எல்லாமே முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்டதா?

மனிதகுலத்துக்கோ நம் சொந்த வாழ்க்கைக்கோ வரவிருப்பதாகத் தோன்றும் துன்பங்களைப் பற்றி வாசிக்கும்போது, எதுவுமே செய்ய முடியாது என்பதுபோல் உதவியற்றவர்களாக உணர்வது எளிது. வாழ்க்கையில் எல்லாம் ஏற்கெனவே முடிவு செய்யப்பட்டுவிட்டது, எந்த முயற்சியும் அதை மாற்றாது என்று நம்மில் சிலர் அமைதியாக முடிவுசெய்கிறோம். ஆனால் உண்மையிலேயே அப்படித்தானா?

நாம் தேவனை எப்படிப் பின்பற்றுவது? நாம் எப்படி வாழ வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார்?

நம் வாழ்நாளில், வயது ஏற ஏற, எப்படிச் சரியாக வாழ்வது, எப்படி முறையாக நடந்துகொள்வது, மகிழ்ச்சியையும் வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தத்தையும் எங்கே தேடுவது என்ற எண்ணங்கள் அடிக்கடி நமக்குள் எழுகின்றன. விலையுயர்ந்த பொருட்களை வாங்குவதிலும் நம் சாதனைகளிலும் நமக்குத் திருப்தி கிடைப்பதில்லை…

இயேசுவைப் பற்றி நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம் – அவர் நம் வாழ்வை இரட்சிக்கிறார். அது போதுமா, அல்லது நாமே உண்மையில் ஏதாவது செய்ய வேண்டுமா?

இயேசுவே மேசியாவா?

இயேசு நமக்காகச் சிலுவையில் மரித்து நம்மை இரட்சித்தார் என்பதைப் பற்றி நாம் அடிக்கடி கேள்விப்படுகிறோம். அவரை விசுவாசிக்கிற எவனும் நித்திய ஜீவனை உடையவனாயிருக்கிறான்.

நம் வாழ்வை இரட்சிப்பதே எதிர்பார்க்கப்பட்ட மேசியாவின் பணி... ஆனால் இயேசுதான் உண்மையான மேசியாவா, அல்லது நாம் வேறொருவருக்காகக் காத்திருக்க வேண்டுமா?

விலக்கப்பட்ட கனி – நன்மை தீமை அறியும் அறிவு ஏன் நமக்கானதாக இருக்கவில்லை?

நன்மை தீமை அறியும் அறிவை தேவன் ஏன் ஆதாமுக்கும் ஏவாளுக்கும் விலக்கினார்? ஜீவவிருட்சத்தின் கனிகள்கூட அவர்களுக்கு விலக்கப்படாதிருந்ததால் இது விசித்திரமாகத் தோன்றுகிறது. மேலும் அந்தக் கனிகளைப் புசிக்கக்கூடாது என்று தேவன் விலக்கியபோது, அது எப்படிப்பட்ட மரம் என்பதையும் அவர் விளக்கினார். நன்மை தீமை அறியும் அறிவை அவர் நமக்காக நியமிக்கவில்லை என்பதை நாம் அறிய வேண்டுமென்று தேவன் விரும்பினார். ஏன்?

கொள்ளைநோய்க்கு ஒரு கிறிஸ்தவரின் பதில் என்ன?

கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு வைரஸ், பெரும் புயலைப் போலக் கண்டங்களைக் கடந்து பரவி, நம்மைச் சுற்றியுள்ள மக்களைத் தொற்றிக்கொண்டிருக்கிறது. நம்மில் சிலருக்கு, அது நம் வேலையையும் நாம் நேசித்தவர்களின் உயிரையும் பறித்துக்கொள்கிறது. சிகிச்சையே இல்லாத ஒரு வைரஸுக்கு முன்பாக நாம் நம்பிக்கையற்றவர்களாக உணர்கிறோம். புயல்காற்றின் நடுவே ஒரு சிறிய படகில் தத்தளிப்பதுபோல் உணர்கிறோம்.

