründüğünü görürüz.

Bu bizim için ne anlama geliyor?

Demek ki Tanrı’yla güreşmemize gerek yok. Davut, direnmenin ona neye mal olduğunu ve saklanmayı bırakınca ne bulduğunu yazdı:

3Sustuğumda gün boyu inlemelerimden
kemiklerim eridi.
4Gece gündüz elin üzerimde ağırdı.
Yaz sıcağında gücüm tükendi. Selah.
5Günahımı sana itiraf ettim.
Suçumu saklamadım.
“Yahve'ye isyanlarımı itiraf edeceğim” dedim.
Günahımın suçunu bağışladın. Selah.
( MEZMURLAR 32:3-5 )

Hoşea’nın İsrail’e yinelediği davet de budur: geri dön. Süleyman’ın Meselleri kitabı da bunu yalın biçimde dile getirir:

5Bütün yüreğinle Yahve'ye güven,
kendi anlayışına dayanma.
6Bütün yollarında O'nu tanı,
O senin yollarını düz edecektir.
( ÖZDEYİŞLER 3:5-6 )

Yakup gibi biz de uzun bir gece boyunca Tanrı tarafından tutulabiliriz. Müjde şu ki, O bu mücadelede bizim rakibimiz değildir. Bereketi gerçekten istediğimiz Kişi O’dur.

Yorumsuz Türkçe Çeviri (YTC) (YTC)