အဓိကအကြောင်းအရာသို့ သွားမည်

ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် နပန်းလုံးပြီး အနိုင်ရခဲ့သည်။ ထိုစကားသည် မည်သို့ဆိုလိုသနည်း။

ယာကုပ်သည် နံနက်အာရုဏ်ဦးတွင် ဘုရားသခင်၏ တမန်တော်တစ်ပါးနှင့် နပန်းလုံးနေပြီး ပြတ်သားသောစိတ်နှင့် နှိမ့်ချမှုဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းသည် ယုံကြည်ခြင်း၌ ဇွဲကောင်းစွာ တည်ကြည်မှုနှင့် ဘုရားသခင်ထံမှ သူရရှိသော ကောင်းချီးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ယာကုပ်သည် မိမိညီအစ်ကို ဧသောကို တွေ့ရန် အိမ်သို့ ပြန်လာစဉ် ညလုံးပေါက် ဘုရားသခင်နှင့် နပန်းလုံးခဲ့ပြီး အရုဏ်တက်ချိန်တွင် သူအနိုင်ရသည်ဟု ပြောကြားခံရသည်။ ထိုစကားသည် မည်သို့ဆိုလိုသနည်း။ သာမန်လူသားတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်ကို မည်သို့ အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း။

မြစ်ကမ်းပေါ်က ညအချိန်

ယာကုပ်သည် နှစ်ဆယ်ကြာ ဝေးကွာနေပြီးနောက် ပြန်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဧသောက သူ့ကို သတ်လိုသောကြောင့် အိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုမူ ဧသောသည် စစ်သည်များနှင့်အတူ သူ့ကို ဆီးကြိုရန် လာနေသည်ဟု ကြားသိရသည်။

တမန် တို့လည်း ယာကုပ် ထံ သို့ပြန်လာ ၍ ၊ ကျွန်တော်တို့သည်၊ ကိုယ်တော် ၏အစ်ကို ဧသော ထံ သို့ ရောက် ခဲ့ပါပြီ။ သူ သည်ကိုယ်တော် ကို တွေ့ ခြင်းငှါ ၊ လူ လေး ရာ နှင့် ချီ လာပါသည်ဟု လျှောက် ကြ၏။ ထိုအခါ ယာကုပ် သည်၊ အလွန် ကြောက် ၍ စိတ် ပူပန်လျှင်၊ မိမိ တွင်ပါ သော လူ စု၊ သိုး ဆိတ်စု၊ နွား စု၊ ကုလားအုပ် များတို့ကို နှစ် စု ခွဲ ၍ ထားလေ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 32:6-7 )

ထိုညတွင် ယာကုပ်သည် မိမိ၏မိသားစုကို ယဗ္ဗုတ်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးစေပြီး သူတစ်ယောက်တည်း နောက်ကျန်ခဲ့သည်။

ယာကုပ် သည် တယောက် တည်းနေရစ် ၍ ၊ လူ တဦးသည် မိုဃ်းလင်း သည်တိုင်အောင် သူ နှင့် လုံး ထွေး လေ၏။ ထိုသူသည် မိမိ မ နိုင် မှန်းကို သိ လျှင် ၊ ယာကုပ် ပေါင် ချန် ကို ထိုး ၍ ၊ လုံးထွေး စဉ် တွင်ပေါင် ဆစ် ပြုတ် လေ ၏။ ထိုသူကလည်း၊ ငါ့ ကိုလွှတ် ပါ၊ မိုဃ်းလင်း ဆဲရှိ ပြီ ဟုဆို လျှင် ၊ ယာကုပ်က၊ ကိုယ်တော် သည် အကျွန်ုပ် ကို ကောင်းကြီး မ ပေးလျှင် ၊ မ သွား ရဟုဆို ၏။ ထိုသူ က လည်း ၊ သင် ၏အမည် ကား အဘယ်သို့ နည်းဟုမေး လျှင် ၊ ယာကုပ် ဖြစ်ပါသည်ဟု ပြန်ဆို ၏။ နောင် ၌ သင် ၏အမည် ကို ယာကုပ် ဟူ၍မ ခေါ် ရ၊ ဣသရေလ ဟူ၍ခေါ်ရမည်။ အကြောင်း မူကား၊ သင်သည် ဘုရားသခင် နှင့် ၎င်း ၊ လူ နှင့် ၎င်း ၊ မင်းကဲ့သို့ပြိုင် ၍ နိုင် လေပြီဟု မိန့် တော်မူ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 32:24-28 )

