ଯାକୁବ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧ କରି ଜିତିଲେ। ଏହାର ଅର୍ଥ କଣ?
ଯାକୁବ ନିଜ ଭାଇ ଏଶୌଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଘରକୁ ଫେରୁଥିବା ବେଳେ ସାରା ରାତି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଆଉ ପ୍ରଭାତରେ ତାଙ୍କୁ କୁହାଗଲା ଯେ ସେ ଜିତିଛନ୍ତି। ଏହାର ଅର୍ଥ କଣ? ଜଣେ ସାଧାରଣ ମଣିଷ କିପରି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରେ?
ନଦୀ ତଟର ସେହି ରାତି
ଯାକୁବ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ଦୂରରେ ରହିବା ପରେ ଫେରୁଥିଲେ। ଏଶୌ ତାଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବାରୁ ସେ ଥରେ ଘର ଛାଡ଼ିଥିଲେ। ଏବେ ସେ ଶୁଣିଲେ ଯେ ଏଶୌ ଏକ ସେନା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି:
6ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଦୂତମାନେ ଫେରିଆସି ଯାକୁବକୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଭ୍ରାତା ଏଷୌ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିଲୁ, ସେ ଚାରି ଶହ ଲୋକ ସଙ୍ଗରେ ଘେନି ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଦେଖା କରିବାକୁ ଆସୁଅଛନ୍ତି।” 7ତହିଁରେ ଯାକୁବ ଅତିଶୟ ଭୀତ ଓ ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହେଲା, ପୁଣି, ସଙ୍ଗୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଓ ଗୋମେଷାଦି ସମସ୍ତ ପଲ ଓ ଓଟମାନଙ୍କୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦୁଇ ଦଳ କରି କହିଲା,( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 32:6-7 )
ସେହି ରାତିରେ ଯାକୁବ ନିଜ ପରିବାରକୁ ଯବ୍ବୋକ ନଦୀ ପାର କରାଇ ପଠାଇଲେ ଆଉ ନିଜେ ଏକୁଟିଆ ପଛରେ ରହିଲେ:
24ସେତେବେଳେ ଯାକୁବ ସେଠାରେ ଏକାକୀ ରହିଲା; ତହୁଁ ଜଣେ ପୁରୁଷ ପ୍ରଭାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ସହିତ ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧ କଲେ। 25ମାତ୍ର ତାହାକୁ ଜୟ କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ ଦେଖି ସେ ଯାକୁବର ଊରୁଦେଶର ସନ୍ଧି ସ୍ଥାନରେ ଆଘାତ କଲେ; ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଏପ୍ରକାର ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧ କରିବାରୁ ଯାକୁବର ଊରୁସନ୍ଧି ଖସିଗଲା। 26ଏଥିଉତ୍ତାରେ ସେହି ପୁରୁଷ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭକୁ ଛାଡ଼, କାରଣ ପ୍ରଭାତ ହେଲା।” ତହୁଁ ଯାକୁବ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ନ କଲେ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ।”27ପୁନର୍ବାର ସେହି ମନୁଷ୍ୟ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ନାମ କଅଣ?” ସେ କହିଲା, “ଯାକୁବ।” 28ସେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଯାକୁବ ନାମରେ ଆଉ ବିଖ୍ୟାତ ହେବ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଇସ୍ରାଏଲ32:28 ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ ସଂଘର୍ଷ କରେ କିଅବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସଂଘର୍ଷ କରିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ ହେବ; କାରଣ, ତୁମ୍ଭେ ପରମେଶ୍ୱର ଓ ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି ଜୟୀ ହୋଇଅଛ।”( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 32:24-28 )
