Ana içeriğe atla

Tanrı neden hayvanların kurban ve günah sunusu olarak öldürülmesini istedi?

Alçakgönüllü bir adam, üzerinde kurbanlık bir kuzu bulunan taş bir sunağın yanında başı eğik halde diz çökmüştür; bu, Tanrı'nın içten ve alçakgönüllü bir yüreğe, ritüel sunulardan daha çok değer verdiğini göstermektedir.

Kutsal Kitap’taki sunak üzerinde hayvan sunmayla ilgili ayrıntılı talimatları okuyunca çoğumuz huzursuz oluruz. Masum hayvanların ölümünden Tanrı’nın nasıl hoşnut olabileceğini ya da bağışlanmanın bununla ne ilgisi olduğunu anlamak zordur. Bunlar içten sorulardır ve acele etmeden, nazik bir bakışı hak ederler.

Her şey insanlarla başladı

Kutsal Kitap’taki ilk sunular Kayin ile Habil’den gelir. Metin, Tanrı’nın onlardan bir şey getirmelerini istediğini söylemez. Armağanlarını kendi istekleriyle getirdiler:

3Bir süre sonra, Kain toprağın ürününden Yahve’ye sunu getirdi. 4Habel de sürüsünün ilk doğanlarından ve yağından getirdi. Yahve Habel'i ve onun sunusunu saydı.
( YARATILIŞ 4:3-4 )

Buradan Tanrı’nın meyveden çok hayvanı yeğlediği sonucunu çıkarmak kolaydır. Ama Tanrı’nın sonra Kayin’e ne söylediğine bakın. Armağanın türünden söz etmez. Kayin’in yüreğine, gerçek bir şefkatle seslenir:

7Eğer iyi yaparsan, yükseltilmeyecek mi? Eğer iyi yapmazsan, günah kapıda pusuya yatmış durumda; onun istediği sensin, ama sen ona hükmetmelisin.”
( YARATILIŞ 4:7 )

Önemli olan, her birinin Tanrı’nın huzuruna nasıl geldiğiydi. Habil sahip olduğu şeylerin “en iyisini” getirdi, Kayin ise ürünlerinden “bir kısmını” getirdi.

Tanrı’nın her zaman istediği şey

Kutsal Kitap boyunca Tanrı sunular hakkında hep aynı şeyi söyler: O, sunuların ardındaki yüreği arar. Bunu peygamber Hoşea aracılığıyla şöyle söyler:

6Çünkü ben kurban değil, merhamet isterim;
ve yakmalık sunulardan daha fazla Tanrı bilgisi.
( HOŞEA 6:6 )

Kral Davut da ağır bir düşüşün ardından dua ederken aynı şeyi öğrendi:

16Çünkü sen kurbandan hoşlanmazsın,
yoksa sunardım sana.
Yakmalık sunudan zevk almazsın.
17Tanrı'nın kurbanları kırık bir ruhtur.
Ey Tanrı, sen kırık ve pişman bir yüreği hor görmezsin.
( MEZMURLAR 51:16-17 )

Peygamber Yeşaya, sunuların alçakgönüllü bir yürek olmadan getirildiğinde ne olduğunu açıklar. Tanrı, “sözümden titreyen” kişiyi armağandan daha çok önemser:

2Çünkü bütün bunları benim elim yaptı,
bütün bunlar da öylece var oldu.” diyor Yahve:
“Ama ben bu adama,
yoksula, ruhu kırık olana ve sözümden titreyen adama bakacağım.
3Öküz öldüren, adam öldüren gibidir;
kuzu kurban eden, köpek boynu kıran gibidir;
sunu sunan, domuz kanı sunan gibidir;
günnük yakan, putu yücelten gibidir.
Evet, onlar kendi yollarını seçtiler,
canları da kendi iğrençliklerinden zevk alıyor.
( YEŞAYA 66:2-3 )

Mika’nın halkı da soruyu yüksek sesle sorar. Ne getirebiliriz? Binlerce koç mu? Kendi çocuklarımızı mı? Tanrı’nın yanıtı sade ve iyi yüreklidir:

7Yahve binlerce koçtan hoşnut olur mu?
On binlerce ırmak dolusu yağdan?
İlk doğanımı itaatsizliğim için,
canımın günahı için bedenimin ürününü mü vereyim?
8Ey insan, O sana iyi olanı gösterdi.
Adil davranmandan, merhameti sevmenden ve Tanrın'la alçakgönüllülükle yürümenden başka
Yahve senden ne ister?
( MİKA 6:7-8 )

Neden kan?

