के सबै कुरा पूर्वनिर्धारित छ?

मानवजातिमाथि वा हाम्रो आफ्नै जीवनमाथि आउन लागेका जस्ता देखिने सङ्कटहरूबारे पढ्दा आफूलाई असहाय महसुस गर्न सजिलो हुन्छ, मानौँ केही गर्न सकिँदैन। हामीमध्ये कोही चुपचाप यस्तो निष्कर्षमा पुग्छौँ कि जीवनमा सबै कुरा पहिल्यै निर्धारित छ र कुनै प्रयासले त्यसलाई बदल्न सक्दैन। तर के साँच्चै यस्तै हो त?

बाइबलले हामीलाई अझ कोमल चित्र देखाउँछ। परमेश्‍वर आफैँले घोषणा गर्नुभएका विपत्तिहरू र उहाँले गर्नुभएका आशिष्‌का प्रतिज्ञाहरू पनि सधैँ बोलिएकै रूपमा पूरा हुँदैनन्। प्रायः तिनीहरू मानिसहरूले कस्तो प्रतिक्रिया जनाउँछन् भन्नेमा भर पर्छन्। परमेश्‍वरले अगमवक्ता यर्मियालाई के भन्नुभयो, विचार गरौँ:

हामी परमेश्‍वरलाई कसरी पछ्याउँछौँ? परमेश्‍वर हामीले कसरी जिउन चाहनुहुन्छ?

जीवनभरि, उमेर बढ्दै जाँदा, हामीमा प्रायः यस्ता विचारहरू आउँछन्: कसरी सही ढङ्गले जिउने, कसरी उचित व्यवहार गर्ने, खुशी कहाँ खोज्ने र जीवनको साँचो अर्थ के हो। हामीले न त महँगा सामानहरूमा, न त आफ्ना उपलब्धिहरूमा सन्तुष्टि पाउँछौँ...

हामीले येशूले हाम्रो जीवन बचाउनुभएकोबारेमा सुनेका छौँ। के यति नै पर्याप्त छ, कि हामी आफैँले पनि केही गर्नुपर्छ?

के येशू नै मसीह हुनुहुन्छ?

हामी येशूको बारेमा र उहाँले हाम्रा निम्ति क्रूसमा मरेर हामीलाई बचाउनुभयो भन्ने कुराको बारेमा प्रायः सुन्छौँ। अनि जसले उहाँमाथि विश्‍वास गर्छ, उसले अनन्त जीवन पाउँछ।

हाम्रो जीवनको उद्धार गर्नु - यही नै प्रतीक्षित मसीहको भूमिका हो... तर के येशू नै साँचो मसीह हुनुहुन्छ, कि हामीले अरू कसैको प्रतीक्षा गर्नुपर्छ?

चुनिएका व्यक्ति, अर्थात् हामी सबैलाई उद्धार गर्नुहुनेको बारेमा अधिकांश जानकारी हामी यशैया अगमवक्ताको पुस्तकबाट पाउँछौँ, जो लगभग ईसापूर्व आठौँ शताब्दीमा जीवित थिए र अगमवाणी गरे। मोटामोटी रूपमा यो येशू जन्मनुभन्दा ७०० वर्ष अघिको कुरा हो।

निषेधित फल – असल र खराबको ज्ञान किन हाम्रो लागि थिएन?

परमेश्‍वरले आदम र हव्वालाई असल र खराबको ज्ञान किन निषेध गर्नुभयो? यो अनौठो लाग्छ, किनकि जीवनको रूखका फलहरूसमेत उनीहरूका लागि निषेधित थिएनन्। अनि परमेश्‍वरले ती फल खान निषेध गर्दा त्यो कस्तो रूख हो भनेर पनि बताउनुभयो। परमेश्‍वर चाहनुहुन्थ्यो कि हामीले यो जानौँ—उहाँले असल र खराबको ज्ञान हाम्रो लागि राख्नुभएको थिएन। किन?

महामारीप्रति ख्रीष्टियन प्रतिक्रिया के हो?

