എല്ലാം മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ?
മനുഷ്യരാശിക്കോ നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിനോ വരാനിരിക്കുന്നതായി തോന്നുന്ന കഷ്ടതകളെക്കുറിച്ചു വായിക്കുമ്പോൾ, ഒന്നും ചെയ്യാനാവില്ല എന്നതുപോലെ നിസ്സഹായത തോന്നുക എളുപ്പമാണ്. ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം നേരത്തേ തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും ഒരു പ്രയത്നവും അതു മാറ്റില്ലെന്നും നമ്മിൽ ചിലർ നിശ്ശബ്ദമായി നിഗമനത്തിലെത്തുന്നു. എന്നാൽ ഇത് ശരിക്കും അങ്ങനെയാണോ?
നാം ദൈവത്തെ എങ്ങനെ അനുഗമിക്കും? നാം എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്നാണ് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ജീവിതയാത്രയിൽ, പ്രായം കൂടുന്തോറും, എങ്ങനെ ശരിയായി ജീവിക്കണം, എങ്ങനെ ഉചിതമായി പ്രവർത്തിക്കണം, സന്തോഷവും ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥവും എവിടെ തേടണം എന്നീ ചിന്തകൾ നമ്മെ പലപ്പോഴും അലട്ടാറുണ്ട്. വിലകൂടിയ വസ്തുക്കൾ വാങ്ങുന്നതിലോ നമ്മുടെ നേട്ടങ്ങളിലോ നമുക്ക് സംതൃപ്തി ലഭിക്കുന്നില്ല...
നാം കേട്ടിട്ടുണ്ട്, യേശു നമ്മുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്നു എന്ന്. അതു മതിയോ, അതോ നാം തന്നെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടോ?
യേശുവാണോ മിശിഹാ?
യേശുവിനെക്കുറിച്ചും, അവൻ നമുക്കുവേണ്ടി ക്രൂശിൽ മരിച്ചുകൊണ്ട് നമ്മെ രക്ഷിച്ചു എന്ന വസ്തുതയെക്കുറിച്ചും നാം പലപ്പോഴും കേൾക്കാറുണ്ട്. അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവനും നിത്യജീവൻ ഉണ്ട്.
നമ്മുടെ ജീവനെ രക്ഷിക്കുക – അതാണ് പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന മിശിഹായുടെ ദൗത്യം... എന്നാൽ യേശുവാണോ യഥാർത്ഥ മിശിഹാ, അതോ നാം മറ്റൊരാൾക്കായി കാത്തിരിക്കണമോ?
വിലക്കപ്പെട്ട കനി – നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് നമുക്കുവേണ്ടി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതല്ലാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് ദൈവം ആദാമിനും ഹവ്വയ്ക്കും വിലക്കിയത് എന്തുകൊണ്ട്? ജീവവൃക്ഷത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾപോലും അവർക്കു വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല എന്നതിനാൽ ഇതു വിചിത്രമായി തോന്നുന്നു. ഈ ഫലങ്ങൾ തിന്നരുതെന്നു വിലക്കിയപ്പോൾ, അത് ഏതുതരം വൃക്ഷമാണെന്നും ദൈവം വിശദീകരിച്ചു. നന്മതിന്മകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് താൻ നമുക്കുവേണ്ടി ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല എന്നു നാം അറിയണമെന്നു ദൈവം ആഗ്രഹിച്ചു. എന്തുകൊണ്ട്?
മഹാമാരിയോടുള്ള ക്രിസ്തീയ പ്രതികരണം എന്താണ്?
വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ഒരു വൈറസ് ഭൂഖണ്ഡങ്ങൾ കടന്ന് സഞ്ചരിക്കുകയും നമുക്കു ചുറ്റുമുള്ളവരെ ബാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്മിൽ ചിലരിൽനിന്ന് അത് ജോലിയും നാം സ്നേഹിച്ചവരുടെ ജീവനും കവർന്നെടുക്കുന്നു. ചികിത്സയില്ലാത്ത ഒരു വൈറസിനു മുന്നിൽ നാം നിസ്സഹായരായി തോന്നുന്നു. കൊടുങ്കാറ്റിനിടയിൽ ഒരു ചെറുവള്ളത്തിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്നതുപോലെ നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നു.