କାହାଣୀ କଣ କହୁଛି ତାହା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ଏଥିରେ ଏପରି କୁହାଯାଇ ନାହିଁ ଯେ ଯାକୁବ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କଲେ। ସେହି ପୁରୁଷ ସଂଗ୍ରାମ ଶେଷ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଆଉ କେବଳ ଏକ ସ୍ପର୍ଶରେ ଜଂଘ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇ ଦେଖାଇଲେ ଯେ ପ୍ରକୃତରେ କିଏ ଅଧିକ ବଳବାନ। ଯାକୁବ ଯାହା ଜିତିଲେ ତାହା ଥିଲା ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ, କାରଣ ତାହା ନ ପାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଛାଡ଼ିବାକୁ ମନା କଲେ। ଏହି ରାତି କାହିଁକି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ତାହା ବୁଝିବାକୁ ହେଲେ ଯାକୁବ ପୂର୍ବରୁ କିଏ ଥିଲେ ତାହା ଦେଖିବା ଦରକାର, ଆଉ ଭାବବାଦୀ ହୋଶେୟ ଆମକୁ ଏଥିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ହୋଶେୟ ଏକ ଦର୍ପଣ ଧରନ୍ତି
ହୋଶେୟ ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀ ପରେ ବଞ୍ଚିଥିଲେ ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲକୁ କହିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଯାକୁବଙ୍କ ବଂଶଧର ଥିଲେ ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଯେପରି ନିଜକୁ ତାହାରି ଭିତରେ ଦେଖିପାରନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ସେ ଯାକୁବଙ୍କ ଜୀବନକଥା ପୁଣି କହିଲେ:
2ଆହୁରି, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଓ ଯିହୁଦା ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ଅଛି,ସେ ଯାକୁବକୁ ତାହାର ଆଚରଣ ଅନୁଯାୟୀ ଦଣ୍ଡ ଦେବେ;ତାହାର କ୍ରିୟାନୁସାରେ ସେ ତାହାକୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦେବେ।3ଗର୍ଭରେ ସେ ଆପଣା ଭ୍ରାତାର ପାଦମୂଳ ଧରିଲାଓ ବୟଃପ୍ରାପ୍ତ ସମୟରେ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲା;4ହଁ, ସେ ଦୂତ ଉପରେ ବଳବାନ ହୋଇ ଜୟ କଲା;ସେ କ୍ରନ୍ଦନ କରି ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ବିନତି କଲା;ସେ ବେଥେଲ୍ରେ ତାହାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଲା,ଆଉ ସେଠାରେ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହିତ କଥା କହିଲେ।5ସେହି ସଦାପ୍ରଭୁ ସୈନ୍ୟାଧିପତି ପରମେଶ୍ୱର;ସଦାପ୍ରଭୁ ତାହାଙ୍କର ସ୍ମରଣୀୟ ନାମ।6ଏଥିନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେର;ଦୟା ଓ ନ୍ୟାୟବିଚାର ପାଳନ କରଓ ସର୍ବଦା ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାରେ ଥାଅ।( ହୋଶେୟ 12:2-6 )
ହୋଶେୟ ସଂଗ୍ରାମ ଓ ଚାଲାକିର କଥା ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯାକୁବ ଯେ କାନ୍ଦିଥିଲେ ଓ ଅନୁନୟ କରିଥିଲେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ସେ ଶେଷ କରନ୍ତି ଏକ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ସହିତ, ଦଣ୍ଡାଦେଶ ସହିତ ନୁହେଁ: "ତୁମ୍ଭ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସ।"
ଧରିବାର ଏକ ଜୀବନ
ଯାକୁବଙ୍କ ନାମ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମର ମୁହୂର୍ତ୍ତ ସହିତ ଜଡ଼ିତ, ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ଯାଆଁଳା ଭାଇର ଗୋଇଠି ଧରି ବାହାରିଲେ। ଯାଆଁଳାମାନଙ୍କ ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କ ମାତାଙ୍କୁ ଏକ କଥା କହିଥିଲେ, ଯାହା ଏଠାରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ:
23ତହିଁରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ କହିଲେ,“ତୁମ୍ଭ ଗର୍ଭରେ ଦୁଇ ଗୋଷ୍ଠୀ ଅଛନ୍ତିଓ ଦୁଇ ଗୋତ୍ର ତୁମ୍ଭ ଉଦରରୁ ବିଭିନ୍ନ ହେବେ;ଏକ ଗୋତ୍ର ଅନ୍ୟ ଗୋତ୍ରଠାରୁ ବଳବାନ ହେବ,ପୁଣି, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ କନିଷ୍ଠର ସେବା କରିବ।”( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 25:23 )
ପରମେଶ୍ୱର ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଯୋଜନା କରିସାରିଥିଲେ, ତାହା ପାଇବା ପାଇଁ ଯାକୁବଙ୍କୁ ଚାଲାକି କରିବା ଦରକାର ନଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସେ କଲେ। ଭାଇ ଏଶୌ ଭୋକରେ ଥିବା ବେଳେ ସେ ତାଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର କିଣି ନେଲେ:
31ସେତେବେଳେ ଯାକୁବ କହିଲା, “ଆଜି ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଆପଣା ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର ବିକ୍ରୟ କର।” 32ଏଷୌ ଉତ୍ତର କଲା, “ଦେଖ, ମୁଁ ମଲା ପରି, ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାରରେ ମୋର କି ଲାଭ?” 33ଯାକୁବ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେ ଆଜି ମୋʼ ନିକଟରେ ଶପଥ କର,” ତହିଁରେ ସେ ତାହା ନିକଟରେ ଶପଥ କଲା। ଏହିରୂପେ ସେ ଆପଣା ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଧିକାର ଯାକୁବକୁ ବିକ୍ରୟ କରିଦେଲା।( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 25:31-33 )
ପରେ ସେ ଏଶୌ ସାଜି ନିଜ ଅନ୍ଧ ପିତା ଇସ୍ହାକଙ୍କୁ ପ୍ରତାରଣା କଲେ, ଯେପରି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇପାରନ୍ତି:
19ଯାକୁବ ଆପଣା ପିତାଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଏଷୌ; ଆପଣ ଯାହା ଆଜ୍ଞା କରିଥିଲେ, ମୁଁ ତାହା କରିଅଛି, ଏବେ ନିବେଦନ କରୁଅଛି, ଆପଣ ଉଠନ୍ତୁ, ପୁଣି, ବସି ମୋହର ମୃଗୟା ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ, ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ଆପଣ ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ।”( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 27:19 )
କକା ଲାବନଙ୍କ ପାଇଁ କାମ କରିବା ବେଳେ ସେ ଲାବନଙ୍କ କ୍ଷତିରେ ନିଜର ପଲ ବଢ଼ାଇବାର ଏକ ଚତୁର ଉପାୟ ବାହାର କଲେ। ଲାବନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯାକୁବ ଚତୁରତାର ଉତ୍ତର ଚତୁରତାରେ ଦେଲେ:
41ପୁଣି, ବଳିଷ୍ଠ ପଶୁଗଣ ଯେପରି ଶାଖା ନିକଟରେ ଗର୍ଭଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏଥିପାଇଁ ଜଳକୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ପଶୁମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହି ଶାଖା ରଖିଲା; ମାତ୍ର ଦୁର୍ବଳ ପଶୁମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖିଲା ନାହିଁ; 42ତହିଁରେ ଦୁର୍ବଳ ପଶୁଗଣ ଲାବନର ଓ ବଳିଷ୍ଠ ପଶୁଗଣ ଯାକୁବର ହେଲେ।( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 30:41-42 )
ଆଉ ଶେଷରେ ସେ ବିଦାୟ ନ ନେଇ ଗୋପନରେ ଲାବନଙ୍କ ଘର ଛାଡ଼ିଲେ:
20ଆଉ ଯାକୁବ ଆପଣା ପଳାୟନର କୌଣସି ସମ୍ବାଦ ନ ଦେଇ ଅରାମୀୟ ଲାବନକୁ ପ୍ରବଞ୍ଚନା କଲା। 21ଏହି ପ୍ରକାରେ ସେ ଆପଣା ସର୍ବସ୍ୱ ଘେନି ପଳାୟନ କଲା, ପୁଣି, ଉଠି (ଫରାତ୍) ନଦୀ ପାର ହୋଇ ଗିଲୀୟଦ ପର୍ବତ ଆଡ଼େ ଦୃଷ୍ଟି କରି ଚାଲିଲା।( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 31:20-21 )
ପରମେଶ୍ୱର ସ୍ୱପ୍ନରେ ତାଙ୍କ ସହିତ କଥା ହୋଇ ସଙ୍ଗରେ ରହିବାକୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିବା ପରେ ଏସବୁ ଘଟିଲା:
15ପୁଣି, ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ସହାୟ ଅଟୁ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଯେଉଁ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବ, ସେହି ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ପୁନର୍ବାର ତୁମ୍ଭକୁ ଏ ଦେଶକୁ ଆଣିବା; କାରଣ ଆମ୍ଭେ ଯାହା ତୁମ୍ଭକୁ କହିଅଛୁ, ତାହା ସଫଳ ନ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବା ନାହିଁ।”( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 28:15 )
ଯାକୁବ ସେହି ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଭରସା କଲେ ନାହିଁ। ସେ ନିଜେ ନିଜେ ଆଶୀର୍ବାଦ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ପଥ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଂଗ୍ରାମ