ဇာတ်လမ်းက ဘာပြောသည်ကို သတိပြုပါ။ ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်ဟု မဆိုပါ။ ထိုလူသည် ပြိုင်ပွဲကို အဆုံးမသတ်နိုင်ခဲ့ဘဲ တင်ပါးကို တစ်ချက်တည်း ထိလိုက်ရုံဖြင့် အမှန်တကယ် ပိုအားကြီးသူသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ပြခဲ့သည်။ ယာကုပ်ရခဲ့သည်မှာ ကောင်းချီးတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုကောင်းချီးကို မရမချင်း သူမလွှတ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤညသည် အဘယ်ကြောင့် အရေးကြီးသည်ကို နားလည်ရန် ယာကုပ်သည် မည်သူဖြစ်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ရမည်ဖြစ်ပြီး ပရောဖက်ဟောရှေက ကျွန်ုပ်တို့ကို ကူညီပေးသည်။

ဟောရှေက မှန်တစ်ချပ်ကို ကိုင်ပြသည်

ဟောရှေသည် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ နောက်ပိုင်းတွင် ရှင်သန်ခဲ့ပြီး ယာကုပ်၏ အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်ထံမှ ကွာလွဲနေကြသည့် ဣသရေလလူမျိုးကို ဟောပြောခဲ့သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ယာကုပ်၏ဘဝထဲတွင် မြင်နိုင်စေရန် ယာကုပ်၏ဘဝကို ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရား သည် ယုဒ အမျိုးနှင့် လည်း တရား တွေ့မှုရှိတော်မူ၏။ ယာကုပ် ၏အကျင့် တို့ကို စစ်ကြော ၍ သူ ပြုမူ သည်နှင့်အညီ အပြစ် ပေးတော်မူမည်။ ယာကုပ်သည် အမိဝမ်း ၌ အစ်ကို ၏ ဖနှောင့် ကို ကိုင်၏။ ခွန်အား ကြီး၍ ဘုရား သခင်နှင့် ပြိုင် လေ၏။ ကောင်းကင် တမန်နှင့် ပြိုင် ၍ နိုင် လေ၏။ ငို ၍ တောင်းပန် နှင့်ပြီ။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ အရှင်ဘုရား သခင် ထာဝရဘုရား ကို ဗေသလ မြို့မှာ ဖူးတွေ့ ၍ ၊ ငါတို့ အဘို့ ဗျာဒိတ်တော်ကိုခံ လေ၏။ ထာဝရဘုရား တည်းဟူသောနာမ သည်ထိုဘုရားသခင်၏ ဘွဲ့နာမတော်ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်၍ ၊ သင် ၏ဘုရား သခင့်ထံ တော်သို့ ပြန်လာ လော့။ ကရုဏာ တရား၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရား ကို စောင့်ရှောက် ၍ ၊ သင် ၏ဘုရား သခင်ကို အစဉ် မပြတ်မြော်လင့် လော့။
( ဟောရှေအနာဂတ္တိကျမ်း 12:2-6 )

ဟောရှေသည် နပန်းလုံးခြင်းနှင့် လှည့်စားခြင်းကို ဖော်ပြသော်လည်း ယာကုပ်ငိုကြွေးပြီး တောင်းပန်ခဲ့သည်ကိုလည်း မှတ်သားထားသည်။ သူသည် စီရင်ချက်ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ဖိတ်ခေါ်ချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ "သင်၏ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာလော့။"

လောဘကြီးသော ဘဝ

ယာကုပ်၏အမည်သည် သူမွေးဖွားသည့်အချိန်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ သူသည် အမွှာညီအစ်ကို၏ ဖနောင့်ကို ကိုင်လျက် ထွက်လာခဲ့သည်။ အမွှာများ မမွေးမီ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏မိခင်အား ဤနေရာတွင် အရေးကြီးသောစကားကို မိန့်ကြားခဲ့သည်။

ထာဝရဘုရား ကလည်း ၊ သင် ၏ ဝမ်းအတွင်း ၌ လူမျိုး နှစ် မျိုးရှိ၏။ သင် ၏ဝမ်း ထဲက ခြားနား သော လူစု နှစ် စုကို ဘွားရလိမ့်မည်။ လူ တမျိုးသည် တမျိုး ထက် အားကြီး လိမ့်မည်။ အကြီး သည်အငယ် ၌ ကျွန် ခံရလိမ့်မည်ဟု မိန့် တော်မူ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 25:23 )

