Ĉu ĉio estas antaŭdestinita?
Kiam ni legas pri malfeliĉoj, kiuj ŝajne venas al la homaro aŭ al niaj propraj vivoj, estas facile senti sin senhelpa, kvazaŭ nenio povas esti farita. Iuj el ni silente konkludas, ke ĉio en la vivo jam estas decidita kaj ke neniu peno ĝin ŝanĝos. Sed ĉu tio vere tiel estas?
La Biblio donas al ni pli milan bildon. Eĉ la katastrofoj, kiujn Dio mem anoncis, kaj eĉ la benoj, kiujn Li promesis, ne ĉiam plenumiĝas precize tiel, kiel estis dirite. Ofte ili dependas de tio, kiel homoj respondas. Pripensu, kion Dio diris al la profeto Jeremio:
Kiel ni sekvu Dion? Kiel Dio volas, ke ni vivu?
Dum nia vivo, kun la jaroj, ni ofte pripensas, kiel vivi ĝuste, kiel agi dece, kie serĉi feliĉon kaj la veran sencon de la vivo. Nek multekostaj aĉetoj nek niaj atingoj donas al ni kontentecon…
Ni aŭdis, ke Jesuo savas niajn vivojn. Ĉu tio sufiĉas, aŭ ĉu ni mem efektive devas ion fari?
La Biblio priskribas la vojon de unuopaj homoj kaj de tutaj popoloj ekde la komenco de la tempoj, kaj ĝi ebligas al ni formi sufiĉe klaran bildon pri tio, kiu estas Dio, kial Li kreis nin kaj kion Li atendas de ni. Sed ni komencu de la komenco.
Ĉu Jesuo estas la Mesio?
Ni ofte aŭdas pri Jesuo kaj pri tio, ke Li savis nin, mortante por ni sur la kruco. Kaj ĉiu, kiu kredas al Li, havas eternan vivon.
Savi niajn vivojn – jen la rolo de la atendata Mesio... Sed ĉu Jesuo estas la vera Mesio, aŭ ĉu ni devas atendi iun alian?
La plej multajn informojn pri la elektito, tiu, kiu savos nin ĉiujn, ni ricevas el la libro de la profeto Jesaja, kiu vivis kaj profetis ĉirkaŭ la 8-a jarcento a.K. Proksimume, tio estis 700 jarojn antaŭ la naskiĝo de Jesuo.
La malpermesita frukto – kial la scio pri bono kaj malbono ne estis destinita por ni?
Kial Dio malpermesus al Adam kaj Eva la scion pri bono kaj malbono? Tio ŝajnas stranga, ĉar eĉ la fruktoj de la arbo de vivo ne estis malpermesitaj al ili. Kaj kiam Dio malpermesis manĝi tiujn fruktojn, Li klarigis, kia arbo ĝi estis. Dio volis, ke ni sciu, ke Li ne destinis por ni la scion pri bono kaj malbono. Kial?
Kio estas la kristana respondo al pandemio?
Neregebla viruso, kiel granda ŝtormo, vojaĝas trans kontinentojn kaj infektas homojn ĉirkaŭ ni. Al kelkaj el ni ĝi forprenas la laboron kaj la vivojn de homoj, kiujn ni amis. Ni sentas nin senesperaj kontraŭ viruso, por kiu ni ne havas kuracon. Ni sentas nin, kvazaŭ ni flosus en malgranda boato dum ventego.
Mi ne konvenas al ĉi tiu mondo
„Kion ajn mi faras, mi estas fremdulo. Tagon post tago mi konstatas, ke neniu ŝatas min, neniu bezonas min. Mi sentas min mizera inter homoj, kiuj rapide sukcesis en sia kariero kaj havas ridetantajn familiojn kaj kolegojn, kiuj respektas ilin. Mi ne plu povas elteni ĉiujn tiujn feliĉajn vizaĝojn ĉirkaŭ mi en mondo, al kiu mi ne konvenas…“ – Ĉu tiu sento ŝajnas al vi konata?
Vi ne estas sola. Ni estas milionoj, same kiel vi. Multaj el ni ne apartenas al ĉi tiu mondo.
Ne timu, ĉar Dio estas kun vi
Foje ni ektimas ion. Povas esti timo perdi familianon, timo de morto aŭ persekutado, perdi laboron, timo de emeritiĝo... Kion ni faru, kiam ni timas? Kiel ni povas mem kontraŭstari la timon? Kion la Biblio diras pri timo?
En la tago, kiam mi timas, Mi fidas Vin.( Psalmaro 56:3 )
Vi ne estas la sola, kiu timas. Fakte ĉiu homo sur la Tero iam en sia vivo timas ion.
Mi sentas min perdita, rompita...
„Mi sentas min perdita, senespera, rompita kaj sola. Mi estas tute sola por lukti kun ĉi tiu senutila vivo, kaj neniu zorgas pri mi.“ – jen kiel ni foje sentas nin.
Kial ekzistas tiom da kristanaj eklezioj?
En la mondo ekzistas tiom da eklezioj, ĉiu kun malsamaj tradicioj, ritoj kaj kredoj. Al kiu ni aliĝu?
Katolika, ortodoksa, baptista, luterana, metodista, presbiteriana… Ekzistas dekoj da grandaj kristanaj konfesioj, kaj multaj eklezioj ofte distancigas sin de aliaj eklezioj, emfazante la diferencojn en ritoj kaj kredoj.
Ĉu estas bone por la kristanismo havi diversajn ekleziojn, por ke ĉiu povu aliĝi al la eklezio, kiu plej taŭgas por li?
La disiĝoj inter kristanoj komenciĝis jam frue, en la tagoj de la apostolo Paŭlo. Jen kion li skribis al la eklezio en Korinto.
Ĉu mi estas savita?
Homoj ofte estas demandataj, ĉu ili estas savitaj, aŭ ili zorgas pri sia savo aŭ timas la morton.
Komence Dio kreis nin por esti kun Li en la ĝardeno Edena. Tamen Eva kaj Adamo manĝis la malpermesitan frukton, kaj tiel la peko eniris en niajn vivojn. Kaj la peko apartigas nin de Dio. Sen Dio ne ekzistas vivo. La peko kondukas al morto…