Ці ўсё наперад вызначана?
Калі мы чытаем пра бяды, якія, здаецца, насоўваюцца на чалавецтва ці на наша ўласнае жыццё, лёгка адчуць бездапаможнасць, нібы нічога нельга зрабіць. Некаторыя з нас моўчкі прыходзяць да высновы, што ўсё ў жыцці ўжо вырашана і што ніякія намаганні гэтага не зменяць. Але ці сапраўды гэта так?
Біблія малюе больш мяккую карціну. Нават катастрофы, якія абвясціў сам Бог, і нават дабраславенні, якія Ён абяцаў, не заўсёды выконваюцца роўна так, як было сказана. Часта яны залежаць ад таго, як рэагуюць людзі. Разгледзім, што Бог сказаў прароку Ерамію:
Як ісці за Богам? Як Бог хоча, каб мы жылі?
З гадамі ў нас часта ўзнікаюць думкі пра тое, як правільна жыць, як належна паступаць, дзе шукаць шчасця і сапраўднага сэнсу жыцця. Мы не знаходзім задавальнення ні ў дарагіх набытках, ні ў сваіх дасягненнях…
Мы чулі пра тое, што Ісус ратуе наша жыццё. Ці дастаткова гэтага, ці нам самім таксама трэба нешта рабіць?
Біблія апісвае шлях асобных людзей і цэлых народаў ад пачатку часоў і дазваляе скласці даволі яснае ўяўленне пра тое, хто такі Бог, навошта Ён стварыў нас і чаго Ён ад нас чакае. Але пачнем з пачатку.
Ці Ісус — Месія?
Мы часта чуем пра Ісуса і пра тое, што Ён збавіў нас, памёршы за нас на крыжы. І кожны, хто верыць у Яго, мае жыццё вечнае.
Выратаваць наша жыццё — вось роля чаканага Месіі… Але ці Ісус сапраўдны Месія, ці нам трэба чакаць кагосьці іншага?
Большую частку звестак пра Выбранага, Таго, Хто выратуе ўсіх нас, мы атрымліваем з кнігі прарока Ісаі, які жыў і прарочыў каля VIII стагоддзя да н. э. Гэта было прыкладна за 700 гадоў да нараджэння Ісуса.
Забаронены плод — чаму пазнанне дабра і зла не было прызначана для нас?
Чаму Бог забараніў Адаму і Еве пазнанне дабра і зла? Гэта здаецца дзіўным, бо нават плады з дрэва жыцця не былі ім забароненыя. І калі Бог забараніў есці гэтыя плады, Ён растлумачыў, што гэта было за дрэва. Бог хацеў, каб мы ведалі: Ён не прызначаў для нас пазнання дабра і зла. Чаму?
Як хрысціянін мае адказваць на пандэмію?
Некіравальны вірус, нібы вялікая бура, рухаецца праз кантыненты і заражае людзей вакол нас. У некаторых з нас ён адбірае працу і жыцці тых, каго мы любілі. Мы адчуваем сябе безнадзейна перад вірусам, ад якога ў нас няма лекаў. Мы адчуваем сябе так, нібы плывём у маленькай лодцы падчас буры.
Я не ўпісваюся ў гэты свет
«Што б я ні рабіў, я застаюся чужым. Дзень за днём я пераконваюся, што ніхто мяне не любіць, што я нікому не патрэбны. Я адчуваю сябе няшчасным сярод людзей, якія імкліва зрабілі кар’еру, маюць усмешлівыя сем’і і калег, што іх паважаюць. Я больш не магу трываць гэтыя шчаслівыя твары вакол нас у свеце, у які я не ўпісваюся...» — Ці знаёмае вам гэтае пачуццё?
Вы не адзінокія. Нас мільёны — такіх самых, як вы. Многія з нас не належаць гэтаму свету.
Не бойся, бо Бог з табою
Часам мы чагосьці баімся. Гэта можа быць страх страціць каго-небудзь з блізкіх, страх смерці або пераследу, страх застацца без працы, страх перад пенсіяй… Што рабіць, калі нам страшна? Як нам самім супрацьстаяць страху? Што кажа пра страх Біблія?
Я адчуваю сябе згубленым, зламаным…
«Я адчуваю сябе згубленым, безнадзейным, зламаным і адзінокім. Я сам-насам змагаюся з гэтым бескарысным жыццём, і нікому да мяне няма справы», — так мы часам адчуваем.
Чаму існуе так шмат хрысціянскіх цэркваў?
У свеце так шмат цэркваў, і ў кожнай свае традыцыі, абрады і вераванні. Да якой з іх нам далучыцца?
Каталікі, праваслаўныя, баптысты, лютэране, метадысты, прэсвітэрыяне… Існуюць дзесяткі буйных хрысціянскіх дэнамінацый, і многія цэрквы часта адмяжоўваюцца ад іншых, падкрэсліваючы адрозненні ў абрадах і вераваннях.
Ці добра для хрысціянства, што ёсць розныя цэрквы, каб кожны мог далучыцца да той, якая яму найбольш пасуе?
Падзелы паміж хрысціянамі пачаліся яшчэ ў дні апостала Паўла. Вось што ён пісаў царкве ў Карынфе.
Ці збаўлены я?
Людзей часта пытаюцца, ці збаўлены яны, або яны непакояцца пра сваё збаўленне ці баяцца смерці.
Напачатку Бог стварыў нас, каб мы былі з Ім у Эдэмскім садзе. Аднак Ева і Адам з’елі забаронены плод і ўнеслі грэх у наша жыццё. А грэх аддзяляе нас ад Бога. Без Бога няма жыцця. Грэх прыносіць смерць...