ഈ ലോകത്തിൽ ഞാൻ ചേരുന്നില്ല
“ഞാൻ എന്തു ചെയ്താലും ഒരു അന്യനാണ്. ആരും എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല, ആർക്കും എന്നെ ആവശ്യമില്ല എന്ന സത്യം ദിവസേന എനിക്കു കൂടുതൽ ഉറപ്പാകുന്നു. തൊഴിലിൽ കുതിച്ചുയർന്ന, പുഞ്ചിരിക്കുന്ന കുടുംബങ്ങളും തങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കുന്ന സഹപ്രവർത്തകരുമുള്ള ആളുകളുടെ ഇടയിൽ ഞാൻ ദയനീയനാണെന്നു തോന്നുന്നു. ഞാൻ ചേരാത്ത ഈ ലോകത്തിൽ ചുറ്റുമുള്ള ഈ സന്തോഷമുഖങ്ങൾ എനിക്ക് ഇനി സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല…” – ഈ വികാരം നിങ്ങൾക്കു പരിചിതമായി തോന്നുന്നുണ്ടോ?
നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല. നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിനു പേർ നമ്മുടെ ഇടയിലുണ്ട്. നമ്മിൽ പലരും ഈ ലോകത്തിനുള്ളവരല്ല.
ഭയപ്പെടേണ്ട, ദൈവം നിങ്ങളോടുകൂടെയുണ്ട്
ചിലപ്പോൾ നാം എന്തിനെയെങ്കിലും ഭയപ്പെടാറുണ്ട്. ഒരു കുടുംബാംഗത്തെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയം, മരണഭയം അല്ലെങ്കിൽ പീഡനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം, ജോലി നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയം, വിരമിക്കലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം... ഭയം തോന്നുമ്പോൾ നാം എന്തു ചെയ്യണം? സ്വന്തം ശക്തിയാൽ ഭയത്തെ എങ്ങനെ നേരിടാം? ഭയത്തെക്കുറിച്ച് ബൈബിൾ എന്തു പറയുന്നു?
ഞാൻ വഴിതെറ്റിയവനായി, തകർന്നവനായി തോന്നുന്നു...
“ഞാൻ വഴിതെറ്റിയവനും പ്രത്യാശയില്ലാത്തവനും തകർന്നവനും ഒറ്റപ്പെട്ടവനുമാണെന്ന് എനിക്കു തോന്നുന്നു. ഈ വ്യർഥമായ ജീവിതത്തോട് ഞാൻ തനിയെ പോരാടുകയാണ്; എന്നെക്കുറിച്ച് ആർക്കും കരുതലില്ല.” – ചിലപ്പോഴൊക്കെ നമുക്ക് ഇങ്ങനെ തോന്നാറുണ്ട്.
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയധികം ക്രൈസ്തവ സഭകൾ?
ലോകത്തിൽ ധാരാളം സഭകളുണ്ട്; ഓരോന്നിനും വ്യത്യസ്തമായ പാരമ്പര്യങ്ങളും ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളുമുണ്ട്. നാം ഏതിൽ ചേരണം?
കത്തോലിക്ക, ഓർത്തഡോക്സ്, ബാപ്റ്റിസ്റ്റ്, ലൂഥറൻ, മെഥഡിസ്റ്റ്, പ്രെസ്ബിറ്റേറിയൻ... ഡസൻകണക്കിനു പ്രധാന ക്രൈസ്തവ സഭാവിഭാഗങ്ങളുണ്ട്; പല സഭകളും ആചാരങ്ങളിലും വിശ്വാസങ്ങളിലുമുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ എടുത്തുകാട്ടി മറ്റു സഭകളിൽനിന്ന് അകലം പാലിക്കാറുണ്ട്.
ഓരോരുത്തർക്കും തനിക്ക് ഏറ്റവും യോജിച്ച സഭയിൽ ചേരാൻ കഴിയുംവിധം വ്യത്യസ്ത സഭകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത് ക്രിസ്തുമതത്തിനു നല്ലതാണോ?
ഞാൻ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനാണോ?
നിങ്ങൾ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനാണോ എന്ന് ആളുകളോട് പലപ്പോഴും ചോദിക്കാറുണ്ട്; അല്ലെങ്കിൽ അവർ സ്വന്തം രക്ഷയെക്കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടുകയോ മരണത്തെ ഭയപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നു.
ആദിയിൽ ദൈവം നമ്മെ സൃഷ്ടിച്ചത് ഏദെൻതോട്ടത്തിൽ അവനോടൊപ്പം ആയിരിക്കാനാണ്. എന്നാൽ ഹവ്വായും ആദാമും വിലക്കപ്പെട്ട ഫലം തിന്നു, അങ്ങനെ പാപം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്കു കടന്നുവന്നു. പാപം നമ്മെ ദൈവത്തിൽനിന്ന് വേർപെടുത്തുന്നു. ദൈവമില്ലാതെ ജീവനില്ല. പാപം മരണം കൊണ്ടുവരുന്നു…