ဘုရားသခင် စီစဉ်ပြီးသားဖြစ်သည့်အရာကို ရရှိရန် ယာကုပ်သည် လှည့်ပတ်စရာမလိုခဲ့ပါ။ သို့သော် သူလုပ်ခဲ့သည်။ ညီအစ်ကိုက ငတ်မွတ်နေစဉ် ဧသော၏ သားဦးအရေးကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ယာကုပ် ကလည်း ၊ ယနေ့ ပင် သင် ၏သားဦး အရာကို၊ ငါ့ အား ရောင်း ပါဟုဆိုလျှင်၊ ဧသော က၊ ငါ သေ လုပြီ။ သားဦး အရာအားဖြင့် အဘယ် အကျိုး ရှိပါလိမ့်မည်နည်းဟုဆို ၏။ ယာကုပ် ကလည်း ၊ ယနေ့ပင် ငါ့ အား ကျိန်ဆို ခြင်းကို ပြုပါဟုဆိုသော် ၊ သူသည်ကျိန်ဆို သဖြင့် ၊ ယာကုပ် အား မိမိ သားဦး အရာကို ရောင်း လေ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 25:31-33 )

နောက်ပိုင်းတွင် သားဦးအတွက် ရည်စူးထားသော ကောင်းချီးကို ရရန် မျက်စိကွယ်နေသော ဖခင် ဣဇာက်ကို ဧသောအယောင်ဆောင်၍ လှည့်စားခဲ့သည်။

ယာကုပ် ကလည်း ၊ အကျွန်ုပ် ကား သား အကြီး ဧသော ဖြစ်ပါ၏။ အဘမှာ ထားသည်အတိုင်း ပြု ပါပြီ။ ထ ၍ထိုင် ပါ။ အဘ၏ဝိညာဉ် သည် အကျွန်ုပ် ကို ကောင်းကြီး ပေးမည်အကြောင်း ၊ အကျွန်ုပ် ၏အမဲသား ကို စား ပါလော့ဟု ဆို လေ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 27:19 )

ဦးလေးလာဗန်အတွက် အလုပ်လုပ်စဉ် လာဗန်၏စရိတ်ဖြင့် မိမိတိရစ္ဆာန်အုပ်ကို တိုးပွားစေရန် ဉာဏ်ကောင်းသောနည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ လာဗန်ကလည်း သူ့ကို မတရားဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း ယာကုပ်သည် လှည့်ကွက်ကို လှည့်ကွက်ဖြင့် ပြန်ခဲ့သည်။

အားကြီး သောအကောင်တို့သည် ရှက်တင် သောအခါ ၊ တံဖျာ တို့တွင် ရှက်တင် စေခြင်းငှါ ၊ ယာကုပ် သည် တံဖျာများကို ရေကျင်း၌၊ သူတို့ မျက်မှောက် တွင် ထား တတ်၏။ အားနည်း သောအကောင် တို့ရှေ့ မှာ တံဖျာ တို့ကို မ ပြ မထား။ ထိုကြောင့် အားနည်း သောအကောင်တို့သည် လာဗန် ၏ ဥစ္စာဖြစ်လေ၏။ အားကြီး သော အကောင်တို့မူကား၊ ယာကုပ် ၏ ဥစ္စာဖြစ်လေ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 30:41-42 )

နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ဆက်စကားမပြောဘဲ လာဗန်၏အိမ်မှ လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ယာကုပ် သည် မိမိ ပြေး မည်အကြောင်း ကို မ ကြား မပြောဘဲနေ၍ ၊ ရှုရိ လူဖြစ်သော လာဗန် ကို ပရိယာယ် အားဖြင့် နိုင် လေ၏။ ထိုသို့ မိမိ ဥစ္စာရှိသမျှ ပါ လျက် ပြေး သွား၍ ၊ မြစ် တစ်ဖက်သို့ အလျင်အမြန်ကူး ပြီးလျှင် ၊ ဂိလဒ် တောင် ကို ရှေ့ရှု ပြုလျက် ခရီး သွားလေ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 31:20-21 )

ဤအရာအားလုံးသည် ဘုရားသခင်က အိပ်မက်ထဲတွင် သူနှင့်အတူရှိမည်ဟု ကတိပြုပြောကြားပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

ငါ သည် သင့် ဘက် မှာရှိ၏။ သင်သွား လေရာရာ ၌ ငါစောင့် မမည်။ ဤပြည် သို့ တဖန် ဆောင် ခဲ့ဦးမည်။ ဂတိ ထားသည်အတိုင်း မပြည့်စုံမှီ၊ သင့် ကိုငါမ စွန့် ဟု မိန့်တော်မူ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 28:15 )

