Waarom vroeg God om dieren te doden als offers en zondeoffers?
Als we in de Bijbel de gedetailleerde voorschriften voor dierenoffers op het altaar lezen, voelen velen van ons zich ongemakkelijk. Het is moeilijk te zien hoe God vreugde zou kunnen hebben in de dood van onschuldige dieren, of waarom vergeving daar iets mee te maken zou hebben. Dit zijn oprechte vragen, en ze verdienen een zachte, rustige blik.
Het begon bij de mensen
De eerste offers in de Bijbel komen van Kaïn en Abel. De tekst zegt niet dat God hun vroeg iets mee te brengen. Ze brachten uit zichzelf gaven:
3Na verloop van tijd brachten Kaïn en Abel beiden een offer aan de Here. Kaïn een deel van zijn oogst, 4maar Abel bracht van het beste van zijn kudde, ook het vet. De Here accepteerde het offer van Abel,( Genesis 4:3-4 )
Het is makkelijk om hieruit te concluderen dat God dieren verkiest boven vruchten. Maar kijk wat God daarna tegen Kaïn zegt. Hij spreekt niet over het soort gave. Hij spreekt tot Kaïns hart, met echte tederheid:
7Je zou vrolijk kunnen kijken als je maar doet wat goed is. Maar als je weigert te gehoorzamen, moet je oppassen. Want de zonde ligt op de loer, klaar om je leven te vernietigen. Maar als je wilt, kun je hem overwinnen.’( Genesis 4:7 )
Wat telde, was hoe elk van hen tot God kwam. Abel bracht „het beste“ van wat hij had, en Kaïn bracht „een deel“ van zijn gewassen.
Wat God altijd heeft gewild
Door de hele Bijbel heen zegt God hetzelfde over offers. Hij zoekt het hart erachter. Dat zegt Hij door de profeet Hosea:
6Ik wil uw offers niet, Ik wil uw liefde. Ik hoef uw brandoffers niet, Ik wil dat u Mij kent.( Hosea 6:6 )
Koning David leerde hetzelfde toen hij bad na een ernstige misstap:
18Want ik weet dat U er geen prijs op steltdat ik U nu brandoffers zou brengen,daar gaat het U niet om.19Het werkelijke offer waarop U wacht,is een aan U overgegeven geestvan iemand die weetdat hij niet zonder U kan.En een hart dat geheel en al weetdat U de enige bent die helpen kan.Zulke mensen stuurt U nooit weg, mijn God.( Psalmen 51:18-19 )
De profeet Jesaja legt uit wat er gebeurt wanneer offers zonder een nederig hart worden gebracht. God geeft meer om de mens die „beeft voor mijn woord“ dan om de gave:
2Mijn hand heeft dat alles toch gemaakt, zij zijn mijn eigendom. Toch rust mijn oog op de man met een nederig en verslagen hart die beeft voor mijn woord. 3Maar zij die hun eigen wegen kiezen en behagen scheppen in hun zonden, zijn vervloekt. God zal hun offers niet aanvaarden. Als zulke mensen een os offeren op het altaar van God, is het net zo min aanvaardbaar voor Hem als een mensenoffer. Als zij een lam offeren of een graanoffer brengen, is dat voor God hetzelfde als wanneer zij een hond of het bloed van een zwijn op zijn altaar leggen! Als zij reukwerk voor Hem verbranden, rekent Hij hun dat aan alsof zij een afgod zegenen.( Jesaja 66:2-3 )
En Micha's volk stelt de vraag hardop. Wat kunnen we brengen? Duizenden rammen? Onze eigen kinderen? Gods antwoord is eenvoudig en vriendelijk:
7Al zouden duizenden rammen of tienduizend beken olijfolie worden geofferd, het zou de Here toch niet kunnen behagen. Zouden wij onze oudste zoon moeten offeren? Zouden dan onze zonden worden vergeven?’8Nee, natuurlijk niet! De Here heeft u laten weten wat goed is en wat Hij van u verwacht. Hij wil niet anders dan dat u eerlijk en rechtvaardig bent en uw best doet liefde te bewijzen en als een nederig mens leeft met uw God.( Micha 6:7-8 )
Waarom eigenlijk bloed?
