A është gjithçka e paracaktuar?
Kur lexojmë për telashet që duket se po vijnë për njerëzimin ose për jetën tonë, është e lehtë të ndihemi të pafuqishëm, sikur nuk mund të bëhet asgjë. Disa prej nesh arrijnë në heshtje në përfundimin se gjithçka në jetë është vendosur tashmë dhe se asnjë përpjekje nuk do ta ndryshojë. Por a është vërtet kështu?
Si ta ndjekim Perëndinë? Si do Perëndia që të jetojmë?
Gjatë jetës sonë, ndërsa rritemi në moshë, shpesh na shkojnë ndër mend mendime se si të jetojmë drejt, si të veprojmë siç duhet, ku ta kërkojmë lumturinë dhe kuptimin e vërtetë të jetës. Kënaqësinë nuk e gjejmë as te blerjet e shtrenjta, as te arritjet tona...
Kemi dëgjuar se Jezusi na shpëton jetën. A mjafton kjo, apo duhet të bëjmë edhe vetë diçka?
A është Jezusi Mesia?
Shpesh dëgjojmë për Jezusin dhe për faktin se Ai na shpëtoi duke vdekur në kryq për ne. Dhe kushdo që beson në Të ka jetë të përjetshme.
Të na shpëtojë jetën – kjo është detyra e Mesisë së pritur... Por a është Jezusi Mesia i vërtetë, apo duhet të presim dikë tjetër?
Pjesën më të madhe të informacionit për të zgjedhurin, atë që do të na shpëtojë të gjithëve, e marrim nga libri i profetit Isaia, i cili jetoi dhe profetizoi rreth shekullit VIII para Krishtit. Përafërsisht, kjo ishte 700 vjet para se të lindte Jezusi.
Fryti i ndaluar – pse njohja e së mirës dhe së keqes nuk ishte menduar për ne?
Pse Perëndia do t’ua ndalonte Adamit dhe Evës njohjen e së mirës dhe së keqes? Kjo duket e çuditshme, sepse as frytet e Pemës së Jetës nuk u ishin ndaluar. Dhe kur Perëndia ndaloi ngrënien e këtyre fryteve, Ai shpjegoi se çfarë peme ishte. Perëndia donte që ne ta dinim se njohjen e së mirës dhe së keqes Ai nuk e kishte menduar për ne. Pse?
Si duhet të përgjigjet një i krishterë ndaj pandemisë?
Një virus i pakontrollueshëm, si një stuhi e madhe, po udhëton nëpër kontinente dhe po infekton njerëzit rreth nesh. Disave prej nesh u merr punën dhe jetën e njerëzve që i donim. Ndihemi të pashpresë përballë një virusi për të cilin nuk kemi kurë. Ndihemi sikur jemi në një varkë të vogël që lëkundet mes stuhisë.
Nuk e gjej vendin tim në këtë botë
“Çfarëdo që të bëj, mbetem një i huaj. Ditë pas dite bindem gjithnjë e më shumë se askush nuk më do, askush nuk ka nevojë për mua. Ndihem i mjerë mes njerëzve që kanë bërë karrierë marramendëse, kanë familje të buzëqeshura dhe kolegë që i respektojnë. Nuk i duroj dot më këto fytyra të lumtura rreth nesh, në këtë botë ku nuk e gjej vendin tim...” – A të duket e njohur kjo ndjenjë?
Nuk je vetëm. Jemi miliona si ti. Shumë prej nesh nuk i përkasin kësaj bote.
Mos ki frikë, sepse Perëndia është me ty
Ndonjëherë na zë frika për diçka. Mund të jetë frika se mos humbim një pjesëtar të familjes, frika nga vdekja apo nga përndjekja, nga humbja e punës, nga dalja në pension... Çfarë duhet të bëjmë kur kemi frikë? Si mund t’i qëndrojmë frikës vetëm me forcat tona? Çfarë thotë Bibla për frikën?
Ndihem i humbur, i thyer…
“Ndihem i humbur, pa shpresë, i thyer dhe i vetmuar. Jam krejt vetëm për të luftuar me këtë jetë të kotë dhe askush nuk shqetësohet për mua.” – kështu ndihemi ndonjëherë.
Pse ka kaq shumë kisha të krishtera?
Ka kaq shumë kisha në botë, secila me një tërësi të ndryshme traditash, ritesh dhe besimesh. Me cilën prej tyre duhet të bashkohemi?
Katolike, ortodokse, baptiste, luterane, metodiste, presbiteriane... Ka dhjetëra emërtime të mëdha të krishtera dhe shumë kisha shpesh distancohen nga kishat e tjera, duke theksuar dallimet në rite dhe në besime.
A është mirë për krishterimin që të ketë kisha të ndryshme, në mënyrë që secili të bashkohet me kishën që i përshtatet më shumë?
A jam i shpëtuar?
Njerëzit shpesh pyeten nëse janë të shpëtuar, ose shqetësohen për shpëtimin e tyre apo kanë frikë nga vdekja.
Në fillim Perëndia na krijoi që të ishim me Të në kopshtin e Edenit. Megjithatë, Eva dhe Adami hëngrën frutin e ndaluar dhe sollën mëkatin në jetën tonë. Dhe mëkati na ndan nga Perëndia. Pa Perëndinë nuk ka jetë. Mëkati sjell vdekjen...