இந்த உலகத்தில் எனக்கு இடமில்லை

“நான் என்ன செய்தாலும், நான் ஒரு அந்நியனாகவே இருக்கிறேன். என்னை யாரும் நேசிப்பதில்லை, யாருக்கும் நான் தேவையில்லை என்பதை நாளுக்கு நாள் உறுதிசெய்துகொள்கிறேன். தங்கள் தொழிலில் வேகமாக உயர்ந்தவர்கள், புன்னகைக்கும் குடும்பங்களையும் தங்களை மதிக்கும் சக ஊழியர்களையும் கொண்டவர்கள் மத்தியில் நான் பரிதாபமாக உணர்கிறேன். நான் பொருந்தாத இந்த உலகத்தில் என்னைச் சுற்றியுள்ள இந்த மகிழ்ச்சியான முகங்களை இனியும் என்னால் தாங்க முடியவில்லை...” – இந்த உணர்வு உங்களுக்குப் பழக்கமானதாகத் தோன்றுகிறதா?

பயப்படாதீர்கள், தேவன் உங்களோடு இருக்கிறார்

சில நேரங்களில் நாம் ஏதோ ஒன்றைக் கண்டு பயப்படுகிறோம். குடும்ப உறுப்பினரை இழந்துவிடுவோமோ என்ற பயம், மரண பயம் அல்லது துன்புறுத்தலைப் பற்றிய பயம், வேலையை இழக்கும் பயம், ஓய்வுபெறுவதைப் பற்றிய பயம் இருக்கலாம்... நாம் பயப்படும்போது என்ன செய்ய வேண்டும்? நாமாகவே பயத்தை எப்படி எதிர்த்து நிற்க முடியும்? பயத்தைப் பற்றி வேதாகமம் என்ன சொல்கிறது?

நான் தொலைந்து, உடைந்துபோனதாக உணர்கிறேன்…

“நான் தொலைந்துபோனவனாக, நம்பிக்கையற்றவனாக, உடைந்தவனாக, தனிமையானவனாக உணர்கிறேன். இந்தப் பயனற்ற வாழ்க்கையோடு நான் தனியாகவே போராடுகிறேன்; என்மேல் யாருக்கும் அக்கறை இல்லை.” – சில நேரங்களில் நாம் இப்படித்தான் உணர்கிறோம்.

ஏன் இத்தனை கிறிஸ்தவ சபைகள் உள்ளன?

உலகில் எத்தனையோ சபைகள் உள்ளன; ஒவ்வொன்றுக்கும் வெவ்வேறு பாரம்பரியங்கள், சடங்குகள், நம்பிக்கைகள் உள்ளன. நாம் எந்தச் சபையில் சேர வேண்டும்?

கத்தோலிக்கர், ஆர்த்தடாக்ஸ், பாப்டிஸ்ட், லூத்தரன், மெத்தடிஸ்ட், பிரஸ்பிடேரியன்... டஜன் கணக்கான பெரிய கிறிஸ்தவ சபைப் பிரிவுகள் உள்ளன; பல சபைகள் சடங்குகளிலும் நம்பிக்கைகளிலும் உள்ள வேறுபாடுகளை முன்னிறுத்தி, மற்ற சபைகளிலிருந்து தங்களை விலக்கிக்கொள்கின்றன.

ஒருவர் தனக்கு மிகவும் பொருத்தமான சபையில் சேரும்படி பல்வேறு சபைகள் இருப்பது கிறிஸ்தவத்துக்கு நல்லதா?

நான் இரட்சிக்கப்பட்டிருக்கிறேனா?

நீங்கள் இரட்சிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்களா என்று மக்களிடம் அடிக்கடி கேட்கப்படுகிறது; அல்லது அவர்கள் தங்கள் இரட்சிப்பைக் குறித்துக் கவலைப்படுகிறார்கள், மரணத்தைக் குறித்துப் பயப்படுகிறார்கள்.

ஆரம்பத்தில் தேவன் நாம் ஏதேன் தோட்டத்தில் அவரோடு இருக்கும்படி நம்மைப் படைத்தார். ஆனால் ஏவாளும் ஆதாமும் விலக்கப்பட்ட கனியைப் புசித்தார்கள்; அதனால் பாவம் நம் வாழ்க்கைக்குள் வந்தது. பாவம் நம்மைத் தேவனிடமிருந்து பிரிக்கிறது. தேவன் இல்லாமல் ஜீவன் இல்லை. பாவம் மரணத்தைக் கொண்டுவருகிறது…