Als God geen offers om hun eigen wil wilde, waarom bestond dit stelsel dan? De Bijbel legt uit dat het bedoeld was om te laten zien hoe ernstig zonde is en hoeveel ze kost, en tegelijk om te laten zien hoe God een weg biedt om weer in het reine met Hem te komen:
11Want de ziel van het vlees zit in het bloed en Ik heb u het bloed gegeven om op het altaar te sprenkelen als verzoening voor uw zielen, het is het bloed dat voor de ziel verzoening doet.( Leviticus 17:11 )
Tegelijk is de Bijbel eerlijk dat dit stelsel grenzen had. Het kon wijzen naar vergeving, maar het kon het werk niet voltooien:
9Hieruit kunnen wij een belangrijke les leren. Ook al werden al deze gaven en offers gebracht, ze konden het geweten van de mensen toch niet zuiveren.( Hebreeën 9:9 )
3Maar wat er gebeurde, was precies het tegenovergestelde. In plaats van hen van zonden te bevrijden, herinnerden die jaarlijkse offers hun aan hun ongehoorzaamheid en schuld. 4Want het bloed van stieren en bokken kan nooit voorgoed met de zonden afrekenen.( Hebreeën 10:3-4 )
De dierenoffers waren als een schaduw, jaar na jaar een herinnering aan zonde. Ze konden een menselijk hart niet veranderen.
Een betere weg, gegeven uit liefde
Daarom deed God iets opmerkelijks. Hij vroeg ons niet om nog meer te brengen. Hij gaf zelf iets:
16Want God heeft zoveel liefde voor de wereld dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, zodat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft.( Johannes 3:16 )
8Maar God heeft ons zijn grote liefde getoond door Christus te sturen en Hem voor ons te laten sterven toen wij nog schuldige zondaars waren.( Romeinen 5:8 )
Jezus vertelde hierover een gelijkenis. Een landeigenaar stuurt zijn dierbare zoon naar de mensen die zijn land pachten, in de hoop dat ze hem zullen respecteren. Het is een beeld van hoe God Jezus zond, en van wat daarna gebeurde:
13“Wat nu?” vroeg de eigenaar zich af. “Ik weet het al. Ik zal mijn geliefde zoon sturen. Hem zullen ze wel ontzien.” 14Maar toen de boeren zijn zoon zagen aankomen, zeiden ze tegen elkaar: “Dit is onze kans! Die jongen erft al het land als zijn vader sterft. We zullen hem vermoorden, dan is het land van ons.”( Lucas 20:13-14 )
In het oude stelsel bracht een priester eerst een offer voor zijn eigen zonden en daarna voor die van het volk. Jezus was zonder zonde. Hij hoefde niets voor Zichzelf te offeren, en Hij vroeg niet om het bloed van onschuldige dieren. Hij gaf Zichzelf, in volledige overeenstemming met de wil van de Vader, eens en voor altijd:
27Gewone hogepriesters hebben elke dag het bloed van offerdieren nodig om hun eigen zonden en die van het volk te bedekken. Maar Jezus Christus heeft eens en voorgoed alle zonden uitgewist toen Hij Zichzelf offerde aan het kruis.( Hebreeën 7:27 )
12Eens en voor altijd ging Hij met bloed het Allerheiligste binnen en sprenkelde het op de plaats waar de zonden worden vergeven. Maar dat was niet het bloed van bokken en kalveren, nee, het was zijn eigen bloed. En daarmee heeft Hij ons voor eeuwig van de zonde bevrijd.( Hebreeën 9:12 )
Wat dit voor ons betekent
Het gewicht dat we in deze verhalen voelen, weerspiegelt hoe zwaar de prijs van de zonde werkelijk is. Het betekent niet dat God wreed is. Het is een prijs die Hij zelf koos te dragen, zodat wij die niet alleen hoeven te dragen.
De uitnodiging is dus zacht. We zijn welkom om bij God te komen zoals we zijn, en Hem eerlijk te vertellen waar we de fout in zijn gegaan:
9Maar als wij onze zonden bekennen, is God zo trouw en rechtvaardig ons die te vergeven. Dan reinigt Hij ons van alles wat we verkeerd hebben gedaan.( 1 Johannes 1:9 )
Als we dat doen, ontdekken we dat het offer al voor ons is gebracht, en dat Hij op zoek is naar een hart dat bereid is thuis te komen.
Copyright © 1979, 1988, 1998, 2007 by Biblica, Inc.
Used by permission. All rights reserved worldwide.