Tanrı sunuları kendileri için istemediyse, bu düzen neden vardı? Kutsal Kitap, düzenin günahın ne kadar ciddi olduğunu ve neye mal olduğunu göstermek için, aynı zamanda Tanrı’nın kendisiyle doğru ilişkiye girmemiz için nasıl bir yol sağladığını göstermek için var olduğunu açıklar:

11Çünkü etin hayatı kandadır. Ben onu sunak üzerinde canlarınıza kefaret etmek için size verdim; çünkü hayatdan ötürü kefaret eden kandır.
( LEVİLİLER 17:11 )

Aynı zamanda Kutsal Kitap, bu düzenin sınırları olduğu konusunda dürüsttür. Bağışlanmayı işaret edebilirdi, ama işi tamamlayamazdı:

9Bu, şimdiki çağ için bir simgedir; sunulan kurbanlarla sunuların tapınan insanın vicdanını kusursuzlaştıramadığını gösteriyor.
( İBRANİLER 9:9 )
3Tersine, bu kurbanlar yıldan yıla günahları hatırlatmaktadır. 4Çünkü boğaların ve tekelerin kanının günahları ortadan kaldırması imkânsızdır.
( İBRANİLER 10:3-4 )

Hayvan kurbanları bir gölge gibiydi, yıldan yıla günahı hatırlatan bir anımsatıcıydı. İnsan yüreğini değiştiremezlerdi.

Sevgiyle sunulan daha iyi bir yol

Bunun üzerine Tanrı olağanüstü bir şey yaptı. Bizden daha fazla bir şey getirmemizi istemedi. Kendisi bir şey verdi:

16Çünkü Tanrı dünyayı o kadar sevdi ki, biricik 3:16 “Tek doğan” ifadesi, bazen “tek doğmuş” veya “biricik ve biricik” olarak tercüme edilen Grekçe “μονογενη” kelimesinden gelir.Oğlu’nu verdi. Öyle ki, O’na iman eden hiç kimse mahvolmasın, ancak sonsuz hayata sahip olsun.
( YUHANNA 3:16 )
8Ama Tanrı bize olan sevgisini şununla kanıtlıyor: Biz daha günahkârken, Mesih bizim için öldü.
( ROMALILAR 5:8 )

İsa bu konuda bir benzetme anlattı. Bir toprak sahibi, sevgili oğlunu topraklarını kiralayan kişilere gönderir ve ona saygı göstermelerini umar. Bu, Tanrı’nın İsa’yı nasıl gönderdiğinin ve sonra neler olduğunun bir resmidir:

13Bağın efendisi, ‘Ne yapayım? Sevgili oğlumu göndereyim. Belki ona saygı gösterirler’ dedi.”
14 “Ama çiftçiler onu görünce kendi aralarında, ‘Mirasçı budur. Gelin onu öldürelim de mirası bizim olsun’ dediler.
( LUKA 20:13-14 )

Eski düzende bir kâhin önce kendi günahları, sonra halkın günahları için sunu sunardı. İsa ise günahsızdı. Kendisi için bir şey sunmasına gerek yoktu ve masum hayvanların kanını istemedi. Babası’nın isteğiyle tam bir uyum içinde kendisini verdi, bir kez ve herkes için:

27O, öbür başkâhinler gibi, önce kendi günahları, sonra da halkın günahları için her gün kurbanlar sunmaya ihtiyaç duymaz. Çünkü kendini sunduğu zaman, bunu ilk ve son defa yaptı.
( İBRANİLER 7:27 )
12Tekelerle danaların kanıyla değil, kendi kanıyla, sonsuz kurtuluşu sağlayarak Kutsal Yer’e ilk ve son kez girdi.
( İBRANİLER 9:12 )

Bu bizim için ne anlama geliyor?

Bu öykülerde hissettiğimiz ağırlık, günahın bedelinin gerçekte ne kadar ağır olduğunu yansıtır. Bu, Tanrı’nın zalim olduğu anlamına gelmez. Bu, Tanrı’nın bizim onu tek başımıza taşımak zorunda kalmayalım diye kendisinin taşımayı seçtiği bir bedeldir.

Bu nedenle davet naziktir. Tanrı’nın huzuruna olduğumuz gibi gelmeye ve nerede hata yaptığımızı O’na içtenlikle söylemeye hoş geldiniz:

9Eğer günahlarımızı itiraf edersek, bize günahlarımızı bağışlayıp bizi her haksızlıktan arındırmak için O sadık ve adildir.
( 1. YUHANNA 1:9 )

Öyle yaparsak, kurbanın bizim için çoktan sunulduğunu ve O’nun aradığı şeyin eve dönmeye istekli bir yürek olduğunu görürüz.

Yorumsuz Türkçe Çeviri (YTC) (YTC)