ယာကုပ်သည် ထိုကတိကို မယုံကြည်ခဲ့ပါ။ ကောင်းချီးကို မိမိကိုယ်တိုင် ရယူရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

လမ်းကြောင်းကို ဆန့်ကျင်၍ နပန်းလုံးခြင်း

ထိုအနေအထားအရ ယာကုပ်သည် မြစ်ကမ်းပေါ်က ထိုညမတိုင်မီကပင် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ ရုန်းကန်နေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ချမှတ်ထားသော လမ်းကို ခုခံပြီး ပန်းတိုင်သို့ မိမိလမ်းဖြင့် ရောက်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ခြင်း၏ ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း၏ သက်သာမှုအကြောင်း ဆာလံတစ်ပုဒ်တွင် ဒါဝိဒ်မင်းကြီးက ဘုရားသခင် ပေးအပ်သည့်အရာကို ဖော်ပြသည်။

သင့် ကိုငါသွန်သင် မည်။ သင် သွား ရမည့်လမ်း ကို ပြ ညွှန်မည်။ သင့် ကိုကြည့်ရှု ပြုစုမည်။ ဉာဏ် ပညာမဲ့ သော မြင်း လား ကဲ့ သို့မ ဖြစ် နှင့်။ သူ သည်သင့် ထံ သို့မ ချဉ်းကပ် သောကြောင့်၊ ပစပ်ကို ဇက် ခွံ့၍ ၊ ဇက်ကြိုး နှင့် ဆွဲ ရမည်။
( ဆာလံကျမ်း 32:8-9 )

ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခေါင်းမာသောတိရစ္ဆာန်ကဲ့သို့ ဆွဲခေါ်လိုခြင်း မရှိပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ ခွင့်ပြုလျှင် လမ်းပြပေးရန် ကမ်းလှမ်းထားသည်။

သူတောင်းဆို၍ ဘုရားသခင် ပေးတော်မူခဲ့သည်

ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း ယာကုပ်သည် ကောင်းချီးမခံရမချင်း မလွှတ်ဟု ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်သည် ပေးတော်မူခဲ့သည်။ သူသည် ဣသရေလဟူသော အမည်သစ်ကို ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏သားတကျိပ်နှစ်ပါးသည် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ လူမျိုးနွယ်စုတကျိပ်နှစ်စုဖြစ်လာသည်။ နောက်ဆုံး ဧသောနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ သူ၏ အကြီးဆုံးကြောက်ရွံ့မှု ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအခါ ဧသော သည် ကြိုဆိုခြင်း ငှါ ပြေး လာ၍ ၊ လည် ချင်း ရှက် လျက် ၊ ပိုက်ဘက် နမ်းရှုတ် ခြင်းကိုပြု၍၊ နှစ်ယောက်စလုံးတို့သည် ငိုကြွေး ကြ၏။
( ကမ္ဘာဦးကျမ်း 33:4 )

သို့သော် သူ့အမည်ကို ဆောင်သော လူမျိုးသည် သူ၏ အစဉ်အလာပုံစံကို မကြာခဏ လိုက်ခဲ့သည်။ ကွာလွဲခြင်း၊ ရုန်းကန်ခြင်းနှင့် ပြန်လာခြင်းဖြစ်သည်။ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်သည် ဟေရှာယမှတစ်ဆင့် ယင်းအကြောင်း မိန့်ကြားခဲ့သည်။

မိမိ အလို အတိုင်း မ ကောင်း သောလမ်း ကို လိုက် ၍၊ ငြင်းဆန် တတ်သော လူမျိုး ကို မျက်နှာပြုလျက်၊ တနေ့ လုံး ငါသည် ကိုယ် လက် ဝါးကိုဖြန့် ရပြီ။ ထိုလူမျိုး သည် ဥယျာဉ် ၌ ယဇ်ပူဇော် ၍ ၊ အုတ် ပေါ် မှာ လောဗန်ကို မီးရှို့ သဖြင့်၊ ငါ့ အမျက် ကို နှိုးဆော်ခြင်းငှါ၊ ငါ့ မျက်မှောက် ၌ အစဉ် ပြုတတ်၏။ သင်္ချိုင်း မှာ နေ ၍ ၊ သင်္ချိုင်းတွင်း၌ အိပ် တတ်၏။ ဝက် သား ကို စား ၍၊ ရွံ့ရှာဘွယ် သော အမဲသားပြုတ်ရည် ကို သောက်တတ်၏။
( ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း။ 65:2-4 )

