Ці ўсё наперад вызначана?

Калі мы чытаем пра бяды, якія, здаецца, насоўваюцца на чалавецтва ці на наша ўласнае жыццё, лёгка адчуць бездапаможнасць, нібы нічога нельга зрабіць. Некаторыя з нас моўчкі прыходзяць да высновы, што ўсё ў жыцці ўжо вырашана і што ніякія намаганні гэтага не зменяць. Але ці сапраўды гэта так?

Біблія малюе больш мяккую карціну. Нават катастрофы, якія абвясціў сам Бог, і нават дабраславенні, якія Ён абяцаў, не заўсёды выконваюцца роўна так, як было сказана. Часта яны залежаць ад таго, як рэагуюць людзі. Разгледзім, што Бог сказаў прароку Ерамію:

Як ісці за Богам? Як Бог хоча, каб мы жылі?

З гадамі ў нас часта ўзнікаюць думкі пра тое, як правільна жыць, як належна паступаць, дзе шукаць шчасця і сапраўднага сэнсу жыцця. Мы не знаходзім задавальнення ні ў дарагіх набытках, ні ў сваіх дасягненнях…

Мы чулі пра тое, што Ісус ратуе наша жыццё. Ці дастаткова гэтага, ці нам самім таксама трэба нешта рабіць?

Біблія апісвае шлях асобных людзей і цэлых народаў ад пачатку часоў і дазваляе скласці даволі яснае ўяўленне пра тое, хто такі Бог, навошта Ён стварыў нас і чаго Ён ад нас чакае. Але пачнем з пачатку.

Ці Ісус — Месія?

Мы часта чуем пра Ісуса і пра тое, што Ён збавіў нас, памёршы за нас на крыжы. І кожны, хто верыць у Яго, мае жыццё вечнае.

Выратаваць наша жыццё — вось роля чаканага Месіі… Але ці Ісус сапраўдны Месія, ці нам трэба чакаць кагосьці іншага?

Большую частку звестак пра Выбранага, Таго, Хто выратуе ўсіх нас, мы атрымліваем з кнігі прарока Ісаі, які жыў і прарочыў каля VIII стагоддзя да н. э. Гэта было прыкладна за 700 гадоў да нараджэння Ісуса.

Забаронены плод — чаму пазнанне дабра і зла не было прызначана для нас?

Чаму Бог забараніў Адаму і Еве пазнанне дабра і зла? Гэта здаецца дзіўным, бо нават плады з дрэва жыцця не былі ім забароненыя. І калі Бог забараніў есці гэтыя плады, Ён растлумачыў, што гэта было за дрэва. Бог хацеў, каб мы ведалі: Ён не прызначаў для нас пазнання дабра і зла. Чаму?

Як хрысціянін мае адказваць на пандэмію?

Некіравальны вірус, нібы вялікая бура, рухаецца праз кантыненты і заражае людзей вакол нас. У некаторых з нас ён адбірае працу і жыцці тых, каго мы любілі. Мы адчуваем сябе безнадзейна перад вірусам, ад якога ў нас няма лекаў. Мы адчуваем сябе так, нібы плывём у маленькай лодцы падчас буры.

Я не ўпісваюся ў гэты свет

«Што б я ні рабіў, я застаюся чужым. Дзень за днём я пераконваюся, што ніхто мяне не любіць, што я нікому не патрэбны. Я адчуваю сябе няшчасным сярод людзей, якія імкліва зрабілі кар’еру, маюць усмешлівыя сем’і і калег, што іх паважаюць. Я больш не магу трываць гэтыя шчаслівыя твары вакол нас у свеце, у які я не ўпісваюся...» — Ці знаёмае вам гэтае пачуццё?

Вы не адзінокія. Нас мільёны — такіх самых, як вы. Многія з нас не належаць гэтаму свету.

Не бойся, бо Бог з табою

Часам мы чагосьці баімся. Гэта можа быць страх страціць каго-небудзь з блізкіх, страх смерці або пераследу, страх застацца без працы, страх перад пенсіяй… Што рабіць, калі нам страшна? Як нам самім супрацьстаяць страху? Што кажа пра страх Біблія?

Чаму існуе так шмат хрысціянскіх цэркваў?

У свеце так шмат цэркваў, і ў кожнай свае традыцыі, абрады і вераванні. Да якой з іх нам далучыцца?

Каталікі, праваслаўныя, баптысты, лютэране, метадысты, прэсвітэрыяне… Існуюць дзесяткі буйных хрысціянскіх дэнамінацый, і многія цэрквы часта адмяжоўваюцца ад іншых, падкрэсліваючы адрозненні ў абрадах і вераваннях.

Ці добра для хрысціянства, што ёсць розныя цэрквы, каб кожны мог далучыцца да той, якая яму найбольш пасуе?

Падзелы паміж хрысціянамі пачаліся яшчэ ў дні апостала Паўла. Вось што ён пісаў царкве ў Карынфе.

Ці збаўлены я?

Людзей часта пытаюцца, ці збаўлены яны, або яны непакояцца пра сваё збаўленне ці баяцца смерці.

Напачатку Бог стварыў нас, каб мы былі з Ім у Эдэмскім садзе. Аднак Ева і Адам з’елі забаронены плод і ўнеслі грэх у наша жыццё. А грэх аддзяляе нас ад Бога. Без Бога няма жыцця. Грэх прыносіць смерць...