एउटा अनियन्त्रित भाइरस ठूलो आँधीझैँ महादेशहरू पार गर्दै हाम्रो वरिपरिका मानिसहरूलाई संक्रमित गरिरहेको छ। हामीमध्ये कतिपयको यसले जागिर खोसेको छ, र हामीले माया गरेका मानिसहरूको ज्यान लिएको छ। जसको कुनै उपचार छैन, त्यस्तो भाइरसको सामु हामी निराश महसुस गर्छौँ। आँधीबेहरीको बीचमा सानो डुङ्गामा बगिरहेझैँ हामीलाई लाग्छ।

म यो संसारमा मिल्दिनँ

“म जे गरे पनि, म एक बाहिरिया नै हुँ। दिनदिनै यो कुरा पक्का हुँदै जान्छ कि मलाई कसैले मन पराउँदैन, मेरो कसैलाई आवश्यकता छैन। आफ्नो करियरमा आकाश छोएका, मुस्कुराउँदा परिवार र आफूलाई सम्मान गर्ने सहकर्मी भएका मानिसहरूका बीचमा म दुःखी महसुस गर्छु। म नमिल्ने यो संसारमा वरिपरिका यी खुसी अनुहारहरू म अब सहन सक्दिनँ…” – के यो भावना तपाईंलाई परिचित लाग्छ?

तपाईं एक्लै हुनुहुन्न। तपाईंजस्तै हामी लाखौँ छौँ। हामीमध्ये धेरै यो संसारका होइनौँ।

नडराउनुहोस्, किनकि परमेश्‍वर तपाईंसँग हुनुहुन्छ

कहिलेकाहीँ हामी कुनै कुरासँग डराउँछौँ। परिवारको सदस्य गुमाउने डर, मृत्यु वा सतावटको डर, जागिर गुमाउने डर, अवकाशको डर हुन सक्छ... हामी डराउँदा के गर्नुपर्छ? हामी आफैँ कसरी डरको सामना गर्न सक्छौँ? बाइबलले डरको बारेमा के भन्छ?

जब म डराउँछु, तब तपाईंमा भरोसा राख्दछु।
( भजनसंग्रह 56:3 )

डराउने तपाईं मात्र हुनुहुन्न। वास्तवमा, पृथ्वीका हरेक मानिस जीवनको कुनै न कुनै बेला कुनै कुरासँग डराउँछन्।

म हराएको, टुटेको महसुस गर्छु…

“म हराएको, निराश, टुटेको र एक्लो महसुस गर्छु। यो व्यर्थ जीवनसँग म एक्लै संघर्ष गरिरहेको छु, र कसैलाई पनि मेरो वास्ता छैन।” – कहिलेकाहीँ हामीलाई यस्तै लाग्छ।

किन यति धेरै ख्रीष्टियन मण्डलीहरू छन्?

संसारमा धेरै मण्डलीहरू छन्, र प्रत्येकका परम्परा, विधि र विश्‍वासहरू फरक-फरक छन्। हामी कुन मण्डलीमा सामेल हुनुपर्छ?

क्याथोलिक, अर्थोडक्स, ब्याप्टिस्ट, लुथरन, मेथोडिस्ट, प्रेस्बिटेरियन... दर्जनौँ प्रमुख ख्रीष्टियन सम्प्रदायहरू छन्, र धेरै मण्डलीहरूले विधि र विश्‍वासमा भएका भिन्नताहरूलाई जोड दिँदै प्रायः अन्य मण्डलीहरूबाट आफूलाई अलग राख्छन्।

के ख्रीष्टियन धर्मका लागि विभिन्न मण्डलीहरू हुनु राम्रो हो, ताकि हरेकले आफूलाई सबैभन्दा उपयुक्त लाग्ने मण्डलीमा सामेल हुन सकोस्?

ख्रीष्टियनहरूबीचको विभाजन प्रेरित पावलको समयमै सुरु भइसकेको थियो। कोरिन्थको मण्डलीलाई उनले यसो लेखे।

के मेरो उद्धार भएको छ?

मानिसहरूलाई प्रायः तिम्रो उद्धार भएको छ कि छैन भनेर सोधिन्छ, वा उनीहरू आफ्नो उद्धारको विषयमा चिन्तित हुन्छन् वा मृत्युदेखि डराउँछन्।

सुरुमा परमेश्‍वरले हामीलाई अदनको बगैँचामा उहाँसँगै रहन सृष्टि गर्नुभयो। तर हव्वा र आदमले निषेध गरिएको फल खाए, र यसरी हाम्रो जीवनमा पाप प्रवेश गर्‍यो। अनि पापले हामीलाई परमेश्‍वरबाट अलग गर्छ। परमेश्‍वरबिना जीवन छैन। पापले मृत्यु ल्याउँछ…