ဘုရားသခင်၏ လက်များသည် "တစ်နေကုန်" ဖြန့်ကားထားသည်။ ယာကုပ်သည် မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော သည်းခံခြင်းမှာ ထိုအတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။

နပန်းမလုံးခဲ့သော သားတော်

နှစ်များစွာ ကြာပြီးနောက် ဘုရားသခင်၏ လမ်းကို မဆန့်ကျင်သူ တစ်ဦးပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်တော်မူရန် ညမတိုင်မီ ယေရှုသည် ဥယျာဉ်တစ်ခုတွင် ဆုတောင်းပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခမည်းတော်၏ အကြံအစည်ထံ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့သည်။

ထိုမှအနည်းငယ် လွန် ပြန်လျှင် ပြပ်ဝပ် ၍ အကျွန်ုပ် အဘ ၊ ဤ ခွက် သည် အကျွန်ုပ် ကိုလွန်သွားနိုင် လျှင် လွန်သွား ပါစေသော။ သို့သော်လည်း အကျွန်ုပ် အလိုရှိ သည်အတိုင်း မ ဖြစ်ပါစေနှင့်။ ကိုယ်တော် အလိုရှိသည်အတိုင်း ဖြစ်ပါစေသော ဟု ဆုတောင်း တော်မူ၏။
( ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် 26:39 )

ယာကုပ်သည် မိမိအလိုကျ ရရန် နပန်းလုံးခဲ့သော်လည်း ယေရှုသည် မိမိအလိုကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုသခင်ထံတွင် ရုန်းကန်မှုမရှိဘဲ လျှောက်လှမ်းသောအခါ လမ်းသည် မည်သို့ရှိသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရသည်။

ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မည်သို့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသနည်း

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် နပန်းလုံးစရာမလိုပါ။ ဒါဝိဒ်သည် ဆန့်ကျင်ခြင်းကြောင့် မိမိခံရသော ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ပုန်းကွယ်ခြင်းကို နောက်ဆုံးရပ်တန့်သောအခါ တွေ့ရှိခဲ့သည့်အရာကို ရေးသားခဲ့သည်။

ငါ သည် အပြစ်ကိုမဘော်မပြဘဲ နေစဉ်အခါ ၊ တနေ့လုံး ညည်းတွား သောအားဖြင့် ၊ ငါ့ အရိုး တို့သည် ဆွေးမြေ့ ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။ နေ့ ညဉ့်မပြတ် ကိုယ်တော် ၏လက် သည် အကျွန်ုပ် အပေါ် မှာ လေး ၍ ၊ အကျွန်ုပ် ၏ ချွေး ရည်သည် နွေ ကာလ၌ သွေ့ခြောက် ခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ် ပါ၏။ တဖန် အကျွန်ုပ် သည် ကိုယ် အပြစ် ကိုရှေ့တော်၌ ဝန်ချ ပါ၏။ ပြု မိသောဒုစရိုက်ကို ဝှက် ၍မ ထားပါ။ ငါ လွန်ကျူး သောအရာကို ထာဝရဘုရား အား ဘော်ပြ တောင်းပန်မည်ဟုပြော ဆိုသောအခါ၊ ကိုယ်တော် သည် အကျွန်ုပ် ပြစ်မှား ခြင်းအပြစ် ကို လွှတ် တော်မူ၏။
( ဆာလံကျမ်း 32:3-5 )

ထိုသည်မှာ ဟောရှေက ဣသရေလအား ထပ်ခါတလဲလဲ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော ပြန်လာခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သုတ္တံကျမ်းကလည်း ရိုးရှင်းစွာ ဆိုထားသည်။

ထာဝရဘုရား ကို စိတ် နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကိုးစား လော့။ ကိုယ် ဉာဏ် ကို အမှီ မ ပြုနှင့်။ သွား လေရာရာ၌ ထာဝရ ဘုရားကို မျက်မှောက် ပြုလော့။ သို့ပြုလျှင် ၊ သင် ၏လမ်းခရီး တို့ကို ပဲ့ပြင် တော်မူ မည်။
( သုတ္တံကျမ်း။ 3:5-6 )

ယာကုပ်ကဲ့သို့ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ဖမ်းထားခြင်းကို ညတစ်ညလုံး ခံရနိုင်သည်။ သတင်းကောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရုန်းကန်မှုတွင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရန်သူမဟုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကောင်းချီးကို အမှန်တကယ် တောင်းခံနေသည့် အရှင်ပင်ဖြစ်တော်မူသည်။