ସେହି ଅର୍ଥରେ, ନଦୀ ତଟର ସେହି ରାତି ପୂର୍ବରୁ ଯାକୁବ ବହୁ ଦିନରୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଂଗ୍ରାମ କରୁଥିଲେ। ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ପଥ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଥିଲେ ତାହାକୁ ସେ ବିରୋଧ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଉପାୟରେ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ରାଜା ଦାଉଦ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରିବାର ମୂଲ୍ୟ ଓ କ୍ଷମା ପାଇବାର ଶାନ୍ତି ବିଷୟରେ ଏକ ଗୀତରେ, ପରମେଶ୍ୱର ତା' ବଦଳରେ କଣ ଦିଅନ୍ତି ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି:
8ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଉପଦେଶ ଦେବି ଓ ତୁମ୍ଭର ଗନ୍ତବ୍ୟ ମାର୍ଗ ଶିଖାଇବି;ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଉପରେ ଆପଣା ଦୃଷ୍ଟି ରଖି ତୁମ୍ଭକୁ ମନ୍ତ୍ରଣା ଦେବି।9ତୁମ୍ଭେମାନେ ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଅଶ୍ୱ କି ଖଚର ପରି ହୁଅ ନାହିଁ;ସେମାନଙ୍କୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ବାଗ ଓ ଲଗାମ ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକ,ନୋହିଲେ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭ କତିକି ଆସିବେ ନାହିଁ।( ଗୀତସଂହିତା 32:8-9 )
ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ଜିଦ୍ଖୋର ପଶୁ ପରି ଟାଣି ନେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ। ଆମେ ଯଦି ଦେବା, ତେବେ ସେ ଆମକୁ ପଥ ଦେଖାଇବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।
ସେ ମାଗିଲେ, ଆଉ ପରମେଶ୍ୱର ଦେଲେ
ତଥାପି ଯାକୁବ ଆଶୀର୍ବାଦ ନ ପାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଛାଡ଼ିବାକୁ ମନା କଲେ, ଆଉ ପରମେଶ୍ୱର ତାହା ଦେଲେ। ସେ ଇସ୍ରାଏଲ ନାମକ ଏକ ନୂତନ ନାମ ପାଇଲେ, ଆଉ ତାଙ୍କର ବାର ପୁତ୍ର ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାତିର ବାର ଗୋଷ୍ଠୀ ହେଲେ। ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ଏଶୌଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ, ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଭୟ ଦୂର ହୋଇଗଲା:
4ସେତେବେଳେ ଏଷୌ ତାହାକୁ ଭେଟିବାକୁ ଧାଇଁ ଆସି ତାହାର ଗଳା ଧରି ଆଲିଙ୍ଗନ ଓ ଚୁମ୍ବନ କଲା, ପୁଣି, ଦୁହେଁ ରୋଦନ କଲେ।( ଆଦି ପୁସ୍ତକ 33:4 )
କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ନାମ ବହନ କରୁଥିବା ଜାତି ପ୍ରାୟତଃ ତାଙ୍କ ପୁରୁଣା ଢାଞ୍ଚାକୁ ଅନୁସରଣ କଲା: ଦୂରେଇ ଯିବା, ସଂଗ୍ରାମ କରିବା, ତା'ପରେ ଫେରି ଆସିବା। ଶତାବ୍ଦୀ ପରେ ପରମେଶ୍ୱର ଯିଶାଇୟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଏ ବିଷୟରେ କହିଲେ:
2ଯେଉଁମାନେ ଆପଣା ଆପଣା କଳ୍ପନାନୁସାରେ କୁପଥରେ ଗମନ କରନ୍ତି,ଏପରି ବିଦ୍ରୋହାଚାରୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମ୍ଭେ ସାରାଦିନ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିଅଛୁ;3ସେହି ଲୋକମାନେ ଉଦ୍ୟାନରେ ବଳିଦାନ କରିଓ ଗୁଡ଼ିଏ ଇଟା ଉପରେ ଧୂମ ଜ୍ୱଳାଇ ଆମ୍ଭ ମୁଖ ଆଗରେ ନିତ୍ୟ ନିତ୍ୟ ଆମ୍ଭକୁ ବିରକ୍ତ କରନ୍ତି;4ସେମାନେ କବର ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ବସନ୍ତି ଓ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ବସା କରନ୍ତି;ସେମାନେ ଶୂକର ମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାତ୍ରରେ ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ ମାଂସର ଝୋଳ ଥାଏ;( ଯିଶାଇୟ 65:2-4 )
ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାହୁ "ସାରା ଦିନ" ଖୋଲା ଥିଲା। ଯାକୁବ ନଦୀ ତଟରେ ଯେଉଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଭେଟିଲେ, ଏହା ସେହି ଧୈର୍ଯ୍ୟ।
ଯେଉଁ ପୁତ୍ର ସଂଗ୍ରାମ କଲେ ନାହିଁ
ଅନେକ ବର୍ଷ ପରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଆସିଲେ ଯିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପଥ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଂଗ୍ରାମ କଲେ ନାହିଁ। ନିଜ ମୃତ୍ୟୁର ପୂର୍ବ ରାତିରେ ଯୀଶୁ ଏକ ବଗିଚାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ଏବଂ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଦୁଃଖ ଦୂର ହେଉ ବୋଲି ମାଗିଲେ। ତା'ପରେ ସେ ନିଜକୁ ପିତାଙ୍କ ଯୋଜନାରେ ସମର୍ପଣ କଲେ:
39ପୁଣି, ସେ ଅଳ୍ପ ଦୂର ଆଗକୁ ଯାଇ ଉବୁଡ଼ ହୋଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ କରୁ କହିଲେ, “ହେ ମୋହର ପିତା, ଯଦି ହୋଇପାରେ, ତେବେ ଏହି ଦୁଃଖର ପାତ୍ର ମୋʼଠାରୁ ଦୂର ହେଉ; ତଥାପି ମୋହର ଇଚ୍ଛା ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭର ଇଚ୍ଛା।”( ମାଥିଉ 26:39 )
ଯେଉଁଠାରେ ଯାକୁବ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ସଂଗ୍ରାମ କଲେ, ସେଠାରେ ଯୀଶୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ତ୍ୟାଗ କଲେ। ତାହାଙ୍କଠାରେ ଆମେ ଦେଖୁ ଯେ ବିନା ସଂଗ୍ରାମରେ ଚାଲିଲେ ପଥ କେମିତି ଦେଖାଯାଏ।
ଆମ ପାଇଁ ଏହାର ଅର୍ଥ
ତେଣୁ ଆମକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସଂଗ୍ରାମ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ। ଦାଉଦ ବିରୋଧ କରିବାର ମୂଲ୍ୟ ବିଷୟରେ, ଆଉ ଶେଷରେ ଲୁଚିବା ବନ୍ଦ କଲା ପରେ ସେ ଯାହା ପାଇଲେ ସେ ବିଷୟରେ ଲେଖିଲେ:
3ମୁଁ ମୌନ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଦିନସାରା ଆର୍ତ୍ତନାଦକରିବା ଦ୍ୱାରା ମୋହର ଅସ୍ଥିସବୁ କ୍ଷୟ ପାଇଲା।4କାରଣ ଦିବାରାତ୍ର ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତ ମୋʼ ଉପରେ ଭାରୀ ଥିଲା;ମୋହର ଶକ୍ତି ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନରେ ଭୂମି ଯେପରି ଶୁଷ୍କ ହୁଏ ସେହିପରି ଶୁଷ୍କ ହେଲା। [ସେଲା]5ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନିକଟରେ ଆପଣା ପାପ ସ୍ୱୀକାର କଲିଓ ଆପଣା ଅଧର୍ମ ଲୁଚାଇଲି ନାହିଁ;ମୁଁ କହିଲି, “ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଆପଣା ଅପରାଧ ସ୍ୱୀକାର କରିବି,”ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ପାପଘଟିତ ଅଧର୍ମ କ୍ଷମା କଲ। [ସେଲା]( ଗୀତସଂହିତା 32:3-5 )
ହୋଶେୟ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଏହି ନିମନ୍ତ୍ରଣ ହିଁ ପୁନର୍ବାର ଦେଇଥିଲେ: ଫେରି ଆସ। ଆଉ ହିତୋପଦେଶ ପୁସ୍ତକ ଏହାକୁ ସରଳ ଭାବରେ କହେ:
5ତୁମ୍ଭେ ସର୍ବାନ୍ତଃକରଣ ସହିତ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରଓ ନିଜ ସୁବିବେଚନାରେ ଆଉଜି ପଡ଼ ନାହିଁ।6ଆପଣାର ସବୁ ଗତିରେ ତାହାଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କର;ତହିଁରେ ସେ ତୁମ୍ଭର ପଥସବୁ ସରଳ କରିବେ।( ହିତୋପଦେଶ 3:5-6 )
ଯାକୁବଙ୍କ ପରି ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଲମ୍ବା ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇପାରୁ। ଶୁଭ ସମାଚାର ଏହି ଯେ ସଂଗ୍ରାମରେ ସେ ଆମର ବିପକ୍ଷ ନୁହଁନ୍ତି। ଆମେ ପ୍ରକୃତରେ ଯାହାଙ୍କଠାରୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗୁଛୁ, ସେ ସେହି ଜଣ।
Creative Commons License
Indian Revised Version (IRV) - Odia (ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ରିୱାଇଜ୍ଡ ୱର୍ସନ୍ - ଓଡିଆ), 2019 by Bridge Connectivity Solutions Pvt. Ltd. is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. This resource is published originally on VachanOnline, a premier Scripture Engagement digital platform for Indian and South Asian Languages and made available to users via vachanonline.com website and the companion VachanGo mobile app.